Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
Friend or Fan ฉันรักเพื่อน หรือ รักเเฟน
น้องไอ
FRIEND 1
1
08/12/2554 14:07:11
331
เนื้อเรื่อง
         ฉันที่กำลังจะวิ่งไปถึงหอแล้ว (ฝนตกอ่ะ)กลับต้องวิ่งเข้ามาในมหาลัยใหม่ก็เพราะว่าไอ้เพื่อนตัวดีมันรถเสีย และติดฝนไปไหนไม่ได้ มันเลยโทรมาให้ไปช่วยรับมันหน่อยที่มหาลัย

“ละไม ฉันอยู่นี่โว้ยย” ขณะที่ฉันมองหามันอยู่ เสียงตะโกนเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นมา ทำให้ฉันเพ่งสายตาไปมองกลุ่มคนที่ยืนติดฝนอยู่ เห็นคนตัวสูงๆ ขาวๆ ผมยาวๆจึงวิ่งเข้าไปหา

“ทำไมมาช้าจังว่ะ ฉันโทรไปนานแล้วนะ”เมื่อฉันมาถึง มันก็ว่าใส่ฉันเลย เฮ้ย! ไอ้เพื่อนบ้า รู้แบบนี้ไม่มาซะดีกว่า -_-

“แหม ฉันวิ่งตากฝนมานะยะ เพื่อนฝูงมีตั้งหลายคนทำไมไม่เรียกมา” ฉันด่าแถมจิกตาใส่ มันเลยยื่นมือมารับร่มและกระเป๋าไปถือให้ หน้าสำนึกน่ะมีมั้ย

กลุ่มคนที่ดูท่าว่าจะเป็นรุ่นน้องมองฉันด้วยสายตาเคืองกันใหญ่ที่ฉันกล้าว่าหนุ่มหล่อของคณะสถาปัตย์ แต่สนมั้ย เหอะ-_-

“แล้วรถนายจะทำไง”

“ให้อยู่ที่นี่เเหละ ฉันโทรเรียกศูนย์ให้มารับแล้ว”

ฉันพยักหน้าเข้าใจ มันเปิดกระเป๋า หยิบเสื้อกันหนาวมาคลุมตัวให้ “ใส่คลุมไว้ เห็นไปต่อไหนแล้ว”

“เพราะใครกัน” เฮอะ!!รอจนศูนย์รถมารับรถศิลป์ เราเดินออกจากกลุ่มคน ฝนเริ่มตกเเบบปรอยๆเเล้ว  เราจึงรีบวิ่งกลับไปที่คอนโดของฉันซึ่งอยู่ไม่ไกลนัก วิ่งไปพักไปในไม่ช้าก็มาถึง ฉันบิดเสื้อผ้าที่ชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำฝนที่โดนสองรอบ เพราะถ้าเข้าไปทั้งที่เปียกซก อาแป๊ะเจ้าของคอนโดคงสวดสาปส่งฉันเป็นแน่

“บิดให้ฉันด้วยสิ”

“ตัว ปัญ หา” ฉันสะบัดผมเหมือนโมษณายาสระผมแล้วก็เดินขึ้นบันได
               
            คอนโดนี้มีห้าชั้น ชั้นละห้าห้อง แต่ละห้องไม่ใหญ่มาก ถ้าจัดสัดส่วนดี จะทำให้มีที่ว่างไว้เยอะเลย ฉันอยู่ที่ชั้นสาม กำลังดีสำหรับฉันเลยเพราะที่นี่ไม่มีลิฟต์ เดินขึ้นไปก็เลยไม่เหนื่อย คนที่มาพักก็มักจะเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยฉันทั้งนั้นแหละ เมื่อถึงห้องฉันก็ไขเปิดประตู เดินตรงไปที่ห้องน้ำก่อนเลยทันที ส่วนไอ้คนที่เดินมาด้วยปล่อยมันไว้ก่อนละกัน เมื่ออาบน้ำเสร็ฐก็ออกมาเจอกับ.......

ผู้ชายเกือบเปลือย  O_0

“เสื้อผ้านายอยู่ในตู้ เห็นแล้วใช่ป่ะ ขอบอก น้ำหนาวมากกก” แผงอกของคนที่ฉันเคยซบนับครั้งไม่ถ้วนเดินไปหยิบเสื้อผ้า พอผ่านฉันก็เคาะหัวไปทีนึง แล้วก็เข้าห้องน้ำไป   -_-ฝากไว้ก่อนเถอะ

“รีบกลับมาเอาด้วยนะ”

มันรู้ความคิดของฉันได้งั้ยยยย

ฉันหยิบไม้ถูพื้นมาเช็ดน้ำตามทางที่เราเดินมา ในห้องของฉันเองนะ ฉันไม่ได้เป็นคนดีช่วยอาแป๊ะขนาดนั้น

“ทำ’ไรให้กินหน่อยสิ”ไอ้ตัวปัญหาอาบน้ำเสร็ฐมาลูบท้องขอให้ฉันทำอาหารให้กิน เจริญญญญญ
“นายเห็นฉันเป็นขี้มูกหรือไง ชอบสั่งจริง”

“โอ๋ๆๆ ไปทำให้เถอะน่า  เดี๋ยวล้างให้”เดินมาลูบหัวฉันสองสามที แล้วก็เดินผ่านไป ฮ่วย!!!

ฉันเข้าครัวทำเมนูง่ายๆซึ่งนั่นก็คือข้าวไข่เจียว ตีๆจนไข่เหลว บีบมะนาวนิดหน่อย ใส่ลงกระทะร้อนๆจับกระทะยกให้ไข่มันไหลออกจากตรงกลางเพื่อทำให้ดูใหญ่ พลิกไปพลิกมา กรอบ เกรียมหน่อยๆ ตักใส่จานเป็นอันใช้ได้  ข้าวก็อุ่นให้ร้อนตักออกมา หนึ่งจาน แล้วก็นำอาหารไปเสริฟ์ คุณชาย

“เอ้าได้แล้ว” ฉันวางจานทั้งสองใบ บนโต๊ะหน้าทีวี แล้วก็นั่งลงแบ่งข้าวแบ่งไข่ มันที่นั่งอยู่บนโซฟาเดี่ยวก้มลงมาหยิบโดยไม่มีแม้แต่คำขอบคุณ เจริญอีกรอบ

“ไปปิดไฟด้วยดิ ดูหนังไม่มีอารมณ์เลย”

“ปิดเองสิวะ”

“พูดวะ เดี๋ยวซัด” มันจะกล้าทำอะไรฉันด้ายยยย “ขอตั้งข้าวหน่อย”ฉันงงว่ามันพูดอะไร แต่ก็หายสงสัยเมื่อรุ้สึกว่าบนหัวฉันมีอะไรวางอยู่ ไอ..ไอ้ศิลป์บ้าเอ้ยย เอื้อมมือมาวางบนพื้นมันจะยากอะไรนักหนา-_-ฉันหยิบจานที่อยู่บนหัวออกมาแล้ว ก็รีบลุกนั่งที่โซฟาหนังที่ตัวเองไม่ใช่เป็นคนซื้อมา ไอ้โทรทัศน์ที่เปิดอยู่ โต๊ะ ชั้นวางรองเท้า เกือบๆของทุกอย่างที่อยุ่ในห้องฉันก็ไม่ได้เป็นคนซื้อมา จะใครซะอีก ก็ไอ้คนที่อยู่กับฉันตอนนี้นี่แหละ ศิลป์ ศรศิลป์ กิจจานุภักดิ์ หนุ่มสุดฮอตของคณะนั่นแหละ   ไม่ต้องไปสนมันล่ะกินข้าวดีกว่า แต่...สวิตส์ก็อยุ่แค่ตรงนี้เอง จะนานอะไรนักหนา ฉันหันไปมองฝ่าความมืด เห็นเงาคนหนึ่งเดินตรงมา มือถือถ้วยที่คาดว่าจะต้มจายา

“กินเยอะชะมัด”

“ใช้พลังงงานไปเยอะ”มันว่าแล้วก็นั่งลงกินจายาไปพร้อมกับข้าวไข่เจียว ผู้ชายนี่ กินเก่งแบบนี้ทุกคนหรือป่าวว่ะ

     ฉันกินไปดูหนังไป รู้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่องบ้าง เพราะสิ่งที่ฉันสนใจอยุ๋ตอนนี้คือ ถักผม ทำผม เกล้าผม  อัยย่ะ!!  ฉันวางจานข้าวที่หมดแล้ว เอาเท้าเกี่ยวเอวมันให้มานั่งตรงหน้าฉัน มันหันมาเลิกคิ้วขึ้นอย่างแปลกใจ แต่ก็มานั่งตรงหน้าฉันอยู่ดี

“เป็นผู้หญิงภาษาอะไร ทุเรศ”

“ภาษาติ๊ก  นายไม่ต้องสนใจหรอกน่า หันไปเร็วๆ ฉันจะทำผมนายให้”ยิ่งผมเปียกหมาดๆนี่สิ ยิ่งดี

“วันก่อนผมฉันหยิกไปแล้วนะเว้ย อย่าถักเปียอะไรนั่นอีกล่ะ” อ่อ..วันนั้นฉันถักเปียตะขาบน่ะ เป็นเปียเล็กๆแต่เต็มรอบหัวเลย พอจะแกะฉันก็ไม่ให้แกะ ตื่นเช้ามาก็เห็นสิลป์กำลังเอาเปียนั่นออก ผมหยิกเลยแหละ ฮ่าๆๆๆ

“วันนี้ไม่ทำแล้ว เกล้าผมเฉยๆ”ศิลป์ทำหน้าเอือมระอาแล้วก็หันกลับไปกินต่อเหมือนเดิม

ฉันขยี้ผมให้ตั้งๆ จับ มัด ดึงแรง แกล้งมัน พอศิลป์ส่งเสียงชิชะ ฉันก็หัวเราะออกมาดังๆ ฉันชอบผมศิลป์น่ะ มันนุ่มลื่นดี ทั้งๆที่ใช้ยาสระผมเดียวกับฉันนั่นแหละ ผมศิลป์ยาวถึงต้นคอ ด้านข้างก็สไลด์ไม่เท่ากัน อธิบายไม่ถูกแฮะว่าเป็นทรงอะไร เอาเป็นว่าถักเปียเล็กๆได้ล่ะกัน 

“ฝนหยุดตกแล้วนะ นายไม่กลับตอนโดนายหรือไง”

“ขี้เกียจกลับแล้ว”แล้วมันก็หันกลับมาทำให้ผมที่ฉันถักไว้อยู่เละหมด “ศิลป์ขอนอนอีกคืนนะ”

“เฮ้ย ศิลป์หันมาทำไมเนี่ย ผมเละเลย ไม่ทำมันแล้ว”พูดจบก็ผลักหน้าผากไปหนึ่งที  สองที สามที มันมันส์มืออ่ะ ผลักปุ๊บหัวก็กระเด้งกลับมา ฮ่าๆๆ

“เล่นใหญ่เลยนะ ได้ป่ะเนี่ย”

“ได้อะไรของนาย ไม่ได้ฟังเว้ย”

พูดจาให้มันเพราะๆให้สิ”มันว่าพลางลุกขึ้นหยิบจานชามทั้งหมดไปล้าง

ฉันดีดแขนมันไปทีนึงแล้วก็เดินตามเข้าไปในครัว เปิดตู้เย็น หยิบน้ำหวานแดงเอาไปวางที่หัวเตียง ฉันชอบกินน้ำเยอะอ่ะ ยิ่งหวานแดงนะยิ่งอร่อย ฉันหันกลับไปก็เห็นมันเปิดตุ้เสื้อผ้าหยิบฟูกหมอนผ้าห่มมาปูนอนบนพื้นข้างๆ เตียง

“นายจะนอนนี่หรอ”

“เออ”

พูดไม่เพราะเอาซะเล้ย
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1
สนุกดีค่ะ อัพอีกน้าาา
จากคุณ white3133/(white3133) อัพเดตเมื่อ 08/12/2554 14:15:56
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 95 ท่าน