Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
secret Miracle เมืองแห่งความ(ไม่)ลับจับรักยัยแม่มดฝึกหัด 1
Cytherea
การพนัน
19
04/12/2554 08:30:12
272
เนื้อเรื่อง
19
พนัน
{Special: Thinking of Janten}
กลางดึกในคืนนั้น.......
            ‘ปัง!ๆๆๆ’
            เสียงหมัดของผมที่กระทบกับกระสอบอย่างแรงดังขึ้นติดต่อกัน ผมกำลังฝึกต่อยอยู่ที่ห้องโถงชั้นสาม เหตุที่ผมต้องทำอย่างนี้น่ะเหรอ......
            ผมนอนไม่หลับ
            สาเหตุที่ผมนอนไม่หลับก็คือเหตุการณ์ที่ห้องประชุม สีหน้าและแววตาของมัน.......ทำไมผมจะไม่รู้ว่ามันคิดยังไงกับวีนัส
            ‘ปัง!!!!!’ผมเหวี่ยงหมัดสุดท้ายของผมอย่างสุดแรงก่อนที่จะเดินไปหยิบขวดน้ำและยกขึ้นดื่มอย่างเอาเป็นเอาตาย
            หึ่ย! ผมไม่ชอบเลยกับการที่ต้องเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น ใครจะหาว่าผมงี่เง่าก็ได้ แต่ผมกังวลเรื่องนี้เอามากๆถึงกระทั้งนอนไม่หลับเลยทีเดียว
            ถ้ามันคิดกับวีนัสนอกเหนือจากสิ่งที่ควรจะเป็นแล้วล่ะก็.......ผมไม่ปล่อยเอาไว้แน่ๆ!!
            ‘แอ๊ดดด~’ในขณะที่ผมกำลังคิดอะไรเพลินๆอยู่ๆเสียงประตูของห้องโถงก็ดังขึ้น ทำให้ความสนใจของผมหันไปที่ประตูนั้น และร่างที่ปรากฏขึ้น เป็นร่างของคนที่ผมไม่อยากเจอด้วยในตอนนี้ที่สุด....
            การ์เฟีย.....มันมาทำอะไรที่นี้
            “สวัสดีตอนดึกครับ ^^” การ์เฟียเดินเข้ามาหาผมก่อนจะนั่งข้างผมอย่างถือวิสาสะ ก่อนจะยิ้มและกล่าวทักทายผมอย่างเป็นมิตรที่สุด.....แต่ในความเป็นจริง ผมรู้ว่ามันแค่เป็นยิ้มที่หลอกลวง
            “อืม....”
            “นอนไม่หลับหรือครับ มีอะไรกังวลใจหรือเปล่าครับ บอกผมได้ทุกเรื่องเลยน้า~ J”
            “.....”
            “ไม่เว้นแต่......เรื่องของวีนัส”
            “!!!!”
            “ผมไม่รู้หรอกนะ ว่าทำไมคุณสองคนถึงลงเอยกันได้ แต่ผมขอเตือนเอาไว้น่ะ ถ้าเกิดทีเผลอขึ้นมาละก็ เธอคนนั้นจะตกมาเป็นของผมอย่างไม่รู้ตัว”
            “นี่แก!!!”
            “หึ.....หรือผมพูดแทงใจดำไปล่ะ หรือว่า อันที่จริงแล้ว แกไม่ได้รักเธอจริงๆ ถึงแกจะรักจริง แต่ก็ใช่ว่าปัญหาทั้งหมดจะจบลงแค่นั้นนี่”
            “....”
            “แกอย่าลืมนะ......ว่ายังมีปัญหาอีกหนึ่งอย่าง”
            “ปะ......ปัญหาอะไร” หึ่ย!ทำไมผมต้องเสียงสั่นด้วย ไม่เข้าใจตัวเองจริงๆเล้ย
            “ตระกูลของแกไง! ตระกูลของแกไม่สามารถจะคบกับตระกูลของวีนัสได้หรอก มันเป็นกฎ”
            “.....”
            “เมื่อเป็นอย่างนี้แล้ว แกจะยังรักเธอได้เหรอ ตัดใจไปซะเถอะ เพราะไม่ว่ายังไงแกก็ไม่มีทางคบกับวีนัสได้อย่างมีความสุขหรอก!!”
            “.....” ผมอยากจะเถียงกลับไปมากๆ แต่ตอนนี้ปากของผมกลับไม่สามารถขยับได้อีกแล้ว เพราะคำพูดของเขามันสามารถควบคุมกระบวนการต่างๆของร่างกายของผมได้โดยสิ้นเชิง
            “และผมก็อยากจะบอกอะไรให้อีกเอาบุญอีกอย่าง ความจริงของเรื่องในห้องน้ำนั้น....”
            “!!!”
            “ที่ผมบอกไปว่า มันเป็นแค่ความเข้าใจผิด ผมกับวีนัสไม่ได้มีอะไรกัน หึ.....นั้นเป็นแค่คำแก้ตัวของผมต่างหากล่ะ”
            “มะ....หมายความว่า.....แก!!!!” เมื่อผมได้ยินอย่างนั้นสติของผมก็ขาดสะบั้น ผมเอื้อมมือไปดึงคอเสื้อของมัน และเงื้อมมือทำท่าจะต่อย สีหน้าของมันเป็นสีหน้าที่กวนอารมณ์ผมอย่างมาก
            “ใจเย็นๆสิครับ ผมยังเล่าไม่จบเลย อย่าเสียมารยาทสิครับ” เมื่อมันพูดจบมันก็ยิ้มที่มุมปากอย่างเยาะเย้ย และนั้นทำให้ผมต้องปล่อยมืออกจากมันอย่างเสียไม่ได้
            “งั้นผมจะขอเล่าต่อล่ะกันนะครับ......ในวันนั้นเนี่ย ผมที่กำลังหั่นผักอยู่กับวีนัส อยู่ๆยัยนั่นก็โดนมีดบาด ผมจึงอาสาพาเธอไปล้างแผล แต่ล้างยังไงเลือดมันก็ไม่ยอมหยุดไหลสักที จนเธอทนไม่ไหวจนเอื้อมมือไปหยิบผ้าก็อตเพื่อที่จะมาพันแผลเอาไว้ แต่อยู่ร่างของเธอก็เซถลาล้มมาที่ผม และทำให้ผมล้มลงไปกับเธอด้วย และหลังจากนั้น....”
            ‘ผลั๊วะ!!!’ผมทนฟังที่มันพล่ามไม่ไหว จึงซัดเข้าไปที่หน้ามันเต็มๆ และทำให้มันล้มลงไปนอนอยู่กับพื้น แต่มันกลับยิ้มเยาะเย้ยใส่ผมหน้าตาย
            “แกอย่ามาใส่สีตีไข่เรื่องไปเองสิว่ะ!!!! ฉันไม่เชื่อหรอกว่าวีนัสจะทำเรื่องเบบนั้น!!!!” ผมตะหวาดใส่มันอย่างสุดทน
            “หึ......ไม่เชื่อ....หรือรับไม่ได้กันแน่ครับ”
            “!!!”
            “ถ้าเกิดว่าไม่เชื่อ ก็ไปดูในห้องน้ำสิครับ ว่ามีผ้าก็อตอยู่จริงหรือเปล่า.....”
            “.....”
            “ไม่กล้าล่ะสิ ในเมื่อผมอธิบายไปแล้ว ผมจึงขอบอกตรงๆเลยล่ะกันนะครับ”ฃ
            “......”
            “วีนัส.....ผมขอล่ะกันนะครับ”
            “ไม่ได้เด็ดขาด!!!!!”
            “ทำไมล่ะครับ ก็ผมกับวีนัส.....”
            ‘ผลั๊วะ!!!!’
            “ฉันไม่ยอมยกวีนัสให้ใครเป็นอันขาด!!!”
            “หึ.....งั้นเรามาพนันกันเอาไหมล่ะครับ ว่าในยามขับขันของพรุ่งนี้ ในครั้งที่วีนัสต้องการความช่วยเหลือ วีนัสจะเลือกการให้ความช่วยเหลือจากใคร”
            “!!!”
            “ว่าไงล่ะครับ กล้าหรือเปล่า”
            “.....”
            “อ้อ! ผมลืมไปว่าแกมันก็แค่เก่งแต่ปาก แต่ในความจริงแล้ว......ไม่เก่งอย่างที่ว่า”
            “.....”
            “หึ ผมพูดจริงใช่ไหมล่ะครับ”
            ‘ผลั๊วะ!!!!’
            “หึ.....ฉันรับคำท้า”
 
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 223 ท่าน