Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
secret Miracle เมืองแห่งความ(ไม่)ลับจับรักยัยแม่มดฝึกหัด 1
Cytherea
สารภาพรัก
15
04/12/2554 08:25:23
589
เนื้อเรื่อง
15
สารภาพรัก
“....ก็เพราะว่าฉันชอบเธอยังไงล่ะ”
“!!!”
อะ....อะไรนะ! นี่เราไม่ได้หูฝาดไปใช่ไหม เขาบอกรักเราอย่างนั้นเหรอ รู้สึกดีใจอย่างบอกไม่ถูกเลยละ ฉันไม่ได้ฝันไปใช่ไหม ฮึก.....ดีใจจัง
“ฮึก.....ฮือๆๆๆ”
“O_Oเฮ้ย! ร้องไห้ทำไม หรือว่าเธอ......ปฎิเสธ”
“ปละ.....เปล่าหรอก ที่ฉันร้องก็เพราะว่า.....”
“ดีใจ J”
“////”
“ถ้าอย่างนั้น แสดงว่าเธอหายโกรธฉันแล้วใช่ไหม”
“(T^T ) ( T^T) ฉันไม่รุ้”
“อ่าว ไหงงั้นล่ะ ดูสิ น้ำตาไหลเปรอะหน้าหมดแล้ว” ว่าจบเขาก็เอื้อมมือมาปาดน้ำตาให้ออกจากหน้าฉันไปให้หมด ตอนนี้ฉันใจเต้นมากๆเลยละ ฉันรู้สึกว่าหน้าของตัวเองร้อนผ่าวไปหมดแล้ว
“อ่าว เปลี่ยนมาเป็นหน้าแดงซะงั้น เฮ้อ ฉันตามเธอไม่ทันจริงๆนะ”
“คะ.....ใครหน้าแดง ไหน ไม่เห็นมีเลย (=////=)” พูดจบฉันก็รีบเบือนไปทางอื่น
“ถ้าอย่างนั้น ก็จ้องหน้าฉันสิ” พูดจบเจนเทินก็จับคางฉันให้หันไปมองเขา ยิ่งทำอย่างนี้ ใจของฉันก็เต้นรัวเข้าไปใหญ่
“จะ.....จ้องแล้วไง ปล่อยฉันสิ =////=”
“ไม่ปล่อย ^^”
“นี่นายนี่! อุ๊บ! OXO!” จู่ๆเขาก็โน้มลงมาจูบฉันอย่างไม่ทันตั้งตัว ฉันพยายามดิ้น แต่ก็ไม่สำเร็จเพราะเจนเทินเอื้อมมือมาโอบเอวฉันเพื่อไม่ให้ฉันขยับไปไหนได้เสียแล้ว ให้ตายเหอะพอหายโกรธ เราก็หายโกรธได้อย่างรวดเร็ว ทำไมถึงเป็นอย่างนี้ด้วยน้า =_=
สักพัก เจนเทินก็ผลักออกและมองหน้าฉันด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความสุขของเขา จากนั้นเขาก็เอื้อมมือทั้งสองข้างมากอดฉันเอาไว้หลวมๆและเอาคางตั้งไว้ที่ไหล่ข้างซ้ายของฉัน จั๊กะจี๋อ่ะ ><
“คำตอบของเธอล่ะ”
“หือ? คำตอบ คำตอบอะไรอ่ะ” เขาพูดขึ้นด้วยเสียงแผ่วเบาและกระซิบที่ข้างหูฉัน อ๊าย! สยิวจัง ><
“หา ได้ไงอ่ะ ก็ฉันบอกความในใจให้เธอรู้ เธอลืมมันไปได้ยังไงกัน”
“อ่า เอ่อ......ก็.....” ฉันพูดอย่างติดๆขัดๆ
“ว่ายังไงเล่า”
“ก็......”
“.....”
“ค่อยบอกล่ะกัน แบร่ :p” ว่าจบฉันก็แลบลิ้นใส่เขา และผลักเจนเทินออกทันที จากนั้นก็รีบวิ่งออกไปจากห้องโถงอย่างรวดเร็วที่สุด แต่ก็ยังได้ยินเสียงทุ้มนุ่มไล่หลังฉันมาจนได้
“ขี้โกงนี้ อย่างนี้ต้องเอาคืนให้เข็ด!”
{Special: every man}
เช้าวันต่อมา.....
“เอ๊ะ! สองคนนั้นเค้ากลับมาคืนดีกันแล้วเหรอค๊าบ ทำไมมันเร็วจังอ่ะ” โดปี้พูดขึ้นหลังจากที่ได้ยินข่าวที่แสนจะตกใจจากแบซฟูล
“นั้นดิ ทำไมมันเร็วจังอ่ะมายด์บราเธอร์” สลีปปี้
“ตอนที่ฉันเห็นก็ตกใจมากเลยว่าทำไมถึงคืนดีกันเร็ว =_=”
“แต่มันก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอ อย่าไปสนใจเลยนะว่าคืนดีกันเร็วหรือไม่เร็ว แต่เรามาสนใจกันดีกว่าว่าคู่นี้นะ....มีลุ้นไหม ^^” แฮปปี้พูดขึ้นพลางเพยิดหน้าไปยังโซฟาที่มีหนุ่มสาวคู่หนึ่งนั่งดูโทรทัศน์อย่างมีความสุขกันอยู่ ทำให้หนุ่มๆทั้งเจ็ดคนมองแล้วรู้สึกอิจฉา
“เฮ้อ~ เห็นแล้วอิจฉายังไงไม่รู้แฮะ” ด็อคพูดขึ้นจากนั้นก็เอนหลังผิงพนักเก้าอี้แล้วนั่งกอดอกอย่างอิจฉาสองคนนั้น”
“ปล่อยเค้าไปเหอะ เจนเทินแอบรักมาตั้งสิบกว่าปี ฉันเห็นแล้วยังสงสารมันไม่หายเลยนะ เวลาถึงงานวันวาเลนไทน์นะ” สนีซซี่พูดขึ้นเมื่อนึกถึงวันวาเลนไทน์ของทุกปี เจนเทินมักจะได้ช็อคโกแลตจากสาวๆเยอะกว่าใครเสมอ แต่เขาไม่เคยคิดที่จะตอบรับรักคบใครซะที เอาแต่คิดถึงเรื่องผู้หญิงคนนี้ไม่หยุดหย่อนเลย เห็นแล้วมันทุเรศ =_=
“แกหุบปากไปเหอะ ไอ้ชื่อตุ๊ด =_=” แบซฟูลพูดขึ้นมาเพราะว่าหนุ่มน้อยสนีซซี่คิดตรงกันข้ามกับพวกเขา จึงไม่อยากให้แสดงความคิดเห็นอะไรมากมาย
“แงๆ ก็จะให้ทำยังไงล่ะ ตอนผมเกิด ผมก็เกิดหลังเพื่อนเค้า ผมก็เลยได้ชื่อตุ๊ดแต๋วที่เหลือเพียงชื่อเดียวของคนแคระทั้งเจ็ดในเรื่องสโนว์ไวท์นี่นา T^T”
“ไอ้นั้นนะ มันเรื่องของแก แต่ยังไงแกก็ได้ชื่อตุ๊ดแต๋วเพราะว่าตอนแรก แม่เข้าใจว่าแกเป็นผู้หญิงต่างหากล่ะ ถึงได้ชื่อนั้นไปนะ”แฮปปี้พูดขึ้น เขาพูดไปด้วยกลั้นขำไปด้วย เมื่อถึงสนีซซี่ตอนเด็กๆ หน้านี้หวานเชียวล่ะ แก้มป่องน่ารักมาก ถ้าไม่ติดว่ามีไอ้ตรงนั้นมันงอกออกมาอ่ะน่ะ =_=
“5555 ผมรีเมมเบอร์ตอนนั้นได้ครับ ที่พวกโอป้าจับสนีซซี่แต่งหญิงอ่ะ แล้วพาไปเดินรอบหมู่บ้านเลยอ่ะ ตอนนั้นป้าคนข้างบ้านยังถามเลยว่าตกลงสนีซซี่เป็นผู้หญิงหรือชาย 555”สลีปปี้พูดขึ้นมาบ้างเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ตอนที่พวกเขาอายุได้ประมาณห้าขวบ
“ยะ.....หยุดพูดเรื่องน่าอายแบบนั้นได้ไหม =////= ตอนนี้ผมก็โตเป็นหนุ่มแล้วนะ หล่อด้วย =_= จะมารื้อฟื้นกันอีกทำไมก็ไม่รู้”
“อ่าวเฮ้ย! สองคนนั้นดีกันแล้วเหรอ =_=” การ์เฟียที่เดินลงมากจากชั้นสองถามขึ้นเมื่อเห็นคนสองคนที่นั่งอยู่ที่โซฟา
“ตกข่าวหรือไง =_=” แบซฟูล
“แกมาก็ดีแล้วไอ้เฟีย พวกฉันมีเรื่องอยากจะถาม” ด็อคพูดขึ้นและตบเก้าอี้ตัวข้างๆเขา เพื่อให้การ์เฟียไปนั่งข้างๆเขา การ์เฟียที่ส่งกาแฟเสร็จเรียบร้อยก็เดินมานั่งข้างๆด็อค
“ฉันมีอะไรอยากจะถาม =_=” ด็อค
“มีอะไรว่ามา”
“ตกลงไอ้ตอนนั้นนะ แกเข้าไปอึ้บๆกับวีนัสเหรอว่ะ =_=”
‘พรวดดด!!’ การ์เฟียที่กำลังนั่งดื่มกาแฟอยู่ตกใจจนสำลักกาแฟที่กำลังดื่มอยู่ และก็แน่นอนกาแฟที่พ่นออกมาจากปากการ์เฟีย ก็ต้องโดนใครสักคนเข้า ชึ่งในครั้งนี้ก็คือ.....แฮปปี้
“แค่กๆๆๆ”
“ขอบใจมากการ์เฟีย ฉันรู้สึกชื่นใจขึ้นเยอะเลย =_=” แฮปปี้พูดขึ้นพลางเอามือปาดกาแฟที่อยู่บนหน้าออก
“มะ....ไม่เป็นไร”
“กูประชดเว้ย!!! =_=”
“ตอนนั้นนะมันไม่มีอะไรจริงๆนะ ก็อย่างที่วีนัสบอกนั้นแหละ แค่เข้าไปช่วยล้างแผลที่โดนมีดบาด แต่ที่เข้าไปนานเพราะเลือดมันไม่หยุดไหลซักทีไง =_=”
“อ๋อ~” หนุ่มทั้งหมดพูดขึ้นมาเมื่อความมันกระจ่างแจ้งแล้ว
“Hi! Everybody today is a happy day ><”
“morning!” ทุกคนพูดขึ้นแต่ยกเว้นสนีซซี่
“เอ่อ.....ฉันขอถามหน่อยสิกรัมปี้” สนีซซี่หันไปสะกิดกรัมปี้ที่อยู่ข้างๆเขา
“มีอะไรเหรอขอรับ (_ _)”
“ไอ้ประโยคเมื่อกี้ มันแปลว่าอะไรเหรอ =_=”
“(‘’ )” กรัมปี้มองด้วยสายตาที่งงอย่างมาก
“=_=;;;” ฉันคิดถูกหรือคิดผิดเนี่ยที่ถามมัน เพราะว่าเดี๋ยวมันจะ......
“เหอะ! เรื่องแบบนี้แกยังไม่รู้ก็ไปเรียนไถ่นาเถอะ =_=++” กรัมปี้
“=[]=” นี่แหละคือความผิดปกติของกรัมปี้อีกอย่างหนึ่ง นั้นก็คือเวลาปกติก็จะเรียบร้อยเอามากๆ แต่เมื่อถึงเวลาเหยียดหยามใครก็จะด่าเจ็บเอามากๆเลยละ
“What do they talk in this time?(พวกเธอกำลังพูดอะไรอยู่?)”
“อ๋อ พวกเรากำลังคุยกันเรื่องที่วีนัสกับเจนเทินดีกันแล้วนะ”การ์เฟีย
“Really! โอ้ว! ป้มดีจ่ายสุดจีวิดเลยหล้า~>< (จริงเหรอ! โอ้ว! ผมดีใจสุดชีวิตเลยล่ะ)”
“แหะๆ ^^;;”แฮปปี้ที่แปลภาษาต่างดาวของบิงโกได้ครึ่งๆ หัวเราะแหยะๆ อย่างไม่รู้จะทำยังไงต่อดี
“=_=” แบซฟูล ไม่รู้ว่าจะทำยังไงกับไอ้ฝรั่งขี้นกนี้ดี
“โอ้ๆๆ ผมว่าผมอันเดอร์สเตนนะครับ ที่เขาพูดอ่ะ ><” แฮปปี้พูดขึ้น
“แกอันเดอร์สเตนคนเดียวอ่ะสิ ไอ้ครึ่งผีครึ่งคน =_=” แบซฟูล
“แงๆๆ ยังไงป๋มก็น้องโอป้านะ T^T”
“ลูกพี่ลูกน้องเฟ้ย เติมคำไปให้สมบูรณ์ด้วย =_=”
“T^T”
“เอ่อ.....เกิดอาร้ายขึ้นกั้นเหร่อ ==?(เกิดอะไรขึ้นกันเหรอ)”
“เอ่อ  Noting noting =_=”ด็อคพูดขึ้น
“โอ้ว! Can you speak English? *O*”
“เอ่อ.....little =[]=” รู้สึกว่าคุณชายของเราจะงานเข้าแล้วล่ะ
“โอ้ว! You know, I very lonely I don’t know I shout talk with!#@$#$%#$%^$$^*%.....”
“อิบอ๋ายว่ะไอ้ด็อค =_=” แบซฟูล
“ซวยได้อีกนะโอป้า” สลีปปี้
“=[]=”
“#^^%$%^%@$^&$%&%%^&^^^^” บิงโกก็ยังพูดไม่หยุด
“เฮ้ยๆ ทุกคนหลีกไปเร็วๆ! ><”จู่ๆเสียงของพีคก็ดังขึ้น ทำให้ดึงความสนใจของหนุ่มๆทั้งหมดให้หันไปมอง แต่สิ่งที่ที่กำลังลอยมาหาพวกเขา ทำให้พวกเขาต้องวงแตก
“ระ......ระเบิด! =[]=”แฮปปี้
“บอมพ์ๆ บอมพ์ครับๆ O[]O”สลีปปี้
“นั่งบ้าอยู่ทำไมเล่า!หนีเร็ว =[]=”การ์เฟีย
‘3’ ระเบิดนั้นแสดงตัวเลขนับถอยหลังทันที
“แว้กกกก~ มันจะระเบิดแล้ว /( =[]=)\”
‘2’
“หนีไปไหนดี หนีไปหนายยยย O[]O”
‘1’
“ฉันว่าไม่ต้องหนีหรอก ไม่ทันแล้ว =[]=”
บุ้ม!!!!!!
{The end special: every man}
 
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 221 ท่าน