Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  







 
อ่านเรื่อง
นายซุปเปอร์สตาร์จอมโหดกับยัยแฟนคลับจอมจุ้น
FonFonBouBou
ตกหลุม (รัก)
8
01/12/2554 19:38:14
409
เนื้อเรื่อง
หลังจากที่ผมต้องยกเลิกการเดทกับหมอนอิงกะทันหัน เพราะป้าแจ่มแม่บ้านโทรมาบอกว่าน้องชายจอมแสบของผมหายไปจากบ้าน ผมจะไม่เป็นห่วงเลยถ้าน้องชายของผมไม่ได้อายุแค่ 9 ขวบ แถมวีรกรรมสุดแสบทั้งหลายแหล่ที่ทำให้ผมต้องปวดหัวอยู่แทบตลอดเวลา ผมไม่โทษน้องหรอกที่ทำตัวเกเร ดื้อ ตามประสาเด็กบ้างมันก็เป็นธรรมดาของเด็กผู้ชายไม่ใช่หรอ ตอนนี้แม่ก็ไม่อยู่ซะด้วยเลยต้องรีบกลับบ้าน
 ยัยนั้นสิป่านนี้เป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้ วันนี้ไม่รู้ผมเป็นอะไรพอเห็นยัยนั้นที่นั่งรอที่ผมที่บริษัท แถมแต่
ตัวซะน่ารัก จนผมรู้สึกแปลกใจที่ตัวเองรู้สึกใจเต้นแรงทั้งที่ผมไม่เคยรู้สึกยังนี้กับใครมาก่อน แล้วพอเห็นเธอทำหน้าเหงาๆตอนที่ผมบอกว่าติดธุระก็อดทำให้ผมรู้สึกผิดขึ้นมาจับใจ ความจริงผมไม่ต้องไปเดทก็ได้นะ เพราะยังไงโปรมแกรมก็บอกอยู่แล้วว่าผมมีสิทธ์ที่จะไม่ทำก็ได้ แต่ไม่รู้อะไรดนในให้ผมขอเบอร์กับเธอจะบอกว่าเป็นข้ออ้างก็ได้นะ เพราะผมคิดว่าผมชอบเธอขึ้นมาแล้วล่ะ คงเป็นเพราะเธอไม่กรี๊ดเสียงดังเวลาที่เจอผม หรือไม่ทำท่าบิดไปบิดมาให้รำคาญ แต่ตอนนี้ผมว่าผมควรรีบขับรถไปตามหาไอ้น้องชายจอมแสบก่อนดีกว่า ป่านนี้ไม่รู้ไปซนอยู่ที่ไหน   เฮ้อ…!!!!
 
บ้านหมอนอิง
ถึงบ้านซะที เหนื่อยจังแหะ กว่าที่ฉันจะกลับไปเอารถที่บริษัทเพลงเล่นเอาเหนื่อยเหมือนกันนะเนี้ย ตอนนี้คิดถึงเตียงนอนนุ่มๆจัง รีบเข้าบ้านดีกว่า
“อ้าว หมอนหนุนวันนี้แกมีเรียนถึงทุ่มนึงไม่ใช่หรอ”
“อืม แต่เลิกคลาสเร็วนะ” จึก จึก มันกดรีโมตไปช่องนั้นทีช่องนี้ที ดูสักช่องเถอะว่ะ
“แกเป็นไรเนี้ย ดูสักช่องได้ไหมเดี๋ยวรีโมตก็เสียหรอก”
จึก จึก แนะมันยังกดไม่เลิก
หนุดหนิดโว้ยยย มันเป็นบ้าอะไรของมันเนี้ย
“พี่อิง ผมว่าผมตกหลุมรักว่ะ”
“อะไรนะ..!!!!!  กะ แก นี้นะ ตกหลุมรัก”  พระเจ้าจอร์จมันยอดมากกก
“เป็นไปได้ยังไง ตั้งแต่เกิดมาฉันไม่เคยเห็นแกคิดจะสนใจใครเลย มีแต่พวกสาวๆ มาตามแกแจ มีแต่แกนั้นแหละที่ไล่เขาหนีหมด แล้วเป็นไปได้ยังไงที่คนอย่างแกจะตกหลุมรัก ฉันว่าผู้หญิงคนนี้ซวยบรมเลยว่ะ ถ้าทนแกได้น่านะ” ประโยคหลังนี้พูดเบาๆนะ กลัวมันได้ยินถึงเป็นพี่แต่ก็ยังเตี้ยกว่ามันอ่ะ ทำไงได้พ่อแม่รังแกหนู
 
“นั่นสิ ผมก็ยัง งง ตัวเอง ช่างเถอะ ว่าแต่พี่ไปไหนมา”
“ไปเที่ยวกับนมเปรี้ยวมานะ แต่มันติดธุระที่บ้านก็เลยยกเลิกไป งั้นฉันไปอาบน้ำล่ะ เหนื่อยมากกก  อ๋อ กินข้าวก่อนเลยนะไม่ต้องรอ ฉันไม่หิว”
“อืม”
ใครจะรอให้คุณน้องสุดหล่อสอบสวนล่ะจ๊ะ ชิ่งก่อนดีกว่า ขืนมันรู้ว่าฉันแอบไปเดทล่ะก็ตายอย่างเขียดแน่นอน เฮ้อ เกิดมามีพี่สาวแสนสวยก็ทำใจซะเถอะไอ้น้องชาย โฮะ โฮะ (เธอเป็นนางเอกนะ ถ่อมตัวบ้างเถอะ…..T^T)
 
ซ่า ซา ซ่า ซา
อาบน้ำแล้วเย็นสดชื้นจัง ว่าแล้วฉันก็กระโดดขึ้นเตียง นอนดีกว่าง่วงแล้ว คร๊อกกก  U_U
 ^^ ช่วยปล่อยฉัน ปล่อยฉันไปจากใจของเธอ เพราะเธอทำให้ฉันต้องทุกทรมาน นับวันฉันยิ่งเจ็บ เจ็บเสียจนไม่อาจพูดมันออกมาเป็นคำพูด เพราะเธอ เธอ และเธอ^^
“ฮาโหลลลล หมอนอิงพูดค่ะ”
เงียบ
“ฮาโหลลลลลล”
เงียบ เงียบ
“ฮาโหล หมอนอิงพูดค่ะ” เริ่มจะมีน้ำโหแล้วนะ โทรมาทำไมไม่พูดฟร่ะ
“นี้คุณโทรมาทำไมไม่ทราบ อ๋อ ถ้าจะโทรมากวนเวลานอนอันมีค่าของฉันล่ะก็ ดีใจด้วยคุณทำเร็จเพราะตอนนี้ฉันรำคาญโว้ยย คนจะหลับจะนอนเนี้ย รู้เวลาบ้างไหม ที่บ้านไม่มีนาฬิกาหรือไงห่ะ”
“เออ ฉันแคปซูน”
“จะแคปซง แคปซูน แคปหมูก็เรื่องของคุณแต่นอนนี้ฉันง่วง คนจะนอนโว้ยยย”
ตะ แต่ เมื่อกี้เขาว่าไงนะแคปซูนหรอ ว๊ากกกก  ตายแน่หมอนอิงเอ้ยยย ซวยยแร้วววว
“อะ เอ่อออ  แคปซูนหรอค่ะ”
“อืม ฉันเองแต่ถ้าฉันโทรมากวนเวลานอนอันมีค่าของเธอก็ขอโทษด้วย”
“เออ ไม่ใช่อย่างนั้นค่ะ ว่าแต่คุณมีอะไรหรอค่ะ” เปลี่ยนเรื่องดีกว่า เดี๋ยวทำหมอนี้โกรธก็พาลทำให้ฉันไม่ได้เจอฮาร์ดแวร์กันพอดี
“ ฉันแค่จะโทรมาบอกว่าพรุ่งนี้ฉันมีงานโชว์ที่คลับ ViVaVoo รู้จักใช่ไหม ไปเจอฉันที่นั้น 3 ทุ่ม”
“ค….ะ”
ติ๊ด
เฮ้ยย จะรอให้ฉันตอบก่อนมันจะตายหรือไงฟร่ะ เอ๊ะ หรืองก กลัวเปลืองค่าโทรศัพท์ คงไม่ใช่มั้ง ไอ้โหดดดเอ้ยย เอาแต่ใจตัวเองชะมัด
ว่าแต่ไอ้คลับที่ว่านั้นมันอยู่ไหนว่ะ แล้วฉันจะรู้ไหมเนี้ยย หมอนอิงอยากตายค่า  รวย เครียดด นอน (ดีกว่า)
พรุ่งนี้ค่อยคิดอีกทีตอนนี้ขอเข้าเฝ้าพระอิฐก่อนล่ะกัน
 
หลังจากที่เมื่อคืนฉันได้รับโทรศัพท์จากคุณชายจอมโหดนามว่าแคปซูน วันนี้เลยต้องเตรียมตัวสักหน่อยเผื่อว่าจะได้เจอฮาร์ดแวร์(ยังไม่เลิกแผนการ)  เอาเป็นว่าตอนนี้ฉันนัดกับนมเปรี้ยวยังจำได้ใช่ไหมไอ้เพื่อนจอมเบี้ยวที่ไม่ยอมทำตามสัญญาไม่ไปดูคอนเสิร์ต Nightmar กับฉันเมื่อคราวที่แล้ว ว่าวันนี้จะไปทำผมทำเล็บกันซะหน่อย
“ฮาโหล ยัยเปรี้ยวแกอยู่ไหนแล้ว ฉันมารอแกที่ร้านตั้งนานแล้วนะ” ร้านที่ว่าเป็นร้านทำผมประจำของเราเองนะ ชื่อร้าน BABa อยู่เอกมัยซอย 2 เป็นร้านไม่ใหญ่ไม่เล็กจนเกินไปแต่รับรองงฝือเยี่ยมทุกคน
“เออ ๆ  กำลังรีบไปนี้แหละ แกมีนัดกี่ทุ่มนะ”
“3 ทุ่ม รีบๆนะเว้ยไม่งั้นฉันจะฆ่าแก ยังไม่ได้ชุดเลยด้วย ถ้าเจอฮาร์ดแวร์เขาจะได้หลงรักฉัน ฮุ ว่ะ ฮ่ะ ฮ่า”
“พอๆ เลิกสนใจฮาร์ดวงฮาร์ดแวร์ของแกได้แล้วตอนนี้แค่แคปซูนก็เอาให้รอดก่อนเถอะ”
“เออๆเรื่องฉัน ส่วนแกก็รีบมาได้แล้วเว้ยยย”
“งืมๆแค่นี้แหละ จะรีบไปเดี๋ยวนี้แหละคุณนาย”
 
ผลัก
“สวัสดีค่ะคุณหมอนอิงวันนี้คุณนมเปรี้ยวไม่มาด้วยหรอค่ะ”
“อ๋อ เดี๋ยวตามมาค่ะ”
“วันนี้ทำอะไรดีค่ะ”
“เหมือนเดิมค่ะ แต่ว่าเล็บขอดูลายใหม่ก่อนนะค่ะ”
“ค่ะ เชิญทางนี้เลยค่ะ”
 
“พี่แคปค่ะ รอทิชาก่อนสิค่ะ จะรีบไปไหน”
“พี่มีธุระ วันนี้พี่คงต้องไปก่อนนะ เดี๋ยวพี่โทรบอกคนขับรถที่บ้านเธอมารับ”
“ไม่ค่ะ ทิชาจะรอให้พี่แคปมารับ  ถ้าพี่แคปไม่มารับทิชาจะฟ้องป๋า”
“ทิชา”   โอ้ โห ขนาดฉันแอบฟังอยู่ตรงนี้ยังรุ้สึกถึงรังสีอันตรายแผ่มาถึงนี้เลย น่ากลัวแฮะ ฉันไม่ใช่คนนิสัยไม่ดีที่แอบฟังคนอื่นเขาคุยกันหรอกนะ แต่สองคนนั้นดันคุยกันเสียงดังเองทำไม ไม่ใช่ความผิดเค้านร้า   G_G”
 ตึก ตึก ตึก
รู้สึกว่าจะมีคนเดินมาทางฉันแฮะ แอบฟังต่อนี้กว่า ฉันเอียงหัวเขาไปใกล้อีก
ปุ๊ค  เอ๊ะอะไรหล่นเนี้ย
ขณะที่ฉันกำลังจะก้มลงเก็บกุญแจรถที่คาดว่าจะเป็นรถจากัวร์ สายตาของฉันก็ปะทะเข้ากับดวงตาสีดำอันมีเสน่ห์ที่สาวๆคนไหนเห็นจะต้องละลาย  ดวงตาคู่นั้นก็มองมาที่ฉันเหมือนกัน
“เธอ”  เออ ฉันเองแหละ จะตะโกนทำซากอะไร
“อ้าว คุณ”  สุภาพไว้ก่อน เพราะอะไรนะหรอ??  ฮารดแวร์ไงล่ะ หุหุ
“พี่แคป รอทิชาก่อนซิค่ะ”  อ้าว ยัยนี้เป็นใครอีกละ สงสัยจะเป็นคนที่ทะเลาะกะอิคุณพี่แคปซูนล่ะมั้ง
“อ๋อ ทิชาพี่เจอเพื่อนที่นัดไว้พอดี ปะหมอนอิงเราต้องรีบไปสายมากแล้ว”  เดี๋ยวมันยังไม่ถึงเวลานัดไม่ใช่หรอ แล้วเราก็ไม่ได้นัดกันที่นี้ไม่ใช่นิ บอกได้คำเดียว ว่า งง ค่ะพี่น้อง
อีตาแคปซูนพูดจบก็ลากฉันมาที่รถจากัวร์ของเขา โดยที่ไม่ถามหรือพูดอะไรกับฉันเลย ส่วนยัยทิชา (ได้ยินว่าชื่อนี้อ่ะ) ก็ร้องกรี๊ดๆ เสียงดังปวดหู ฉันเริ่มเข้าใจพวกดาราที่ตอนนี้เองแหละ
 
“ขอโทษนะ”
“ขอโทษ?  เรื่อง?”  งอ งู วิ่งอีกรอบ ลากมา เสร็จก็บอกว่าขอโทษ อธิบายทีเถอะ
“ก็ เรื่องที่ลากเธอออกมา แล้วนี้เธอมาทำอะไรที่นี้”
“มาล้างรถมั้ง มาทำผมสิ อ๋อ ทำเล็บด้วย”
“หึ นี้เธอกะว่าจะทำให้ฉันหลงเสน่ห์เธอ ว่างั้น”  ไอ้นี้หลงตัวเองว่ะ
“ตื่น ๆ ๆ เลิกฝันไปเถอะ ฉันทำเพื่อฮาร์แวร์ต่างหาก”
“แต่ว่าวันนี้เธอมาแปลกเหอะ ไม่พูดสุภาพกับฉัน แถมไม่ใส่เสื้อคิตตี้เป็นเด็กไม่รู้จักโต หรือนี้ตัวตนที่แท้จริงของเธอ” ว้ากกกก ไม่ต้องทำหน้าระลื่นเลยนะ นะ นาย หล่อโฮกกกก
“นายก็เหมือนกันนั้นแหละ ไม่ทำหน้าโหดอีกหรอ”
“นี้เธอ เรียกฉันว่านายเลยหรอ ฉันเป็นพี่เธอนะ”
“อะโด๋ ก็แค่ปีเดียว”  จริงๆนะ ฉันเป็นน้องนายแคปซูนแค่ปีเดียว ฉันกับฮาร์ดแวร์อายุเท่ากัน ก็งี้แหละ เนื้อคู่ หุหุ (ยังไม่เลิกบ้าฮารดแวร์ แต่ว่าตั้งแต่ต้นเรื่องยังไม่มีบทพูด กรรม T.T” )
หลังจากที่ฉันกับนายแคปซูน(เปลี่ยนสรรพนามอย่างเร็ว) ทะเลาะกันเสร็จ เขาก็จับฉันโยนใส่รถจากัวร์ของเขา โดยที่ไม่ถามสักคำว่ารถของฉันจะทำยังไง รถฉันมันรถมินิคูเปอร์เลยนะเว้ยย ไอ้บ้า ไม่ใช่คันล่ะบาทสองบาทนะ ถึงจะได้จอดทิ้งๆ คว้างๆ ได้    แต่ก็ต้องทำใจก็ไอ้บ้านี้ไม่สนใจฉันที่เถียงคอเป็นเอ็น
ช่างเถอะ แล้วนายนี้จะพาฉันไปที่ไหนล่ะ  ตั้งแต่ขึ้นรถมายังไม่ยอมพูดอะไรสักคำ กลัวดอกพิกุลจะร่วงหรือไงก็ไม่รู้
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 342 ท่าน