Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  







 
อ่านเรื่อง
Luv Vampire คำสาปรักนายปีศาจสุดหล่อแห่งอานิเซีย
pangzuzii
เลือดหยดที่ 3
4
30/11/2554 23:28:34
399
เนื้อเรื่อง


Sorry,I feel  tirsty



                ม่ะ ม่ะ ไม่จริง!!    เมื่อกี้เขายังเอาหน้ามาซุกที่ซอกคอฉัน  ฉันยังรู้สึกถึงลมหายใจของเขาอยู่เลย แล้วทำไมตอนนี้ผู้ชายคนนั้น O^O!

                “ทำไมน้ำในขวดมันรสชาติจืดชืดอย่างงี้เนี่ย ไม่อร่อยเลย - -*”

                ฉันต้องยืนอึ้งทึ้งแหกตามองผู้ชายคนนั้นจากตรงที่ฉันไปยังเขา  มันไกลอยู่นะกับชั่ววินาทีที่สั้นมาก  เขานั่งบนโต๊ะรินน้ำแล้วแกว่งไปแกว่งมาด้วยสีหน้าที่ไม่พอใจกับรสชาติ

                กลิ่นเขายังติดอยู่ที่เสื้อฉันเลย หรือว่าฉันละเมอก็ไม่นะ  ฉันยกเท้าที่เศษแก้วยังคงทิ่มคาสยอง  มันก็ยังคงเจ็บอยู่  เป็นไปไม่ได้ > <

                ในขนาดที่เขาทั้งสองลืมคนเจ็บอย่างฉันอยู่ทางนี้ =.=

                “ตรงดิ่งมาในครัวเองเลย  หิวรึไงคะพี่โซล่า ^ ^”
                “ ลงจากรถ พอได้กลิ่นเหมือนใครทำอะไรอยู่ในครัวพี่ก็ตรงดิ่งมาทันทีน่ะสิ ” 
                “อะไรที่พี่ชายของซินดี้ชอบกิน รู้สึกจมูกไวดีจริงเนาะ ^ ^”

                ผู้ชายที่ชื่อโซล่ายืนขึ้นแล้ววางแก้วน้ำอย่างแรงแกมประชดจนน้ำกระฉ่อนเปียกมือเขา  แต่ใบหน้ายังคงฉีกยิ้มละไมให้กับน้องสาวอยู่  ก่อนจะเอื้อมไปลูบหัวซินดี้

                “ รู้ดีจริง ๆ เลยน้องสาวสุดที่รักของพี่ พี่ขึ้นข้างบนก่อนแล้วกัน  เดี๋ยวดูรายการโปรดไม่ทัน ^ ^”
                “ ยังไงก็ทันอยู่แล้ว รายการโปรดของพี่  ถ้ามาไม่ทันถึงกับเรื่องใหญ่เลยนะคะ ^^ ”
                “งั้นหรอ  ซินดี้จะสื่อถึงอะไรกันเนี่ย ไม่ดีนะครับ สาวน้อย ”

                อ๊ะ!  สายตาผู้ชายคนนั้นเหลือบมาทางฉันด้วย ถึงมันแค่ไม่กี่วินาทีแต่ทำไมรู้สึกน่าขนลุกจัง -O-‘  ดูท่าทางเขาหัวเสียนิดหน่อย   พอเขาเอ่ยประโยคนั้นเป็นประโยคสุดท้ายพลางขยี้หัวซินดี้จนเธอต้องไล่ให้ขึ้นข้างบน  ก่อนจะเดินออกจากครัว

                 ว่าแต่..  ฉันควรจัดการกับเศษแก้วที่เท้าได้แล้วนะ  ให้ตายสิ!  เลือดไหลบานตะไท T^T

                “ เดี๋ยวฉันทำแผลให้นะ อานิเซีย ^ ^”

                ซินดี้โผล่หน้ามาพร้อมกับรอยยิ้มที่สดใสของเธอ  ฉันชอบประโยคที่เธอพูดเมื่อตะกี้จังเลย ยังไงก็รีบทำแผลก่อนเลือดฉันจะหมดตัวเหอะ
               

                บนโซฟา
                “ อ่อ  พี่โซล่าน่ะหรอ  พี่ชายตัวแสบของฉันเอง  หมอนั่นรักสนุกจะตายจนน้องสาวกับพี่ชายอีกคนต้องปวดหัวไปตาม ๆ กันเลยนะ^ ^ ”

                ซินดี้เอ่ยพลางพันผ้าสีขาวที่เท้าของฉัน  ผู้ชายคนนั้นชื่อ โซล่า แถมยังเป็นพี่ชายของซินดี้ซะด้วย  แต่ซินดี้ก็ยังมีพี่ชายอีกคน  งั้นเธอก็เป็นน้องสาวคนเล็กสุดสินะ  โซล่ามีน้องสาวน่ารักและอ่อนโยนนิสัยดีแบบนี้คงภูมิใจน่าดู ^ ^

                “ขอบคุณมากนะคะ ที่ทำแผลให้  ข้าต้องขอตัวไปเก็บแก้วก่อน ”
                “ ไม่ต้องแล้ว  คนใช้ฉันเยอะแยะเดี๋ยวบอกให้เก็บแทนได้น่ะ เธอกลับห้องเถอะ เรื่องเสื้อผ้าไม่ต้องห่วง ฉันเอาเสื้อผ้าให้เธอที่ห้อง หวังว่าคงจะใส่ได้เนาะ ^^ ”

                ฉันผงกหัวหงึกหงักให้ซินดี้ก่อนจะลุกขึ้นเดินไปอย่างคนขาเป๋น่าอนาถ  ฉันคงจะได้รางวัลตำแหน่งเทพที่ตกอับที่สุดในรอบพันปีเมื่อฉันได้กลับขึ้นไปบนฟ้าอีกครั้งเป็นแน่ = =’

                ฮ้าววว ว  ง่วงชะมัดเลยถึงเวลาบรรทมแล้ว  อาจจะแปลกสถานที่แต่คงไม่แคร์เพราะวันนี้มันทั้งเหนื่อย ทั้งเพลีย นี่แค่วันแรกที่ฉันเหยียบโลกมนุษย์นะ  ซวยเช็ก!  - O -
               

Speciel :  Cindy talk

                 ฉันมองอานิเซียแล้วยังคงส่งยิ้มให้เธอเสมอเมื่อเธอเหลียวหลังกลับมามองฉัน ^ ^   

                มองเธอแล้วก็อดคิดไม่ได้   ผู้หญิงคนนี้แปลกจริง ๆ  ทั้งรูปร่างผิวพรรณดูไม่ใช่คนธรรมดาเลยสักนิด การพูดจาเหมือนคนโบราณ  รวมทั้งชื่อ..    

                ชื่อของเธอก็ด้วย  ‘อานิเซีย’เป็นชื่อเทพที่สาปแช่งเจ้าชายโซเฟียแห่งโรมาเนียให้กลายเป็นปีศาจ  และคำสาปนั้นมันก็ยังคงสืบทอดไม่จบไม่สิ้น  ตราปใดที่ยังไม่มีการสังเวยโลหิตแห่งเทพอานิเซีย!  ตามที่บรรพบุรุษของฉันได้บันทึกในคัมภีร์เอาไว้  

                เลือดของกษัตริย์ที่ต้องคำสาป  มันยังคงไหลเวียนอยู่ในตัวฉันมาตั้งแต่เกิด  ปัจจุบันฉันยังไม่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็น‘มนุษย์’ สักที   
               

   ก๊อก ๆๆ !

               ฉันเคาะประตูไม้โอ๊คบานใหญ่หน้าห้องของพี่ชายตัวแสบของฉัน  สักพักผู้ชายที่ปลดกระดุมเสื้อเชิร์ตทุกเม็ดจนเห็นกล้ามเนื้อหน้าท้องเป็นแผง  เดินมาแง้มประตูให้ฉันแห็นสีหน้านิ่งๆ ของเขา

               “ หืม -_- ”
               “คือ  เอ่อ  พี่โซล่าจะอาบน้ำหรอ ^ ^ ”

               พี่โซล่าหันไปมองผ้าขนหนูที่ฉันชี้ตรงบ่าเขาและพยักหน้าสองที  พี่ฉันจะรีบนอนไปไหนกันเนี่ย  นี่มันตอนกลางคืนแวมไพร์อย่างเราจะหลับลงได้ไงกัน  ยิ่งดึกพวกเรายิ่งแฮปปี้ลัลล้าด้วยซ้ำ = =’
              
               “ งั้นซินไปก่อนนะ ^ ^ ”
               “ เดี๋ยวสิ จะรีบไปไหนน้องสาวตัวแสบ ”

               ไม่ทันไรมือของพี่โซล่าเอื้อมออกมาจากประตูฉุดร่างฉันไปขยี้หัวจนได้   หมดกันผมฉันเสียทรงรอบสอง   ไอ้พี่บ้า! U.U

               ฉันบอกพี่ว่าหวีผมแล้ว แต่เขาก็ไม่สนใจเลยสักนิด  แถมกอดคอลากฉันเข้าห้องปิดประตูดังปังปานจะฉุดน้องตัวเองไปข่มขืน  ฉันเอาแขนเย็น ๆ ของพี่ชายตัวแสบพอกับร่างของฉันออก  แล้วต้องไปสะดุดกับขวดแคปซูล สามสี่ ขวดเกลื่อนกลาดบนที่นอน

               “ นั่นพี่กินหมดจนเลยหรอ O.O ”

               พี่โซล่าเลิกทำสงครามกับฉันชั่วคราว  แล้วยักคิ้วก่อนจะปล่อยให้ฉันเป็นอิสระจากอ้อมแขนของเขา

               “ น่าแปลก  ผู้หญิงคนนั้นกลิ่นเลือดไม่เหมือนมนุษย์คนอื่น ”
               “ อานิเซียเป็นคนใช้ใหม่ กลิ่นก็ต้องแปลกกว่าคนใช้ในบ้านเราอยู่แล้ว ”
               พี่โซล่าทิ้งร่างลงบนที่นอนแล้วเปิดขวดแคปซูลกระป๋องที่ห้ายื่นให้  แต่ฉันส่ายหน้าปฏิเสธ  เขาเลยจัดการกระดกหมดไปเสียเรียบร้อย  ฉันแสยะยิ้มเจื่อนๆ ให้เขา ก่อนจะยิงคำถามว่า..
              
               “เลือดผุ้หญิงคนนั้น  ปลุกสัญชาตญาณของพี่ใช่มะ = =’ ”
               “อืม  ว่างๆ ก็จับตาดูผู้หญิงคนนี้ด้วย เพราะพี่ไม่ชอบคำว่า อานิเซีย เอาซะเลย - -* ”

Special :  off
 

                 เช้านี้เป็นเช้าที่อารมณ์เสียสุด ๆ เหอะ!  ก็ยัยป้าปากจัดประจำครัวน่ะสิลากสังขารฉันจากที่นอนตั้งแต่เช้ามืด  ทั้งที่ขายังกระเพ่ก ๆ ไปฟ้องซินดี้ว่า  ฉันไม่เหมาะสมเป็นลูกมือในห้องครัว  ทำอะไรไม่ได้เรื่องสักอย่าง  ซุ่มซ่าม  เกะกะการทำงาน  เห็นหน้าฉันแล้วอารมณ์เสีย  และวีรกรรมต่าง ๆ บลา ..

                 เออย่ะ!  ก็คนมันไม่เคยทำหนิ  น้อยใจนะ U.U

                 “จร้า ๆ คุณป้า งั้นซินดี้ให้อานิเซียเขาทำความสะอาดข้างนอกแล้วกันนะ ป้าก็กลับไปทำอาหารได้แล้ว  วันนี้พี่โซล่าต้องไปมหาลัยแต่เช้าด้วย ^ ^”

                 อิสอิส!  พ้นยัยป้าปากจัดนี่สักที  ต่างฝ่ายต่างยิ้มรวมทั้งฉัน  ที่ไม่ต้องทนร้อน  ทนน้ำลาย  และคำด่าที่แสนตรอกย้ำหัวใจฉันซะเหลือเกิน  เป็นเทพบนสวรรค์อยู่ดี ๆ ต้องโดนสาปให้มาลำบากซะงั้น T^T

                “แผลเธอเป็นไงบ้าง  ปวดมั้ยเพราะดูแล้วมันลึกอยู่นะ ^ ^”
ฉันยิ้มให้ซินดี้พลางส่ายหน้าว่าไม่เป็นไรมาก  ถึงจะปวดแล้วรู้สึกแฉะ ๆ ก็ตามเถอะ  แต่ตอนนี้ฉันภูมิใจในตัวเธอมากที่ทำให้ฉันพ้นจากเสียงสิบแปดหลอดของยัยป้าปากจัดนั่น  เจ็บกายไม่เท่าไหร่  แต่เจ็บใจเนี่ยสิ  อยากจะร้องไห้  ฮึก ฮึก

                “ แต่เลือดมันออกเต็มเท้าเธอเลยนะ ^ ^ ”

                ฉันหุบยิ้มแล้วก้มลงไปมองเท้าของฉันที่มีของเหลวสีแดง ๆ ซึมออกมาเพียบ!  โอ้ย จะเป็นลม  ให้ตายเถอะ!   พอฉันมองแผลความรู้สึดปวดมันทวีคูณเพิ่มขึ้น  ถ้าฉันยังเป็นเทพป่านนี้คงสมานแผลหายไม่ต้องทนเจ็บอย่างนี้หรอก

               “ เนี่ยหรอ  ไม่เป็นไรของเธอน่ะ อานิเซีย ^ ^ ”
               “ ข้าเกรงใจเจ้า  เดี๋ยวข้าทำแผลเองแล้วกัน เจ้าไม่ต้องทำแผลให้ข้าแล้ว (. .)a ”
               “  อย่าเลย  เลือดเยอะขนาดนี้ ฉันว่าต้องถึงมือหมอแล้วแหละ ^ ^’ ”

               ฉันมองสีหน้าเปื้อนยิ้มสดใสไม่เคยเปลี่ยนของผู้หญิงแสนดีคนนี้  มันดูน่ารักแม้แต่ผู้หญิงอย่างฉันก็ยังหลงรอยยิ้มที่มากับความหวังดีของเธอ  ผู้หญิงตัวเล็กๆ น่าทะนุถนอม ดูเธออบอุ่นและเป็นกันเองมาก   อย่างน้อยก็เป็นสิ่งดี ๆ ที่ฉันเจอยามตกอับฟะ ถือว่าปลอบใจตัวเอง =.=’    

                “ งั้นพี่ขอเป็นคนจ่ายค่ารักษาพยาบาลให้แล้วกัน ส่วนเธอไปแต่งตัวได้แล้ว ”

                ฉันกับซินดี้หันไปตามเสียงผู้ชายที่กำลังเดินลงบันไดพร้อมกัน  อ๊ะ!  ใช่เลยกลิ่นน้ำหอมจากผู้ชายคนนั้น  มันทำให้ภาพเมื่อคืนโผล่มาหลอกหลอนในความคิดของฉันอีกครั้ง 

                ผู้ชายที่ชื่อโซล่าเดินเข้ามาใกล้เรื่อย ๆ ในมือควงกุญแจที่มีปุ่มเยอะ ๆ มาด้วย  ยิ่งใกล้ก็ยิ่งขนลุกชะมัด   รวมทั้งกลิ่นน้ำหอมนั่นด้วย 

                “ ไหนเมื่อคืนพี่บอกจะไปประชุมรับน้องแต่เช้าไงคะ ^ ^ ”
                “ ไม่เป็นไร  ตราปใดประธานยังไม่มาองค์ประชุมก็ไม่ครบอยู่ดี แล้วอีกอย่าง  ฉันอยากให้แผลของยัยนี่หายไว ๆ สักที - -* ”

                ดวงตาสีดำสนิทเหลือบมาทางฉันอย่างไม่สบอารมณ์  เสื้อเชิร์ตสีขาวปล่อยออกนอกกางเกงสีดำขายาวแบบ เซอๆ  ริมฝีปากสีแดงใสเหมือนมีน้ำหล่อเลี้ยงตลอดเวลา  ผิวผู้ชายคนนี้ดูขาวสะอาดกว่าฉันในตอนนี้ซะอีก  โอ้วมายก๊อด!มองใกล้ ๆ แล้วไม่มีเบื่อ  หล่อโฮกกกก ก!  >.<

                “ มองอะไรของเธอเนี่ย  ยัยเบ๊อะ ไปแต่งตัวได้แล้ว  ฉันมีธุระต่อนะ = =’ ” 
               
 
(ติดตามตอนต่อไป)
****************************************
PANGZUZII  SAY  :   นึกว่าจะพิมพ์ตอนละชั่วโมง  ไหงเป็นสามชั่วโมงตอนนึงซะงั้น  ง่วงนอนมากค่ะ แต่ด้วยความมุ่งมั่นของแป้ง ก็ยังคงแต่งต่อไป ฮึ่ม!  เนื้อเรื่องตอนแรกไม่ค่อยเร้าเท่าไหร่  แต่หลังจากที่อานิเซีย เจอ โซล่า แล้ว  ความคิดในสมองมันก็พรึบพรับ ๆ ขึ้นมาทันที  ขอบคุณที่ยังติดตามนะคะ จุ้บปาก >3
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1

อัพต่อไปนะค่ะ

จากคุณ cookiemagic/(cookiemagic) อัพเดตเมื่อ 03/01/2555 15:42:57
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 358 ท่าน