Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
รอลุ้น รอยรัก ยัยตัวเล็กกับหนุ่มหน้าหวานแดนเกาหลี
HummingBird
part3 วันสุดซวยของลูกผู้ชายคนหนึ่ง...
4
30/11/2554 00:11:14
242
เนื้อเรื่อง
ณ บ้านของนัท
''ฮึ้ยยยยย รับไม่ได้อย่างแรง หมอนั้นต้องการอะไรกันแน่กับชั้น อายุก็ต่างกันตั้ง9ปีกว่า ต้องการอะไรกับชั้นกันแน่ย่ะ!!!! น่าหมันไส้ชะมัด!! แถมยังถ่ายรูปใส่มือถือชั้นอีกอย่างไม่บันยะบันยัง เห็นแล้วขึ้น ทำไมตอนนั้นชั้นไม่น่ากระโดดถีบหมอนั้นนะ ~ นึกแล้วเจ็บใจเป็นบ้าเลย ดีนะ ที่ร้านนั้นไม่ค่อยมีคนอยู่หน่ะ เลยไม่เห็นกัน ถ้าเห็นคงโดนถ่ายรูป พร้อมโดนยัยพวกแรดป่าแอฟริการุมกระทืบชัวร์T[]T แถมยังต้องเจอกับข่าวฉาวอีก พระเจ้า ชั้นควรทำยังไงดีเนี่ยตอนนี้!~ ชั้นอยากจะหมกอยู่ในห้องของชั้นซัก1ปีโดยไม่ออกไปไหนเป็นบ้า เอาให้เป็นโรงกลัวที่แคบไปเลย!!! นึกแล้วมันเจ็บใจนัก>___<ชั้นขอเตือนนายไว้เลยนะ ไอ้บ้า ชินกิ 'ชั้นไม่มีวัน ชอบคนอย่างนายเด็ดขาด ไม่ว่าจะชักดิ้นชักงอ น้ำลายฟูมปาก จนเป็นโรคสมองตีบตัน หรือเส้นประสาทในร่างการเสื่อมพลังงานจนเป็นง่อยก็ไม่มีวันชอบคนอย่างนายเด็ดขาด ไอ้บ้าาาาา!!!!' ฉันขอประกาศให้โลกรู้ไว้เล้ยยยยย!!!'' 
''เป็นอะไรสาวน้อย บ่นพึมพัมอะไรอยู่คนเดียว'' ''ไอ้พี่บ้าก็วันนี้เจอแต่เรื่องแปลกๆ ไม่ดิ เกือบสัปดาห์นึงแล้วที่เจอแต่เรื่องแปลกๆหน่ะ มันรู้สึกอารมณ์ขึ้นเป็นบ้าาาา ชั้นอยากจะวิ่งชนฝาซักพันรอบ เอาให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลย!'' ''ใจเย็นนัท พี่เชื่อว่า น้องจะผ่านเรื่องนี้ไปได้ด้วยดี'' ''อย่ามัวแต่ใจเย็นเลยพี่ไปป์ มันน่ารำคาญนัก~!'' 
''ไปนั่งสมาธิ ฟังธรรมเถอะลูก หรือไปหาอะไรที่สร้างสรรค์กว่านี้ทำ เพื่อหนูจะใจเย็นนะลูก....'' ''ไอ้ปุ๊ก แกก็รู้วันชั้นนั่งสมาธิแค่2นาทีก็ไม่ไหวแล้ว(หลับ)แล้วแกยังจะให้ชั้นนั่งอีกเหรอ'' ''มันบ่งบอกว่าซูเจ้านั้น สมาธิสั้น~'' ''เออใช่ ชั้นมันสมาธิสั้น นั่งสมาธิก็ไม่ได้ ฟังธรรมแล้วจะเป็นจะตาย รู้สึกร้อน เหมือนเอาไปจี้ก้นรนไฟ อะไรประมาณนั้นเลย ว๊ากกกก ชั้นจะเสียสติแล้วว~'' ''ซูเจ้าไปป์ ไปเอาพระพุธทรูปมา'' ตึก ตึก ตึก ''ปึ่งงงงง!!'' ''เอาพระคล้องคอกับชูพระเร็วเข้า อาตมาจะเอาน้ำมนต์กับข้าวสารเสกโยนใส่'' ''กำมะลิกกิกกำมะลิกกิกกอย ถุย ถุย ถุย เพี้ยงงง~'' ''กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ร้อนนน ร้อนเหลือเกิน ถุยยย!! ไอ้พี่บ้าไปตายซะให้หมด'' ''เผ่นนน ว๊ากกกกก'' ''ปึ่งงง!!''
''คิดว่าชั้นเล่นรึไง รู้มั้ยว่าชั้นกำลังกลุ้มใจอยู่น่ะ! ฮือๆT_T'' ตอนนี้ชั้นควรทำยังไงดีนะ~ พระเจ้า ช่วยบอกลูกด้วยว่าควรจะทำยังไงต่อไปดี แง๊ๆ 
''ผ่างงงง~'' ''นัทเอ้ยย จงใจเย็นๆกับเหตุการณ์นี้ ลำบากตอนนี้ อนาคตเจ้าจะสบายเอง เราขอให้เจ้าอย่าท้อ และสู้ต่อไปนัทเอ้ยยย....เอ้ยย..เอ้ยยย...เอ้ยยยย......~'' ''วูบ''
''อ๊ะ...!!หายไปแล้ว..!! เสียงจากพระผู้เป็นเจ้าoQoข้าน้อยขอขอบพระคุณมากค่ะ_/\_ สาธุ'' ไม่น่าเชื่อว่าพระผู้เป็นเจ้าจะได้ยินเรา...... พระผู้เป็นเจ้าเมตตาเราแล้ว!
''เฮ้ยย ไอ้นัท ลงมากินข้าวได้แล้วว!!'' ''ไปแล้ว ไปแล้วๆ กำลังจะไปเดี๋ยวนี้หล่ะ''
ณ ห้องกินข้าว
''ม่าเปลี่ยนช่องหน่อย ไม่อยากดูข่าวและ'' ''เฮาะ เฮาะ'' 
''ณ วงDS'' ''O3-----ปรู๊ดดดดดดดดด'' 
''เฮ้ยย ไอ้นัทซกมกหว่ะ~'' ''โทษทีๆ อาม่า เปลี่ยนช่องๆ'' ''เฮาะ เฮาะ''
ณ ห้องนอนของนัท
''เฮ้ออออ ฟูวววววว~'' อะไรของวันนี้นะ..... ''ตุ๊บ'' ''เตียงนุ่มจังเลยยยย'' เหลือบไปมองนอกหน้าต่าง '' วันนี้พระจันทร์สวยจังเลย หมอนั้นทำอะไรอยู่นะ.....'' 
ณ ฝั่งชินกิ
''จองอึน.......'' ทำไมเธอถึงดูไกลยิ่งนักนะ... 
''เป็นอะไรเหรอพี่ชินกิ มัวแต่เหม่อมองจันทร์แหน่ะ'' มินจุนทัก
''ไม่มีไร ไม่มีไร แค่คิดอะไรเพลินหน่ะ''
''จริงอ๊ะ=__,=''
''จริงสิ^^''
''ผมคิดว่าเหม่อถึงเด็กผู้หญิงผมสีน้ำตาลโอ๊กคนนั้นซะอีก เฮ้อออ ผิดหวังเล็กน้องแฮะ=m=''
''อะไรของนาย- - ชั้นก็แค่คิดอะไรเพลินๆ จำเป็นต้องคิดถึงยัยนั้นด้วยเหรอ ชั้นก็แค่จีบไปเล่นๆก็เท่านั้น''
''เลวได้อีก ชั่วมาก แย่มาก น่าเกลียดที่สุด ทุเรศที่สุด ไม่ลูกผู้ชายเลย :(''
''- -ชั้นแค่อยากจะลองใจนายก็เท่านั้นแหล่ะ ทำไมต้องด่าชั้นแบบนั้นด้วย นายก็รู้ ว่าชั้นเป็นคนยังไงหน่ะ...!!''
''อะนะ ผมก็แค่ลองใจพี่เหมือนกัน=w=''
''ไอ้นี้ ชักจะกวนบาทาซะและ เดี๊ยะๆ แกมีสิทธิ์กวน รุ่นพี่แกด้วยรึไงห๊ะ''
''เปล่า ผมก็แค่ลองใจเท่......'' ''หึ แกเสร็จชั้นแน่ แค่ลองใจเท่านั้นเรอะ แกตายยยย'' ''แว๊กกกกกกกกกกกกกก''
ถึงจองอึน...
ผมรักคุณนะ แล้วก็คิดถึงคุณด้วย ผมสัญญาว่าผมจะไปรับคุณ คุณรอผมก่อนนะ^^....... จะไปรับให้เร็วที่สุดเลย~
''เฮ้ออ.... ไม่ได้เห็นพี่ชินกิ ครึกครื้นแบบนี้มากี่ปีแล้วนะ''  ดงจินพูดลอยๆ ''ก็หลังจากชินกิเลิกกับฮยอนอิน หมอนั้นก็มัวแต่เก็บตัวอยู่ในห้อง... เฮ้ออออ เห็นชินกิร่าเริงอีกครั้ง ชั้นค่อยชื้นใจขึ้นมาหน่อย^^'' ''=__=''ดงจิน มองจงฮวาด้วยสายตาแปลกๆ ''นายมองชั้นแบบนั้นทำไมอะ=_='' ''ผมกำลังสับสนว่าพี่เป็นคุณแม่ของพี่ชินกิหรือเป็นคู่เกย์กับพี่ชินกิกันแน่หน่ะ=___='' ''เอิ่ม-=-......ถ้าชั้นบอกว่าเป็นแฟนหล่ะ~'' ''ผมเผ่นหล่ะ - -.....'' ''= =*อะนะ...'' 
วันต่อมา...... 6.50
''กริ้ง กริ้งง~'' ''โอ้ยยย หนวกหูหน่า -O-~หาวววว นอนต่อดีกว่า....'' 
30นาทีต่อมา 
''ไอ้นัท ตื่นได้แล้ว จะสายแล้วนะเว้ยยย!!'' ''เฮ้ย ซวยแล้ววว สายแล้วววว ว๊ากกกก~'' 
ณ โรงอาหาร รร.
''นัท วันนี้แกดูหัวยุ่งๆ นะ'' ''อ๋อ... ตื่นสายหน่ะ เมื่อคืนนอนดึก มัวแต่ดูพระจันทร์- -'' ''งั้นหรอกเหรอ ก็ไม่คือเป็นวันประจันทร์เต็มดวงนี้หน่า เห็นว่าพระจันทร์เมื่อคืนสวยสุดๆไปเลย แต่ชั้นก็ไม่ได้นั่งดูหลับซะก่อนหน่ะสิ....~ ถ้าได้นั่งดูกับคนที่เรารัก2ต่อ2แล้วหล่ะก็....>__< อึ้ยย~ แดนสวรรค์เลยหล่ะ '' ''ก็อาจจะใช่ แต่ชั้นไม่มีแฟนนี้หน่า-=- เพราะชั้นมันเป็นเด็กที่ไม่น่ารักเอาซะเลย....'' ''อะไร แกออกจะน่ารัก'' ''จริงด้วยนะ ไอรีนเห็นด้วยกับมายหล่ะ'' ''อ้าว หวัดดีจ๊ะไอรีน'' ''หวัดดีจ๊ะ^^'' ''แต่เค้าน่ารักสู้ไอรีนไม่ได้หรอก ไอรีนทั้งน่ารัก ทั้งนิสัยดี๊ดี>__< ถ้าได้เกิดเป็นผู้ชายชาติหน้า จะขอเป็นแฟนกับไอรีนเลยหล่ะ~'' ''ไม่เอาหน่านัท นัทก็รู้นี้หน่าว่าเค้าไม่อยากเกิดมาเป็นผู้หยิงแล้วหน่ะ-=-'' ''อย่าทำหน้าเครียดสิไอรีน เดี๋ยวหน้าแก่นะ^^'' ''จ๊ะๆ ไม่ทำก็ได้^_^ ไอรีนไปหล่ะ ร่าเริงเข้าไว้นะนัท บ้ายบายจ๊ะ'' ''บ้ายบายจ้า.... เฮ้ออ~ ดูสิมาย ถึงไอรีนบอกว่า อยากเกิดมาเป็นผู้ชายก็เถอะ แต่คบกับไอ้เป๋า ซะงั้น- - ดูท่าทางจะร่าเริงซะด้วย.. น่าอิจฉาจังนะ ที่เกิดมาก็เป็นคนสำคัญของครอบครัวตั้งแต่เด็ก มีแต่คนสนใจและใส่ใจตลอดเวลา ไม่เห็นเหมือนชั้นเลย ซักนิดเดียว.....'' ''นัท อย่าเศร้าหน่า แกยังเป็นเพื่อนที่สำคัญที่เราขาดไม่ได้นะ เพราะถ้าเราขาดแกเราคงตายแน่ๆเลย~'' ''ไม่มีการบ้านให้ลอก'' ''ถูก'' ''ไม่มีงานให้ยืม'' ''ถูก'' ''ไม่มีใคครเล่นด้วย'' ''ถูก'' ''ไม่มีเพื่อน'' ''ถูก'' ''ไม่มีใครรู้ใจ'' ''ถูก'' ''งั้นชั้นไปตายก่อนหละ...-=- '' ''เฮ้ย!! อย่า!!'' ''เพราะเกิดมา ชั้นมีประโยชน์อยู่แค่นี้ ก็ไปตายซะจะดีกว่านะชั้นว่า....- -'' ''นัท.... ไม่เอาหน่า เรายังอยู่ข้างๆแกเสมอนะเว้ย!'' ''ขอบใจเว้ย ที่ยังอยู่ข้างๆเราเสมอ:'''')'' ''รักแกนะเพื่อน'' ''รักแกเหมือนกัน....'' ''T^T'' ''มาย...'' ''อะไรเหรอ'' ''ซ้อมกีต้าร์ยัง'' ''เอ่อ...เอ่อ.....แบบว่า'' ''ไปซ้อมเดี๋ยวนี้ ยัยยีราฟฟฟฟฟฟฟฟ'' ''กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด...>[]<ใจร้ายยย'' ''ไปเลย ไปเลย ไปซ้อมเดี๋ยวนี้'' ''ก็แด๊ะ-3- ชิส์ๆ'' ''เฮ้อออ แกนี้นะ- -''
ณ ด้านชินกิ
''ชินกิ ชั้นได้ข้อมูลเด็กคนนั้นมาแล้วหล่ะ'' ''โอ้วว ดีเลยดงจิน เอามาสิ๊'' ''ฮืมมม เธออายุ14ปี กำลังจะ15 ชื่อ จริงชื่อ อำ...มา...รา..รี (อมรารี) นามสกุล วง..วง...ซาหวัดเกือกูน (วงศ์สวัสดิ์เกื้อกูล) อ่านยากแฮะ ชื่อเล่น นัท ถั่วงั้นเหรอ ฮืมมม คนไทยสมัยนี้ตั้งชื่อแปลกแฮะ เรียนอยู่ที่ รร.Christ International School (โรงเรียนดังกล่าวไม่มีอยู่จริง) กับเพื่อนของเธอที่มักจะไปไหนมาไหนกับเธอตลอดชื่อจริง กุน...ปิ...ยา?(กุลปริยา) นามสกุล แสงอมรกุล'(ชื่อพวกนี้และนามสกุลนี้แต่งขึ้นมาเป็นของปลอมทั้งหมดนะฮ่าา~)'ชื่อเล่นชื่อ มาย ฮืมม นี้ก็แปลก ชื่อหน่วยระยะทาง รร.Christ International School''ดงจินพูดกุกๆกักๆเพราะอ่านภาษาไทยไม่ค่อยชัด ''ทำไม มีแต่ชื่อยากๆทั้งนั้นเลยนะ-____-'' ชินกิบ่นพึมพำพร้อมกับเกาหัวเล็กน้อย ''ผมก็ว่างั้นนะ'' ดงจินพยักหน้าอย่างเห็นด้วย ''งั้นเอาแผนที่โรงเรียนมา ชั้นจะไปที่นั้น'' ''อ้าวว พี่ไปที่นั้นทำไม?'' ''ถามโง่ๆ ชั้นก็จะไปหา...'' ''หา?'' ''ชั่งมันเถอะ=/////= ....''ชินกิพูดด้วยน้ำเสียงกล้าๆกลัวๆ ''อันแหน่ะ ... อันแหน่ะ=__,= ถ้าผมเดาไม่ผิดพี่ชินกิ.....'' ''หมับ!!'' ''อื้ออๆ>__<'' ''นายอย่าพูดแม้แต่คำเดียว...อี๋ สกปรกหว่ะ'' ''แผล่บๆ'' ขณะที่ชินกิเอามือปิดมาดงจิน ดงจินเลียมือซะงั้น-__- ''เค็มหว่ะ!! - -'' ''ชั้นไปล้างมือก่อนหล่ะ-_-'' ''อื้ม ชาติหน้าชาติไหนผมจะไม่เลียมือพี่ชินกิอีกละ- - เค็มยิ่งกว่าเกลือมหาสมุทรแปซิฟิกแหน่ะ'' ''เกินไป เกินไป -w- ชั้นลืมบอกไปใช่มั้ยว่า ชั้นพึ่งเอามือไปเช็ดตูดใน เฮนรี่หน่ะ'' (เฮนรี่=หมาน้อยประจำวงDS) ''อ้วกกกกกก~YOY'' ''ชั้นล้อเล่นหว่ะ555+~XD'' ''ไปตายซะ ไอ้พี่บ้าYoYผมยิ่งไม่อยากให้ แซนวิชที่ผมกินเมื่อเช้าแหวกตาดูโลก'' ''งั้นชั้นไปก่อนหล่ะ บ้ายบาย'' ''เฮ้.....'' ''ปึ่งงง!!'' ''ไปซะแล้ว- -......'' 
ณ ลานจอดรถ
ชินกิยืนหยุด อยู่ตรงหน้ารถสีดำคันหรู เขาโยนกุญแจรถให้ผู้ชายสวมชุดสูทสีดำ ''เอ้า.... โชเฟอร์ ขับไปโรงเรียนดีดิ๊'' ''ครับ'' จองอึน ชั้นจะได้พบเธออีกครั้งแล้วนะ.....♥ 
ณ โรงเรียนChrist International School
''ฮัดชิ้ว~ ฮัดชิ้ว~ ฮัดชิ้ว~'' มีคนคิดถึงชั้นใครฟร่ะ ''ฮัดชิ้ว3ครั้งเป็นลางว่ามีคนคิดถึงนัท'' ''เออ ชั้นรู้หน่า'' ''ขนาดนัทฮัดชิ้วยังน่ารักเลย~'' ''ไม่เอาหน่าไอรีน -_-ชั้นเลียนนะ'' ''เอ๋~ อะไรอ่า ก็มันจริงนี้หน่าา..... แต่น่าคิดเหมือนกันน้าาา~ ว่าใครกำลังคิดถึงนัทอยู่หน่ะ....'' ''นั้นสิเนอะ..~ ถ้าเป็น ไอ้ชินกิก็ขอให้มันฮัดชิ้ว 4 ที พร้อมเหยียบขี้หมา2ก้อนติดกัน พร้อมโดนหมาไล่งับตูดเป็นฝูง เผลอกินยาถ่ายขนาดแรงเข้าไปถึง3เม็ด พร้อมไม่มีห้องน้ำให้เข้า ตกส้วมอยู่ในนั้น ไม่มีทิชชู่ให้ใช้ จากนั้นเดินตกบรรได5ขั้น เอาให้ถึงขั้นหัวแตกไปเลย!!'' ''เอ่อนัท....บ่นอะไรอยู่อะ'' ''ไม่มีอะไรจ๊ะ^^''นัทยิ้มแห้งๆให้กับมายหนึ่งครั้งแล้วหันกลับไปทำหน้าเครียดต่อ ''ฮืมม อะไรของแกนะ .... ชั้นหล่ะเดาใจแกไม่ค่อยจะถูกเลยช่วงนี้'' มายบ่นพึมพำก่อนจะหันไปทำกิจกรรมที่ทางโรงเรียนจัดไว้ให้ต่อ
ณ ฝั่งชินกิที่นั่งอยู่ในรถสีดำคันหรู
''ฮัด..ฮัด... ฮัดชิ้ว ฮัดชิ้ว ฮัดชิ้ว ฮัดชิ้วว~'' อย่าบอกนะ จองอึนจะรู้ตัวหน่ะ=__=!! ไม่หรอกๆ ''ถึงแล้วครับ'' ''อืม...- - '' ''ปึ่งงง'' ''แพละ'' ''เฮ้ยย- -ขี้หมา'' ''แพละ'' ''อีกข้างจนได้=[]='' ''โชเฟอร์ เอารองเท้าคู่สำรองมา...เฮ้ยย ระวังตรงนั้น'' ''แพละ'' ''ไม่ทันแล้วครับ กระผมไม่มีรองเท้าสำรองซะด้วยT[]Tกระผมควรทำยังไงดีครับ'' ''ไปหาซื้อใหม่ไป เอ้า....'' ชินกิพูดด้วยน้ำเสียงรำคาญ ที่บ่งบอกว่าอารมณ์เสียสุด เขาหยิบกระเป๋าตังขึ้นมา พร้อมเอาเงินธนบัตร1พันบาทใส่ในบนมือของโชเฟอร์ ''ไปหาซื้อรองเท้าราคาถูกแถวนี้ซะ แล้วไม่ต้องมาโวยวายอีก ชั้นลำคาญ!'' ''ครับๆT[]Tจะไปเดี๋ยวนี้หล่ะครับ'' ''เปิดมือถือไว้ตลอดเวลาด้วย ถ้าชั้นโทรไปนายมารับชั้นด้วย'' ''ครับ'' ''ฮึ้ยย ทำไมถึงเป็นอย่างงี้นะ'' ชินกิเดินเข้าไปยังโรงเรียน กำลังจะเข้าไปยังห้องของอาจารย์ใหญ่''เอ่อ อย่าเข้าไปนะค่ะ คนนอกห้ามเข้าค่ะ ก่อนได้รับคำอนุญาติจากอาจาย์ใหญ่ คัง โฮวอน'' ''แล้วจะทำไม ถ้าชั้นบอกว่าชั้นเป็นคนดัง จากวงDS แล้วมันจะมีปัญหามั้ยถ้าชั้นเข้าไป'' ชินกิพูดด้วยน้ำเสียงอารมณ์เสียสุดๆ บ่งบอกว่า เขากำลังจะระเบิดแล้ว เขาเดินไปยังห้องทำงานของอาจารย์ใหญ่ เขาเอาเท้าถีบประตู ''ปึ่งงง!!'' ''คุณเป็น อาจารย์ใหญ่ โรงเรียนนี้ใช่มั้ยครับ คุณ คัง โฮวอน'' ''ใช่ครับ ผมเป็นอาจารย์ใหญ่โรงเรียนนี้ แล้ว คุณ มีปัญหาอะไรรึเปล่าครับ'' ''ผมต้องการ เจอเด็ก2คนนี้ครับ''  ชินกิ เอาใบประวัติของ นัทและมายยื่นมา ''ถ้าเราจะบอกว่าไม่ให้หล่ะครับ'' ''ผมก็ต้องเจอให้ได้'' ''ไปเรียก รปภ. มา คุณ กรกมล'' ''ครับผม'' ''ฮื่มม....'' ชินกิทำเสียงด้วยท่าทางสงสัย ''หมับ หมับ'' ''เฮ้ยย จะทำอะไรชั้นหน่ะ ปล่อยชั้นนะเว้ยยยยย'' 
....หน้าโรงเรียน
''เฮ้ยย ปล่อยชั้นนะเว้ยยยย'' ''พรึ่บบ'' ''โอ้ยเจ็บเป็นบ้า.... ให้ชั้นเข้าไปนะ'' ''ไม่ได้ครับ คุณเป้นบุคคลอันตราย ห้ามเข้าจนกว่าจะได้รับคำอนุญาติพิเศษจากคุณ คัง โฮวอน ครับ'' ''เฮ้อออออ''ชินกิถอนหายใจด้วยความหงุดหงิด เขาหยิบกระเป๋าตังขึ้นมา และควักธนบัตร1000บาทใส่มือรปภ. ''เอาไป แล้วให้ชั้นเข้าไปซะ'' ''ขอบคุณสำหรับเงินเล็กๆน้อยๆครับ แต่ผมไม่ให้คุณเข้าไป'' ''เฮ้อออ นายล้อชั้นเล่นใช่มั้ย'' ''ผมไม่ล้อคุณเล่นหรอกครับ'' ''เหอะ  บ้าที่สุดเว้ยยยยยยยยยย วันนี้เป็นอะไรกันแน่วะะ!!'' ชินกิตะโกนออกมาด้วยความโมโหแบบสุดๆ
''กริ้งงงง''
''อ๊ะ ถึงเวลาเลิกเรียนแล้ว ไปกันเถอะมาย'' ''อืม''
หน้าโรงเรียนChrist International School
''อุ้ยใครอะ หล่อจังเลย'' ''นั้นสิเธอ>_<'' ''ชั้นรู้จักด้วยหล่ะคนนั้นไง ชินกิวงDS'' ''รู้สึกเหมือนเขาคนนั้นจะเป็นชินกิหล่ะ>u<'' ''แต่ไม่รู้ว่ารอใครอยู่หน่ะสิ'' ''นั้นสินะ .... ไปกันเถอะ''
ณ ด้านนัท
''น-หนู-ไม้-หัน-นา-กาด-นั-ทอ-ทะ-หาร-'นัท'จ้าา♥'' ''หมับบ!!'' ''มีอะไรรึเปล่าไอรีน ดูดีใจเชียว^^*'' ''ก็วันนี้เป๋าชวนไปบ้านหน่ะ >__< ไอรีนดีใจสุดๆเลย'' ''งั้นเหรอ ดีใจด้วยนะ^^'' ''นัทจะไปกับไอรีนด้วยรึเปล่า'' ''ไม่หล่ะ นัทติดเรียนนิดหน่อยหน่ะ'' ''เด็กเรียนจังเลย.... งั้นไอรีนไปก่อนนะ^^\'' ''จ้าาา บ้ายบายนะ แล้วค่อยเจอกัน'' ''บ้ายบายจ้า^^\'' ''หมับบ'' ''นัท ไอรีนเป็นไรอะ'' มายถามด้วยท่าทางแปลกใจ ''เป๋าชวนไปบ้านหน่ะ-_-'' ''มิหน่าหล่ะ ตั้งแต่ เที่ยงแล้ว'' ''อะนะ...'' ''ไปกันเหอะ ไปซ้อมกัน'' ''อืม'' 
ณ ด้านชินกิ 
''เมื่อไหร่ยัยนั้นจะมานะ ชักจะไม่ไหวแล้ว-_-'' โทรไปหาดูดีกว่า ''ปิ๊บ ปิ๊บ ปิ๊บ''
''อ๊ะ! มีคนโทรมา'' ''อืม'' ''ฮัลโหล'' ''ฮัลโหล where are you now'' ''who are you? O_O'' ''Shinki you can't remember me-_-?'' ''-_- why you have my phone number'' ''Not now where are you in Christ school?'' ''Why?'' ''-_- Ummm.....'' ''??'' ''Where are you...?'' ''I outside the school'' ''ควับ'' ''ควับ'' ทั้งคู่หันไปด้านหลัง
O_O <<<< ชินกิ
=_= <<<< นัท
-_- <<<< มาย
''Go now!''ชินกิพูดด้วยเสียงอารมณ์เสียสุด ''What?''นัทถามด้วยความงง ''อะไรของมันวะ-__-''มาย พูดด้วยความงง ''หมับ'' ''นาย!! จะพาชั้นไปไหนหน่ะ'' ''ชั้นขี้เกียดพูดภาษาอังกฤษแล้วนะ'' ชินกิเผยธาตุแท้ออกมา เขาพูดด้วยความโมโหสุดๆ ''อ้าว นายก็พูดไทยได้นี่หว่า!'' มายพูดด้วยความตกตลึง ''นิดหน่อยหน่ะ พอเรียนมาบ้าง แต่ตอนนี้พวกเธอต้องไปกับชั้น'' ''ไปไหน'' ''ไปไหนก็ได้''  ''ไหนบอกได้นิดหน่อย แต่ดูเหมือนเยอะแฮะ- -'' ''เอิ่มม ไปกันเถอะ...ก่อนที่ชั้นจะหมดความอดทน กับโรงเรียนบ้านี้'' ''เหอ!ะฝันไปเถอะ'' ''ฮืมม ลองดีกับชั้นเรอะ'' ''หมับ'' ''เฮ้ยยยย ปล่อยมือชั้นนะ'' ชินกิอลากนัทมาด้วยไม่สบอารมณ์แบบสุดซึ้ง ''เข้ารถซะ'' ''ไม่=_='' ''ปึ่งง'' ''งั้นชั้นเข้าหล่ะ อย่าลืมไปส่งชั้นที่บ้านด้วย'' มายพูดพร้อมนั่งนิ่งๆบนรถ ''เอิ่มม....- -'' นัทถึงกับพูดไม่ออก ด้วยความที่ มายเป็นคนตรงเว่อร์ รึเปล่านะ? ''เพื่อนเธอรอในรถแล้ว เธอก็ขึ้นไปซะ'' ''ชินกิพลักนัทขึ้นรถ'' ''พรึ่บ'' ''โอ้ยยย'' จากนั้นชินกิค่อยขึ้นรถตาม ''โชเฟอร์ ไปเซนทรัล'' ''ครับ'' ''นายทำไมพูดไทยชัดจัง''นัทถามด้วยความแปลกใจเล็กน้อย ''พ่อชั้นเป็นคนไทย แม่ชั้นเป็นคนเกาหลีหน่ะ-_-'' ''อ๋อ......'' ''เธออย่าบอกใครก็แล้วกัน ว่าชั้นเป็ลูกครึ่งหน่ะ มีแค่พวกเธอ2กับ เพื่อนในวงของชั้นที่รู้เท่านั้นหน่ะ'' ''อืม...-_-แล้วทำไม ไม่พูดกับชั้นก่อนหน้านี้เป็นภาษาไทยหล่ะ'' ''ปาปารักซี่หน่ะ- -'' ''อืมมม'' ''ควับ/ควับ'' ชินกิกับนัทมองไปทางมาย ''= =*'' นั่งเป็นคุณนายเลยนะอีมาย ''อะไร= ='' ''เปล่า'' ชินกิสะกิดนัท ''มีอะไรนาย'' ''เพื่อนเธอเนี่ย สุดยอดเลยนะ- -'' ''อืม-_-'' ''อะไรหน่ะ ชั้นได้ยินนะ สุดยงสุดยอดอะไรหน่ะ'' ''เฮ้ยยย <<< อยู่ไกลขนาดนี้ยังได้ยิน'' 
ณ เซนทรัลเวิลด์
''ชั้นกลับหล่ะ'' นัทพูดด้วยความเบื่อหน่าย ''อย่าพึ่งไปสิ.....'' ชินกิทำท่าห้ามนัท ''ชั้นจะกลับบ้านไปซ้อมร้องเพลงก่อนที่ชั้นจะไปออดิชั่น'' ''ออดิชั่น... ชั้นช่วยเธอได้นะ^^'' ''ไม่หล่ะ ชั้นอยากเข้าด้วยฝีมือของชั้นเอง'' ''ชั้นก็อยากกลับแล้วหล่ะ'' มายพูดออกมาลอยๆ ''เอิ่มม- - ชั้นอุส่าห์มารอเธอที่หน้าโรงเรียนตั้งแต่เช้า เพื่อจะได้เจอเธอ'' ''แล้วใครขอให้นายรอชั้นหล่ะ'' ''นั้นสินะ''มายตอบด้วยความเห็นด้วย.....'อย่างแรง!!!' ''หมับ'' ''ไปเที่ยวด้วยกัน...ซักครั้งเถอะนะ ชั้นไม่มีเวลามากพอ ที่จะอยู่ที่'' ชินกิพูดอ้อนวอนนัท ''ก็ได้... แค่แป๊บเดียวนะ'' ''อืม^^'' ชินกิทำท่าร่าเริงสุดๆ ''งั้นไปร้านไหนดีหล่ะ^^เลือกไม่ถูกเลย~''ชินกิทำท่าลนลานสุดๆ ''ใจเย็นก็ได้ ไซบีเรียนฮัสกี้=_='' ''ลูบๆ'' นัทลูบหัวชินกิอย่าเอนดู ''>_<มี้ มี้~'' ชินกิทำเสียงอ้อน ''ไปตายซะ=//[]//='' ''พั๊วะ!!'' ''โอ้ยยย =O= เบาๆหน่อยก็ได้นะเธอ'' ''โทษที พลั้งมือหน่ะ=///='' ถะ..ถะ....ถึงนาย จะ น่ารัก ชั้นก็จะไม่มีวันหลงกลเด็ดขาด>[]<\\\ ไม่มีวัน never and foever เล้ยยย!!! ''หมับ'' ''ไปกินเค้กกันเถอะ>_<'' ชินกิทำท่าเหมือนเด็กอีกครั้ง ''....-_-'' มายทำหน้าเอื่อมระอาสุดๆ เพราะเหมือนมากับเด็กอนุบาลอายุ5ขวบซะงั้น นี้นายอายุเท่าไหร่กันแล้วฮะ ไอ้บ้าชินกิ ''23'' ''เฮ้ยย นายอ่านใจชั้นได้ยังไง'' มายถามแบบแปลกใจสุดๆ ''อ่านใจอะไรเหรอ?'' ชินกิทำหน้างงๆ ''มะ...มะ...ไม่มีอะไรหน่ะ- -'' แค่พูดลอยๆนี้เอง เฮ้ออ ตกใจแทบแย่ ''ผมเอาเค้กช็อคโกแลต'' ''ชั้นเอาเค้กส้ม''มายตอบอย่างดุดัน ไม่ทราบว่า ชั้นจะดุดันไปทำเพื่ออะไร!! ''ชั้นเอา ฟรุตเค้ก''ชั้นก็พอกินได้อยู่แค่อย่างเดียวT_Tเพราะอยู่ในช่วงลดของหวานประจำปี ทำไม ต้อง มา กิน เค้ก ด้วย นะ!!!แถม ปจด. มา วันนี้ปวดหนักซะด้วยแฮะ..~ ''เดี๋ยวชั้นมานะ ไปร้านยาT_T'' ''รีบไปรีบมานะนัท'' ''อื้มT_T''
ณ ร้านขายยา
'ปิ๊ง ป๊อง'
เสียงเข้าร้านอย่างปยอ.แฮะ..... ''ขอยาแก้ปวดประจำเดือน'' อ๊ะ !! คิดอะไร ดีๆ ออกแล้ว หึๆ =w= ''แล้วก็ขอยาถ่ายอย่างแรก ซัก3เม็ดค่ะ''  
'ปิ๊ง ป๊อง'
หึๆ~ =_,= ''มาแล้วๆ'' ''แกไปซื้ออะไรที่ร้านขายยาอะนัท'' ''เอ่อ'' 'ซุบซิบๆ' ''คริๆ คริๆ ~''หืมม น่าสนุก''O O??''ฮงกิทำท่างงๆ ''เดี๋ยวมานะ=_,='' ''นึกแล้ว อย่าฮาแฮะ=w=น่าหนุกๆ''มายพูดพึมพำเบาๆ ''พี่ค่ะ'' ''ค่ะ??'' ''เค้กที่สั่งมาตรงโต๊ะ17ได้รึยังค่ะ'' ''อุ้ย ยังไม่มีคนไปเสิฟร์เหรอจ๊ะ'' ''ค่ะ'' ''เดี๋ยวพี่ไปส่งในเดี๋ยวนี้หล่ะ'' ''ไม่เป็นไรค่ะเดี๋ยวหนูเดินไปที่โต๊ะเลย^_^'' ''ขอบใจจ๊ะ^^'' หึๆ =_,= โง่กันจริงพวกนี้ ยัดๆ (ยัดยาถ่ายเข้าไปในวิปครีม) จากนั้นชั้นก็เดินไปที่โต๊ะ ด้วยความสะใจนิดๆ ฮ่าๆ หัวแหลมชิมิล้าาา~ ''นี้เค้กของนาย แล้วนี้เค้กแกมาย ส่วนอันนี้เค้กชั้น^^'' ''อื้ม^^ ขอบใจนะ'' ชินกิพูดด้วยน้ำเสียงเริงร่า 'ซุบ ซิบๆ' ''นัท แกใส่ยาถ่ายเข้าไปยัง'' ''ใส่แล้วหล่ะ'' ''คิกๆ คิกๆ~'' ''=_=''อะไรของพวกเธอกันนะ มัวแต่ซุบซิบกัน ''อ้ำ~'' ชิกกิ งับคำแรก ที่ยาถ่าย3ก้อนอยู่ในนั้น ''อำไออันอ้มอัง(ทำไมมันขมจัง)=.(='' ''ช็อกโกแลตอย่างดีนี้หน่า นายสังแบบผู้ใหญ่มามันก็ต้องขมอะดิ- -'' นัทพูดด้วยน้ำเสียงรำคาญ ''ฮืมม แล้วก็อย่าพูดเวลากินด้วย'' มายพูดเสริม ''=__=เอิ่มมมม.......'' 5นาทีต่อมา...... 'โครก คราก' ''ชั้นรู้สึกไม่ดีเลย>_<'' ชินกิพูดขึ้นมา ''ก็ไปเข้าห้องสิ คิๆ อุ๊บส์~^_^'' ''ไปก่อนนะ แล้วก็เจอกันที่หน้าห้องน้ำ ชั้นว่าอีกยาวเลยหล่ะ เอ้านี้ตัง เอาไปจ่าย>_<ไปก่อนนะ'' ''อื้ม^^'' ''พรวดดดด''ชินกิวิ่งไปด้วยความเร็วเหนือแสง แต่เมื่ออยู่หน้าห้องน้ำชาย เขาต้องตกตะลึง !! แถวยาวเหยียดเป็นกีโล เขาต้องรอถึง10กว่าคิว ''โอ้ยย ชั้นจะม่ายไหวอยู่แล้วนะT_T~พระเจ้า ขอให้ผมอย่าขี้แตกกลางห้างเถอะครับ~'' 
1คนผ่านไป.
''ทำไมมันช่างยาวนานนักนะT_T''
2คนผ่านไป..
''เร็วๆหน่อย เร็วๆหน่อย>_<''
3คนผ่านไป...
''โอ้ยยย'' ''ปู๊ด'' ''O////O'' ทุกคนในห้องน้ำหันมองมาทางเขา ''โชคดีนะ ที่ชั้นใส่แว่นกันแดดหน่ะ>_<''
4คนผ่านไป....
''นะโม นะโม นะโม~T_T อาเมน'' เขาเริ่มท่องบทสวดทั้งไทยและคริสต์
5คนผ่านไป.....
''ชะ...ชะ....ชะ...ชั้นจะไม่ไหวแล้วนะTOT''เขาบ่นพึมพำๆ ไปๆมาๆ วนอยู่ ประโยคเดิมๆ
6คนผ่านไป.....
''อ๊ากกกก o[]O'' เขาเริ่มมีอาการน้ำลายฟูมปาก เหมือนหมาบ้าข้างถนน
7คนผ่านไป.......
''ชั้น กำลัง จะตาย เพราะชั้น ปวด ท้อง อึ สุดๆ ~'' เข้าเริ่มขีดตัวอักษรฆ่าคนไปทีละขีด ทีละขีด 
8คนผ่านไป........
''ชั้นจะไม่มีวันตาย ในห้องน้ำนี้เด็ดขาดT[]Tชั้นยังไม่อยากตายอย่างอนาถ ลงข่าวหน้า1ของประเทศเกาหลีว่า ..'อี ชินกิจากวงDSตายคาห้องน้ำเมืองไทย สาเหตุ ขี้หักใน ในทางเดินขับถ่าย'โอ้ววว โนววว คิดแบบนั้นแล้ว ชั้นหดหู่T^T''เขาพูดด้วยเสียงครวญคราญ อย่าทรมาน 
9คนผ่านไป.........
''อีกสองคน ได้โปรดT/\T...อีกสองคน'' เขาค่อยๆบ่นทีละนิด
10คนผ่านไป..........
''เย้ๆ ชั้นกำลังจะได้ปลดทุกข์แล้ว...~'' เขาพูดอย่างมีความสุข
''ถึงตาชั้นแล้วสินะ^^'' ''เดี๋ยวก่อนไอ้หนู เหลือชั้นอีกคนต่างหาก'' ผู้ชายแก่ๆคนหนึ่งเอาไม้เท้าไปขัดระหว่างหน้าประตูห้องน้ำ ''O[3]O วิญญาณออก'' ''ควับ'' เขาหันไปทางขวามือ ''ห้องน้ำ!!!>O<ชั้นเจอแล้วว โอเอซิสเขตร้อน'' มีชายคนหนึ่งกำลังจะเข้าห้องน้ำโอเอซิสของเขา ''ม่ายยยยยยย~'' (ท่านผู้อ่านโปรดทราบให้นึกภาพเป็นสโลวโมชั่นด้วยค่ะ...) ''ปึ่งง'' ''ว๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก'' เขากรีดร้องออกมา ''พรึ่บบ'' เข้าหันไปทางแถวที่ต่อ ''O[]O'' เขาต้องรออีก20คิว!! ''ผมจะตายแล้ววววว~''
ณ ด้านนัทและมาย
''ฮึๆ คงปรดทุกข์หนักเลยหล่ะสิ'' ''นั้นสิเนอะ วะ ฮ่า ฮ่า~''มายขำอย่างสะใจ''แต่นี้ก็จะดึกแล้วเนอะ'' ''กลับกันเถอะมาย'' ''อื้ม^^'' ''คืนนี้อย่าลืมซ้อมกีต้าร์หล่ะ'' ''จ้าาา~''
3ชั่วโมงผ่านมา
ชินกิมีท่าทางเหมือนหมาติดเชื้อพิษสุขนัขบ้า น้ำลายฟูมปาก หน้า เขียวอมม่วง ตัวซีดเผือก เหงื่อไหลไม่หยุด ท่าทางเอ๋อๆไปเลย..... ฮืมม อาการหนัก 'ติ๊ดๆ' ''พี่ชินกิ จะกลับเมื่อไหร่'' มินจุนถาม ''อีกนานoQo'' ''งั้นแค่นี้นะ'' ''อืมO[]O''
'ควับ' ชินกิหันไปทางซ้ายย ''โอเอซิสเขตร้อน ของผม ^O^'' (เรียนท่าผู้อ่านโปรดทราบอีกครั้ง ให้นึกเป็นภาพสโลวโมชั่น ว่าพระเอกน่าตาน่ารักของเรากำลังวิ่งอยู่ท่ามกลางทุ่งดอกไม้ค่ะ.....) 
'ปึ่ง!' ''ฮ่า~ ชั้นกำลัง จะได้ปลดทุกข์ อย่าสมลูกผู้ชาย...น่าภาคภูมิใจจริงๆ เกิดมาจากท้องพ่อท้องแม่ ไม่เคยรู้สึกดีใจแบบนี้มาก่อนเลย ฮ่า~ '' ''ปู๊ด~ '' ''โอ๊ะๆ^_^ ออกมาแล้ว อั้นไว้ตั้งนาน'' ''ป๊าดดด~ '' ''ลูกนี้กลางๆ^^'' ''ป๊าดๆ ปู๊ดๆ ปรื๊ดดดดด~ '' ''ลูกนี้ก้อนใหญ่ ^O^~''
2ชั่วโมงครึ่งผ่านมา 
''ฮ่า~ สบายตูด'' ชินกิพูดด้วยความโล่งอก ''เอ๊ะ แต่เดี๋ยวนะ'' ''ปรื๊ดๆ ปรู๊ดๆ จู๊ดดดดดด'' ''อีกซักหน่อยก็ดี...ชั้นรู้สึกรักห้องน้ำมาก มันสอนให้รู้ว่า ห้องน้ำ ให้ความเป็นส่วนตัวสุดๆ และหายากที่สุดในห้างของเมืองไทย^_^~''
1ชั่วโมงต่อมา.....
''เฮ้อออ สบายจัง สองคนนั้นหายไปไหนนะ'' 'ควับ' ''ป้าย?'' 'ถึงตาบ้าไซบีเรียนฮัสกี้ พวกเราขอกลับบ้านก่อนนะ อย่าลืมดึงป้ายออกด้วย บ้ายบาย ขอให้ปลดทุกข์อย่างมีความสุดจ๊ะ^^~'' ''ยัย พวก นี้ '' 'ครวบบ' เขาขยำกระดาษด้วยความโมโห ''พรุ่งนี้ พวกเธอตายแน่! หึ=_,=''
.
.
.
.
กราบเรียนท่าผู้อ่านที่น่ารักทั้งหลาย... ต้องขออภัยที่อัพช้านะค่ะ^^ เพราะมัวแต่ไปเที่ยว ก็เลยลืมอัพค่ะ..... ใจจริงๆ อยากอัพตั้งแต่เมื่อวานแล้วหล่ะค่ะ แต่ไม่มีเวลา ติดเที่ยว อิอิ~☺
ถึงแถวๆช่วงแรกจะไม่ค่อยสนุกเท่าไหร่ แต่รับประกันความฮาช่วงล่างของนิยายค่ะ ยังไงก็ ขอให้ติดตามชมต่อไปนะค่ะ ^O^
อย่าพึ่งท้อกับการอ่านนิยายของดิชั้นนะค่ะ TOT แล้วก็อย่าลืมมาเม้นด้วยค่ะ กำลังใจเป็นสิ่งสำคัญของนักเขียน ขอบคุณค่ะT_T
-------------------------------------------------------------
แนะนำตัวละครTime
 
นัท/ควอน จองอึน
อายุ 14 ปี
เกิด 10/09/1999
สูง 147 CM.
หนัก 43 กก.
ความสามารถพิเศษทางใบหน้า ตายิ้มได้
ความสามารถพิเศษ ดนตรี กีฬา ศิลปะ ภาษา
 
มาย/ปาร์ค อึนยอง
อายุ 14 ปี 
เกิด 25/12/1999
สูง 165 CM.
หนัก 50 กก. (ไม่อ้วนนะ)
ความสามารถพิเศษทางใบหน้า ปัดอายไลน์เนอร์แล้วสวย (นี้ความสามารถเหรอเนี่ย- -)
ความสามารถพิเศษ ดนตรี กีฬา
 
วงDS
 
อี ชินกิ
อายุ 23 ปี 
เกิด 2/03/1990
สูง 176 CM.
หนัก 60 กก.
ความสามารถพิเศษทางใบหน้า ตายิ้มได้
ความสามารถพิเศษ ดนตรี ทำให้ผู้หญิงหลงสเน่ห์ด้วยรอยยิ้มและความขี้เล่น (เจ้าเล่ห์จริงๆ นี้สินะคนถึงหลงกันหน่ะ)
 
ชอย มินจุน
อายุ 21 ปี
เกิด 11/11/1992
สูง 171
หนัก 55 กก.
ความสามารถพิเศษทางใบหน้า ยิ้มแล้วเหมือนไม่ลืมตา (นี้เรอะ ความสามารถ- -)
ความสามารถพิเศษ ดนตรี กีฬา ทำตัวน่ารักขี้อ้อนเหมือนลูกหมา จนทำให้คนหลงใหลในความน่ารัก (เอิ่ม - -)
 
ชอย จงฮวา 
อายุ 23 ปี
เกิด 7/3/1990
สูง 178 CM.
หนัก 60 กก.
ความสามารถพิเศษทางใบหน้า จมูกเปลี่ยนเป็นสีแดงได้ภายใน5วิ (O_O เห้ย เริ่มเพี้ยนแล้ว)
ความสามารถพิเศษ ดนตรี ศิลปะ กีฬา การเรียน (เก่งพอตัว)
 
อี ดงจิน 
อายุ 22 ปี
เกิด 17/25/1991
ส่วนสูง: 177 CM. 
หนัก 58 กก.
ความสามารถพิเศษทางใบหน้า ริมฝีปากอันเชิญชวน
ความสามารถพิเศษ ดนตรี การเรียน อาหาร 
 
ซง ซึงวอน
อายุ 21 ปี
เกิด 23/8/1992
สูง 182 CM.
หนัก 62 กก.
ความสามารถพิเศษทางใบหน้า เวลายิ้มจะเป็นช่วงเวลาที่หล่อที่สุด
ความสามารถพิเศษ ดนตรี การเรียน แม่ศรีเรือน อาหาร (ตกอับจริง น้องชาย- -)
 
ตัวละครใหม่!!
 
ไอรีน
อายุ 14 ปี
เกิด 24/11/1999
ส่วนสูง 160 CM.
หนัก 42 กก.
ความสามารถพิเศษทางใบหน้า รอยยิ้มเหมือนนางฟ้า(สวยขนาดไหนนะ....)
ความสามารถพิเศษ ดนตรี การเรียน (พอได้ๆ....)
 
อี ฮยอนอิน
อายุ 26 ปี
เกิด 15/7/1987
ส่วนสูง 166 CM.
หนัก 48 กก.
ความสามารถพิเศษทางใบหน้า ไม่มี...
ความสามารถพิเศษ ดนตรี การเรียน การงาน กีฬา ศิลปะ แม่บ้าน (เก่งทุกด้านเลยนี้หว่า)
 
อย่าลืมติดตามชมนะ จะบอกให้ ....
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 167 ท่าน