Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  







 
อ่านเรื่อง
Boy's diary
Luzifer
อุบัติ...รัก[1]
5
30/11/2554 17:48:47
621
เนื้อเรื่อง

"เฮียแทนตื่นได้แล้วน่ะ!!!" เทียนแผดเสียงดังลั่นบ้าน เพราะต้องการที่จะปลุกผมให้ลุกออกจากที่นอน

"เฮือก!!" ผมสะดุ้งรีบลุกจากเตียง หยิบผ้าขนหนูแล้ววิ่งเข้าห้องน้ำอย่างไว

"เอ้อ ดีแฮะ ทีเจ้าเทียนปลุกหล่ะรีบ ทีหลังคงต้องให้เทียนปลุกเฮียแทนบ่อยๆซะแล้วสิ ฮ่ะๆ" จะใครอีกหล่ะครับกวนๆแบบนี้ ม๊าผมพูดไปขำไป

'ใช้วิชามารแกล้งตายนอนต่อก็แย่สิม๊า คราวนี้กระดูกสันหลังคงชำรุดพอดี คิดแล้วยังสยองเรื่องเมื่อวานไม่หาย' ผมได้แต่คิดในใจด้วยความสยดสยอง

30 นาทีต่อมาผมลงมานั่งหน้าสลอนหน้าร้านเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ตอนนี้ลูกค้ายังไม่ค่อยเยอะนักเพราะมันยังเช้าอยู่ (ไรท์เตอร์ : แกต้องการจะสื่อให้ท่านผู้อ่านรู้ว่าแกตื่นเช้าว่างั้นเถอะ ? / แทน : เฮ้ย อย่ารู้ทันดิ๊ >//<) ผมก็เลยยังไม่ยุ่งมากมายอะไรนัก

"แทน..เอากับข้าวไปส่งให้ป๊าด้วย ที่อยู่ลูกค้าแปะอยู่ตรงหน้าเค้าเตอร์" เสียงพ่อผมดังมาจากในครัว

"ค๊าบบบ" ผมตอบกลับไปทันทีพลางเดินไปหยิบกับข้าวและเอื้อมไปหยิบที่อยู่ของลูกค้าที่แปะอยู่ตรงเค้าเตอร์

"แทนไปส่งของก่อนนะม๊า" ผมตะโกนจากหน้าร้านบอกแม่ผมที่เดินเสริฟอาหารให้ลูกค้าอยู่

"ขับๆดีระวังๆหล่ะ" แม่พูดเตือนด้วยความเป็นห่วง

"รู้แล้วๆ แทนไม่ขับไปชนลูกสาวร้านข้างๆหรอกหน่าม๊า" ผมตอบพลางทำหน้าทะเล้นใส่แม่ก่อนรีบบึ่งมอเตอร์ไซค์คันโปรดออกจากร้านเพื่อที่จะไปส่งของให้ทันเวลา โดยไม่สนใจคำบ่นจากแม่ที่ไล่หลังมาติดๆ

"สักวันแกไปชน ม๊าจะไปขอให้แทนเลย คอยดูสิ!" ผมได้ยินเสียงแม่แว่วๆดังตามมา แต่ไม่ได้สนใจ ใครจะไปอยากสนใจหล่ะครับ ลูกสาวร้านข้างๆบ้านตัวใหญ่กว่าผมซะอีก วันไหนเค้าหิวขึ้นมาเค้ากินผมได้สองคนในมื้อเดียวเลยมั๊ง (= ='') คิดแล้วเสียงสันหลังว๊าบ ขณะที่ผมกำลังคิดอะไรเพลินๆอยู่นั้นเองก็มีมอเตอร์ไซค์คันหนึ่งขับปาดหน้าผม ผมตกใจมากพยายามที่จะเบรคให้มันแต่ทว่ามอเตอร์ไซค์คันนั้นมาเร็วเกินกว่าที่ผมจะหยุดรถของผมไม่ให้ชนไว้ได้

"โครม!!" เสียงรถมอเตอร์ไซค์ของผมปะทะเข้ากับล้อหลังของรถเจ้ากรรมที่ตัดหน้าผมอย่างจัง รถมอเตอร์ไซค์ทั้งสองคันเสียหลักพุ่งลงข้างทางทันที ภายหลังจากการกระแทกจบลง ผมรู้สึกตัวอีกทีร่างผมก็นอนติดเหง็กอยู่ใต้มอเตอร์ไซค์เข้าแล้ว ผมพยายามอยู่นานกว่าจะยกตัวเองออกมาจากรถมอเตอร์ไซค์ของผมได้ ผมรีบหันกลับไปมองร่างของคนขับที่ปาดหน้าผมทันที ร่างของหญิงสาวนอนคว่ำหน้าโดยมอเตอร์ไซค์ของเจ้าหล่อนทับขาเธออยู่ ผมรีบวิ่งไปยกมอเตอร์ไซค์ออกพร้อมทั้งสะกิดเธอกลัวว่าเธอจะเป็นอะไรมาก

"จึ๊ง จึ๊ง" เสียงกิ่งไม้ที่ผมคว้าจากข้างทางเพื่อเอาไปสะกิดแขนของหญิงสาวร้าย นั้น...ไม่มีปฏิกิริยาตอบกลับ หน้าผมซีดลงเล็กน้อยเธอเป็นอะไรมากไหม เธอจะตายรึเปล่า ผมพยายามทำใจและรวบรวมสติอีกครั้ง

"จึ๊ง จึ๊ง" ผมลองเอากิ่งไม้เขี่ยๆที่แขนของหล่อนอีกที ทว่าครั้งนี้เธอเงยหน้าขึ้นมา พร้อมกับ...ตะโกนว่าผมอย่างไว

"โอ๊ย ยย ไอ้บ้า คนนะไม่ใช่ขี้ที่จะได้เอาไม้มาเขี่ยเล่นเนี่ย อู๊ยยย~" เสียงหญิงสาวตะคอกผมทันทีที่เธอมีแรงยันตัวลุกขึ้นนั่งพลางร้องครางด้วยความ เจ็บปวดจากการกระแทก

"เอ้าคุณ อะไรกันผมเป็นคนช่วยคุณนะ คุณมาว่าผมแบบนี้มันน่าช่วยไหมเนี่ย" ผมพูดจาติดกวนๆเล็กน้อยพร้อมกับมองสำรวจใบหน้าของเธอซึ่งตอนนี้ผมไม่สามารถมองเห็นได้ชัดเนื่องจากผมของเธอยุ่งพันกันจนปิดหน้าปิดตาของเธอส่วนใหญ่

"ช่วยโดยการเอาไม้เขี่ยเนี่ยนะ โรงเรียนไหนสอนนายมา" หญิงสาวยังคงพูดต่อว่าผม

"โรงเรียนสตรีวัดระฆังสอนผมมาหน่ะ" ผมรีบตอบด้วยสีหน้าจริงจัง

"เอ้าจบสตรีวัดระฆังมาหรอเนี่ย รุ่นไหนละเราจบรุ่นน เห้ย!!! ไอ้..." หญิงสาวพยายามสรรหาคำมาด่าผม แต่ผมหาได้สะทกสะท้านไม่ ผมยังทำหน้าตากวนบาทาใส่เธอ

"นี่..ถ้าคุณมีแรงว่าผมขนาดนี้ผมคงไม่ต้องเป็นห่วงแล้วสิน่ะ" ผมแอบดีใจที่เจ้าหล่อนไม่ได้เป็นอะไรมาก

"ย่ะ!!!" หล่อนตอบแบบตัดพ้อพลางพยุงตัวเองให้ลุกขึ้นยืนแต่ทว่าขาของเธอที่โดนรถมอเตอร์ไซค์ทับคงจะช้ำทำให้เธอเซและกำลังจะถไลลงคูน้ำข้างทาง ผมเห็นดังนั้นจึงรีบคว้าแขนเธอแต่ทว่า....

"เพี๊ยะ!!" ไม่ถึงวินาทีเสียงฝ่ามือของหญิงสาวกระแทกหน้าผมเข้าอย่างจัง สงสัยใช่ไหมหล่ะครับว่าทำไม ไม่รู้ว่าผมเป็นคนทำบุญไม่ขึ้นหรืออย่างไร ผมตั้งใจจะคว้าแขนเธอไว้ไม่ให้เธอตกลงไปแต่สิ่งที่ผมดันคว้าได้มัน คือ..เอ่อ....คือหน้าอกของเธอครับ (= =') ท่านผู้อ่านอย่ามองว่าผมเป็นคนทะลึ่งเลยนะครับ ผมไม่ได้มีเจตนาเยี่ยงนั้นเลยจริงๆ (T T)

"นี่นาย!! ขับรถมาชนชั้นแล้วยังจะมาลวนลามชั้นอีกหรอ?" หญิงสาวโมโหเลือดขึ้นหน้า

"เห้ย ๆๆ ใจเย็นๆ ผมจะช่วยคุณน่.... " ทว่าผมยังพูดไม่ทันเสร็จเธอก็เอามือมาตบที่แก้มผมอีกหนึ่งฉาดใหญ่ ทำให้ตอนนี้ใบหน้าของผมมีรอยฝ่ามือสีแดงปรากฎขึ้นที่แก้มทั้งสองข้าง

"เห้ยเลิกตบผมได้แล้ว!!" ผมชักเริ่มหงุดหงิดขึ้นมาบ้าง

"นายรอชั้นอยู่นี่น่ะ ชั้นจะแจ้งตำรวจ" หญิงสาวตรงหน้าผมชี้มือมาที่ผมพร้อมกับหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาใครสักคน

"กันหรอ..นี่แหม่มเองนะ กันอยู่ที่สน.รึเปล่าพอดีแหม่มมีเรื่องนิดหน่อย อยากให้กันมาหาหน่อยสิ" เสียงหญิงสาวคุยโทรศัพท์พร้อมๆกับจัดแจงผมเผ้าตัวเองให้เรียบร้อยทันใดนั้นเองภาพของนางสาวไข่เจียวไม่ผักของผมก็ปรากฎชัดในความทรงจำ ไม่ใช่ใครที่ไหนครับท่านผู้อ่าน นางสาวไข่เจียวหมูสับนี่หล่ะครับ ปาดหน้ารถผมแถมยังตบผมอีกสองทีด้วยสิ!! (=3=)

"อยากจะหาเรื่องก็เอาซี่ ยังไงผมก็ไม่ผิด" ผมยืนกรานท้าทายหล่อนอย่างไม่หยีระ

'ชื่อแหม่มหรอกหรอ..เดี่ยวเราได้เห็นดีกันยายแหม่ม!!!'
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 283 ท่าน