Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
Forbidden Princess ~เจ้าหญิงต้องห้าม~
VP.SunSet
Part ~2~ การพบกัน(อีกครั้ง)
3
29/11/2554 09:49:53
598
เนื้อเรื่อง
  ณ ใจกลางนครทาราเซียร์ ต้นแพร์รี่ที่แผ่ขยายกิ่งก้านสาขาให้ความร่มเย็น ใบสีเขียวเข้มและอ่อนตัดกันอย่างสวยงาม แต่ในยามค่ำคืนจะกลายเป็นสีแดงและส้มสลับกันไป ผลของมันมีสีชมพูอ่อนเย้ายวนใจผู้พบเห็น ทุกคนต่างก็อยากจะลิ้มลองมัน
"นี่พ่อ" เสียงเรียกของเฮเลนทำให้อีสเตอร์ละสายตาจากต้นแพร์รี่มาหาตัวต้นเสียง

"มีอะไีร"

"ทำไมเจ้าชายของพ่อถึงไม่มาซะทีเนี่ย ข้ารอจนรากจะงอกแล้วนะ" หญิงสาวพูดขึ้นหลังจากที่รอเจ้าชายผู้ที่เธอจะต้องไปเป็นองครักษ์ให้มานานมากแล้ว

"ก็เจ้าอยากมาก่อนเวลานัดเองนี่ จะโทษใครเขาได้ล่ะ" พูดเสร็จอีสเตอร์ก็ได้ค้อนใหญ่จากลูกสาวที่ส่งมาให้

"ก็พ่อบอกให้ข้ารีบ ข้าก็รีบเพราะฉะนั้นข้าไม่ผิด เจ้าชายของพ่อนั่นแหละผิดที่ไม่ยอมมาก่อนเวลานัด" 

"เออๆ มันก็ผิดกันหมดนั่นแหละ เลิกบ่นซะที ข้ารำคาญ"

"ก็พ่อ.." ยังไม่ทันที่เฮเลนจะพูดจบก็มีอีกเสียงหนึ่งพูดแทรกขึ้นมาก่อน

"สวัสดีครับท่านลุง ไม่ได้พบกันนาน สบายดีมั้ยครับ" (เจ้าชาย)คาลอสทักขึ้นอย่างนอบน้อม

"ข้าสบายดี เจ้าก็สบายดี"

"ครับ"

"เจ้ายังพูดน้อยไม่เปลี่ยนเลยนะ เรามาเข้าเรื่องดีกว่า คนที่ข้าจะให้ไปเป็นองครักษ์ของเจ้าก็คือ.."

"ข้าเอง" เฮเลนตอบแทนอีสเตอร์

"ไงคาลอส ไม่ได้พบกันนานนะ" เฮเลนทัก

"อืม 7ปีได้แล้วมั้ง เจ้าสบายดีสินะ" เฮเลนพยักหน้าพร้อมกับยิ้มตอบน้อยๆ 

"แล้วคาโลพ่อของเจ้าล่ะ สบายดีมั้ย" อีสเตอร์ถาม

"สบายดีครับ ท่านพ่อฝากของมาให้ท่านลุงด้วยครับ" คาลอสพูดพร้อมกับยื่นห่อผ้าสีดำที่มีลวดลายปักเป็นสีทองสวยงามมาให้อีสเตอร์

"ฝากขอบใจพ่อเจ้าด้วยนะ"

"ครับ"

"แล้วน้องสาวเจ้า เอ่อ เจ้าหญิงแคมเบลล่าล่ะสบายดีมั้ย" เฮเลนถามขึ้น

"สบายดี แคมเบลฝากมาบอกว่าคิดถึงเจ้ามากอยากให้เจ้าไปหา"

"อืม ถ้าว่างแล้วข้าจะไป" เฮเลนตอบแล้วยิ้มน้อยๆ เมื่อนึกถึงใบหน้าที่ไร้เดียงสาของเจ้าหญิงน้อยอายุเพียงแค่5ปี ตอนนี้คงโตเป็นสาวสวยแล้วสินะ

"พ่อ เดี๋ยวข้าต้องขอตัวก่อนนะ ข้าจะไปซื้อของสักหน่อย" เฮเลนบอกอีสเตอร์

"ซื้ออะไร" อีสเตอร์ถาม

"ของสำคัญน่ะ มันเป็นอุปกรณ์ในการเรียน ข้าไปล่ะ พรุ่งนี้เจอกันคาลอส" ประโยคสุดท้ายเฮเลนหันไปบอกกับคาลอสผู้ที่เป็นทั้งเพื่อนและเจ้านายในปัจจุบัน คาลอสเพียงพยักหน้าตอบน้อยๆเท่านั้น

"อุปกรณ์อะไรของมันวะ ก็ซื้อมาหมดแล้วไม่ใช่หรอ" อีสเตอร์รำพึงกับตนเอง

"ท่านลุง ข้าเองก็คงต้องขอตัวก่อนเช่นกัน" คาลอสพูดกับอีสเตอร์

"เจ้าก็จะไปเหมือนกันหรอ"

"ครับ ข้าต้องไปทำธุระให้ท่านพ่อนิดหน่อย"

"งั้นหรอ อืมๆ แล้วพบกันใหม่นะ"

"ครับ" พูดเสร็จคาลอสโค้งเพื่อเป็นการทำความเคารพแล้วก็เดินไปทางตรงกันข้ามกับที่เฮเลนไปเมื่อกี้

"เฮ้อ..ไปกันหมดเลยทั้งลูกทั้งหลาน ให้ตายสิแล้วข้าจไปกับใครดีเนี่ย" อีสเตอร์รำพึงกับตนเองอย่างหน่ายๆ

...KALOS...

  หลังจากที่เดินตามถนนไปเรื่อยๆ ก็คิดไปถึงเหตุการณ์เมื่อกี้ที่ไปพบอีสเตอร์และเฮเลน ตอนที่เฮเลนยิ้มให้เขา
' ทำไมกันนะ ทำไมดวงตาของเธอถึงได้เหมือนกับคนๆนั้น ทำไมถึงได้เหมือนกับดวงตาสีเพลิงของคนๆนั้น คนที่ทำให้เขาได้รู้จักคำว่า"เพื่อน"เป็นครั้งแรก ทำไมกัน'
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 188 ท่าน