Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
รอลุ้น รอยรัก ยัยตัวเล็กกับหนุ่มหน้าหวานแดนเกาหลี
HummingBird
Part2 วันที่แสนจะแปล๊กแปลกกับความฟลุคๆของนัทและมาย
3
27/11/2554 22:03:27
267
เนื้อเรื่อง
ณ ลานอันแสนจะกว๊างกว้างง
''เมื่อไหร่ ยัยมายจะมาซักทีนะ รอเป็นชาติแล้วเนี่ยย><'' ทำไมต้องปล่อยให้คนอย่างเรารอด้วยนะ ทั้งๆที่รู้ว่าชั้นเป็นคนใจร้อนหน่ะ- -
''มาแล้ว มาแล้วๆ><''
''คอนเสิตร์สนุกมั้ย= ='' อิจฉานิดๆนะเนี่ย มาเที่ยวฟรี กลับคุ้มกว่าคนพามาอีกนะ
''ก็สนุกอะ สนุกดี สนุกมาก สนุกจนโลกไม่ลืม- - และชั้นก็จะไม่เข้าเป็นครั้งที่2หรือ3อีก''
''ทำไมอะ??'' อะไรของยัยนี้ฟร่ะ- - พูดเหมือนประชดซะงั้น
''คือเรื่องมันเป็นแบบนี้หน่ะ.....................''
ขณะมายอยู่ในคอนเสิตร์
''วู้วๆ'' ขณะเพลงit so coolเริ่มนั้น
''เหวอๆ'' จงฮวา ได้สะดุดกับสายไฟกีตาร์ไฟฟ้า 
''เฮ้ยๆ ซวยแล้วว หนีๆ ว๊ากกกกก'' ''โคมมมมมม~!!!''
''โอ้ยยย>_<'' สมองชั้นเบลอเป็นบ้า ''Sorry~''
''O_O'' ''T_T'' '';-;'' ''YOY''
แม่ค่ะ หนูตายแล้วใช่ป่ะ;-;........ 
''นัท แกรู้มั้ย ขณะที่ชั้นยืนดิ้นอยู่ในคอนเสิตร์หน่ะ มันเกิดอะไรขึ้น'' ''มันเกิดอะไรขึ้นหลังจากจงฮวาล้มO_Oเพื่อนชั้นเชียร์แกสองคนหน่ะ~'' 
''ไม่เล่าต่อละ พูดแบบนี้- -'' ''โอ้วววว โนววววววววว~ เล่าต่อซะ ไม่งั้นชั้นจะฆ่าแกทิ้งซะ'' ''คับToT''
จงฮวา หล่นลงมาค่อมกับ ชั้น!!!
''Are you ok?''
''No No No No'' ไม่แข็งภาษาอังกฤษซะด้วยชั้น= =''
''Ok! I will help you to go to nurse room''
''No I'm ok orady ;-;''
''No you are not ok!!''
''ฮึบบบบบ'' ''เหวอ~!!'' 
''เกิด อะไรขึ้นเหรอมาย??!!'' ''จงฮวาอุ้มชั้นหน่ะ= ='' ''Yes Yes >w<'' ''Yes อะไรของแกวะ แกดีใจแต่งชั้นไม่หนิ'' ''ชั้นดีใจที่เพื่อนของชั้นถูกดาราดังอุ้มหน่ะสิ^^'' ''บ้าเอ้ยย- -...... ชั้นเล่าต่อหล่ะ'' ''อืม^^''
''ใครก็ได้ ปล่อยช้านลงที ว๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก~'' 
ณ ห้องพยาบาล
''ไม่มีพยาบาล= =''
''Ok I will do first aid.''
''อ้ๅๅๅ สุภาพบุรุษจังเลยนะจงฮวาเนี่ย>_<'' ''ไปตายซะไอ้นัท - - ชั้นเล่าต่อนะ'' ''จ้าาา''
''โอ้ยยยย~'' 
''Sorry''
''ใครก็ได้ ไปหาล้ามให้ชั้นทีเถอะ ชั้นไม่แข็งอังกฤษ= ='' 
''???What''
''No- -'' ''=__=''
10นาทีต่อมา.....
''ok finish^^''
''Ok I will go now''
''Bye bye See ya ^^''
''No... Foever ชั้นจะไม่มาคอนเสิตร์อีกแล้ว ครั้งแรก และครั้งสุดท้ายยย''
''ปัง~~~''
''เกิดอะไรขึ้นหรอO_O'' ''ชั้นเจอฝูงปลาพยูนเผือกจากมหาสมุทรแปซิฟิก;-; พวกนางน่ากลัวมาก'' ''ชั้นก็เข้าใจ-__- โดนมาแล้ว'' ''จริงอะเล่าให้ฟังหน่อย '' ''เดี๋ยวค่อย ใจเย็นๆแกเล่าของแกให้จบก่อนT_T'' ''อืม=_=~''
''= =เธอคือใครมาจากไหน'' ''ชั้นคือคนค่ะ มาจากท้องแม่ จากดาวเคราะห์ที่ชื่อว่าโลกหรือEarthค่ะ ''
''อย่ามากวนพวกเรานะ !!! ฮึ้ยยยยยย'' ''ก็ชั้นพูดความจริงนี้ค่ะ...=_=''เฮือกกกก 
''พวกเราขอเตือนไว้ก่อนนะ ห้ามยุ่งกับจงฮวา อีกเด็ดขาด ไม่งั้นพวกชั้นจะตามไปฆ่าเธอถึงบ้านซะ!!!'' 
''คิดว่าชั้นอยากจะยุ่งกับจงฮวาของพวกคุณนักเหรอค่ะ ? เหอะ คนอย่างชั้นอะนะ จะยุ่งกับหมอนั้น หมอนั้นต่างหากที่ยุ่งกับชั้น''
''ขอให้ทำอย่างที่ตัวเองพูดนะเด็กน้อย'' ''เหอะ...!! นอกจากหมอนั้นจะมายุ่งกับชั้นเองนะ'' ''เหอะ!! พวกเรา ถอยทัพ''
''แก กล้ากว่าเราอีกนะมาย- -'' ''งั้นหรอ=_=ก็ชั้นไม่ได้ผิดนิ หมอนั้นนั้นแหล่ะผิด'' 
''ควับบบบ~'' ''เฮือกก~ -_-'' ''ย้ายที่กันเถอะมาย- -'' ''อืม(- -) (_ _) (- -) (_ _)เห็นด้วยอย่างแรงงงงง!!!''
''นั่งตรงนี้กันเหอะ - -'' ''อืม เล่าเรื่องของแกให้ฟังด้วยนะ= ='' ''เออหน่า..... เอ้าา- -'' ''แหวน??'' ''เล่าหล่ะนะ'' ''อืม- -'' ''แหวนวงนี้นี่หล่ะ ที่ทำให้ชั้นซวย''
ณ ลานกว้าง
''กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ชินกิ จงฮวา มินจุน ดงจิน ซึงวอนนนน เร็ววว พวกเราาา บุกกกกก!!!!''
''เฮ้ยยๆๆ@[]@'' ''ขอโทษที ขอทางหน่อยนะ'' ''กรี๊ดดดดดดดดด'' ''ป๊าบๆ....แล้วก็ ป๊าบ~'' 
''โอ้ยยยย>_< เจ็บเป็นบ้า โดนฝูงแรดป่าแอฟริกาเหยียบซะไม่เป็นท่าเละเกือบตายไม่สวยเลยToT''
ฮือๆ มันเหมือนส่อว่าชั้นตายแบบไม่สวยนะรู้มั้ยTT_TT ''Are you ok?''
''Yes.(เหลือบมองขึ้นจากปลายมือ ยันแขน)>_<'' โอ้ยยย แสบตาจังเลยยย แสงบ้านี้ เหมือนชั้นเคยเห็นที่ไหนมาก่อนนะ
''I will help you.Please hold out one's hand.''
''No pro.....O[]O'' ชินกิ!! พระเจ้า ชั้นควรทำยังไงดี 
''Hey you?U ok?''
''Yes Yes I'm ok D:''
''=[]=''
''ชั้นจะต้องไปแล้วหล่ะ เพื่อเป็นการถ่ายโทษ ชั้นให้แหวนวงนี้กับเธอไว้ก่อนนะ^^''
''=_=??''เออหน่าา..... -_- แล้วให้แหวนมาทำไมนะ=___= ชั่งเถอะ!! เก็บๆไป ของแรร์ [ของแรร์=ของหายาก+ของดี] แต่ทำไมแรดแอฟริกาถึงมองชั้นแบบนั้นหล่ะ;-; น่ากลัว
''นั้นแหล่ะ คือตอนที่ชั้นถูกพวกแรด แอฟริกามอง แล้วรุ้สึกกลัวสุดๆ;-;'' ''เพื่อนชั้นน่าสงสารหว่ะ- -..'' ''เพราะแหวนวงนั้นวงเดียวT^T'' ''ควรจะดีใจที่ได้ของแรร์นะแก- -'' ''ของแรร์บ้ากะผีดิ เครื่องรางเรียก แรดแอฟริกันชัดๆ'' ''อะนะ- -''
''ไปหาไรกินกันดีกว่านะ'' ''อืม- -''
ณ ร้านร้านS&P 
''ขอสปาเก็ตตี้2ที่ค่ะ กับน้ำเปล่า2แก้ว''
''นะ...นะ.....นัท เปลี่ยนที่กันนะ'' ''ทำไมเหรอ??'' ''เราหนาวอะ'' ''อืมๆๆ- -'' พอนั่งปุ๊บ ''O_Oมาย ตูก็หนาวอะ'' ''ใช่มั้ย ขอให้โชคดี'' ''เห้ยๆ'' หันไปมอง ชินกิ!! ''^^ อันยอง'' ควับ ก้มลง ''นัทเป็นไรวะ'' ''O/////O มาย เดี๋ยวมานะ'' ''อืม- -'' 
''เตาะ แตะ เตาะ แตะ'' O//O ชั้นต้องเดินผ่านโต๊ะนี้ได้>_< ''หมับ'' ค่อยๆหัน ค่อยๆหัน ''O_O'' ''^^ อันยอง'' ''O/////O'' อย่ามาทำหน้าแบบนั้นใส่ชั้นได้มั้ย ''^^อันยอง'' ''O///O อันยอง'' ''^^'' ''O_O////'' ชั้นว่าชั้นกลับไปนั่งที่ดีกว่า
'' อ้าวนัท ไปไหนมา'' ''ไปไหนก็ไม่รู้ อาหารมาแล้ว เรากินหล่ะ'' ''- -'' 
ณ ฝั่ง ชินกิ
''เฮ้ย จงฮวา'' ''อะไร- -'' ''ย้ายที่กันพวกเรา'' ''ครับๆ แล้วจะย้ายไปนั่งไหนอะพี่ชินกิ''ดงจินถาม ''ตรงนั้นไง ตรงกันข้ามกับเด็กสองคนนั้นหน่ะ'' ''พวกเราย้ายกันจงฮวาพูด'' ''ซึงวอน นายจ่ายตังนะ'' ''เฮ้ยพี่ชินกิ ทำไมต้องเป็นผม'' ''ก็นายเป็นน้องเล็กที่เข้ามาช้ากว่าพวกเรานี้'' ''T^T จำไว้'' ''เออ ชั้นจะจำไว้'' 
ณ ฝั่งนัท/มาย
''เฮ้ยนัท..'' ''อะไรหรอ'' ''เราอิ่มแล้ว'' ''อืม เฮ้ยแต่เดี๋ยวนะ แกกินข้าวให้หมดก่อนดิ เสียดายตัง= ='' ''เรารุ้สึกเสียดายอยุ่หรอก แต่ไม่อยากอยู่แล้ว''  = =''นั่งเป็นเพื่อนเราก่อน'' ''กะ...กะ...ก็ได้....'' ''-_- มาย แกหลบหน้าใครอยู่เหรอ'' ''เปล่าๆ'' ''จริงอะ แล้วทำไมไม่กล้าหันไปทางขว.....O_O'' ''เห็นรึยังT^T'' ''^^'' ''ชินกิจ้องแกอยู่หน่ะ'' ''พี่ค่ะคิดตังค่ะ'' ''กลับบ้านกันมาย คิดตังเสร็จแล้ว=__='' ''อืม ด่วนเลยยT_T'' 
''ปั่งงง'' 
''เฮ้อออ รอดแล้วเรา'' ''นั้นสินะ'' 
''กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด วงDS'' 
''O_O พวกเรายังไม่รอดนะมาย หนีเร็วววว'' ''จ๊ากกกกกก~'' 
''เฮ้ยพี่ชินกิ หนีขึ้นรถเร็ว'' ''ไม่เอาด้วยหล่ะ ต่อเมื่อชั้นเจอผู้หญิงที่ชั้นตามหาแทบตายชั้นก็จะไม่ไปไหน จนกว่าจะได้เธอไปด้วย'' ''พี่แต่...'' '' ไม่มีแต่ดงจิน'' ''ชั้นไปหล่ะ'' ''เฮ้ยพี่!!.....ไปซะแล้ว- -'' ''ชั่งเขาเถอะ ถ้าหลงทางขึ้นมาเดี๋ยวก็โทรหาพวกเราเองชั้นไม่ได้เห็นหมอนั้นทำท่าดีใจแบบนั้นมานานแล้ว ... รึเปล่านะ'' ''=__=ผมไม่อยากถูกผู้จัดการว่าต่างหาก'' ''ผมด้วย/ชั้นด้วย'' มินจุนกับจงฮวาเสริม ''=___=จริงๆชั้นก็ด้วยแหล่ะ'' ดงจินพูดตอบด้วยน้ำเสียงหวาดกลัว ''ไปหาชินกิกัน'' ''ครับเพ่!!!'' ''ชินกิ กลับมาเดี๋ยวนี้นะ ย๊ากกกกกกกกกกกกกส์ ไม่ว่ายังไงก็แล้วแต่ชั้นจะเอานายกลับมาาาาาา เรากลับมารักเหมือนกันเถอะชินกิ''จงฮวาพูด ''พี่พูดอะไรออกมาหน่ะพี่จงฮวาO_O''มินจุนถาม ''ชั้นก็ไม่รู้....'' ทุกคนถอยห่างจากจงฮวา ''อะไรหล่ะ กลัวชั้นแล้วเหรอ ชั้นไม่ฆ่าพวกนายหรอก'' ''ไอ้เกย์8บิท>[]< อย่าเข้าใกล้พวกเรานะ'' ''- -นี้ไม่ใช่เวลามาเล่นนะพวกนาย!!! ไปลากตัวชินกิมาาาาา'' ''=_='' ทุกคนค่อยๆเดินพ้นจากจงฮวา หลังจากรู้ว่าจงฮวา อาจจะเป็นคู่เกย์กับชินกิ  
''เย้ ชั้นรอดแล้ว^0^'' ''ยิบ ยิบ ^[]^'' ''ฮิบ ฮิบ ฮูลเล่ / ฮิบ ฮิบ ฮูลเล่ ''
''หายไปซะแล้ว....'' ''พี่ชินกิ กลับเถอะครับ เดี๋ยวโดนผู้จัดการว่า'' ''อืม- -'' ชั้นจะเอาตัวเธอมาให้ได้จองอึน....
''งั้น มาย บ้ายบาย เจอกันวันจันทร์'' ''อืม บ้ายบาย'' 
ไดอารี่ของวันวันหนึ่งที่แสนจะแปล๊กแปลก(นัท)
'วันนี้เป็นวันบ้าอะไรก็ไม่รู้ ยัยมายก็ท้องเสีย แถมชั้นได้เจอกับผู้ชายคนหนึ่งมีผมเส้นเล็กละเอียดสีดำขลับ ดวงตาจริงจังสีน้ำตาลเข้ม จมูกโด่งสวยได้รูป ริมฝีปากอวบอิ่ม คนหนึ่ง เขาคนนั้นมีชื่อว่า อี ชินกิ อย่างที่ชั้นได้เคยเขียนชื่อนี้ไว้ในไดอารี่ในวันวันหนึ่งที่แสนจะแปล๊กแปลก เมื่อวันก่อน ชั้นได้บัตรไปคอนเสิตร์ของวงDSวงของชินกิหน่ะแหล่ะ จากพ่อของชั้น ที่ชั้นไม่คิดว่าจะได้อะไรแบบนี้มา- - รู้สึกดีใจนิดๆนะตอนนั้นหน่ะ แต่ตอนนี้ชั้นรู้สึกแย่ที่ได้มัน เพราะมันทำให้ชั้นเกิดเรื่องบ้าๆขึ้นมา เฮ้อออ.....ชั้นควรจะทำยังไงต่อไปดีนะ ชั้นมันก็แค่เด็กผู้หญิงอายุ14กำลังย่างก้าวอายุ15 ตัวก็เตี้ย สูงแค่147 ซม. เรียนก็ใช่ว่าจะดี ดันได้เชื้อจากแม่ทางการเรียนมาน้อยไปหน่อยเพราะพี่ชายกับพี่สาวคนโตแย่งเชื้อนี้หมดไปหน่ะสิ แม่ก็เลยเหลือ นิสัย กับำรสวรรค์ทางด้านดนตรี ศิลปะแล้วก็กีฬา มาให้ชั้น โอ้ยๆ มันรู้สึกแย่ชะมัดทุกครั้งที่มองแหวนนั้น กับผู้ชาย หน้าตาหน้ารักแบบนั้น -_- จุดอ่อนของชั้นก็คือแพ้อะไรก็ได้ที่มันน่ารัก ชั้นเกลียดตัวเองสุดๆเลย ที่เกิดมามีจุดอ่อนที่น่าสมเพชแบบนี้=_= แถมไม่พอ วันนี้ เจอพวกฝูงแรดแอฟริกา เหยียบ และส่งสายตาอาฆาตพยาบาตมากๆ นึกแล้วก็เสียงสันหลังวาบแฮะ >__<~ เพราะฉะนั้น อย่าไปนึก อย่าไปนึก~ ยังมีอีกนะ -__- ไปดูดวงทักว่ากำลังมีโชคเจิศจรัสO_O ชั้นควรจะเชื่อดีมั้ยนะ กับคนพวกนี้หน่ะ ชั่งเหอะๆ ของมันฟรีนี้-_-เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง ไม่เสียหาย ไม่เสียดายตังด้วย=.= ซ้ำ ยังไปเจอวงDSที่ร้านอาหารอีก + โดนชินกิจับมืออีก>x< นายมันชักจะมากไปแล้วนะ ที่จับมือชั้นนะ !!! นึกแล้วอยากจะกรี๊ดดให้ลั่นร้านอาหาร แต่พอดีชั้นอยู่ในอาการที่แพ้ของน่ารัก เพราะหมอนั้นตอนยิ้ม ''โครต'' น่ารักเลยอะ-///- นึกอีกก็เขิลอีกแห๊ะ~ ไม่เอาแล้ววว ว๊ากๆ ชั้นสัญญากับตัวเองเลย ชั้นจะไม่ยุ่งเรื่องพวกนี้อีกเด็ดขาดสาธุU/\U จบการบ่นเพียงแค่นี้ ในไดอารี่ที่น่ารัก'
ณ ทางด้านของมาย
''ปิ๊บ'' ''ดูทีวีหน่อยดีกว่า นั่งจิบนมสดไปด้วยดีกว่า วันนี้เจอแต่เรื่องแปลกๆ^^'' ''วงDSจะเลื่อนวันไปเกาหลีโดยไม่มีเงื่อนไขว่าจะเลื่อนไปอีกกี่วัน บลาๆ....'' ''ปรู๊ดดดO3========'' ''ไอ้มาย มันสกปรก'' ''ขอโทษหม่าม้าY3Yหนูแค่ช็อคนิดหน่อย'' ''พรึบบบ'' ''ปิ๊บๆ''
''ติ๊ดๆ~'' ''ฮัลโหล มีอะไรเหรอมาย??'' ''นัท วงDSจะเลื่อนวันไปเกาหลีโดยไม่มีเงื่อนไขว่าจะเลื่อนไปอีกกี่วัน'' ''O3=======ปรื๊ดดดด~~!!!''(น้ำลายกระเดน) ''เอาไงต่อง'' ''อยู่เฉยๆใจร่มๆ ยังไงเราก็ไม่ได้เจออยู่แล้ว^^'' ''จริงด้วยเนอะ^^ งั้นแค่นี้นะ '' ''อืม^^'' ''ปิ๊บ/ปิ๊บ''
''ว๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ชั้นจะทำยังไงดี เลื่อนต่อไปโดยไม่มีกำหนด ชั้นทำยังไงดี แง๊ๆ~~~'' (ไอ้คนนี้ก็หวั่นไหวไม่ใช่น้อยแห๊ะ บอกคนอื่นใจร่มๆ ตัวเองกับตื่นเต้นซะงั้น=__= ไม่ไหวๆ) 
ณ วันจันทร์... โรงอาหารที่โรงเรียน
''เอ๋.....นัทหายไปไหน ปกติก็มาแล้วหนิ'' ''อยู่นี้O[]O'' ''เฮ้ยยย ผี!!!'' ''เราเอง นัทไงO[3'' ''เฮ้ยยย วิญญาณออก แกไปทำอะไรมาวะ'' ''เครียดดกับวงDSฮือๆ'' ''=w=เอิ่มมมม งั้นวันนี้ไปสยามกันมั้ย?'' ''ไป!!!'' ''=__=เอิ่มมมม''
ณ สยามพารากอน
''ไปกินเค้กกันเถอะมายยยย~'' ''==*จ๊ะๆ'' ''แกเลี้ยงนะ'' ''ทำไมต้องเป้นเราวะ=[]=!!'' ''ไม่ได้พกตังมา^^'' ''ไอ้เวลลลT[]T''ทำไมต้องเป็นชั้นที่เลี้ยงตลอดนะ....... กินก็กินเยอะ เหมือนคน3คนกิน- - แกมันกระเพาะช้างไอ้นัท ''บ่นอาราย ชั้นอ่านใจแกออกนะ'' ''เฮือก''
''ชินกิ กินร้านนี้กัน เห็นว่าร้านนี้เค้กอร่อยนะ'' ''อืม=__=ชั้นไม่ค่อยจะชอบกินของหวานซะด้วยสิ'' ''ทำใจเว้ยเพื่อน 555เพื่อนแกอยากกิน อดทนซะ'' ''เฮ้อออ'' ''ผมซึงวอนและพี่ดงจินก็อยากกินนะพี่ชินกิน นะ นะครับ ให้พวกเราได้กินเค้กนะครับ'' ''เออๆ'' ''เย้>w<\\ผมรักพี่ชินกิที่สุดเลย '' ''เฮ้ยมินจุน อย่ากอดชั้นนะ ชั้นขยะแขยง=..='' ''Ummm....=*='' ''งั้นกอดกับชั้นมั้ยหล่ะชินกิ'' จงฮวาทำท่ายั่วชินกิ ''ไอ้เกย์!! ไม่เอาด้วยอะ รีบกินรีบสั่งซะ'' ''ใจร้ายยT^T เค้าอุส่าห์คิดท่านี้ให้ตัวเองเลยนะ'' (หล่อซะเปล่าจงฮวา เหมือนเกย์เป็นบ้า!!) 
''ถ่ายรูปเล่นดีกว่า '' ชินกิพูด 
''มาย ถ่ายรูปด้วยกันนะ'' ''ม่ายอาวอะ= ='' ''เอาเถอะหน่า'' ''ม่ายยอะ~'' ''ก็แด๊ะ ชิส์!!'' 
''ควับ/ควับ''
''O_O'' <<<< นัท
''^_^b'' <<<< ชินกิ
''ชักจะสนุกแล้วสิ'' ชินกิพึมพำ ''สนุกอะไรหรอพี่ชินกิ'' มินจุนถาม ''ไม่มีอะไร เดี๋ยวชั้นมากนะ^^'' ''อะ...อืม''อะไรของพี่เขานะ?.....
''นัทเป็นอะไรหรอ?'' ''ชั้นชักจะอิ่มแล้วอะT_T'' ''อะไรของแก ปะกี้ยังบอกว่าหิวอยู่เลย'' 
''Can I sit here?^^''
''O[]O'' <<<< มาย
โอ้ววว แม่เจ้า เพื่อนชั้น=_= ''นัท(^_^)(_ _)(^_^)(_ _)'' =======(ส่งกระแสจิต)=======''เข้าใจเราแล้วใช่มั้ย ก็ดีแล้วหล่ะT^T''กว่าจะเข้าใจ
''พรึบ'' ''^^อันยอง''
ไอ้หมอนี้ ชั้นยังไม่บอกเลยว่านายนั่งได้มั้ย- - ไร้มารยาทซะจริง ''หวัดดี=v=*''
''เฮ้ยย พี่จงฮวา'' มินจุนสะกิด ''อะไร'' ''ทางนั้นๆ^^'' ''^v^ฮืมมมม อินเลิฟนักเรียนชัวร์เลย'' ''เฮ้ยพวกเราดูทางนั้นดิ'' มินจุนบอกดงจินและซึงวอน ''หูวววว พี่ชินกิอินเลิฟน้องคนั้นเหรอ'' ''ไม่รุ้อะ ดูเหมือนจะใช่หว่ะ ดูสิหน้ายิ้มน้อยยิ้มใหญ่เลย'' ''นั้นดิ''
''วิ๊ดวิ้ววววววว~'' 
''ไอ้พวกนี้นิ -w- เชียร์ชั้นใช่มะ จัดให้ Do you have paper?''
''Yes Yes'' อะไรของมัน= = ''นัท ดูทางนั้น'' ''เฮ้ยยยยย'' ฝูงกอลิล่าป่าDSยกเว้นซึงกับมิน^^ สองคนนี้น่ารักค่ะ เดี๊ยนอภัย ว่าแต่ ไอ้บ้านี้มันจดอะไรของมัน
''Can I borrow your mobilephone?''
''Yes......?'' - - อย่าบอกนะ มันจะใส่เบอร์มันให้หน่ะ 
''แช๊ะ แช๊ะ แช๊ะ'' O[]O เฮ้ยยยย
''ควับ'' ''จุ๊บ'' มันหอมแก้มชั้นO[]O ''แช๊ะ'' (ภาพทุกอย่างอยู่ในโหมดสโลวโมชั่นในบรรทัดนี้ กรุณาจิ้นตามด้วยค่ะ......)
''Thanks you^^''ชินกิยื่นกระดาษในจองอึน
''นัทO[]O ชั้นเห็นภาพที่ไม่ควรเห็นด้วยหว่ะ'' ''O[]Oม่ายจริงหน่าา มันเป็นแค่ความฝัน!!'' ''นัทมันไม่ใช่ความฝันแต่มันเรื่องจริง เราพิสูจน์มาแล้ว=_='' ''อะ....อะ....'' มองในกระดาษ อีเมล เบอร์โทรศัพท์ ที่อยู่ วิธีจีบแบบบ้านๆ คิดว่าชั้นจะหลงงั้นเหรอ เหอะ ฝันไปเถอะ
ชินกิเดินกลับไปที่โต๊ะ ''พี่ทำได้ไงอะ แท๊กหน่อยดิ๊ ''มินจุนพูด''555 ก็คนมันกล้าได้กล้าเสียนี้หว่า'' ''น้ำเน่าซะไม่มีชั้นจะไปอ้วก''ดงจินพูด ''อะไรหล่ะดงจิน= ='' ''นี้ เค้าหึงนะชินกิ''จงฮวาพูด ''ไปตายไปนาย'' ''อั้ยหย่ะ มีแค่ผมคนเดียวไม่พอเหรอ''จงฮวาพูด ''อะไรของนายวะ- -'' 
 
จองอึน ชั้นได้เจอเธออีกแล้ว... ชั้นสัญญา ว่าสักวันชั้นจะมารับเธอ....... 
 
 
โปรดติดตามชมตอนต่อไปด้วยนะค่ะ
--------------------------------------------
New>>แนะนำตัวละครต่อไปนี้ที่เสริมเข้ามาค่ะ
 
นัท/ควอน จองอึน
อายุ 14 ปี
เกิด 10/09/1999
สูง 147 CM.
หนัก 43 กก.
ความสามารถพิเศษทางใบหน้า ตายิ้มได้
ความสามารถพิเศษ ดนตรี กีฬา ศิลปะ ภาษา
 
มาย/ปาร์ค อึนยอง
อายุ 14 ปี 
เกิด 25/12/1999
สูง 165 CM.
หนัก 50 กก. (ไม่อ้วนนะ)
ความสามารถพิเศษทางใบหน้า ปัดอายไลน์เนอร์แล้วสวย (นี้ความสามารถเหรอเนี่ย- -)
ความสามารถพิเศษ ดนตรี กีฬา
 
วงDS
อี ชินกิ
อายุ 23 ปี 
เกิด 2/03/1990
สูง 176 CM.
หนัก 60 กก.
ความสามารถพิเศษทางใบหน้า ตายิ้มได้
ความสามารถพิเศษ ดนตรี ทำให้ผู้หญิงหลงสเน่ห์ด้วยรอยยิ้มและความขี้เล่น (เจ้าเล่ห์จริงๆ นี้สินะคนถึงหลงกันหน่ะ)
 
ชอย มินจุน
อายุ 21 ปี
เกิด 11/11/1992
สูง 171
หนัก 55 กก.
ความสามารถพิเศษทางใบหน้า ยิ้มแล้วเหมือนไม่ลืมตา (นี้เรอะ ความสามารถ- -)
ความสามารถพิเศษ ดนตรี กีฬา ทำตัวน่ารักขี้อ้อนเหมือนลูกหมา จนทำให้คนหลงใหลในความน่ารัก (เอิ่ม - -)
 
ชอย จงฮวา 
อายุ 23 ปี
เกิด 7/3/1990
สูง 178 CM.
หนัก 60 กก.
ความสามารถพิเศษทางใบหน้า จมูกเปลี่ยนเป็นสีแดงได้ภายใน5วิ (O_O เห้ย เริ่มเพี้ยนแล้ว)
ความสามารถพิเศษ ดนตรี ศิลปะ กีฬา การเรียน (เก่งพอตัว)
 
อี ดงจิน 
อายุ 22 ปี
เกิด 17/25/1991
ส่วนสูง: 177 CM. 
หนัก 58 กก.
ความสามารถพิเศษทางใบหน้า ริมฝีปากอันเชิญชวน
ความสามารถพิเศษ ดนตรี การเรียน อาหาร 
 
ซง ซึงวอน
อายุ 21 ปี
เกิด 23/8/1992
สูง 182 CM.
หนัก 62 กก.
ความสามารถพิเศษทางใบหน้า เวลายิ้มจะเป็นช่วงเวลาที่หล่อที่สุด
ความสามารถพิเศษ ดนตรี การเรียน แม่ศรีเรือน อาหาร (ตกอับจริง น้องชาย- -)
 
ขอขอบคุณที่อ่านค่ะ และถ้ามีอะไรที่ผิดพลากหรือยังต้องแก้ไข ก็คอมเม้นมาได้เลยค่ะ^^ 
ณ ลานอันแสนจะกว๊างกว้างง
''เมื่อไหร่ ยัยมายจะมาซักทีนะ รอเป็นชาติแล้วเนี่ยย><'' ทำไมต้องปล่อยให้คนอย่างเรารอด้วยนะ ทั้งๆที่รู้ว่าชั้นเป็นคนใจร้อนหน่ะ- -
''มาแล้ว มาแล้วๆ><''
''คอนเสิตร์สนุกมั้ย= ='' อิจฉานิดๆนะเนี่ย มาเที่ยวฟรี กลับคุ้มกว่าคนพามาอีกนะ
''ก็สนุกอะ สนุกดี สนุกมาก สนุกจนโลกไม่ลืม- - และชั้นก็จะไม่เข้าเป็นครั้งที่2หรือ3อีก''
''ทำไมอะ??'' อะไรของยัยนี้ฟร่ะ- - พูดเหมือนประชดซะงั้น
''คือเรื่องมันเป็นแบบนี้หน่ะ.....................''
ขณะมายอยู่ในคอนเสิตร์
''วู้วๆ'' ขณะเพลงit so coolเริ่มนั้น
''เหวอๆ'' จงฮวา ได้สะดุดกับสายไฟกีตาร์ไฟฟ้า 
''เฮ้ยๆ ซวยแล้วว หนีๆ ว๊ากกกกก'' ''โคมมมมมม~!!!''
''โอ้ยยย>_<'' สมองชั้นเบลอเป็นบ้า ''Sorry~''
''O_O'' ''T_T'' '';-;'' ''YOY''
แม่ค่ะ หนูตายแล้วใช่ป่ะ;-;........ 
''นัท แกรู้มั้ย ขณะที่ชั้นยืนดิ้นอยู่ในคอนเสิตร์หน่ะ มันเกิดอะไรขึ้น'' ''มันเกิดอะไรขึ้นหลังจากจงฮวาล้มO_Oเพื่อนชั้นเชียร์แกสองคนหน่ะ~'' 
''ไม่เล่าต่อละ พูดแบบนี้- -'' ''โอ้วววว โนววววววววว~ เล่าต่อซะ ไม่งั้นชั้นจะฆ่าแกทิ้งซะ'' ''คับToT''
จงฮวา หล่นลงมาค่อมกับ ชั้น!!!
''Are you ok?''
''No No No No'' ไม่แข็งภาษาอังกฤษซะด้วยชั้น= =''
''Ok! I will help you to go to nurse room''
''No I'm ok orady ;-;''
''No you are not ok!!''
''ฮึบบบบบ'' ''เหวอ~!!'' 
''เกิด อะไรขึ้นเหรอมาย??!!'' ''จงฮวาอุ้มชั้นหน่ะ= ='' ''Yes Yes >w<'' ''Yes อะไรของแกวะ แกดีใจแต่งชั้นไม่หนิ'' ''ชั้นดีใจที่เพื่อนของชั้นถูกดาราดังอุ้มหน่ะสิ^^'' ''บ้าเอ้ยย- -...... ชั้นเล่าต่อหล่ะ'' ''อืม^^''
''ใครก็ได้ ปล่อยช้านลงที ว๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก~'' 
ณ ห้องพยาบาล
''ไม่มีพยาบาล= =''
''Ok I will do first aid.''
''อ้ๅๅๅ สุภาพบุรุษจังเลยนะจงฮวาเนี่ย>_<'' ''ไปตายซะไอ้นัท - - ชั้นเล่าต่อนะ'' ''จ้าาา''
''โอ้ยยยย~'' 
''Sorry''
''ใครก็ได้ ไปหาล้ามให้ชั้นทีเถอะ ชั้นไม่แข็งอังกฤษ= ='' 
''???What''
''No- -'' ''=__=''
10นาทีต่อมา.....
''ok finish^^''
''Ok I will go now''
''Bye bye See ya ^^''
''No... Foever ชั้นจะไม่มาคอนเสิตร์อีกแล้ว ครั้งแรก และครั้งสุดท้ายยย''
''ปัง~~~''
''เกิดอะไรขึ้นหรอO_O'' ''ชั้นเจอฝูงปลาพยูนเผือกจากมหาสมุทรแปซิฟิก;-; พวกนางน่ากลัวมาก'' ''ชั้นก็เข้าใจ-__- โดนมาแล้ว'' ''จริงอะเล่าให้ฟังหน่อย '' ''เดี๋ยวค่อย ใจเย็นๆแกเล่าของแกให้จบก่อนT_T'' ''อืม=_=~''
''= =เธอคือใครมาจากไหน'' ''ชั้นคือคนค่ะ มาจากท้องแม่ จากดาวเคราะห์ที่ชื่อว่าโลกหรือEarthค่ะ ''
''อย่ามากวนพวกเรานะ !!! ฮึ้ยยยยยย'' ''ก็ชั้นพูดความจริงนี้ค่ะ...=_=''เฮือกกกก 
''พวกเราขอเตือนไว้ก่อนนะ ห้ามยุ่งกับจงฮวา อีกเด็ดขาด ไม่งั้นพวกชั้นจะตามไปฆ่าเธอถึงบ้านซะ!!!'' 
''คิดว่าชั้นอยากจะยุ่งกับจงฮวาของพวกคุณนักเหรอค่ะ ? เหอะ คนอย่างชั้นอะนะ จะยุ่งกับหมอนั้น หมอนั้นต่างหากที่ยุ่งกับชั้น''
''ขอให้ทำอย่างที่ตัวเองพูดนะเด็กน้อย'' ''เหอะ...!! นอกจากหมอนั้นจะมายุ่งกับชั้นเองนะ'' ''เหอะ!! พวกเรา ถอยทัพ''
''แก กล้ากว่าเราอีกนะมาย- -'' ''งั้นหรอ=_=ก็ชั้นไม่ได้ผิดนิ หมอนั้นนั้นแหล่ะผิด'' 
''ควับบบบ~'' ''เฮือกก~ -_-'' ''ย้ายที่กันเถอะมาย- -'' ''อืม(- -) (_ _) (- -) (_ _)เห็นด้วยอย่างแรงงงงง!!!''
''นั่งตรงนี้กันเหอะ - -'' ''อืม เล่าเรื่องของแกให้ฟังด้วยนะ= ='' ''เออหน่า..... เอ้าา- -'' ''แหวน??'' ''เล่าหล่ะนะ'' ''อืม- -'' ''แหวนวงนี้นี่หล่ะ ที่ทำให้ชั้นซวย''
ณ ลานกว้าง
''กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ชินกิ จงฮวา มินจุน ดงจิน ซึงวอนนนน เร็ววว พวกเราาา บุกกกกก!!!!''
''เฮ้ยยๆๆ@[]@'' ''ขอโทษที ขอทางหน่อยนะ'' ''กรี๊ดดดดดดดดด'' ''ป๊าบๆ....แล้วก็ ป๊าบ~'' 
''โอ้ยยยย>_< เจ็บเป็นบ้า โดนฝูงแรดป่าแอฟริกาเหยียบซะไม่เป็นท่าเละเกือบตายไม่สวยเลยToT''
ฮือๆ มันเหมือนส่อว่าชั้นตายแบบไม่สวยนะรู้มั้ยTT_TT ''Are you ok?''
''Yes.(เหลือบมองขึ้นจากปลายมือ ยันแขน)>_<'' โอ้ยยย แสบตาจังเลยยย แสงบ้านี้ เหมือนชั้นเคยเห็นที่ไหนมาก่อนนะ
''I will help you.Please hold out one's hand.''
''No pro.....O[]O'' ชินกิ!! พระเจ้า ชั้นควรทำยังไงดี 
''Hey you?U ok?''
''Yes Yes I'm ok D:''
''=[]=''
''ชั้นจะต้องไปแล้วหล่ะ เพื่อเป็นการถ่ายโทษ ชั้นให้แหวนวงนี้กับเธอไว้ก่อนนะ^^''
''=_=??''เออหน่าา..... -_- แล้วให้แหวนมาทำไมนะ=___= ชั่งเถอะ!! เก็บๆไป ของแรร์ [ของแรร์=ของหายาก+ของดี] แต่ทำไมแรดแอฟริกาถึงมองชั้นแบบนั้นหล่ะ;-; น่ากลัว
''นั้นแหล่ะ คือตอนที่ชั้นถูกพวกแรด แอฟริกามอง แล้วรุ้สึกกลัวสุดๆ;-;'' ''เพื่อนชั้นน่าสงสารหว่ะ- -..'' ''เพราะแหวนวงนั้นวงเดียวT^T'' ''ควรจะดีใจที่ได้ของแรร์นะแก- -'' ''ของแรร์บ้ากะผีดิ เครื่องรางเรียก แรดแอฟริกันชัดๆ'' ''อะนะ- -''
''ไปหาไรกินกันดีกว่านะ'' ''อืม- -''
ณ ร้านร้านS&P 
''ขอสปาเก็ตตี้2ที่ค่ะ กับน้ำเปล่า2แก้ว''
''นะ...นะ.....นัท เปลี่ยนที่กันนะ'' ''ทำไมเหรอ??'' ''เราหนาวอะ'' ''อืมๆๆ- -'' พอนั่งปุ๊บ ''O_Oมาย ตูก็หนาวอะ'' ''ใช่มั้ย ขอให้โชคดี'' ''เห้ยๆ'' หันไปมอง ชินกิ!! ''^^ อันยอง'' ควับ ก้มลง ''นัทเป็นไรวะ'' ''O/////O มาย เดี๋ยวมานะ'' ''อืม- -'' 
''เตาะ แตะ เตาะ แตะ'' O//O ชั้นต้องเดินผ่านโต๊ะนี้ได้>_< ''หมับ'' ค่อยๆหัน ค่อยๆหัน ''O_O'' ''^^ อันยอง'' ''O/////O'' อย่ามาทำหน้าแบบนั้นใส่ชั้นได้มั้ย ''^^อันยอง'' ''O///O อันยอง'' ''^^'' ''O_O////'' ชั้นว่าชั้นกลับไปนั่งที่ดีกว่า
'' อ้าวนัท ไปไหนมา'' ''ไปไหนก็ไม่รู้ อาหารมาแล้ว เรากินหล่ะ'' ''- -'' 
ณ ฝั่ง ชินกิ
''เฮ้ย จงฮวา'' ''อะไร- -'' ''ย้ายที่กันพวกเรา'' ''ครับๆ แล้วจะย้ายไปนั่งไหนอะพี่ชินกิ''ดงจินถาม ''ตรงนั้นไง ตรงกันข้ามกับเด็กสองคนนั้นหน่ะ'' ''พวกเราย้ายกันจงฮวาพูด'' ''ซึงวอน นายจ่ายตังนะ'' ''เฮ้ยพี่ชินกิ ทำไมต้องเป็นผม'' ''ก็นายเป็นน้องเล็กที่เข้ามาช้ากว่าพวกเรานี้'' ''T^T จำไว้'' ''เออ ชั้นจะจำไว้'' 
ณ ฝั่งนัท/มาย
''เฮ้ยนัท..'' ''อะไรหรอ'' ''เราอิ่มแล้ว'' ''อืม เฮ้ยแต่เดี๋ยวนะ แกกินข้าวให้หมดก่อนดิ เสียดายตัง= ='' ''เรารุ้สึกเสียดายอยุ่หรอก แต่ไม่อยากอยู่แล้ว''  = =''นั่งเป็นเพื่อนเราก่อน'' ''กะ...กะ...ก็ได้....'' ''-_- มาย แกหลบหน้าใครอยู่เหรอ'' ''เปล่าๆ'' ''จริงอะ แล้วทำไมไม่กล้าหันไปทางขว.....O_O'' ''เห็นรึยังT^T'' ''^^'' ''ชินกิจ้องแกอยู่หน่ะ'' ''พี่ค่ะคิดตังค่ะ'' ''กลับบ้านกันมาย คิดตังเสร็จแล้ว=__='' ''อืม ด่วนเลยยT_T'' 
''ปั่งงง'' 
''เฮ้อออ รอดแล้วเรา'' ''นั้นสินะ'' 
''กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด วงDS'' 
''O_O พวกเรายังไม่รอดนะมาย หนีเร็วววว'' ''จ๊ากกกกกก~'' 
''เฮ้ยพี่ชินกิ หนีขึ้นรถเร็ว'' ''ไม่เอาด้วยหล่ะ ต่อเมื่อชั้นเจอผู้หญิงที่ชั้นตามหาแทบตายชั้นก็จะไม่ไปไหน จนกว่าจะได้เธอไปด้วย'' ''พี่แต่...'' '' ไม่มีแต่ดงจิน'' ''ชั้นไปหล่ะ'' ''เฮ้ยพี่!!.....ไปซะแล้ว- -'' ''ชั่งเขาเถอะ ถ้าหลงทางขึ้นมาเดี๋ยวก็โทรหาพวกเราเองชั้นไม่ได้เห็นหมอนั้นทำท่าดีใจแบบนั้นมานานแล้ว ... รึเปล่านะ'' ''=__=ผมไม่อยากถูกผู้จัดการว่าต่างหาก'' ''ผมด้วย/ชั้นด้วย'' มินจุนกับจงฮวาเสริม ''=___=จริงๆชั้นก็ด้วยแหล่ะ'' ดงจินพูดตอบด้วยน้ำเสียงหวาดกลัว ''ไปหาชินกิกัน'' ''ครับเพ่!!!'' ''ชินกิ กลับมาเดี๋ยวนี้นะ ย๊ากกกกกกกกกกกกกส์ ไม่ว่ายังไงก็แล้วแต่ชั้นจะเอานายกลับมาาาาาา เรากลับมารักเหมือนกันเถอะชินกิ''จงฮวาพูด ''พี่พูดอะไรออกมาหน่ะพี่จงฮวาO_O''มินจุนถาม ''ชั้นก็ไม่รู้....'' ทุกคนถอยห่างจากจงฮวา ''อะไรหล่ะ กลัวชั้นแล้วเหรอ ชั้นไม่ฆ่าพวกนายหรอก'' ''ไอ้เกย์8บิท>[]< อย่าเข้าใกล้พวกเรานะ'' ''- -นี้ไม่ใช่เวลามาเล่นนะพวกนาย!!! ไปลากตัวชินกิมาาาาา'' ''=_='' ทุกคนค่อยๆเดินพ้นจากจงฮวา หลังจากรู้ว่าจงฮวา อาจจะเป็นคู่เกย์กับชินกิ  
''เย้ ชั้นรอดแล้ว^0^'' ''ยิบ ยิบ ^[]^'' ''ฮิบ ฮิบ ฮูลเล่ / ฮิบ ฮิบ ฮูลเล่ ''
''หายไปซะแล้ว....'' ''พี่ชินกิ กลับเถอะครับ เดี๋ยวโดนผู้จัดการว่า'' ''อืม- -'' ชั้นจะเอาตัวเธอมาให้ได้จองอึน....
''งั้น มาย บ้ายบาย เจอกันวันจันทร์'' ''อืม บ้ายบาย'' 
ไดอารี่ของวันวันหนึ่งที่แสนจะแปล๊กแปลก(นัท)
'วันนี้เป็นวันบ้าอะไรก็ไม่รู้ ยัยมายก็ท้องเสีย แถมชั้นได้เจอกับผู้ชายคนหนึ่งมีผมเส้นเล็กละเอียดสีดำขลับ ดวงตาจริงจังสีน้ำตาลเข้ม จมูกโด่งสวยได้รูป ริมฝีปากอวบอิ่ม คนหนึ่ง เขาคนนั้นมีชื่อว่า อี ชินกิ อย่างที่ชั้นได้เคยเขียนชื่อนี้ไว้ในไดอารี่ในวันวันหนึ่งที่แสนจะแปล๊กแปลก เมื่อวันก่อน ชั้นได้บัตรไปคอนเสิตร์ของวงDSวงของชินกิหน่ะแหล่ะ จากพ่อของชั้น ที่ชั้นไม่คิดว่าจะได้อะไรแบบนี้มา- - รู้สึกดีใจนิดๆนะตอนนั้นหน่ะ แต่ตอนนี้ชั้นรู้สึกแย่ที่ได้มัน เพราะมันทำให้ชั้นเกิดเรื่องบ้าๆขึ้นมา เฮ้อออ.....ชั้นควรจะทำยังไงต่อไปดีนะ ชั้นมันก็แค่เด็กผู้หญิงอายุ14กำลังย่างก้าวอายุ15 ตัวก็เตี้ย สูงแค่147 ซม. เรียนก็ใช่ว่าจะดี ดันได้เชื้อจากแม่ทางการเรียนมาน้อยไปหน่อยเพราะพี่ชายกับพี่สาวคนโตแย่งเชื้อนี้หมดไปหน่ะสิ แม่ก็เลยเหลือ นิสัย กับำรสวรรค์ทางด้านดนตรี ศิลปะแล้วก็กีฬา มาให้ชั้น โอ้ยๆ มันรู้สึกแย่ชะมัดทุกครั้งที่มองแหวนนั้น กับผู้ชาย หน้าตาหน้ารักแบบนั้น -_- จุดอ่อนของชั้นก็คือแพ้อะไรก็ได้ที่มันน่ารัก ชั้นเกลียดตัวเองสุดๆเลย ที่เกิดมามีจุดอ่อนที่น่าสมเพชแบบนี้=_= แถมไม่พอ วันนี้ เจอพวกฝูงแรดแอฟริกา เหยียบ และส่งสายตาอาฆาตพยาบาตมากๆ นึกแล้วก็เสียงสันหลังวาบแฮะ >__<~ เพราะฉะนั้น อย่าไปนึก อย่าไปนึก~ ยังมีอีกนะ -__- ไปดูดวงทักว่ากำลังมีโชคเจิศจรัสO_O ชั้นควรจะเชื่อดีมั้ยนะ กับคนพวกนี้หน่ะ ชั่งเหอะๆ ของมันฟรีนี้-_-เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง ไม่เสียหาย ไม่เสียดายตังด้วย=.= ซ้ำ ยังไปเจอวงDSที่ร้านอาหารอีก + โดนชินกิจับมืออีก>x< นายมันชักจะมากไปแล้วนะ ที่จับมือชั้นนะ !!! นึกแล้วอยากจะกรี๊ดดให้ลั่นร้านอาหาร แต่พอดีชั้นอยู่ในอาการที่แพ้ของน่ารัก เพราะหมอนั้นตอนยิ้ม ''โครต'' น่ารักเลยอะ-///- นึกอีกก็เขิลอีกแห๊ะ~ ไม่เอาแล้ววว ว๊ากๆ ชั้นสัญญากับตัวเองเลย ชั้นจะไม่ยุ่งเรื่องพวกนี้อีกเด็ดขาดสาธุU/\U จบการบ่นเพียงแค่นี้ ในไดอารี่ที่น่ารัก'
ณ ทางด้านของมาย
''ปิ๊บ'' ''ดูทีวีหน่อยดีกว่า นั่งจิบนมสดไปด้วยดีกว่า วันนี้เจอแต่เรื่องแปลกๆ^^'' ''วงDSจะเลื่อนวันไปเกาหลีโดยไม่มีเงื่อนไขว่าจะเลื่อนไปอีกกี่วัน บลาๆ....'' ''ปรู๊ดดดO3========'' ''ไอ้มาย มันสกปรก'' ''ขอโทษหม่าม้าY3Yหนูแค่ช็อคนิดหน่อย'' ''พรึบบบ'' ''ปิ๊บๆ''
''ติ๊ดๆ~'' ''ฮัลโหล มีอะไรเหรอมาย??'' ''นัท วงDSจะเลื่อนวันไปเกาหลีโดยไม่มีเงื่อนไขว่าจะเลื่อนไปอีกกี่วัน'' ''O3=======ปรื๊ดดดด~~!!!''(น้ำลายกระเดน) ''เอาไงต่อง'' ''อยู่เฉยๆใจร่มๆ ยังไงเราก็ไม่ได้เจออยู่แล้ว^^'' ''จริงด้วยเนอะ^^ งั้นแค่นี้นะ '' ''อืม^^'' ''ปิ๊บ/ปิ๊บ''
''ว๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ชั้นจะทำยังไงดี เลื่อนต่อไปโดยไม่มีกำหนด ชั้นทำยังไงดี แง๊ๆ~~~'' (ไอ้คนนี้ก็หวั่นไหวไม่ใช่น้อยแห๊ะ บอกคนอื่นใจร่มๆ ตัวเองกับตื่นเต้นซะงั้น=__= ไม่ไหวๆ) 
ณ วันจันทร์... โรงอาหารที่โรงเรียน
''เอ๋.....นัทหายไปไหน ปกติก็มาแล้วหนิ'' ''อยู่นี้O[]O'' ''เฮ้ยยย ผี!!!'' ''เราเอง นัทไงO[3'' ''เฮ้ยยย วิญญาณออก แกไปทำอะไรมาวะ'' ''เครียดดกับวงDSฮือๆ'' ''=w=เอิ่มมมม งั้นวันนี้ไปสยามกันมั้ย?'' ''ไป!!!'' ''=__=เอิ่มมมม''
ณ สยามพารากอน
''ไปกินเค้กกันเถอะมายยยย~'' ''==*จ๊ะๆ'' ''แกเลี้ยงนะ'' ''ทำไมต้องเป้นเราวะ=[]=!!'' ''ไม่ได้พกตังมา^^'' ''ไอ้เวลลลT[]T''ทำไมต้องเป็นชั้นที่เลี้ยงตลอดนะ....... กินก็กินเยอะ เหมือนคน3คนกิน- - แกมันกระเพาะช้างไอ้นัท ''บ่นอาราย ชั้นอ่านใจแกออกนะ'' ''เฮือก''
''ชินกิ กินร้านนี้กัน เห็นว่าร้านนี้เค้กอร่อยนะ'' ''อืม=__=ชั้นไม่ค่อยจะชอบกินของหวานซะด้วยสิ'' ''ทำใจเว้ยเพื่อน 555เพื่อนแกอยากกิน อดทนซะ'' ''เฮ้อออ'' ''ผมซึงวอนและพี่ดงจินก็อยากกินนะพี่ชินกิน นะ นะครับ ให้พวกเราได้กินเค้กนะครับ'' ''เออๆ'' ''เย้>w<\\ผมรักพี่ชินกิที่สุดเลย '' ''เฮ้ยมินจุน อย่ากอดชั้นนะ ชั้นขยะแขยง=..='' ''Ummm....=*='' ''งั้นกอดกับชั้นมั้ยหล่ะชินกิ'' จงฮวาทำท่ายั่วชินกิ ''ไอ้เกย์!! ไม่เอาด้วยอะ รีบกินรีบสั่งซะ'' ''ใจร้ายยT^T เค้าอุส่าห์คิดท่านี้ให้ตัวเองเลยนะ'' (หล่อซะเปล่าจงฮวา เหมือนเกย์เป็นบ้า!!) 
''ถ่ายรูปเล่นดีกว่า '' ชินกิพูด 
''มาย ถ่ายรูปด้วยกันนะ'' ''ม่ายอาวอะ= ='' ''เอาเถอะหน่า'' ''ม่ายยอะ~'' ''ก็แด๊ะ ชิส์!!'' 
''ควับ/ควับ''
''O_O'' <<<< นัท
''^_^b'' <<<< ชินกิ
''ชักจะสนุกแล้วสิ'' ชินกิพึมพำ ''สนุกอะไรหรอพี่ชินกิ'' มินจุนถาม ''ไม่มีอะไร เดี๋ยวชั้นมากนะ^^'' ''อะ...อืม''อะไรของพี่เขานะ?.....
''นัทเป็นอะไรหรอ?'' ''ชั้นชักจะอิ่มแล้วอะT_T'' ''อะไรของแก ปะกี้ยังบอกว่าหิวอยู่เลย'' 
''Can I sit here?^^''
''O[]O'' <<<< มาย
โอ้ววว แม่เจ้า เพื่อนชั้น=_= ''นัท(^_^)(_ _)(^_^)(_ _)'' =======(ส่งกระแสจิต)=======''เข้าใจเราแล้วใช่มั้ย ก็ดีแล้วหล่ะT^T''กว่าจะเข้าใจ
''พรึบ'' ''^^อันยอง''
ไอ้หมอนี้ ชั้นยังไม่บอกเลยว่านายนั่งได้มั้ย- - ไร้มารยาทซะจริง ''หวัดดี=v=*''
''เฮ้ยย พี่จงฮวา'' มินจุนสะกิด ''อะไร'' ''ทางนั้นๆ^^'' ''^v^ฮืมมมม อินเลิฟนักเรียนชัวร์เลย'' ''เฮ้ยพวกเราดูทางนั้นดิ'' มินจุนบอกดงจินและซึงวอน ''หูวววว พี่ชินกิอินเลิฟน้องคนั้นเหรอ'' ''ไม่รุ้อะ ดูเหมือนจะใช่หว่ะ ดูสิหน้ายิ้มน้อยยิ้มใหญ่เลย'' ''นั้นดิ''
''วิ๊ดวิ้ววววววว~'' 
''ไอ้พวกนี้นิ -w- เชียร์ชั้นใช่มะ จัดให้ Do you have paper?''
''Yes Yes'' อะไรของมัน= = ''นัท ดูทางนั้น'' ''เฮ้ยยยยย'' ฝูงกอลิล่าป่าDSยกเว้นซึงกับมิน^^ สองคนนี้น่ารักค่ะ เดี๊ยนอภัย ว่าแต่ ไอ้บ้านี้มันจดอะไรของมัน
''Can I borrow your mobilephone?''
''Yes......?'' - - อย่าบอกนะ มันจะใส่เบอร์มันให้หน่ะ 
''แช๊ะ แช๊ะ แช๊ะ'' O[]O เฮ้ยยยย
''ควับ'' ''จุ๊บ'' มันหอมแก้มชั้นO[]O ''แช๊ะ'' (ภาพทุกอย่างอยู่ในโหมดสโลวโมชั่นในบรรทัดนี้ กรุณาจิ้นตามด้วยค่ะ......)
''Thanks you^^''ชินกิยื่นกระดาษในจองอึน
''นัทO[]O ชั้นเห็นภาพที่ไม่ควรเห็นด้วยหว่ะ'' ''O[]Oม่ายจริงหน่าา มันเป็นแค่ความฝัน!!'' ''นัทมันไม่ใช่ความฝันแต่มันเรื่องจริง เราพิสูจน์มาแล้ว=_='' ''อะ....อะ....'' มองในกระดาษ อีเมล เบอร์โทรศัพท์ ที่อยู่ วิธีจีบแบบบ้านๆ คิดว่าชั้นจะหลงงั้นเหรอ เหอะ ฝันไปเถอะ
ชินกิเดินกลับไปที่โต๊ะ ''พี่ทำได้ไงอะ แท๊กหน่อยดิ๊ ''มินจุนพูด''555 ก็คนมันกล้าได้กล้าเสียนี้หว่า'' ''น้ำเน่าซะไม่มีชั้นจะไปอ้วก''ดงจินพูด ''อะไรหล่ะดงจิน= ='' ''นี้ เค้าหึงนะชินกิ''จงฮวาพูด ''ไปตายไปนาย'' ''อั้ยหย่ะ มีแค่ผมคนเดียวไม่พอเหรอ''จงฮวาพูด ''อะไรของนายวะ- -'' 
 
จองอึน ชั้นได้เจอเธออีกแล้ว... ชั้นสัญญา ว่าสักวันชั้นจะมารับเธอ....... 
 
 
โปรดติดตามชมตอนต่อไปด้วยนะค่ะ
--------------------------------------------
New>>แนะนำตัวละครต่อไปนี้ที่เสริมเข้ามาค่ะ
 
นัท/ควอน จองอึน
อายุ 14 ปี
เกิด 10/09/1999
สูง 147 CM.
หนัก 43 กก.
ความสามารถพิเศษทางใบหน้า ตายิ้มได้
ความสามารถพิเศษ ดนตรี กีฬา ศิลปะ ภาษา
 
มาย/ปาร์ค อึนยอง
อายุ 14 ปี 
เกิด 25/12/1999
สูง 165 CM.
หนัก 50 กก. (ไม่อ้วนนะ)
ความสามารถพิเศษทางใบหน้า ปัดอายไลน์เนอร์แล้วสวย (นี้ความสามารถเหรอเนี่ย- -)
ความสามารถพิเศษ ดนตรี กีฬา
 
วงDS
อี ชินกิ
อายุ 23 ปี 
เกิด 2/03/1990
สูง 176 CM.
หนัก 60 กก.
ความสามารถพิเศษทางใบหน้า ตายิ้มได้
ความสามารถพิเศษ ดนตรี ทำให้ผู้หญิงหลงสเน่ห์ด้วยรอยยิ้มและความขี้เล่น (เจ้าเล่ห์จริงๆ นี้สินะคนถึงหลงกันหน่ะ)
 
ชอย มินจุน
อายุ 21 ปี
เกิด 11/11/1992
สูง 171
หนัก 55 กก.
ความสามารถพิเศษทางใบหน้า ยิ้มแล้วเหมือนไม่ลืมตา (นี้เรอะ ความสามารถ- -)
ความสามารถพิเศษ ดนตรี กีฬา ทำตัวน่ารักขี้อ้อนเหมือนลูกหมา จนทำให้คนหลงใหลในความน่ารัก (เอิ่ม - -)
 
ชอย จงฮวา 
อายุ 23 ปี
เกิด 7/3/1990
สูง 178 CM.
หนัก 60 กก.
ความสามารถพิเศษทางใบหน้า จมูกเปลี่ยนเป็นสีแดงได้ภายใน5วิ (O_O เห้ย เริ่มเพี้ยนแล้ว)
ความสามารถพิเศษ ดนตรี ศิลปะ กีฬา การเรียน (เก่งพอตัว)
 
อี ดงจิน 
อายุ 22 ปี
เกิด 17/25/1991
ส่วนสูง: 177 CM. 
หนัก 58 กก.
ความสามารถพิเศษทางใบหน้า ริมฝีปากอันเชิญชวน
ความสามารถพิเศษ ดนตรี การเรียน อาหาร 
 
ซง ซึงวอน
อายุ 21 ปี
เกิด 23/8/1992
สูง 182 CM.
หนัก 62 กก.
ความสามารถพิเศษทางใบหน้า เวลายิ้มจะเป็นช่วงเวลาที่หล่อที่สุด
ความสามารถพิเศษ ดนตรี การเรียน แม่ศรีเรือน อาหาร (ตกอับจริง น้องชาย- -)
 
ขอขอบคุณที่อ่านค่ะ และถ้ามีอะไรที่ผิดพลากหรือยังต้องแก้ไข ก็คอมเม้นมาได้เลยค่ะ^^ 
 
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 195 ท่าน