Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
Touch My Heart ลิ้มรสสัมผัสรักหัวใจนายจอมหยิ่ง
Nickle
:: Ground 12 ::
14
27/11/2554 13:28:39
752
เนื้อเรื่อง
"พี่รถเก๋ง..."
(ทำไม ยัยนั่นอยู่กับไอเบสหรอ)
"ป่าวค่ะพี่ เขาเป็นลมอยู่หน้าบรษัทฯ นี่เอง มาช่วยพาไปหาหมอหน่อยดิ"
(เมื่อกี้พึ่งคุยกันเมื่อกี้ จะเป็นไปได้ไง)
"เขาฝืนหรือเปล่า"
(...)
หลังจากนั้นหมอนั่นก็คงวางสายไปไม่นานก็มาถึง แล้วพาฉันส่งโรงพยาบาล เขาเป็นอะไรหรือเปล่าเนี่ย อารมณ์ขึ้น ๆ ลง ๆ
[Tip : Bank]
"ทำไมยัยนั่นถึงเป็นลมไปได้ล่ะ หืม ?"
"แล้วพี่ไปทำอะไรเขามารึเปล่าล่ะคะ"
"จะไปทำอะไรยัยนั่นได้ไงล่ะ ก็..."
"ชอบเค้าหรอ"
"... พี่จะไปชอบเค้าได้ไงล่ะ แกก็เหมือนกันอย่าแก่แดดให้มันมากนัก"
"ปากแข๊งชะมัดพี่ชายของนี"
ตกลงยัยน้องสาวตัวแสบของฉันเป็นอะไรเนี่ย ทุกทีไม่เคยเห็นยัยนีออนสนใจเรื่องของผมเลย ครั้งนี้เป็นอะไรของมันเนี่ย แล้วหาว่าผมชอบยัยบ๊องนั่นด้วย ผมแค่รู้สึกแปลก ๆ ที่อยู่กับยัยนั่นเท่านั้นเอง - -///
"คะ...ใครปากแข็ง พี่ไม่ได้ชอบยัยนั่นสักหน่อยนะ!"
"งั้นนีบอกคุณรถเก๋งให้ว่าอย่ามายุ่งกับพี่ชายนีอีก"
"หวงพี่หรอ พี่ไม่อยากให้แกไปบอกยัยนั่น... = ="
"เพราะ... ?"
"เอาน่า"
จะถามอะไรเยอะแยะเนี่ย น้องสาวของผมเป็นคนที่หวงพี่ชายนะ เพราะผมเคยไปยุ่งเกี่ยวกับผู้หญิงคนไหนก็ห้าม แต่พอมีปัญหาน้องสาวคนนี้ก็เคลียร์ให้ ทำไมผู้หญิงคนนี้น้องสาวผมไม่เคยห้าม เหมือนกับว่ารู้ว่าผมคิดจะทำอะไร
"เอาเถอะ เดะนีจะไปคุยกับเธอเองแล้วมาบอกพี่ โอเคมั้ย"
"อืม ยังไงก็ได้ - -;"
หมอตรวจสภาพร่างกายของยัยนั่นเสร็จก็เดินออกมา แล้วเรียกผมเข้าไปคุยในห้องตรวจ
"หมอครับ เธอเป็นยังไงบ้างครับ หมอ!"
"คนไข้พักผ่อนน้อย ควรจะพักผ่อนเยอะ ๆ นะครับ ดูแลให้ดี ๆ ด้วยนะครับ ^^"
"ครับ"
หลังจากนั้นผมก็เดินออกมาจากห้องตรวจ แล้วเข้าไปเยี่ยมรถเก๋ง ผมจะบ้าตายอยู่แล้ว ทำไม! มันเกิดอะไรขึ้นกับผมเนี่ย แค่ยัยนั่นคนเดียวสามารถทำให้ผมบ้าคลั่งได้ถึงขนาดนี้ หรือว่าผมจะชอบยัยนั่นจริง ๆ ร่างของเธอได้นอนอยู่บนเตียงของโรงพยาบาล ไม่ได้สติ ร่างที่คุ้นเคย...
แต่ทำไม...
"พี่แบงค์ งั้นเดี๋ยวนีกลับก่อนนะ พี่อย่าทำอะไรเอาแต่ใจนะคะ"
"ครับ คุณแม่คร้าบบบ"
"พี่แบงค์อะ! =O="
หลังจากที่น้องสาวตัวแสบของผมกลับไป ผมก็นั่งลงบนเก้าอี้แล้วเอามือของเธอมากุมไว้แน่น ผมอยากรู้ว่าหลังจากที่ไอบาสมันส่งรถเก๋งกลับถึงบ้านแล้ว เธอเป็นยังไง หลังจากวันนั้น เธอก็หลบหน้าผม ไม่คุยกับผม เลี่ยงได้คือเลี่ยง
"เธอทำให้ฉันบ้าคลั่งได้ถึงขนาดนี้ รู้ตัวบ้างมั้ย -///-"
"..."
"เธอทำให้ฉันอยากจะบ้าตายตอนที่คิดถึง ทำให้ฉันเปลี่ยนไปเลย รู้มั้ย ^w^"
"..."
หลังจากนั้น ผมนั่งรอเธอฟื้นขึ้นมา จะด่าผมก็ดีนะ แต่เปล่าเลย ผมรอไปได้ 2 ชั่วโมงแล้วเธอก็ยังไม่ฟื้น ผมเลยออกไปเดินเล่นข้างนอกรับลมสักหน่อย แล้วก็ว่าจะกลับได้ดูต่อ แต่ผมเห็นไอบาสเดินเข้าห้องของเธอไป มันทำให้ผมไม่พอใจมาก ผมแอบดูอยู่ไม่ไกล เห็นว่าหมอนั่นก็แค่มาดูแล แต่ผมไม่ไว้ใจหมอนี่ มันเคยรอบทำร้ายผมหลายครั้งแล้ว
"รถเก๋ง..."
"..."
ดูสีหน้าจริงจังของหมอนั่นทำให้ผมรู้สึกไม่อยากให้ยัยนั่นยุ่งกับไอบาสเลย ผมตัดสินใจเปิดประตูเดินออกไป หัวงว่าเธอคงไม่ได้ชอบไอหมอนี่นะ
"โธ่เว้ย! .\/."
[ Tip : Rodkeng ]
หลังจากที่ฉันตื่นขึ้นมาก็อยู่ที่โรงพยาบาลแล้ว คนที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ฉันก็คือพี่เบส เขาไม่มาดูฉันเลยเหรอ T^T (แอบเศร้าใจนิด ๆ) เอ๊ะ! แล้วเราจะไปคิดถึงเขาทำไมล่ะเนี่ย ออกไปจากหัวฉันเดี๋ยวนี้นะ
"ขอถามอะไรอย่างสิ รถเก๋ง"
"อะไรหรอคะพี่เบส"
"เธอชอบแบงค์หรอ"
"... ป๊าว ไม่ได้ชอบ" เสียงสูงไปหน่อย - -*
"อืม..."
"งั้นเก๋งขอถามอย่างสิ ^-^;"
"ว่ามาเลย"
"พี่เคยจ้างคนไปทำร้ายเขารึเปล่าอ่ะ ขอความจริงนะ *--*"
"ไม่เคย ไอหมอนั่นก็ยังเป็นเพื่อนฉันอยู่นะเว้ย แค่ผู้หญิงคนเดียว" ดูสีหน้าของพี่เบสจริงจังมาก "แค่ทะเลาะกัน ชกต่อยกันนิดหน่อย ถึงขั้นจ้างคนไปฆ่ามันไม่เคยหรอก"
สีหน้าพี่เบสจริงจังอยู่หรอก แต่ทำไมวันนั้นที่เขาโดนยิงพี่เขาถึงหัวเราะในคอแบบน่ากลัวยังไงไม่รู้ คงไม่ใช่หรอกมั้ง คิดมากไปเองรึเปล่า
"แล้ววันที่ไปเที่ยวกัน หลังจากี่พี่แบงค์โดนยิง แล้วพี่หัวเราะทำไมอ่ะ"
"วันนั้น..."
พี่เบสเล่าเรื่องที่เขาแอบหัวเราะในคอให้ฉันฟัง พี่เบสคิดว่าแบงค์โกรธที่พาฉันไปเที่ยว แล้วตอนนั้นก็ยังไม่รู้ว่าหมอนั่นโดนยิงด้วยซ้ำ แล้วใครกันล่ะที่ทำแบบนั้น หลังจากนั้นพี่แบรนด์ก็จ๊ะเอ๋โผล่เข้ามา - -' พี่แบรนด์มารับฉันกลับบ้าน กลับเถอะ
"ไปเร็ว เดี๋ยวบ้านหาย"
"พี่แบรนด์บ้าป่าวเนี่ย บ้านนะคะ ไม่ใช่สามล้อมอไซต์ -////-"
"พี่พูดเล่น ไปเถอะ^-^"
ฉันออกจากโรงพยาบาลแล้วขอร้องพี่แบรนด์กับพี่เบสไม่ให้บอกพี่ซิ้งค์กับพี่คาร์บอน พี่แบรนด์ส่งฉันถึงบ้านแล้วก็ขับออกไป ส่วนฉันที่กำลังจะเดินเข้าบ้าน ก็มีคนมาขวางไว้ แล้วจะเป็นใครที่ไหนไม่ได้นอกจาก...
"นะ.. นาย... O_O!"
"ไง! มีผู้ชายส่งถึงบ้านตั้งสองคน อ่อยเขาได้สำเร็จล่ะสิ ใช่มั้ยล่ะ!!"
"ใช่..."
"..."
หลังจากนั้นฉันก็เดินเข้าบ้านไป เขาก็ยังยืนอยู่ที่หน้าบ้านของฉัน ฉันเดินขึ้นห้องไปแล้วปิดประตูนอนเลย เพราะว่าฉันขาดการพักผ่อน แล้วเร็ว ๆ นี้มีการถ่ายละครเรื่องสั้น ๆ เดือน 2 เดือนก็ถ่ายเสร็จ แล้วฉันจะไปต่างจังหวัดสักพัก เหนื่อยเหลือเกิน - -zZ
ปิ๊บ ๆ
ใครเนี่ย...
'Bank'
คนจะหลับจะนอน!!
"ฉันจะไม่ยอมแพ้เธอเด็ดขาด คอยดู"
อะไรของเขาเนี่ย ฉันจะไม่ยุ่งกับเขาอีก... ฉันต้องทำให้ได้
กองถ่ายละครเรื่อง..ซาตานกับดอกไม้..
เป็นเรื่องราวระหว่างซาตานที่โหดเหี้ยม เย็นชา กับหญิงสาวที่บอบบาง ใจดีและอ่อนโยน ซึ่งฉันแหละที่เป็นหญิงสาวที่อ่อนโยน เรื่องราวนี้มีการเผลอตัวของซาตานแสดงออกให้เห็นว่ารักผู้หญิงคนนั้นแค่ 2-3 ฉากเอง แล้วคนที่รับบทซาตานนี่เป็นใครเนี่ย! ยังไม่โผล่หัวมาให้เห็นอีก!!!
"อ้าว... เด็ก ๆ เตรียมชุดและฉากด้วยนะจ๊ะ"
"ครับ!"
หลังจากผู้กำกับออกคำสั่ง พวกพนักงานก็ไปทำงาน จัดฉากละครเรื่องนี้ จนทุก ๆ คนจัดฉากละครเสร็จ พระเอก(ซาตาน)ก็ยังไม่โผล่หัวมาเลย - -* ฉันจะบ้าตาย ไม่คิดว่าคนที่รับบทนี้จะมาสายยยย T^T ฉันขอกลับก่อนดีกว่ามั้ยเนี่ยยย!!!
บรืน...
บะ...แบงค์อีกแล้วหรอ
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 305 ท่าน