Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
เลห์รัก เงาหัวใจ
รัตติกาลสีชมพู
ตอนที่ 5 ฉันต้องทำยังไงเมื่อเพื่อนคนนี้เปลี่ยนไปเป็นรักเธอ
5
26/11/2554 21:32:23
433
เนื้อเรื่อง
 ตอนที่ 5 ฉันต้องทำยังไงเมื่อเพื่อนคนนี้เปลี่ยนไปเป็นรักเธอ
 


ณ สนามบินสุวรรณภูมิท่าอากาศยานที่ใหญ่และหรูหราที่สุดของประเทศไทย
เที่ยวบินกรุงเทพฯ-โตเกียวได้ลงจอดพร้อมกับจำนวนผู้โดยสารที่หลั่งไหลเข้าด่านตรวจของสนามบิน หนึ่งในผู้โดยสารนั้นเป็นชายหนุ่มนามว่า ทัศนัยนั่นเอง เมื่องานเสร็จทัศนัยก็รีบกลับกรุงเทพฯทันที ความคิดถึงทำให้เขาเร่งรีบที่จะเรียกแท็กซี่ให้ไปส่งยังจุดหมายเพื่อที่จะทำเซอร์ไพร้ซ์ใครบางคน เขาอยากจะดูปฏิกิริยาของเธอเหลือเกินว่าจะมีอาการอย่างไรเมื่อเห็นหน้าเขา แม้จะรู้อยู่แก่ใจอยู่แล้วว่าเธอคนนั้นที่เขากำลังจะไปหานั้นคงมีเจ้าของหัวใจไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว แถมพ่วงกับการที่เขาไม่ยอมติดต่อกับเธออีกเลย นับตั้งแต่วันนั้น วันที่เขารู้ว่าเขาได้มีศัตรูหัวใจอย่างเป็นทางการแล้ว
 
และเวลาไม่กี่นาทีก็มีเที่ยวบินกรุงเทพฯ-ลอนดอนลงจอดพร้อมกับที่ผู้โดยสารหญิงรูปร่างสมส่วน ดวงตาเฉี่ยวราวกับเหยี่ยวสาวที่พ้อมจะโฉบหัวใจชายหนุ่มได้ทุกเมื่อ จมูกโด่งเชิด ริมฝีปากบางถูกแต่งแต้มด้วยลิปสติกสีแดงเพลิง หน้าตาสวยงามบาดใจยิ่งนัก เป็นที่จับตามองของผู้คนที่เดินผ่านไปมายิ่งนัก เธอเดินออกมาจากสนามบินโดยมีจุดมุ่งหมายคือรักเก่าที่เธอยังคงไม่ลืม เธอกับเขาจากกันเพราะเธอเลือกอนาคตที่สวยงามข้างหน้า แต่วันนี้เธอพร้อมแล้วที่จะกลับมาเริ่มต้นกับเขาอีกครั้ง รักแรกและรักเดียวของเธอ
 
                รถแท็กซี่เขียวเหลืองได้จอดลงที่หน้าบริษัทตกแต่งบ้านชื่อดังแห่งหนึ่ง ทัศนัยเปิดประตูรถลงพร้อมสัมภาระติดตัวของเขาแล้วเดินเข้าบริษัทไปหาบุคคลอันเป็นเป้าหมาย ไม่ทันที่จะเปิดประตูก็ต้องตะลึงเมื่อพบว่าสาวเจ้าที่เขากำลังคิดถึงอยู่นั้นเดินออกจากลิฟท์มากับชายหนุ่มที่แม้เขาจะเจอหน้าเพียงครั้งเดียวแต่เขาก็จำได้ดีนั่นก็คือ ชินพัฒน์นั่นเอง ซึ่งเขาควรจะดีใจที่เห็นหน้าจิตรลดา หรือว่าจะเสียใจที่เห็นคนที่เดินมาข้างจิตรลดาดี ซึ่งก็คงพอเดาได้ว่าทั้งสองคนคบหากันโดยเปิดเผยแล้ว
 
                ไม่ใช่แค่ทัศนัยเท่านั้นที่ตกตะลึงอยู่ฝ่ายเดียว จิตรลดาก็เช่นกันเธอนึกไม่ถึงว่าเพื่อนรักจะกลับมาเร็วก่อนกำหนดหลายวัน พร้อมมองไปที่สัมภาระข้างตัวของเขาก็พอเดาออกได้เลยว่าลงจากเครื่องปุ๊บคงแล่นมาหาเธอปั๊บเลย
 
“อ้าวเท็น....กลับมาเร็วจัง ไหนบอกไปเดือนกว่าไง..งานเลิกเมื่อวานนี้นี่....ไม่อยู่เที่ยวเหรอ”จิตรลดาเอ่ยถามขึ้นเมื่อรู้สึกถึงความเงียบงันกำลังปกคลุมทั้งสามอยู่
 
“ก็รีบกลับน่ะ...คิดถึง....แม่อ่ะ  พอดีผ่านออฟฟิศจี๊ดเราเลยเอาตุ๊กตากิโมโนมาฝาก” ทัศนัยพูดพลางหยิบถุงสีน้ำตาลที่ภายในบรรจุตุ๊กตาเด็กญี่ปุ่นใส่ชุดกิโมโนซึ่งเป็นชุดประจำชาติของประเทศญี่ปุ่นส่งให้กับจิตรลดา
 
จิตรลดามองไปที่สิ่งที่เขายื่นให้และเอื้อมมือไปรับไว้ “ขอบใจนะเท็น...อืม....ทานข้าวมายัง...จี๊ดกำลังจะไปทานข้าวไปด้วยกันนะ” จิตรลดาเอ่ยชวนเพื่อนรักให้ไปทานข้าวด้วยกัน ทัศนัยลอบมองหน้าชายหนุ่มที่ยืนเคียงข้างเธอ
 
“ไม่อ่ะ...จี๊ดไปเถอะ  เราไม่อยากไปเป็นก้างขวางคอ” ทัศนัยพูดและทำหน้าเหมือนล้อเลียนใส่จิตรลดาแต่ภายในใจมันไม่ได้สดใสอย่างที่แสดงออกไปเลย เขาอยากจะบอกออกไปใจแทบขาดว่า จะไปทานกับเธอแต่ทานกันสองคนได้ไหม แต่ทำไมเขาไม่กล้าพูดมันออกไป คำว่ารัก คำว่าคิดถึง มันไม่เคยออกมาจากปากเขาเลยสักครั้งจริงๆ
 
“ไปเถอะครับ...ผมขอเลี้ยงต้อนรับคุณกลับเมืองไทยแล้วกันนะครับ..จี๊ดคิดถึงคุณมากเลยนะครับ เราไปทานด้วยกันนะครับ” ชินพัฒน์ที่เงียบอยู่นานได้เอ่ยขึ้นชวน จากนั้นจี๊ดก็เริ่มรบเร้าทัศนัยเรื่อยๆ เขาจึงต้องยอมไปทานด้วยแม้ไม่อยากไปเลยก็ตาม
 
                ขณะนั่งทานอาหารชินพัฒน์ก็เอ่ยขึ้น “คุณเท็นครับ...คือ อีกสองเดือนผมกับจี๊ดเราจะหมั้นกันน่ะครับ ผมรบกวนคุณช่วยออกแบบชุดของเราสองคนให้หน่อยได้ไหมครับ  คือผมเชื่อในฝีมือคุณที่จะเนรมิตว่าที่คู่หมั้นของผมได้สวยที่สุดแน่นอน”
 เมื่อเขาพูดจบ ทัศนัยแทบสำลักน้ำที่เพิ่งดื่มเข้าไปออกมา ไม่คิดว่าสาวที่นั่งด้านหน้าเขาคนนี้จะตกลงปลงใจกับชายหนุ่มนามว่าชินพัฒน์ไปครึ่งใจแล้ว ใจเขาจากที่เศร้าอยู่แล้วก็เศร้าเข้าไปใหญ่
 
“ได้สิครับ เพื่อนรักผมจะหมั้นทั้งที เขาก็ต้องสวย สง่างามที่สุด ไม่ว่าจะเป็นชุดหมั้นหรือชุดแต่งงานผมจะทำหน้าที่ออกแบบให้หมดเลยครับ” ชายหนุ่มตอบพร้อมยิ้มแย้มแจ่มใส พร้อมจ้องหน้าหญิงสาวตรงหน้าเขาส่งสายตาบอกให้รู้ว่าเขาดีใจกับเธอมาก พร้อมกับที่ได้รอยยิ้มจากเธอกลับมา
 “ขอบใจนะเพื่อน” เพื่อนๆๆๆๆๆเป็นคำที่จี๊ดต้องบอกตัวเองเสมอว่าทัศนัยคือเพื่อนของเธอ เธอต้องตัดใจให้ได้ในเมื่อเธอตกลงคบหากับชายหนุ่มอีกคนไปแล้ว เธอไม่อยากที่จะมาเจ็บกับคำว่าเพื่อน เธออยากเปิดใจรับใครสักคนเข้ามาในหัวใจเพื่อให้ลืม “เขา” แม้ว่าเธอจะมีคนที่แสนดีเข้ามาแต่ก็ยังไม่อาจลืมชายที่เป็นรักแรกลงได้ สักวันเวลาและความดีของพี่ชินคงจะทำให้จี๊ดลืมเท็นได้เธอคิดเช่นนั้น
 
เสียงโทรศัพท์มือถือของจิตรลดาดังขึ้นทันทีเมื่อเธอแยกทางกับชินพัฒน์แล้ว และคนที่โทรเข้ามาก็ไม่ใช่ใครที่ไหน ทัศนัย เพื่อนสนิทของเธอนั่นเอง เธอกดรับอย่างงงๆ เพราะเพิ่งแยกทางกับชายหนุ่มไปไม่นานไม่รู้ว่าเขามีอะไรกับเธออีก
 
“ฮัลโหล ลงรถปุ๊บก็โทรปั๊บเลยนะ” เธอกรอกเสียงลงไปเมื่อกดรับสาย
 
“ออกมาคุยกันหน่อยสิจี๊ด” ชายหนุ่มปลายสายพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง
 
“แล้วทำไมอยู่ตั้งนานไม่พูดล่ะ พูดทางโทรศัพท์ก็ได้ มันดึกแล้วเราไม่อยากขับรถออกไป” เธอกล่าวออกไป
 
“ไม่ได้ เราขับรถมาจะถึงบ้านจี๊ดแล้ว รออยู่หน้าบ้านนั่นแหละ” ชายหนุ่มพูดเพราะถ้าวันนี้เขาไม่ทำอะไรสักอย่างเขาคงต้องเจ็บปวดหัวใจอีกนาน
 
“ก็ได้ มันเป็นความลับนักเหรอทำไมถึงพูดตอนพี่ชินอยู่ไม่ได้ล่ะ”หญิงสาวพูดออกไป แล้วความคิดแว่บหนึ่งก็หลุดออกมา หรือว่าเท็นจะพาแฟนมาให้เรารู้จัก แต่พามาตอนนี้เนี่ยนะ คงไม่ใช่มั้ง เธอสลัดความคิดเมื่อครู่ทิ้งไปพอดีกับที่รถยนต์คันหรูของทัศนัยจอดตรงหน้าเธอ เขาเปิดกระจกและเรียกเธอขึ้นรถ เมื่อจิตรลดาขึ้นไปนั่ง รถยนต์คันหรูก็เคลื่อนตัวออกไปอย่างรวดเร็ว โดยมีจุดหมายคือ ร้านเสื้อของเขาเอง
 
 “บอกมาเลยนะเท็นว่าจะพาจี๊ดไปไหน แล้วทำไมตั้งแต่กลับญี่ปุ่นรู้สึกว่าเท็นจะเปลี่ยนไปมากนะ” หญิงสาวกล่าวขึ้นด้วยความสงสัย เพราะรู้สึกว่าเพื่อนสนิทคนนี้เริ่มเปลี่ยนไป
 
“จะพาไปดูแบบชุดไง เดี๋ยวเรากลัวเราจะออกแบบให้จี๊ดกับคุณชินไม่ทัน” ชายหนุ่มกล่าวขึ้นซึ่งทำให้คนที่ถามเมื่อครู่เกิดความสงสัยอย่างรุนแรง
 
“ตอนสามทุ่มเนี่ยนะ แล้วทำไมต้องวันนี้ เดี๋ยวนี้ มันอีกตั้งนานนะเนี่ยกว่าจะถึง แล้วตอนพี่ชินมาส่งทำไมไม่มาเลยล่ะเท็นจะมารับทำไม นี่มันก็ดึกแล้วนะเดี๋ยวพี่ชินเค้าก็เป็นห่วง” หญิงสาวกล่าวขึ้น ซึ่งชื่อที่หลุดออกมามันทำให้ชายหนุ่มข้างเธอเกิดความรู้สึกโกรธและน้อยใจเป็นอันมาก โกรธและน้อยใจที่เธอเห็นชายหนุ่มอีกคนสำคัญกว่าเขาซึ่งเมื่อก่อนเธอจะตามใจเขาตลอดไม่ว่าเขาจะไปไหน ทำอะไร เธอจะเป็นห่วงตลอดซึ่งหลายปีที่เป็นเพื่อนกันมาความห่วงใยที่เธอมีให้มันไม่เคยลดลงเลยแต่ตอนนี้มันคงลดลงแล้วเมื่อมีคนมาแบ่งปันมันไปจากเขา คนที่เป็นแฟน เป็นว่าที่คู่หมั้นและเป็นศัตรูหัวใจของเขา เขาคงหมดความหมายไปแล้วสำหรับเธอ หน้าของเขาเศร้าลงจนหญิงสาวข้างๆสังเกตได้และเอ่ยถาม
 
“เท็นมีอะไรหรือเปล่า เราไม่เคยเห็นเท็นเป็นแบบนี้เลยนะ”จิตรลดาเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง
 
“ถามจริงๆนะ จี๊ดยังรักเราอยู่หรือเปล่า” ถามออกไปก็อยากจะกัดลิ้นตายทำไมพูดส่อขนาดนั้นนะ
 
“รักสิ ก็เราเป็นเพื่อนกัน จี๊ดก็รักเท็นเหมือนเดิมแหละ ว่าแต่นึกยังไงถึงถามล่ะ” จิตรลดาตอบออกไปและก็ถามกลับด้วยความสงสัย
 
“ก็เราเห็นอะไรๆเดี๋ยวนี้ก็พี่ชิน นึกว่ามีแฟนแล้วลืมเพื่อนซะอีก” คำตอบที่ได้ยินมันก็ทำให้เขาสุขใจอยู่บ้างอย่างน้อยเขาก็ยังสำคัญอยู่ในสายตาเธอ
 
“เรารักเท็นเสมอ แต่เท็นต่างหากที่ไม่เคยจะสนใจเราเลย โทรไปหาก็ไม่รับ ไม่โทรกลับ กลับมาถึงก็ไม่บอกจะให้จี๊ดทำยังไง จี๊ดซะอีกที่ควรจะคิดว่าเรายังเป็นเพื่อนกันหรือเปล่า ตั้งแต่เท็นไปญี่ปุ่น จี๊ดรู้สึกว่าเราห่างกันเยอะนะ ห่างจนรู้สึกว่าเราไม่สนิทกันเหมือนเคย เท็นไม่อยู่ก็พอดีกับที่พี่ชินเข้ามา จี๊ดเห็นว่าพี่เขาเป็นคนดีเอาใจใส่จี๊ดตลอดจี๊ดก็เลยลองคบกับเขา” หญิงสาวกล่าวออกมาด้วยความน้อยใจที่แม้ว่าเธอจะดีกับชายข้างกายเธอแค่ไหน แต่เขาไม่เคยรับรู้ถึงสิ่งที่เธอทำให้เขาทุกอย่างจนเธอต้องตัดใจตัวเองยอมรับคนใหม่เพื่อให้เข้ามาแทนที่เขา และน้อมรับกับคำว่าเพื่อนสนิทที่อย่าคิดเป็นอื่นเป็นอันขาด ซึ่งคำพูดของเธอมันสะกิดหัวใจของชายหนุ่มที่กำลังขับรถ เขารู้แล้วว่าที่ทุกอย่างมันเปลี่ยนไปไม่ได้มาจากสาเหตุใดเลย มันมาจากตัวเขาทั้งนั้น เขารักเธอ แต่เขาต้องทำเป็นเฉยๆ ทำตัวให้เป็นเพื่อนเธอเก็บความรู้สึกที่มันไม่รักดีคิดไม่ซื่อกับเธอเอาไว้ เพราะกลัวว่าความสัมพันธ์ระหว่างเขาและเธอจะจบลง และเขาอาจจะไม่ได้เจอเธออีก แม้ความเป็นเพื่อน เธออาจจะไม่หลงเหลือให้เขาเลยก็ได้ เขาจึงไม่กล้าเสี่ยง เลยเก็บทุกอย่างเอาไว้ ปากแข็งกับความน่ารักของเธอ บอกเธอว่าไร้สาระเมื่อเธอเป็นห่วงเขา และทุกอย่างมันเลยเป็นแบบนี้คนเสียใจจึงมีแค่เขา เขาเท่านั้นที่ต้องก้มหน้ารับกับมันและเป็นเขาเองที่บอกให้เธอคบกับชินพัฒน์!!!!!
 


 จบตอนแล้วค่ะ กรุณาติดตามตอนต่อไปนะคะ ช่วยเมนท์ช่วยโหวตให้กำลังใจหน่อยนะคะ คำแนะนำและความคิดเห็นของเพื่อนๆจะช่วยให้เราได้ปรับปรุงงานเขียนนิยายเรื่องแรกค่ะ


ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1
เท็นบอกความรู้สึกกับจี๊ดไปตรงๆเลย ก่อนที่อะไรมันจะสายเกินไป
นายนั่นแหละที่จะเสียใจ และเสียเทอไปน๊า ถ้าไม่พูดตอนนี้
จากคุณ serabelny/(serabelny) อัพเดตเมื่อ 27/11/2554 20:02:42
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 171 ท่าน