Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
ยัยมาเฟียน้อย@[email protected] (ตั้งได้ติ๊งต๊องมาก)
tuewnon
Chapter 8.เปลี่ยนบรรยากาศ
9
25/11/2554 20:39:48
343
เนื้อเรื่อง
       ณ ภูตชีฟ้า xxx
       อากาศดีจัง แต่มันเช้าและมันจะมีดาวไหมเนี่ยแต่ก็ต้องค้างที่นี่1คืนสินะเพื่อเป็นที่จะดูดาว กุญแจซอลทนได้
ช่วงเช้า เราก็ไปล่องแกนที่SAM และก็ไปเขาใหญ่นั่งรถเกือบครึ่งวัน เมื่อยจัง
      19:10น.                                     
       ฉันอาบน้ำเสร็จก็ใส่เสื้อสีขาว กางเกงวอมสีดำ แต่ที่นี่ก็หนาวพอสมควรแต่ทำไมกรุงเทพไม่หนาวเหมือนที่นี่เลยทั้งที่เป็นประเทศไทยเหมือนกันแท้ๆคนฝรั่งถึงกับงงๆ
   “สวัสดีครับ”ฉันเงยหน้าไปตามเจ้าของเสียง
   “มิจจิ้”
   “อื้ม”
   “มาได้ไงอ่ะห้ามบอกว่านั่งรถมานะ”
   “พาน้ำมาเที่ยวน่ะ”
   “งั้นถ้าไม่รังเกียดไปปาร์ตี้กันนะ”ฉันชวนโซลและเห็นเซย์ตามหลังมาจะได้ชวนโซลให้ไปรู้จักกับพายุด้วย
(บันทึกพิเศษของพายุ)
ผมเห็นกุญแจซอลเดินมากับไอ้หมอนั้นผมก็เลยไปสะกิดโรรี่
   “โรรี่ๆไอ้มิจจิ้มันมากับกุญแจซอลน่ะ”
   “นายก็ทำให้เป็นปกติมันถามไรก็ไม่ต้องตอบมันมาก” โรรี่เธอแนะนำให้หรือผมต้องหาทางเองกันแน่น ห๊า!!ยัยบ้าเอ่ยรู้อย่างนี้ไม่ไปถามเธอหรอก
    “พายุ”ผมหันไปหาเสียงเรียกนั้น
   “มีไรหรอกุณแจซอล”
  “นี่มิจจิ้เพื่อนที่เจอตอนที่ไปสวนสนุกไง”
   “ผมชื่อมิจจิ้ครับ”
   “ผมชื่อพายุ” ผมแนะนำตัวบ้าง
   “ผมจำคนผิดรึเปล่านึกว่าชื่อคิมโซซะอีกนะคุณพายุ”
   “แหะๆจำผิดคนมั้งครับ”ผมแก้ตัวทันทีเพราะกุญแจซอลอยู่ด้วย
   “หึๆ”
ผมไม่คุยกับมันแหล้วเดี๋ยวกุญแจซอลรู้ก็มีเรื่องคุยกันยาว ผมเลยออกห่างจากกุญแจซอลและมิจจิ้
  20:52น.
ในตอนนี้ทุกอย่างก็เป็นไปอย่างราบรื่น ในตอนนี้ร้องเพลงกันแต่ผมไม่เห็นกุญแจซอลอยู่แต่ไอ้การ์เดียมมันยังอยู่ที่นี่ ผมจึงตัดสินใจตามหากุญแจซอล
   “กุญแจซอลมาทำอะไรตรงนี้”
   “...”
   “เธอร้องไห้อีกแล้ว”
   “อื้ม~.ฉันคิดถึงแม่น่ะ”
   “แม่เธออยู่ไหน”ผมเดินและลงนั่งข้างๆเธอ
   “ไม่รู้”
   “แล้วเธอโกรธแม่ไหมที่แม่ไม่อยู่กับเธอ”
   “ไม่”
   “เธออยากเล่าเรื่องแม่ให้ใครฟังบ้างไหม”
   “ไม่”
   “เธอไม่รักแม่ของเธอหรอ”
   “ไม่..”
   “ไม่รัก”
   “ไม่คิดที่จะลืมเลยต่างหาก ฉันคิดถึงแม่อยู่ตลอดเลยนะ ฉันอยากเจอแม่ของฉันมากๆด้วย นายรู้ไหมฉันจากแม่ไปตั้งแต่อายุ4ขวบ
   “...”เธอทำให้ผมคิดถึงแม่เช่นกัน
   “พ่อบอกว่า แม่ยังไม่ไปจากฉันแต่แม่อยู่กับเราเสมอ แล้วทำไมพ่อไม่บอกว่าแม่ฉันอยู่ไหนล่ะ”
“...”กุญแจซอลนี่น่าสงสารนะ จากแม่ไปตั้งแต่ 4ขวบ
“ฉันน่ะ!โกรธพ่อมากเลย แต่ทำไงได้ ก็พ่อฉันเป็นคนแบบนี้นี่น๊า”
“...” คิดถึงแม่ และก็พ่ออีกแล้วสิเรา
“ฉันพูดกระทบ อะไรนายหรือป่าวพายุ ขอโทษนะ”
“ไม่หรอก แล้วเธอล่ะ!สบายใจขึ้นมั้ย”
                ผมยิ้มแห้งๆให้กับกุญแจซอล ให้เธอรุ้ว่าผมไม่เป็นอะไร (จะทำไรได้ล่ะ เธอดันเป็นเจ้านายผมนี่ ) ผมก็ได้แต่คิดเท่านั้นว่า เธอคือคน สำคัญสำหรับชีวิตของผม ถ้ายอมตายแทนเธอได้ ผมก็จะทำ
(จบบันทึกพิเศษของพายุ)
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 291 ท่าน