Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
เลห์รัก เงาหัวใจ
รัตติกาลสีชมพู
ตอนที่ 3พรหมลิขิตบันดาลชักพา
3
25/11/2554 20:03:14
397
เนื้อเรื่อง
ตอนที่ 3พรหมลิขิตบันดาลชักพา
 


รถยนต์ยุโรปคันหรูเคลื่อนตัวเข้ามาในหมู่บ้านที่เรียกได้ว่าย่านหมู่บ้านคนรวยเลยทีเดียว จิตรลดาดูบ้านเลขที่ของบ้านที่จะมาดูงานก็พบว่าเป็นบ้านเลขที่เดียวกับในที่อยู่ที่เจ้านายให้มา เมื่อกดออดสักครู่ก็มีชายรูปร่างสูง ใบหน้าคมเข้ม เดินมาเปิดประตูพลางยิ้มแย้มทักทาย “สวัสดีครับ คุณจี๊ดหรือเปล่าครับ” 
“ใช่ค่ะ  จี๊ดเองค่ะมาคุยเรื่องการตกแต่งบ้านที่คุณชินติดต่อไว้ค่ะ ไม่ทราบว่าคุณคือคุณชิน ชิณพัฒน์ ถาวรบูรณพรรณ หรือเปล่าคะ”
“ใช่ครับ  ผมชินพัฒน์ครับ  เชิญด้านในเลยครับ” ชายหนุ่มเจ้าของบ้านตอบพร้อมวาดมือเข้าไปด้านใน พลางเหลือบตาไปที่รถเห็นชายหนุ่มอีกคนหนึ่งนั่งอยู่จึงเอ่ยขึ้น “เอ่อ  คุณจี๊ดครับชวนแฟนคุณเข้าไปด้วยก็ได้นะครับ”
“อ๋อ  ไม่ใช่แฟนค่ะ เพื่อนจี๊ดเองพอดีผ่านมาก็เลยมาส่งค่ะ งั้นแป๊บนึงนะคะ”
“เท็น เข้าไปด้วยกันไหม” ไม่ชวนเปล่าๆ จี๊ดดึงแขนเท็นให้ออกมานอกรถเลยแกมบังคับว่าชวนแล้วรีบลุกออกมาซะดีๆ
“อืม สวัสดีครับ ผม เท็นครับเป็นเพื่อนยัยจี๊ด”ชายหนุ่มทักทายลูกค้าใหม่ของเพื่อนสาย เพียงอ่านสายตาเพศเดียวกันก็พอเดาออกว่าเพื่อนสาวคงจะเข้าข่ายของเล่นคนรวยซะแล้ว ก็ดูสายตาสิเยิ้มเชียว ยัยตัวดียังไม่รู้ตัวอีก ดีแล้วที่ชวนเค้ามาด้วยจะได้หาทางขัดขวางคนที่เข้ามาจีบแค่เล่นๆกับเพื่อนคนนี้ของเขาเท่านั้นน่ะเค้าไม่ยอมหรอกมันต้องจริงจัง ดูจากตัวบ้านแล้วคงรวยไม่ใช่น้อย ขืนหลอกเพื่อนเค้าล่ะก็เจอดีแน่ๆนายคนนี้
“เราเข้าไปคุยข้างในดีกว่าครับ” ก็เหมือนกับชินพัฒน์ก็พอดูออกเหมือนกันว่าสองคนนี้คงผูกพันกันไม่ใช่น้อยก็สายตาเพื่อนชายของหญิงสาวสิ ตรวจสอบเขาทุกระเบียดนิ้ว แล้วถ้าเค้าจะจริงจังกับผู้หญิงคนนี้ล่ะเขาจะต้องฝ่าอีกกี่ด่านกัน
“ค่ะ ไปเร็วเท็น” หญิงสาวตอบออกไปพร้อมควงแขนชายหนุ่มเพื่อนสนิทเข้าไปด้วย
เมื่อดูบ้านและห้องต่างๆแล้วชินพัฒน์ก็อธิบายเกี่ยวกับความต้องการของแต่ละห้องที่เขาอยากจะให้เป็นตามแบบของเขาให้จิตรลดาฟัง หญิงสาวตั้งใจจดทุกคำพูดพร้อมถ่ายรูปห้องเปล่าแต่ละห้องประกอบเพื่อใช้ในการออกแบบตามความต้องการของลูกค้า
“อืม เก็บข้อมูลเบื้องต้นเสร็จแล้ว จี๊ดขอตัวกลับก่อนนะคะ ส่วนเรื่องแบบจี๊ดขอเวลา 2วันเดี๋ยวเอามาให้ดูถ้าคุณโอเคก็เริ่มงานเลยได้ค่ะ แต่ถ้าแก้ก็คงไม่นาน แล้วจี๊ดจะติดต่อไปนะคะ”
“ครับ” ชินพัฒน์รับคำสั้นๆ คำพูดในใจบอกว่า ไม่ต้องรอให้เธอติดต่อมาหรอกเค้าจะติดต่อไปหาเธอเอง พร้อมเหลือบมองไปที่ชายหนุ่มอีกคน พลางคิดว่า ถึงจะเป็นเพื่อนสนิทกันก็ไม่ได้เป็นแฟนกันสักหน่อย เพราะฉะนั้นเขาก็ยังมีสิทธินี่นา
 
ขณะขับรถอยู่ทัศนัยก็มีสีหน้าที่แสดงถึงความหนักอกหนักใจขึ้นจนคนนั่งร่วมทางมาสังเกตเห็นจึงถามว่าเขาเป็นอะไรดูไม่สบายใจชายหนุ่มจึงตอบไปว่าเขาไม่เป็นไรเพียงแค่กังวลเรื่องการไปญี่ปุ่นเท่านั้น เพียงแค่คิดว่าไปญี่ปุ่นเดือนเศษอาจทำให้เขาเสียเธอไปตลอดกาลก็ได้เขาจะทำอย่างไรดี เพียงแค่เพื่อนสนิทเท่านั้นที่เขาจะเป็นให้เธอได้ ระยะเวลาจากนี้ไปก็แล้วแต่เธอแล้วล่ะที่จะยอมเปิดใจคบหากับชายผู้มาใหม่คนนี้หรือไม่ เพราะทุกส่วนประกอบของชินพัฒน์นั้นเป็นสเป็กของหญิงสาวข้างๆเขาทุกอย่างทั้งรูปร่าง หน้าตา การศึกษา ฐานะ เธอจะคิดยังไงนะถ้านายคนนั้นเข้ามาในชีวิตของเธอ จี๊ด เขาคิด
“เท็นๆๆคุณชินพัฒน์หล่อเวอร์อ่ะ รวย นิสัยท่าจะดีอ่ะ สเป็กเลย” นั่นประไรซื้อล็อตเตอรี่ทำไมไม่ถูกรางวัลที่หนึ่งนะ จี๊ดนะจี๊ดวันนี้พูดได้จี๊ดแสบทรวงเขาจริงๆเลย
“สนใจเขาเหรอ เดี๋ยวจี๊ดก็ได้เห็นหน้าเขาบ่อยๆหล่ะ ก็ทำงานบ้านเขานิ่ ว่าแต่รู้หรือเปล่าเขาเป็นใคร” ชายหนุ่มเอ่ยถามเพราะต้องการทราบว่า “ว่าที่มารหัวใจ” ของเขามีประวัติความเป็นมาอย่างไร
“เขาก็คือคุณชินพัฒน์ ถาวรบูรณพรรณไง” หญิงสาวตอบออกไปในทันที
“รู้แล้วว่าเขาชื่อชินพัฒน์ แต่อยากรู้ว่าเขาเป็นใครทำอาชีพอะไร ทำไมบ้านมันถึงใหญ่โตขนาดนั้น แต่นามสกุลของเขามันก็คุ้นๆนะ” ชายหนุ่มเอ่ยถามอีกครั้ง ก็ยังเคืองหญิงสาวข้างกายว่าขนาดนามสกุลเขาเธอยังจำได้แม่นยำเชียวนะ
“อ๋อครอบครัวเขาทำธุรกิจอยู่เมืองนอกน่ะ ถ้าจำไม่ผิดน่าจะเป็นบริษัทเกี่ยวกับซอฟท์แวร์น่ะ เขากับครอบครัวใช้ชีวิตอยู่เมืองนอกตั้งแต่เขาเกิด แล้วเขาเพิ่งจะย้ายกลับมาเมืองไทยเมื่อตอนสร้างบ้านนี้เอง พอตกแต่งบ้านเสร็จพ่อแม่เขาก็จะย้ายตามมา” หญิงสาวตอบออกไป
“แหม...ข้อมูลแน่นเชียวนะ” ชายหนุ่มยังไม่วายแซวต่อ
“แน่นอน  จะทำงานให้เขาก็ต้องรู้ประวัติเขาหน่อยสิ ถ้าเขาเบี้ยวค่าแรง จี๊ดก็เสียเปล่าล่ะสิ” หญิงสาวตอบออกไปอย่างมั่นใจ
“จร้า...งกอมตะจริงๆ” ชายหนุ่มว่าพลางหัวเราะขบขันกับนิสัยวางแผนล่วงหน้าของหญิงสาว
“เออ...ว่าเข้าไป..ขับรถไปเฉยๆเลยเท็น” หญิงสาวว่าพลางก็ทำแก้มป่องใส่ ทัศนัยหันมาเห็นก็ส่ายหน้าเชิงเอ็นดูกับท่าทางงอนของคนตัวเล็ก
 
                วันนี้เป็นวันที่ทัศนัยจะต้องเดินทางไปประเทศญี่ปุ่นเพื่อแสดงผลงานการดีไซน์เสื้อผ้าของตัวเขาเอง ข้าวของทุกอย่างถูกเตรียมอย่างครบถ้วนด้วยรายการสิ่งของที่จิตรลดาร่ายยาวให้เขาจัดกระเป๋าตามนั้น ทุกอย่างพร้อมแต่ใจเขาสิยังไม่พร้อม ชายหนุ่มกำลังนั่งรอขึ้นเครื่องบินที่ห้องพักผู้โดยสาร เขาชะเง้อคอมองหาหญิงสาวที่อยากพบหน้าเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่เขาจะจากเธอไปหลายเดือน บิดาและมารดาของเขารวมถึงบิดาและมารดาของจิตรลดาเองต่างก็มาส่งและให้พรแก่ชายหนุ่มให้ประสบความสำเร็จในการแสดงผลงานครั้งนี้ต่างก็กลับกันไปแล้วแต่เหตุใดหญิงสาวคนสำคัญจึงยังไม่มาสักที
“จี๊ด  ยังไม่ไปส่งเท็นอีกเหรอ นี่มันจะสองโมงแล้วนะ” พี่แตงเอ่ยเตือนหญิงสาวที่ง่วนอยู่กับการตรวจงานครั้งสุดท้ายก่อนที่จะต้องส่งให้บอส
“ตายแล้ว...จี๊ดลืมดูนาฬิกาไปเลยค่ะ อีกครึ่งชั่วโมงเครื่องก็จะออกแล้ว งั้นจี๊ดไปก่อนนะคะ ขอบคุณนะคะพี่แตงที่เตือน” หญิงสาวพูดรัวเร็วแล้วรีบวิ่งออกไป จนคนทั้งแผนกต่างหันมามองอย่างงงๆกับท่าทีรีบร้อนของหญิงสาว
“นี่วันสำคัญนะเนี่ยน้องรักเอ้ย...ไม่เจอกันวันนี้  อีกหลายเดือนถึงจะเจอกัน จี๊ดจะทันไหมเนี่ย” บุศยาพูดอย่างระอากับการขี้ลืมของหญิงสาวพลางหันหน้าไปมองกับรัศมีซึ่งอีกฝ่ายก็พยักหน้าเป็นเชิงว่าเห็นด้วยกับสิ่งที่หัวหน้าแผนกพูด
 
                รถยนต์ของจิตรลดาวิ่งเข้ามาจอดที่จอดรถของสนามบินอย่างรวดเร็วปานติดจรวด หญิงสาวรีบวิ่งออกจากรถพลางมองหาห้องพักผู้โดยสารเพราะคิดว่าทัศนัยคงต้องไปนั่งรอเครื่องอยู่ที่นั่นแล้ว และพอดีกับที่ชายหนุ่มกำลังจะเดินเข้าในส่วนตรวจสอบหนังสือเดินทางพอดี
“เท็น” หญิงสาวตะโกนเสียงดัง แต่นั่นไม่ได้ทำให้ชายหนุ่มที่ได้ยินสะดุ้งแต่เขากลับดีใจที่ได้ยินเสียงนี้เพราะนั่นคือการบอกถึงการมาของคนที่ตนอยากพบ
“จี๊ด นึกว่าจะไม่มาส่งเราซะแล้วนะ ทำไมมาช้าล่ะ” ชายหนุ่มเอ่ยถามพลางทำหน้าบึ้งตึง
“ขอโทษนะ จี๊ดทำงานเพลินน่ะเท็น อ่ะผ้าพันคอ ช่วงนี้ที่ญี่ปุ่นหนาวนะเอาไปแล้วใส่ด้วย แล้วก็ที่สำคัญอย่าลืมของฝากนะจ๊ะ” หญิงสาวเอ่ยพร้อมกับหยิบผ้าพันคอไหมพรมสีน้ำตาลลายขาวส่งให้ชายหนุ่ม
“อืม ขอบใจนะแล้วจะซื้อของมาฝาก ไปแล้วนะ” ชายหนุ่มเอ่ยลาพร้อมกับเดินเข้าทางเข้าผู้โดยสารที่จะขึ้นเครื่อง
“เดินทางดีๆนะ แล้วโทรมาด้วย” หญิงสาวพูดตามหลังชายหนุ่มไป และเมื่อมองจนชายหนุ่มละสายตาไปแล้วจึงขับรถกลับไปบริษัทเพื่อสะสางงานต่อ แต่ในใจตอนนี้มันคงจะบินตามชายหนุ่มไปญี่ปุ่นแล้วหล่ะ
 
 
 

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 170 ท่าน