Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
เลห์รัก เงาหัวใจ
รัตติกาลสีชมพู
ตอนที่ 2 รักไม่ได้ บอกกับตัวเอง
2
25/11/2554 21:18:15
336
เนื้อเรื่อง
 บทตอนที่ 2   รักไม่ได้ บอกกับตัวเอง
 


ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่ง ผิวขาว ดวงตาคม จมูกโด่งได้รูป จัดว่าหน้าตาหล่อทีเดียวนั่งอยู่ที่โซฟาเหมือนรอใครสักคน พลางคิดถึงธุระที่ทำให้เขาต้องนัดเพื่อนสนิทออกมาพบ เธอจะเป็นอย่างไรกับสิ่งที่เขาจะบอกกับเธอในอีกไม่นานนี้ และไม่กี่นาทีต่อมาประตูห้องรับแขกของบริษัทรับออกแบบบ้านก็เปิดออกมาด้วยสาวน้อยตัวเล็กที่เดินยิ้มแย้มมาหาชายหนุ่มคนนี้

“ขอโทษที่ให้เท็นรอนาน ไปกันรึยังล่ะเราหิวแล้ว” จี๊ดถามชายหนุ่ม ซึ่งก็คือเท็น หรือ ทัศนัย ดีไซเนอร์ฝีมือดีของวงการแฟชั่น เพื่อนสนิทเธอนั่นเอง

                ทัศนัย เป็นลูกชายคนเดียวของคุณทัศเทพและคุณมุกสุดา พิริยะพัฒน์ เจ้าของกิจการส่งออกเสื้อผ้าสำเร็จรูป  เขาเป็นผู้ชายที่สาวๆทุกคนต้องยกนิ้วว่าหล่อขั้นเทพเลยทีเดียว หน้าตาผิวพรรณดีจนสาวๆบางคนยังต้องอาย เขาเป็นเพื่อนกับจิตรลดามาตั้งแต่สมัยอนุบาลนั่นก็เพราะบ้านของเขาและเธออยู่ใกล้กัน ห่างกันเพียงแค่สองซอยเท่านั้น จิตรลดาและทัศนัยจึงสนิทสนมกันเป็นอย่างดี อีกทั้งบิดา มารดาทั้งสองฝ่ายก็รู้จักมักคุ้นกันเป็นอย่างดี จึงไม่แปลกที่บิดามารดาของจิตรลดาจะไว้ใจทัศนัยเวลาไปไหนมาไหนกับจิตรลดา แต่เมื่อทัศนัยและจิตรลดาเรียนจบต่างก็ต้องแยกย้ายกันไปทำงานตามสายอาชีพที่ตนร่ำเรียนมา การจะเจอกันเหมือนอย่างแต่ก่อนจึงเป็นเรื่องที่ค่อนข้างยาก เพราะต่างฝ่ายก็ต่างเลิกงานไม่เป็นเวลา และงานของแต่ละคนก็ไม่มีกำหนดเวลาตายตัวที่จะทำเสร็จ

“ไปสิ” เท็นพูดพร้อมกำลังจะพาหญิงสาวออกไป   แต่จี๊ดร้องทักเสียก่อน “เท็นจะกินร้านไหน เดี๋ยวเราขับรถตามไป”

“ทำไมล่ะ” ชายหนุ่มสงสัย  “เดี๋ยวทานข้าวเสร็จเราจะไปพบลูกค้า เราจะไม่เข้าบริษัทแล้ว”จี๊ดตอบ

“วันนี้เราว่าง เดี๋ยวเราไปเป็นเพื่อน ตอนเย็นค่อยกลับมาเอารถละกัน” เท็นพูดพร้อมดึงมือหญิงสาวเดินออกไปขึ้นรถทันที
 

เมื่อมาถึงร้านอาหาร บรรยากาศในร้านดูเป็นกันเอง การตกแต่งร้านก็น่ารักยิ่งนัก มีสไตล์การตกแต่งที่เป็นแบบไทยผสมกับแนวโมเดิร์นได้อย่างลงตัวยิ่งนัก ชายหนุ่มพาหญิงสาวมานั่งที่โต๊ะอาหารที่ได้โทรสั่งจองไว้ เขาเลือกมุมที่ดูเป็นส่วนตัวและเป็นมุมที่สวยที่สุดในร้าน ทั้งสองใช้เวลาสั่งอาหารที่อยากทานชั่วครู่ ไม่นานบริกรก็นำอาหารมาเสิร์ฟ

“นี่ต้มจืดวุ้นเส้นของโปรดจี๊ด” ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพร้อมกับตักต้มจืดวุ้นเส้นที่ส่งควันหอมฉุย ให้กับหญิงสาวตรงหน้า

“ของใจจ้า” หญิงสาวเอ่ยขอบคุณด้วยรอยยิ้ม

“ส่วนพะแนงกุ้งของโปรดเท็น นี่ไง” หญิงสาวเอื้อมมือไปตักพะแนงกุ้งที่มีกุ้งเต็มจานให้ชายหนุ่มเป็นการตอบแทน

“ขอบใจเช่นกัน” ชายหนุ่มเอ่ยขอบคุณ

“จี๊ด ถามจริงๆเถอะ กินแกงจืดแทบทุกมื้อเนี่ย ไม่เบื่อบ้างหรือไง” ชายหนุ่มเอ่ยถามท่าทางสงสัย

“ไม่เห็นเบื่อนี่ อร่อยดีออก” หญิงสาวพูดพร้อมกับตักอาหารเข้าปาก

“ถึงว่า ชอบกินอะไรจืดๆ มันถึงได้จืดเหมือนคนชอบเลยนี่นา” ชายหนุ่มรำพึงรำพัน

“อะไร ได้ยินนะ เดี๊ยะๆ เค้าไม่ได้เป็นคนจืดชืดสักหน่อย” หญิงสาวบ่นพลางทำแก้มป่องใส่

“ปล๊าว ไม่ได้พูดอะไรนิ่ หูแว่วแล้ว” ชายหนุ่มยังกวนไม่เลิก

“ได้ยิน เดี๋ยวเถอะ ไม่เถียงแล้ว กินดีกว่า” หญิงสาวบ่นต่อพลางตักอาหารกินอย่างเอร็ดอร่อย

 
เมื่อสองหนุ่มสาวทานอาหารเสร็จ เท็นจึงเริ่มพูดธุระที่อยากจะบอกให้เธอรับรู้

“จี๊ด รู้ไหมทำไมเราชวนจี๊ดมาทานข้าว” ชายหนุ่มเริ่มต้นถามหญิงสาว ซึ่งปฏิกิริยาที่หญิงสาวส่งมาคือการส่วยหัว

“ที่ญี่ปุ่นติดต่อเราให้เราไปโชว์ผลงานที่ โตเกียว มิวเซียมน่ะ เราเลยมาปรึกษาจี๊ดว่าจะไปตามคำเชิญของเขาดีไหม”

“ก็ดีนิ่เท็น จี๊ดว่ามันเป็นก้าวแรกของเท็นเลยนะ น้อยคนนะที่จะไปโชว์ผลงานที่นั่นได้น่ะ ไปเหอะ แล้วจะไปกี่วันอ่ะ??”

“เดือน สองเดือนแหละ ต้องไปติดต่อและก็ต้องเตรียมงาน จนแสดงผลงานเสร็จ จี๊ดจะไปกับเราไหมล่ะ ไปเที่ยวกัน”

“ไม่เอาล่ะ อยากไปนะแต่ขอบายดีกว่า จี๊ดมีงานเยอะนะเท็น เนี่ยบอสเพิ่งเอางานใหม่มาสุมหัวจี๊ดเนี่ย เท็นไปคนเดียวแล้วกันนะ แล้วอย่าไปพาตุ๊ดญี่ปุ่นมาควงนะ เดี๋ยวจะเป็นข่าว หุหุหุ” หญิงสาวพูดพลางหัวเราะ แต่คนที่โดนกระทบน้ำแทบสำลักออกจากปาก

“ว่าไงนะ นี่จี๊ดยังนึกว่าเราเป็นเกย์อีกเหรอ” ชายหนุ่มหน้าตาเริ่มเอาเรื่อง มีอย่างที่ไหนมาหาว่าเขาเป็นเกย์ ไม่รู้ซะแล้วว่าบ้านเขาน่ะหัวกระไดไม่เคยแห้ง มีผู้หญิงมาให้ท่าเอ้ยจีบเขาอยู่บ่อยๆ

“อ้าว....จะไปรู้เหรอเห็นมีแต่ผู้ชายมาจีบ ยังไม่เห็นเท็นมีแฟนหรือคุยกับผู้หญิงสักที เราเป็นเพื่อนกันมานานนะตอนเด็กๆก็เล่นขายของ เล่นตุ๊กตาด้วยกันมาตลอดนี่นา” จี๊ดพูดออกไปแม้จะเคลือบแคลงใจว่าเพื่อนจะเป็นชายรักชายมานาน

“เราเป็นผู้ชายทั้งแท่งนะ ไม่เชื่อลองดูมั้ย” ชายหนุ่มพูดพลางส่งสายตาเชิญชวน

“ลองอะไร เวอร์ไปเท็น ไม่เอา” หญิงสาวถามเอาเรื่อง

“แล้วอีกอย่างเรามีคนที่เรารักแล้วด้วยและก็รักมากด้วย แต่จี๊ดยังไม่เจอเขาเท่านั้นเอง” คำพูดที่ได้ยินเล่นเอาคนฟังใบ้รับประทานไปชั่วครู่ หญิงสาวก้มแววตาเศร้าลงเพียงแวบเดียวก็ปั้นหน้าสดใสขึ้นมาแทน ซึ่งชายหนุ่มตรงหน้าก็ไม่ได้มองเห็นอาการที่เกิดเมื่อครู่

“งั้นเหรอ แล้วเมื่อไรจะพามาแนะนำให้เพื่อนรู้จักล่ะ ชื่ออะไร ทำงานอะไร สวยมั้ย อยูที่ไหน แล้วเขารู้จักเท็นยังไง แล้วใครจีบใครก่อน บอกมาเดี๋ยวนี้เลย” จี๊ดถามรัวเป็นชุด

“ไม่บอก ถึงเวลาจี๊ดจะรู้ทีเดียว 5555” ชายหนุ่มตอบอย่างกวนๆ เล่นเอาคนถามแก้มป่องขึ้นมาเลย

“ไม่เอาอ่ะ อยากรู้เดี๋ยวนี้ บอกมาเลยโดยด่วน” หญิงสาวทำเสียงออดอ้อน

“เป็นความลับน่ะ เดี๋ยวก็รู้เอง ใจเย็นๆสิ” ชายหนุ่มเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม

 “ก็ได้ๆ เดี๋ยวนี้หัดมีความลับกับเพื่อนกับฝูงนะ เออ...จี๊ดจะไปพบลูกค้าแล้ว ไหนบอกจะไปส่ง ไปเดี๋ยวนี้เลย” ตัดพ้อพอเป็นพิธีก็นึกขึ้นได้ว่ามีงานที่จะต้องรีบทำ

“ก็ได้ๆ ไปสิ” เท็นพูดพลางเดินนำหญิงสาวมาที่รถ และขับรถออกไปตามที่หมายที่หญิงสาวบอก โดยตลอดทางแม้จี๊ดจะดูยิ้มแย้ม แต่ในใจเธอเศร้าหดหู่สิ้นดีพลางรำพึงในใจว่าเกย์ก็ไม่ใช่ แถมตอนนี้จะมีแฟนอีกตกลงจี๊ดเป็นได้แค่เพื่อนไปตลอดใช่ไหมเนี่ย จี๊ดจะต้องรอเท็นมั้ยนะทั้งๆที่รู้ว่าเราเป็นมากกว่านี้ไม่ได้จริงๆ คงถึงเวลาที่จะต้องตัดใจแล้วล่ะสินะ เศร้าๆๆๆๆ ความจริงจากปากที่แสนโหดร้าย ข่าวร้ายชัดๆวันนี้ เธอคิด
 
 
 

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 152 ท่าน