Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  







 
อ่านเรื่อง
Confest! ก็ได้ๆ...รักนายจบมั้ย!
สตอล์คเกอร์
บทนำ
1
25/11/2554 16:08:01
563
เนื้อเรื่อง
“คุณๆคะ!”เสียงสวรรค์ (ลงโทษ) ผ่าลงกลางวงสาวๆห้าคนที่กำลังนัดโปรแกรมเที่ยวปิดเทอมในวันพรุ่งนี้ ทำเอาผงะเสียวสันหลังกันเลยทีเดียว - - *
เสียงนั้นไม่ใช่ใครที่ไหน ซิสเตอร์แมรี่ที่ดูแลสาระภาษาอังกฤษนั่นเอง และเชื่อมั้ยไม่มีใครในรั้วมหาวิทยาลัยนี้ไม่รู้จักหรอก!
ร่างอวบ (ไม่อึ๋ม)เดินมาทางหินอ่อนสู่เขตอ่านหนังสือของมหาลัย หรือที่นักศึกษารู้จักในนามสวนกุหลาบขาว
สมชื่อจริงๆเพราะสวนนี้มีลักษณะกว้างขวาง ร่มรื่น รอบล้อมด้วยต้นดอกกุหลาบสีขาวที่ออกดอกบานสะพรั่งทั้งปี มุมหนึ่งของสวนมีบ่อน้ำพุขนาดใหญ่ที่สงบ มีกลิ่นดอกกุหลาบอ่อนๆที่โชยตามลมมาพัดให้พอให้เย็น โต๊ะหินอ่อนนำเข้าจากอิตาลีสุดหรูถูกจัดวางไว้ใต้ต้นไม้ใหญ่ที่มีประปรายไม่ให้สวนกุหลาบโล่งไปนัก
 
รูปปั้นตะวันตกจัดวางอย่างสวยงามอย่างมีศิลปะเพิ่มความคลาสสิกด้วยแกรนด์เปียโนสีขาวหลังใหญ่ ที่ตั้งอยู่กลางสนามในทุกๆก่อนเรียน พักกลางวัน และเลิกเรียน จะมีนักศึกษาเอกดนตรีตะวันตกมาบรรเลงเพลงเบาๆอยู่เป็นประจำ และที่น่ารักที่สุดคือ การปล่อยกระต่ายสีขาวขนกำมะหยี่ห้าตัวไว้ในสวน สวนกุหลาบขาวตั้งเยื้องๆกับป่าของมหาวิทยาลัยซึ่งเป็นเขตหวงห้าม น่าแปลกที่มักจะได้ยินเสียงระฆังโบสถ์พร้อมกับเสียงนกพิราบขาวบินมารอบๆสวน
ที่นี่เป็นสถานที่ๆทุกคนเคารพและดีที่สุด ที่นี่เป็นที่ที่นักศึกษาเข้าได้เท่านั้น J
แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่มีใครคิดมาหลบอาจารย์ที่นี่หรอก เพราะที่นี่นับเป็นสวนศักดิ์สิทธิ์เลยก็ว่าได้
ซิสเตอร์แมรี่เดินมาทางพื้นหินอ่อนที่เชื่อมกับตึกวิจัยสาระภาษาอังกฤษ แต่ก็ได้แค่ยืนมองรั้วและเรียกด้วยเสียงแผ่วเบาเท่านั้น ฉันและเพื่อนๆหันไปมอง และฉันเป็นคนแรกที่ลุกเดินไปหาซิสเตอร์ก่อนที่เพื่อนๆคนอื่นๆจะลุกตาม
“พวกเราเหรอคะซิสเตอร์?” ฉันถามซิสเตอร์อย่างงงๆ
ซิสเตอร์แมรี่เป็นซิสเตอร์ที่เนี้ยบเว่อร์มากจนชื่อเสียงเลื่องลือระบือนามทั่วมหาวิทยาลัยรูเบนแห่งนี้
ที่นี่คือ ‘Reuben University’ มหาวิทยาลัยอันดับหนึ่งของประเทศไทยและติด Top 25 ของโลก!
“ค่ะ พวกคุณนั่นล่ะ ^^” ซิสเตอร์ยิ้มให้อย่าง...แปลกๆ -_-
“มีอะไรเหรอคะ” หลุยส์ถามขึ้น
“รายงานเรื่องประวัติมหา’ลัยที่พวกคุณส่งมาน่ะค่ะ”
“...!!!” ตอนนี้พวกฉันแทบจะหยุดหายใจ รายงานที่ว่านี่ก็คือรายงานภาษาอังกฤษหัวข้อประวัติมหา’ลัย เป็นงานกลุ่มซึ่งก็มีฉัน หลุยส์ มาร์เนีย อลิเซีย และลิเลียน่าอยู๋กลุ่มเดียวกันเป็นกลุ่ม C
“คือว่า...” ซิสเตอร์แมรี่เว้นคำไว้ พวกฉันแทบจะหยุดหายใจซะตรงนั้น มันคงไม่เป็นไรหรอก ถ้ามันไม่ใช่รายงานภาษาอังกฤษรายงานเดียวที่มีคะแนนพรุ่งปรู๊ดสูงปรี๊ดดดดดดดดด ถึง 40 คะแนน!!!
อย่างบอกนะว่าติดเอฟ TOT!
F…F…F…F…F…
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด!
“มีงานอยาให้พวกเธอช่วยน่ะจ้ะ”
“ช่วยเหรอคะ -O-!” งงค่า!
แต่ก็นะ แม่เจ้าโว้ยยยยยยย ฉันไม่ติดเอฟๆ ฮิ้วววว >O<~!
“จ้ะ รายงานที่พวกเธอส่งมาดีมากนะ ท่านคณบดีเลยอยากให้พวกเธอช่วยงาน ฉันเลยมาเชิญพวกเธอไปที่ห้องท่านคบดีจ้ะ”
“หาาาา!?!”

หลังจากห้องท่านคณบดี...
ให้ตายสิ ‘ข้าวผัด’ คนนี้อยากจะบ้าตาย!
ขอแนะนำตัวสักหน่อย อะแฮ่มๆ >O<
ฉันชื่อข้าวผัด เป็นชื่อที่เก๋ไก๋โดนใจวัยรุ่นมากค่า! ฉันชอบมาก คุณย่าท่านตั้งชื่อนี้ให้ฉัน แหม... ชื่อนี้คงจะลาว - -^ ถ้าไม่ติดว่าเจ้าของชื่อคือสาวสวยมาก (ฮิๆ)  ‘คุณหนูภรดา ฐิตยสกุล’ ลูกสาวคนเดียวของ ‘พิษณุ ฐิตยสกุล’ ซึ่งก็คือป๊ะป๋าที่น่ารักของฉันนั่นเองค่า ^O^!
ตระกูลของฉันทำธุรกิจร้านอาหารที่มีชื่อเสียงค่อนโลก โดยเฉพาะแถบยุโรป คุณพ่อถึงได้รักกับคุณแม่ไงล่ะ คิๆๆ >3<~
แน่นอน...ใช่! ฉันเป็นลูกครึ่งไทย-โปรตุเกส แต่ฉันสัญชาติโปรตุเกสนะ เพราะเกิดที่ลิสบอน สงสัยล่ะสิ ฉันเกิดไกลไกล๊ไกลตั้งยุโรป = = แต่ชื่อไทยจ๋าเลย TwT
ก็เพราะพี่ชายที่น่าเตะของฉัน ได้ชื่อที่เก๋เวรี่กู๊ดอย่าง ‘ลิสบอน’ ไปแล้วน่ะสิ! คุณย่าเลยอยากได้ชื่อฉันเป็นภาษาไทยบ้าง
เมื่อมีรายงานภาษาอังกฤษ กลุ่มฝรั่ง (เพื่อนๆเขาเรียกกันแบบนี้อ่ะ) อย่างพวกฉันถึงได้สบายบรื๋อยังไงล่ะ -^-ก็กลุ่มของฉันน่ะมีแต่ลูกครึ่งกับฝรั่งจ๋ากันทั้งน้าน  >O< อลิเซียก็เป็นูกครึ่งไทย-อังกฤษ ฝรั่งแท้ๆอย่างหลุยส์ที่เป็นคนฝรั่งเศษ มาร์เนียซึ่งเป็นคนอเมริกัน และลิเลียน่าซึ่งเป็นคนฮังการียังไงล่ะ
เหอะๆ ฉะนั้นแค่ภาษาอังกฤษ หมูๆ =_=!
เรื่องที่ท่านคณบดีให้ช่วย มันช่วยมันช่างสลับซบซ้อนงงงวยอะไรอย่างนี้ @[email protected]
‘พวกเธอช่วยไปสืบประวัติ การใช้ชีวิต ของนักศึกษากลุ่มหนึ่งในหอพักฝั่งชาล้วนของมหา’ลัยเรา และส่งเรื่องเป็นภาษาอังกฤษให้ฉันในวันเปิดเทอม’
...!!!
ข้าวผัดจะบ้าตายยยยยยยยยยยย!
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 267 ท่าน