Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
Touch My Heart ลิ้มรสสัมผัสรักหัวใจนายจอมหยิ่ง
Nickle
:: Ground 11 ::
13
23/11/2554 12:55:49
811
เนื้อเรื่อง
"ฮัลโหล..."
(ยัยบ๊อง นั่นเธอใช่มั้ย)
"ยัยบ๊องไหนคะ..."
(นี่เธอเป็นบ้าอะไรเนี่ย มากวนประสาทฉันทำไม เอาเถอะ! เธอเป็นบ้าอะไรเนี่ย กลับไปกับไอหมอนั่นน่ะ!)
"..."
(เงียบทำไม ตอบมาสิ...)
"นายอย่าพึ่งมายุ่งกับฉันเลยนะ ฉันอยาก..."
(เธอเป็นอะไรหรือเปล่า)
"แค่นี้นะ"
(ดะ...เดี๋ยวสิ!)
ฉันวางสายไปเรียบร้อยแล้ว ฉันอยากจะขว้างโทรศัพท์ทิ้งจริง ๆ แต่ฉันพึ่งนึกขึ้นได้ มันแพงเลยวางไว้บนโต๊ะเตี้ยข้างเตียง ฉันต้องหยุดร้องไห้ให้ได้ก่อน T^T 
 
ฉันลุกขึ้นแล้วไปล้างหน้าล้างตาให้ดูสดชื่นขึ้น
ก๊อก ๆ
"รถเก๋ง เป็นอะไรรึเปล่า"
"ไม่มีอะไรหรอกค่ะพี่" ก็แค่เสียใจกับเรื่องไม่เป็นเรื่อง
"ลงมารับโทรศัพท์หน่อยนะ มีคนโทรมาหา"
"ค่าาา"
ฉันเดินลงมารับโทรศัพท์ข้างล่าง เพราะใครขอเบอร์ฉันก็ให้แต่เบอร์บ้าน มีที่บริษัทที่เดียวเนี่ยแหละที่มีเบอร์มือถือ
"ฮัลโหล สวัสดีค่ะรกเก๋งพูดสายค่ะ"
"น้องรถเก๋งใช่มั้ยคะ คือมีงานถ่ายละครน่ะค่ะ จะรับมั้ยคะ"
"รับเลยก็ได้นะคะพี่เจน เดี๋ยวรถเก๋งไปหาที่บริษัทพรุ่งนี้นะคะ"
"จ๊ะ เดี๋ยวพี่ขอบอกบอสก่อนนะคะ ว่าน้องรถเก๋งขอดูงานก่อน"
"ค่ะ"
[อีกด้านหนึ่ง]
"พี่บอลต์ครับ ยังไง ๆ ผมก็ไม่รับงานนี้นะ"
"ไม่ถ่ายหนังหรอ ถ่ายเถอะนะ"
"ไม่เอาอ่ะพี่ ผมไม่อยากซ้อม ผมไม่อยากเสียเวลาเพราะถ่ายละคร"
"ถ้าแกไม่ถ่ายเบสจะถ่ายแทนแกนะ"
"ก็ให้มันถ่ายแทนสิ"
ดูแบงค์หงุดหงิดที่พี่บอลต์พยายามยัดงานนี้ให้เขา แต่เขาก็ไม่ยอม เพราะว่าเขาเป็นคนที่ชอบอะไรง่าย ๆ สบาย ๆ ไม่อยากทำพวกละคร หนัง อะไรแบบนั้น
"งั้นให้เบสถ่ายคู่กับรถเก๋งแล้วกัน"
"หึ่ย! พี่! ทำไมไม่บอกว่ารถเก๋งเป็นนางเอกเรื่องนี้ล่ะ"
"ไหน ๆ ก็ไม่ทำแล้ว งั้นเดี๋ยวผมไปบอกเบสก่อนนะครับ"
"ผมทำครับ ผมรับงานนี้"
"ตกลงแกรับหรือไม่รับ"
"รับครับผม!!"
งานที่นายแบบจอมหยิ่งอย่างแบงค์จะรับก็ต้องมีอะไรแลกเปลี่ยน งานที่เขาไม่อยากรับ ต้องรับงานนี้เพราะผู้หญิงที่ตัวเองนั้นทะเลาะด้วยกันบ่อย ๆ สีหน้า
 
ของพี่บอลต์ยิ้มแย้ม พี่บอลต์คงสงสัยว่านายแบงค์ที่เป็นนายแบบที่หยิ่งยโสแบบนี้จะรักรถเก๋งที่เขาท้าว่าในเวลา 5 เดือน เธอต้องดังกว่าเขา!!
 
"พี่เจนคะ ดูแล้วน่าสนใจดีนะคะ หนูรับงานนี้ค่ะ ^^"
"งั้นพี่โทรไปบอกบอสก่อนนะคะ :)"
"ค่ะ"
หลังจากที่ฉันคุยงานกับพี่เจนเสร็จ ฉันก็ออกมาเดินเล่นข้างนอก ฉันเดินไปเรื่อย ๆ จนชนกับใครสักคน แล้วคน ๆ นั้นคือคนที่ฉันไม่อยากเจอที่สุดใน
 
ตอนนี้ ฉันรีบหันหลังกลับแล้วเดินไป แต่ดันโดนคว้าข้อมือไปได้ก่อน
"นี่! เธอทำไมต้องหลบหน้าฉันด้วย"
"ปละ...เปล่าสักหน่อย"
"แล้วทำไมเจอฉันถึงเดินหนีล่ะ และก็วันนั้นทำไมถึงรีบวางสายฉันเหมือนไม่อยากพูดกับฉัน"
"ไม่มีอะไร ปล่อยฉันได้แล้ว!"
"ไม่ปล่อย จนกว่าเธอกับฉันต้องเคลียร์กันให้รู้เรื่อง!"
"ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ อีก 2 เดือน ฉันจะไม่มาให้นายเห็นหน้าอีก!"
"ฉันไม่ยอมปล่อยให้เธอไปไหนแน่ มากับฉันเดี๋ยวนี้!!"
แชะ!
O_O?
เสียงกล้องถ่ายรูป อะไรกันเนี่ย ร้อยวันพันปีไม่เคยเห็นมาถ่าย แล้วนี่ใครถ่ายเนี่ย ลืมปิดเสียงรึเปล่า - -" แบงค์ดูท่าทางจะไม่สนใจ แต่ฉันเสียชื่อเสียงนะยะ!!
"ปล่อยฉันนะ"
"แบงค์คะ ทำไมแบงค์มาอยู่กับยัยนี่อีกแล้วคะ -^-;"
"คุณไปรอผมในห้องก่อนนะ เดี๋ยวผมมา -*-"
ยัยนิกเกิลดูท่าทางไม่พอใจเป็นอย่างมาก เพราะกี่ครั้งแล้วที่เธอในฐานะแฟนต้องมาหึงฉันเพราะเขามาอยู่กับฉัน จับมือถือแขนกันด้วย แบงค์ลากฉันออก
 
มาที่หน้าบริษัทฯ
"ทำไมเธอถึงคอยหลบหน้าฉัน แล้ววันนั้นด้วย ทำไมถึงไม่คุยกับฉัน"
"ก็ไม่มีอะไรจริง ๆ ฉันอยากอยู่คนเดียว แล้วไปหาแฟนนายเถอะ เขาคงรอแย่ - -;"
"ทำไม! อยากให้ฉันเป็นแฟนกับยัยนั่นมากเลยหรือไง"
"ก็แค่... -..-"
"งั้นฉันจะเป็นแฟนกับยัยนิกเกิล สมใจเธอยัง!!"
"ฉันขอให้นายโชคดีนะ..."
หลังจากนั้นฉันก็เดินเล่นอยู่ในสวย หมอนั่นก็เดินเขาบริษัทไปหานิกเกิลแล้วแหละมั้ง ฉันนั่งลงบนเก้าอี้แล้วน้ำตาใส ๆ ก็เริ่มไหลออกมา ทำไมฉันต้อง
 
เสียใจเพราะผู้ชายคนนี้ด้วยT-T ฉันเช็ดน้ำตาให้เรียบร้อย พยายามให้ดูปกติที่สุด
"คุณรถเก๋งป่าวคะ"
"อืม... ค่ะ ใช่ค่ะ"
"นีออนเองนะคะ คือว่าขอถามอะไรหน่อยได้มั้ยคะ"
"เชิญค่ะ ^^"
"คิดยังไงกับพี่ชายของนีป่าวคะ"
"...ไม่หรอกค่ะ งั้นขอตัวก่อนนะคะ -*-"
รู้สึกมึนหัวยังไงไม่รู้ คงไม่เป็นอะไรหรอกมั้ง สงสัยนอนไม่พอ
พรึ่บ...
"คุณรถเก๋งคะ เป็นอะไรรึเปล่าคะเนี่ย"
"ฉัน...ไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ แค่รู้สึกเวียนหัวนิดหน่อย"
"แต่หน้าซีดมากเลยนะคะ"
"แค่นอนไม่พอละมั้ง"
ฉันเดินไปสองสามก้าว ก็รู้สึกเวียนหัวจนหน้ามึดตามัวไปหมดแล้วเนี่ย @[email protected];
พรึ่บ~!
"คุณรถเก๋งคะ คุณรถเก๋ง!"
"..."
นีออนควานหาโทรศัพท์มือถือของฉัน เพื่อโทรไปหาพี่ชายเค้าแหละมั้ง มีอะไรต้องรายงานกันทุกเรื่องเลยหรอ - -*
"พี่แบงค์ทำไมไม่รับสายเนี่ย"
จู๋จี๋กับยัยนิกเกิลอยู่ละมั้ง
"ทำไงดีเนี่ย"
พาไปที่ร่ม ๆ หน่อยได้มั้ย ร้อนน!!
"พี่คะ ๆ ขอยืมโทรศัพท์หน่อยค่ะ"
"อะ นี่ครับ"
"ขอบคุณค่ะ"
หลังจากนั้นกดเบอร์โทรของหมอนั่น แล้วยกมือถือมาวางไว้ที่ระดับหู
"พี่แบงค์คะ ช่วยหนูหน่อยสิ"
(มีอะไรว่ามาสิ)
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 264 ท่าน