Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
Touch My Heart ลิ้มรสสัมผัสรักหัวใจนายจอมหยิ่ง
Nickle
:: Ground 10 ::
12
23/11/2554 12:53:34
737
เนื้อเรื่อง
"หึ คิดจะหนีไปไหน"
"ปล่อยฉันสิ ฉันจะไปห้องน้ำ ไปมั้ย"
"ไปสิไป! ^-^"
"จะบ้าหรอ ไปหาฟะ... ยัยนิกเกิลแทนสิ"
"ดีมาก แต่ไม่อ่ะ อยากอยู่แกล้งเธอมากกว่า"
"นายเป็นอะไรเนี่ย เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย"
"ทำไม! ฉันเป็นอย่างนี้แล้วเธอจะทำไม"
นั่นไง เดี๋ยวดี เดี๋ยวร้าย - -"
"แบงค์ค้าาา..."
"แฟนนายมาแล้ว งั้นปล่อยได้แล้ว เดี๋ยวฉันเจ็บตัว"
ก็ใช่น่ะสิ ถ้าไม่ปล่อยฉันจะราดแล้ว T^T แล้วดีไม่ดีโดนตบเป็นของแถม ฉันรีบสบัดมือของเขาออกแล้ววิ่งเข้าห้องน้ำไป แล้วยัยนิกเกิลคงไปเคาะประตูห้อง
 
ของเขา แต่เขามาอยู่ห้องฉันนี่ยสิ อยู่กับฉันทั้งคืนด้วย >///<~! แบงค์เดินออกจากห้องของฉันแล้วไปเรียกยัยนั่น
"นิกเกิลครับ"
"แบงค์ ทำไมถึงมาอยู่ห้องนี้ด้วยล่ะคะ ถ้าเหงามาห้องนิกก็ได้นะคะ ^ ^"
เฮอะ ตี 2 หน้าได้รวดเร็วมาก ผู้ชายนี่เจ้าชู้ทุกคนหรือเปล่าเนี่ย ฉันรีบนุ่งผ้าขนหนูแล้วออกมาหานิกเกิล ทำหัวยุ่ง ๆ หึ! ฉันจะบ้าตายกับผู้ชายที่หยิ่ง เก็บ
 
ความรู้สึกเก่ง ฉันเดินออกมาแล้วหันไปมองนิกเกิลกับแบงค์ นิกเกิลก็โวยวายเสียงดัง
"นี่แบงค์มีอะไรกับยัยนี่แล้วหรอคะ"
"เปล่านี่ ทำไมเธอถึงแต่งตัวแบบนี้ออกมาเดินด้วย ในเมื่อเธอก็ไม่ได้มีอะไรกับฉัน!"
"ฉันลืมเสื้อผ้าที่ถอดไว้ข้างเตียงน่ะ"
"กรี๊ดดด! นี่เธออย่าคิดจะแย่งแบงค์ไปจากฉันนะ"
"แต่ฉันเป็นของเขาแล้ว..." เขาหันมามองหน้าฉันด้วยความไม่พอใจ "เธอจะทำอะไรได้"
"ก็ทำอย่างนี้ไง!"
เพียะ!
"นี่คุณตบยัยนี่ทำไมเนี่ย"
"แบงค์คะ ก็ยัยนี่เขาบอกว่าเขาเป็นของคุณ แล้วยังจะปกป้องเขาหรอคะ"
"แต่ผมก็ไม่ได้เป็นของคุณนะ หึ!"
หลังจากนั้นฉันก็ไปเอาเสื้อผ้าที่ข้างเตียง เพราะฉันไม่ได้เอาเสื้อใส่ไว้ที่ตู้เสื้อผ้า ฉันไว้ในกระเป๋าเดินทางที่อยู่ใต้เตียง แล้วโชว์ให้เธอเห็น แล้วเธอก็รีบวิ่ง
 
ออกไปเลย แบงค์ก็หันมาจ้องฉัน
"เธอทำแบบนี้เพื่ออะไร"
"ก็แค่จะออกมาหยิบเสื้อผ้าเปลี่ยน จะให้ฉันใส่ชุดเดินหรือไงเนี่ย"
"แล้วที่บอกว่าเธอเป็นของฉัน!"
"ฉันแค่ยั่วโมโหเขาเท่านั้นแหละ ไม่ได้คิดไรมาก"
"..."
ฉันเข้าไปในห้องน้ำ รีบอาบน้ำแต่งตัวแล้วเดินลงไปกินข้าว ที่ไหนได้ พอลงไปถึงยัยนิกเกิลก็ป้อนนู่นป้อนนี่ให้เขากิน ส่วนฉันกินคนเดียว ช่างเถอะ ชิน
 
แล้ว เพราะฉันตื่นสายกว่าพี่ชายทั้ง 2 อยู่เป็นประจำ - - นิกเกิลหันมาชูคอแลบลิ้นปลิ้นตาใส่ฉันจะอะไรนักหนากะอีแค่ผู้ชายคนเดียว
"คอยาวจะเป็นยีราฟอยู่แล้วแม่คุณ - -*"
"เธอว่าฉันหรอ หา!!"
"ก็ดูเธอสิลิ้นที่แลบออกมายาวกี่เมตรแล้วนั่นน่ะ แล้วคอด้วยนะ"
"กรี๊ดดด! นี่เธอว่าฉัน"
"นี่คุณ คุณจะวี๊ดใส่หูผมอีกมั้ยเนี่ย"
"แต่แบงค์คะ ยัยนี่เขาว่าฉันอยู่นะคะ!!"
"คุณสงบสติอารมณ์แล้วค่อยคุยกัน ส่วนเธอ..." ชี้มาที่ฉัน เค้าหรอ o o? "มากับฉัน!"
ทันทีที่เขาพูดจบก็จับข้อมือฉันลากออกไป ส่วนยัยนิกเกิลก็วี๊ดแตกอยู่ในบ้าน - -* ฉันพยายามแกะมือเขาออกในระหว่างที่เราเดินมาด้วยกับ จุดหมายปลาย
 
ทางคือที่เรือ พาฉันมาที่เรือทำไมล่ะเนี่ย
"นายพาฉันมาที่นี่ทำไม"
"ขึ้นไป..."
"แล้วทำไม..."
"ขึ้นไปเดี๋ยวนี้!"
ฉันไม่กล้าขัดใจเขา เพราะดูท่าทางแล้วเขาเริ่มโมโห T^T ทำไมด้วยเนี่ย เขาก็ขึ้นตามมา ขับเรือออกไป จะพาฉันไปปล่อยกลางน้ำหรอนั่นT^T ฉันขอโทษ 
 
ฉันจะไม่ทำอีกแล้ว พูดดี ๆ ก็ได้ ทำไมต้องขู่ด้วย หลังจากนั้นเขาก็จอดเรือไว้ท่ามกลางน้ำทะเลสีใส ๆ สบายตา
"นี่เธอ ทำไมเธอต้องไปแหย่ยัยนั่นด้วย..."
"เดี๋ยวนี้เรียกแฟนตัวเองว่ายัยนั่นแล้วหรอ *0*"
"นี่! บอกมาซะ ว่าเธอแหย่ยัยนั่นทำไม!" เขาขยับตัวเข้ามาเรื่อย ๆ มันเป็นแค่เรือลำเล็ก ๆ นะ เดี๋ยวฉันก็ตกลงไปหรอก "บอกมาสิ"
"ก็..." หน้าของเขายื่นมาใกล้ ระหว่างใบหน้าของเขาและหน้าฉันห่างกันไม่ถึง 3 เซนติเมตร O///O "..."
ฉันพยายามถอยตัวออกห่างจากเขาให้มากที่สุด แต่มันจนมุมแล้วจริง ๆ ข้างหลังฉันก็เป็นน้ำทะเลใส ๆ น่ะแหละ T^T ฉันลุกขึ้นจากที่นั่งแล้วเสียงหลัก
 
ตกลงไปในน้ำ ช่วยด้วยฉันว่ายน้ำม่ายเป็นนนนน YOY;
ตุ๋ม!!
"หึ ถึงกับโดดน้ำหนีเลยหรอ"
"ชะ...ช่วยด้วย"
ฉันพยายามให้ตัวฉันลอยน้ำจนสุดความสามารถ จนหมดแรงไป...
"ขึ้นมาได้แล้ว :)"
"..."
"นี่เธอ ขึ้นมาได้แล้ว" สีหน้าเริ่มขาวซีด
"..."
"ขึ้นมาได้แล้วนะ อย่าเล่นแบบนี้ ฉันไม่สนุกนะ"
"ช่วย... ด้วย..."
"รถเก๋ง!!"
หลังจากนั้นหญิงสาวคนนั้นก็จมน้ำไป ชายหนุ่มที่เคยยิ้มเพราะเธอตกน้ำไป สีหน้าก็ขาวซีดทันที รีบกระโดดลงน้ำไปหาเธอ ทันใดนั้นชายหนุ่มได้คว้า
 
ร่างหญิงสาวขึ้นมาเหนือผิวน้ำได้ เธอไม่ได้สติ ชายหนุ่มผู้นั้นก็ช่วยผายปอดทันที เธอไม่มีท่าทีจะฟื้น ชายหนุ่มร้อนรนรีบผายปอดต่อจนเธอสำลักน้ำออกมา
"เธอเป็นไงบ้าง ไม่เป็นไรแล้วใช่มั้ย"
"แค่ก ๆ -- --" เขากอดฉันด้วยความดีใจ
"ฉันไม่รู้ว่าเธอว่ายน้ำไม่เป็น แล้วโดดลงไปทำไม"
"ฉันเสียหลักตกลงไปเอง..."
ริมฝีปากของเขารีบมาประกบทันที และโอบกอดฉันอย่างนุ่มนวล ครั้งนี้ไม่เหมือนครั้งก่อน ๆ ฉันสามารถรับรู้ถึงความรู้สึกของเขาว่าเขากลัวอะไรสักอย่าง 
 
เขาเริ่มถอดจูบออกอย่างนุ่มนวล หน้าของเขาแดงมากเลยอ่ะ น่ารักดี -^ ^-
"เออ... คือว่าฉัน... -///-"
"กลับกันเถอะ แล้วนี่นายทำอะไร!"
"ถอดเสื้อไง"
"แล้วถอดทำไมอะ - -///"
"มาห่มให้ เผื่อหนาว"
"ใส่ไปเหอะ แค่นี้เอง^^"
หลังจากกลับถึงบ้าน ยัยนิกเกิลเหมือนจะเป็นจะตายเห็นฉันกับเขาตัวเปียก ส่วนเบสที่พึ่งมาถึงเห็นแล้วก็ตกใจไม่ต่างกัน มันเกิดอะไรขึ้น -..- ประมาณนั้น 
 
เบสจับข้มแล้วลากฉันไปคุยด้วย แต่แบงค์ดึงไว้ก่อน
"ปล่อยดิวะแบงค์ ฉันจะพาน้องรถเก๋งกลับบ้าน"
"ฉันไม่ปล่อย ฉันพามา ฉันพากลับเองได้เว้ย!"
"แบงค์คะ ไปเปลี่ยนเสื้อเถอะค่ะ เดี๋ยวจะไม่สบายเอานะคะ ^^"
"พี่เบสคะ ไปกันเถอะค่ะ"
แบงค์สีหน้าโมโหมาก ช่วยไม่ได้นี่นายมีคนดูแลแล้ว ส่วนฉันก็มี...พี่เบสรับฉันกลับบ้าน ทำไมต้องน้อยใจหมอนั่นด้วยนะยัยรถเก๋ง เธอไม่เคยเป็นแบบนี้ 
 
ตื่นสิตื่น เธอไม่เคยเป็นแบบนี้ พี่เบสลากฉันออกไปจากบ้านขึ้นรถแล้วไม่ได้คุยอะไรกันจนถึงบ้านฉัน
"อ้าว! กลับมาแล้วหรอรถ..."
ฉันเดินเข้าบ้านไปเฉย ๆ ไม่ได้ฟังที่พี่คาร์บอนพูดเลย พี่ซิงค์ก็ไม่อยู่ สงสัยนัดหญิงเที่ยวอีกแล้วแน่เลย ฉันวิ่งขึ้นห้องไปแล้ว ขังตัวเองอยู่ในห้องคนเดียว น้ำ
 
ใส ๆ ก็เริ่มไหลรินออกมาอาบแก้มของฉัน ทำไมด้วย ทำไมฉันต้องมาเสียใจเพราะนาย ฉันต้องไม่หวั่นไหวกับนาย ห่างได้เท่าไหร่ยิ่งดี จำไว้นะรถเก๋ง
หากเธอคือความฝัน อยากกลับไปในฝัน ...
'Bank'
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 250 ท่าน