Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
Touch My Heart ลิ้มรสสัมผัสรักหัวใจนายจอมหยิ่ง
Nickle
:: Ground 9 ::
11
23/11/2554 12:51:55
936
เนื้อเรื่อง
ส่วนหมอนั่นเข้าไปในห้อง เราก็ปรึกษากันเรื่องงานที่จะมีขึ้นในสัปดาห์ที่จะถึงนี้ เป็นงานกินเลี้ยงของนักธุรกิจดังที่ชื่อโบว์ หญิงแกร่ง ยืนหยัดได้ด้วยสอง
 
มือของเธอเอง ต้องมีการแสดงอะไรรึเปล่าอะไรแบบนี้
โครม...เพล้ง!
"พี่บอลต์คะ เขาเป็นบ้าอะไรอ่ะคะ-_-"
"ช่างเขาเถอะครับ เขาเป็นพวกเอาแต่ใจ ไม่ได้อะไรก็แบบนี้"
ขนาดไม่ได้นะเนี่ย จูบฉันเนี่ย -__-'
ฉันกับพี่บอลต์ก็เลยตัดสิ้นใจเข้าไปดูเขา แต่ก็คงจะเหมือนคราวที่แล้วเนี่ยสิ ฉันไม่เอาด้วยหรอกนะ พี่บอลต์เดินนำฉันแล้วเปิดประตูให้ ทำเหมือนอีตานี่
 
เป็นเจ้าของบริษัทเนี่ยแหละ-..-
"เชิญครับ"
"นี่! นายเป็นบ้าอะไรของนายเนี่ย เห็นใจคนอื่นเขาบ้าง คนอื่นเขามีงานทำอย่าเพิ่มภาระให้คนอื่นเขาได้มั้ย!"
"รังเกียจฉันแล้วมายุ่งกับฉันทำไม"
"ไม่ยุ่งก็ไม่ยุ่ง พี่บอลต์คะ ไปคุยกันข้างนอกกันเถอะค่ะ (^^- )"
"ครับ ^///^"
สีหน้าของหมอนี่เริ่มโมโห ฉันไม่สนใจแล้วควงพี่บอลต์ออกไปคุยข้างนอก ตรงสวนหย่อมของบริษัท แล้วก็คุยงานของเราต่อและไม่คิดว่าหมอนั่นจะตามมา 
 
เฮ้ออ.. จะบ้าตาย เมื่อไหร่จะเลิกนิสัยแย่ ๆ สักทีละเนี่ย
"พอแล้วล่ะครับ แบงค์ไม่ตามมาหรอกครับ"
"อ่าว พี่รู้ด้วยหรอ -_-"
"รู้สิครับ ก็เห็นจ้องตาเป็นมัน มันทำอะไรคุณรึเปล่าล่ะเนี่ย"
ทำสิ ทำหนักด้วย!!
"ทะ... เปล่าค่ะ"
"จริงหรอครับ ไม่พูดก็ไม่เป็นไรหรอกครับ ^-^"
"ขอบคุณนะคะ ^ ^"
"งานมีแค่นี้แหละครับ รถเก๋งกลับไปทำงานเถอะ"
"ค่ะ"
ฉันเดินกลับเข้าไปในบริษัทฯ แล้วมาเจอหมอนั่นที่หน้าประตูบริษัทฯ เขายืนขวางฉัน ฉันก็เลี่ยงไปเดินทางอื่น แต่ก็ยังมาขวางฉัน หมอนี่จะอะไรกับฉัน
 
นักหนาเนี่ย
"เธอชอบโคบอลต์หรอ"
"ถ้าชอบแล้วมันผิดมั้ยล่ะ เขาทั้งดี ทั้งเก่ง ทั้งมีน้ำใจ ไม่หยิ่งเหมือนนายไง"
"แล้วเธอไปกับฉันสักสองสามวันได้มั้ย..."
"ไปไหน"
 
พอฉันเคลียร์งานเสร็จ เขาขับรถไปที่ทะเลที่เขาเคยพาฉันมา อีก2เดือนสินะที่จะจบเรื่องบ้า ๆ นี่สักที ฉันเบื่อจะตายอยู่แล้ว เขาบอกว่าเขามีบ้านพักอยู่ที่นี่ 
 
เขาขับรถมาถึงบ้านพักของเขา แล้วมาดูทั้งนอกบ้านและในบ้านมันสวยตั้งแต่นอกบ้านแล้วอ่ะ แล้วในบ้านจะเป็นยังไงนะ
"มาแล้วหรอคะ แบงค์ ^-^"
"นิกเกิล คุณมาที่นี่ได้ยังไงเนี่ย!"
"ก็แบงค์น่ะสิคะ มาที่นี่ทำไมไม่บอกนิกเลยล่ะคะ T^T"
"เอิ่ม..." เขาหันมามองฉันแล้วอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ ไม่กล้าพูด "คือ..."
"แล้วมามองฉันทำไมล่ะ -0-///"
"คือผมคิดว่าคุณไม่ว่างน่ะครับ ก็เลยไม่ได้ชวนมาด้วย..."
"แหม... สำหรับแบงค์ นิกว่างเสมอแหละค่ะ^-^"
"คุยกันตามสบายนะ เดี๋ยวฉันออกไปเดินเล่นก่อนละกัน -_-^"
"ตะ..."
ฉันรีบเดินออกมาจากบ้านพักของเขาก่อนที่เขาจะพูดจบ แถวนี้ไม่ค่อยมีคนด้วยแฮะ โทรหาพี่ดีกว่าเดี๋ยวพี่ ๆ เป็นห่วง
(ฮัลโหล)
"พี่ซิงค์หรอ หนูถึงแล้วนะพี่ :)"
(เป็นไงมั่ง หมอนั่นไม่ได้ทำอะไรแกนะ)
"ค่าา~ พี่ซิงค์หวงหรอ โอ๋ ๆ ๆ"
(โอ๋บ้าอะไร ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว วางละนะ)
"จ๊ะ ^^"
หลังจากวางโทรศัพท์ไป ฉันก็ไปเดินเล่นแถวชายหาด คลื่นกระทบฝั่ง เสียงน่าฟัง บรรยากาศเงียบสงบริมชายหาดนี่ดีจริง ๆ สบาย ๆ เฮ้ออ~
ควับ!
"เมื่อกี้โทรคุยกับใคร ทำไมต้องทำเสียงอ้อน ๆ แอ้น ๆ ด้วย"
"ทำไมฉันต้องบอกนายด้วย นู่นแฟนนายเรียกแล่ว"
"ฉันไม่ได้เป็นแฟนกับยัยนั่นสักหน่อย"
"ปล่อยฉัน! ใครจะไปรู้นายล่ะ ไปกับคนนู้นทีคนนี้ที"
"แล้วทำไมล่ะ ฉันไม่มีแฟน แล้วเธอต้องเป็นแฟนฉัน!"
"ทำไมต้องเป็นฉันด้วย ไปหาแฟนนายไปป!!"
"บอกแล้วไงว่าไม่ใช่!!"
"ปล่อย... อุ๊บ!! OxO!!"
นี่นายคิดอะไรอยู่กันแน่เนี่ย ฉันไม่ใช่ของเล่นหรือตุ๊กตานะ ถึงให้ฉันทำอะไรก็ได้ตามใจชอบ T^T ริมฝีปากอุ่น ๆ ของเขาเข้าประกบรีมฝีปากของฉันอย่าง
 
จัง ฉันรับรู้ถึงอารมณ์โกรธของเขา แล้วจูบด้วยความร้อนแรง ฉันพยายามผลักเขาออก แต่แรงของเขามากกว่าแรงฉัน เขาดึงฉันเข้าไปกอดไว้กลัวว่าฉันจะหนีไปไหน
 
ซะอย่างนั้น น้ำตาของฉันเริ่มไหลรินออกมาตามแก้ม เขาก็ค่อย ๆ ผลักะฉันออกมาจากตัวเขา
"ธ...เธอเป็นอะไร"
"นายมันบ้า... ฮึก" ดูเขามีสีหน้าท่าทางตกใจเมื่อเห็นฉันร้องไห้ แต่เขารีบปรับสีหน้าเมื่อฉันด่าเขา
"หึ แค่นี้ก็ร้องแล้ว ตอนที่ฉันไปจูบคนนู้นทีคนนี้ทีไม่เห็นมีใครเขาร้องเลย" เขาชี้มาที่ฉัน "มีเธอคนเดียวที่ร้องไห้เพราะฉันจูบเธอ!!"
เพียะ!!
"เพราะฉันไม่ใช่คนพวกนั้น ฉันเป็นตัวฉันเอง อย่าเอาฉันไปเทียบกับคนอื่น! ฮึก...T^T" ฉันร้องขี้มูกโป่งหันหลังแล้ววิ่งออกไป
"เดี๋ยวสิ! รถเก๋ง!!"
เขาตะโกนหลังจากที่ฉันวิ่งออกไปแล้ว แต่ครั้งนี้ที่ฉันได้ยินคือชื่อเต็ม ๆ ของฉัน เขาจำชื่อฉันด้วยหรอ สนใจความรู้สึกฉันด้วยงั้นหรอ หึ~ บ้าชะมัด ฉันวิ่ง
 
มาจนหมดแรง แล้วมองหาบ้านพักของเขา ไม่เห็น! T^T สงสัยวิ่งมาไกล มืดแล้วด้วย ทำไมฉันต้องมา... เจอกับไอบ้านี่ด้วย เพราะเป็นแฟนกับพี่ซัลงั้นหรอ งั้นพอฉัน
 
กลับไปแล้วเลิกกับพี่เขา เลิกเป็นนางแบบ แล้วเป็นอย่างอื่นที่ไม่เจอเขา ย้ายที่อยู่ด้วย TOT
"ทำไม... นายถึงชอบไปทำร้ายจิตใจคนอื่นเขาด้วย"
"...."
"เฮ้อ... ลมเย็นดีจัง ^-^"
"...."
ฉันตัดสินใจเดินกลับที่พัก ไม่ใช่ว่าฉันจะดีกันกับเขาแล้ว เพราะถ้าฉันไม่พักที่นั่นจะให้ไปไหนเนี่ย!! เปลี่ยวก็เปลี่ยว T^T
"ครืด ๆ"
เสียงคลื่น
พอฉันเดินจวบจนจะถึงที่พัก ตาก็เริ่มพล่ามัว ฉันเห็นคนตรงหน้าฉันแล้ว เขาคือ... แบงค์
"เฮ้ย! เธอ... เป็นอะไรรึเปล่า"
ควับ!!
รับฉันไว้ได้... งั้นหรอ
"ตัวร้อนจี๋เลย ไปทำบ้าอะไรมาเนี่ย!"
"นะ... นายว่าฉันบ้าหรอ..." วิญญาณออกจากร่าง... OoO!!
หนุ่มน้อยช้อนตัวหญิงสาวขึ้นแล้วอุ้มเข้าบ้านไป สีหน้าของเขารีบร้อนมากอุ้มขึ้นไปที่ห้องของหญิงสาวที่เตรียมไว้ให้แล้ว แล้วหญิงอีกคนหนึ่งซึ่งอิจฉาที่ชาย
 
หนุ่มอุ้มขึ้นห้องไปแล้วทำบ้าง แต่ไม่ได้ผล ชายหนุ่มยกกาลามังมาไว้ที่เก้าอี้แล้วเช็ดตัวให้หญิงสาวที่นอนอยู่บนเตียงด้วยความนุ่มนวล
"ทำไมนะ... เธอถึงทำให้ฉันเป็นได้ถึงขนาดนี้"
ฉันมาอยู่บนเตียงได้ไงเนี่ย แล้ว...เขามาอยู่ข้าง ๆ เตียงที่ฉันนอนได้ไงเนี่ย กุมมือของฉันแน่น ฉันค่อย ๆ แกะมือของเขาออก ถ้าแฟนของเขามาเห็นฉัน
 
โดนตบหนักเลยน่ะสิ T^T ท่องไว้ แกะเบา ๆ
นิ้วชี้...
นิ้วกลาง...
นิ้วนาง...
นิ้ว...
ควับ!
O_O!
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 366 ท่าน