Guest   
 
Username:
Password:




 


  
 



 
อ่านเรื่อง
Rainbow Style เส้นทางสายสีรุ้ง
kk.
1
2
03/10/2557 08:48:58
302
เนื้อเรื่อง
กิ๊งก่อง....กิ๊งก่อง....
     "เอาล่ะวันนี้พอแค่นี้ก่อน นักเรียนอย่าลืมทบทวนบทเรียนวันนี้ด้วยล่ะ มีออกสอบนะ โชคดีจ้ะทุกคน" เสียงคุณครูประจำวิชาบอกก่อนจะเดินออก
จากห้องเรียนไป ขณะนี้เป็นเวลาเลิกเรียนแล้ว และฉันก็กำลังจะเตรียมตัวจะกลับบ้าน โอ๊ย!!! เมื่อยชะมัดเลย นั่งเรียนทั้งวันเนี่ย ฉันที่เก็บของเสร็จแล้วกำลัง
จะลุกขึ้นนั้น ยัยบ้า อึนเซบิน ก็วิ่งมากระชากแขนฉันอย่างแรง 
     "หยุดก่อน คิมโซมี เธอจะไปไหนน่ะ" เซบินถามฉัน แต่มือหล่อนก็ยังไม่ยอมปล่อยออกจากแขนฉัน 
     "โอ๊ย!! ฉันเจ็บนะยัยบ้าเซบิน ฉันก็จะกลับบ้านน่ะสิ มีอะไรยะ" ฉันตอบพร้อมกับกระชากแขนออกจากมือยัยเซบิน 
     "คือว่านะ เอ่อ...เราไปกินไอศกรีมกันมั๊ย ก่อนกลับบ้านน่ะ" ยัยเซบินตอบฉันอึกอัก พลางมองไปทาง ฮวังกีเท เพื่อนสนิทของฉันอีกคน
     "เราเหรอ? ฉันกับเธอ ใช่มั๊ย?" ฉันเลิกคิ้วพลางถาม ทำไมฉันจะไม่รู้ ยัยนี่น่ะแอบปิ๊ง กีเทตั้งแต่ม.ปลายปี 1 แล้ว นี่จนปี 2 แล้วก็ยังไม่สารภาพรักสักที
แน่นอนว่า นายกีเทเองก็รู้ และดูเหมือนว่าจะมีใจให้ยัยเซบินด้วย แต่หมอนี่มันสนุกกับการแกล้งยัยเซบินมากกว่าน่ะสิ โรคจิตชะมัด  ยัยเซบินเงียบไปกับคำ
ถามของฉัน แถมยังทำหน้ามุ่ยอีกต่างหาก ฉันกับนายกีเท ได้แต่กลั้นหัวเราะกับปฏิกิริยาของยัยนี่ ฮ่าฮ่าฮ่า ยัยนี่เวลาจนมุมนี่น่ารักชะมัด
     "เฮ้!! ฮวังกีเท นายจะไปด้วยกันมั๊ย" ฉันถามแต่พลางเหลือบมองยัยเซบินที่ค่อยๆเงยหน้าขึ้นมารอคำตอบ จังหวะเดียวกับที่นายกีเทหันมามองแล้ว
ยักคิ้วข้างซ้ายให้หนึ่งที ทำเอายัยเซบินจะช็อคตายกลางอากาศ ฮ่าฮ่าฮ่า ยัยนั่นแข็งทื่อไปเลย
ระหว่างที่พวกเราทั้ง 3 กำลังจะเดินออกจากประตูโรงเรียน  "ครืด~~ครืด~~ครืด~~" เสียงมือถือของฉันก็ดังขึ้นซะก่อน 
     "นี่ เดี๋ยวฉันรับโทรศัพท์ แป๊บนึงนะ" ฉันว่าพลางกดรับโทรศัพท์ "ค่ะแม่ อะไรนะ? ตอนนี้เหรอคะ? ค่ะค่ะ เข้าใจแล้วค่ะ จะไปเดี๋ยวนี้แหละ"
นายกีเทหันมามองหน้าฉันพร้อมกับทำหน้างง พลางยกมือถือของตัวเองขึ้นมาไว้ข้างตัว ประมาณจะถามว่า ฉันยังไม่ได้โทรหาเธอเลยนะ ที่จริงฉัน
กับนายกีเทแอบเตี๊ยมกันไว้ว่า พอถึงหน้าโรงเรียนแล้ว นายกีเทจะแอบโทรเข้ามือถือฉัน แล้วให้ฉันรับโทรศัพท์แล้วบอกว่ามีธุระ ไปกับพวกนั้นไม่ได้ ที่จริงแล้ว
นายกีเทเองก็อยากจะสวีตสองต่อสองกับยัยเซบินเหมือนกันนั่นล่ะ ฮึ ทำไมฉันจะไม่รู้
     "พวกเธอคงต้องไปกันสองคนแล้วล่ะ พอดีแม่ฉันโทรมามีธุระด่วนน่ะ จริงๆนะ" ฉันบอกพร้อมเน้นคำว่า จริงๆ ไปเท่านั้นแหละนายกีเทเลยเข้าใจ
     "เกิดเรื่องอะไรหรือเปล่า โซมี" ยัยเซบินถามฉันด้วยน้ำเสียงห่วงใย 
     "คงไม่มีอะไรหรอก อย่าห่วงเลย" ฉันคว้ามือยัยเซบินขึ้นมาจับไว้ พร้อมกับตอบไป และหันหน้าไปทางนายกีเท
     "นี่นาย ฝากส่งยัยเซบินถึงบ้านด้วยล่ะ ฉันไปก่อนนะ บาย" ฉันบอกพร้อมกับโบกมือลาแล้วเดินแยกไปอีกทาง ก่อนจะหันกลับมามองเห็นว่าทั้งสอง
คนก็เดินออกไปแล้วเช่นกัน อ่า ~~~ ฉันหวังว่าสองคนนั้นจะไปกันได้ดีนะ
อึนเซบิน เป็นเพื่อนสนิทของฉัน มาตั้งแต่สมัย ม.ต้นแล้ว เพราะฉันเป็นคนนิ่งๆและจริงจังกับเรื่องเรียนมากเกินไป จึงทำให้ฉันดูเป็นคนหยิ่งๆในสาย
ตาของคนรอบข้าง ก็มีแต่ยัยซื่อบื้อเซบินเท่านั้นแหละที่มาตีสนิทกับฉัน ยัยนี่จึงเป็นเพื่อนสนิทคนเดียวที่ฉันมี ส่วนฮวังกีเท นายนี่เพิ่งสอบเข้ามาเรียนโรงเรียน
เดียวกับฉันตอน ม.ปลาย ด้วยคะแนนอันดับ 1 เท่ากับฉัน จึงถูกจับตามองเป็นพิเศษ และด้วยความเป็นที่ 1 นี่แหละ ฉันกับนายกีเท จึงมักถูกจับคู่กันให้ทำ
กิจกรรมต่างๆของโรงเรียน เราจึงเริ่มสนิทกัน ที่สำคัญกว่านั้น หมอนี่มันเป็นเพื่อนบ้านฉันน่ะสิ อยู่ข้างๆบ้านกันเลย เพราะฉะนั้น ฉันจึงมักไปไหนมาไหนกับสอง
คนนี้เท่านั้น  ไม่อยากจะบอก นายกีเทน่ะ นอกจากจะหัวดีแล้ว ยังป๊อบอีกต่างหาก ผู้ชายอะไรหล่อชะมัด !!!
ฉันนั่งรถเมล์กลับบ้าน พลางคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย ก็ถึงป้ายที่จะลงพอดี เดินเข้าซอยไปอีกหน่อย ก็จะถึงบ้านฉันแล้ว
     "หนูกลับมาแล้วค่า~~~ แหมหอมเชียวทำอะไรกินคะแม่" ฉันว่าพลางวิ่งขึ้นห้องนอนเอากระเป๋าไปเก็บ ก่อนจะเดินลงมาหาแม่ที่ห้องครัว
     "โซมี วันนี้เราจะมีแขกมาบ้าน จำที่แม่เคยบอกหนูได้ไหม หากว่าแม่จะแต่งงานใหม่น่ะ วันนี้แม่จะพาเขามาแนะนำให้หนูรู้จัก" แม่ว่า
     "ค่ะแม่ ถ้าแม่มีความสุข หนูก็ยินดีด้วยค่ะ " ฉันพูดพร้อมกับเข้าไปกอดแม่จากข้างหลัง 
หลังจากพ่อฉันเสียไป เราก็มีกันแค่สองคนแม่ลูกเท่านั้น หากแม่คิดจะแต่งงานใหม่ ฉันก็ยินดี แม่ฉันน่ะเป็นครูโรงเรียนอนุบาล แถมยังสาวยังสวย
อีกต่างหาก อายุเพิ่งจะ 30 กว่าๆเอง ยังมีโอกาสที่จะเจอคู่ชีวิตที่ดีๆอีกเยอะ 
     "อ๊ะ มากันแล้วนี่ เดี๋ยวแม่ไปเปิดประตูก่อนนะ"
หลังจากที่พวกเขาพากันเดินเข้ามาแล้ว ฉันที่กำลังลุกขึ้นโค้ง ทักทายเขา คนที่จะมาเป็นคุณพ่อคนใหม่ ฉันก็ได้พบความจริงอีกข้อนึงว่า เขาคนนั้น
มีลูกชายติดมาด้วย ที่สำคัญ ลูกชายของเขาดันเป็นรุ่นพี่ประธานนักเรียนสุดเพอร์เฟ็ค โรงเรียนเดียวกันกับฉัน และเขาเองก็คงจะตกใจไม่น้อยกว่าฉัน เราเจอ
กันบ่อยๆ เวลาทำกิจกรรมของโรงเรียน แน่นอนล่ะว่า ชีวิตฉัน คงจะอยู่อย่างไม่สงบสุขต่อไปแน่ๆ
 
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
    มีปัญหาทางเว็บ ติดต่อ [email protected] จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 149 ท่าน

Line PM