Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
Deathly of The Death คำสั่งร้าย...ให้หัวใจเจอรัก
Jerney
บทที่ 5 สามปีศาจแห่งเซนต์แครอเรีย
6
19/11/2554 23:44:27
379
เนื้อเรื่อง

บทที่ 5

สามปีศาจแห่งเซนต์แครอเรีย

 
ฉันเดินไปรวมกลุ่มกับอีกเก้าคนที่สอบผ่านก่อนหน้าฉัน ส่วนมากเป็นเด็กผู้หญิงนะ

เนี่ย(ก็มีผู้หญิงมาสอบตั้ง90%นี่) เมื่อฉันเดินไปถึงก็มีผู้หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามาหา

อา...ทำไมเด็กผู้หญิงโรงเรียนนี่ส่วนใหญ่หน้าตาดีนะ ฉันอิจฉานะเนี่ย


            “เธอใช่คนที่ตะโกนเสียงดังเมื่อกี้ใช่ไหม”


            ตะโกน...นี่เธอยังไม่ลืมอีกเรอะ ฉันจะตบคนสวยนี่ผิดไหมเนี่ย


            “อื้ม ใช่ล่ะมั้ง”


            “เธอมากับท่านคิลเหรอ”


            ท่านคิล ทำไมทุกคนเรียกเขาว่าท่านคิลกับหมดเลยนะเนี่ย เขาเป้นลูกเจ้าของ

โรงเรียนหรือไง


            “อือ ทำไมเธอถึงเรียกเขาว่าท่านคิลล่ะ”


            “ก็เพราะว่าเขาเป็นหนึ่งในสามปีศาจของเซนต์แครอเรียน่ะสิ เธอเป็นเด็ก

ใหม่งั้นเหรอ”


            ปีศาจอะไรเนี่ย อย่าบอกนะว่าโรงเรียนนี้มีปีศาจจริงๆ(ยัยนี่มันบ้าหรือ

เปล่า)


            “ใช่ ฉันเพิ่งเข้ามา ทำไมรู้ล่ะ”


            “นั่นไง ถ้าเธออยู่ที่นี่มานานไม่มีทางไม่รู้จักสามปีศาจแห่งเซนต์แครอเรีย

หรอกน่า แต่ก็นะ ที่นี่น่ะมีเด็กใหม่น้อย ส่วนมากก็เป็นเด็กเก่าทั้งนั้นแหละอ๊ะ!ฉันลืม

แนะนำตัวเองเลย ฉันชื่อไมน์นะ”


            เหอะๆ ทำไมเธอไม่รอให้ฉันเดินออกไปแล้วค่อยบอกชื่อล่ะยะ


            “อืม ฉันชื่ออาร์ทว่าแต่สามปีศาจนี่คืออะไรเหรอ”


            “อ้อ สามปีศาจแห่งเซนต์แครอเรียน่ะเหรอ ก็เป็นคล้ายๆกับผู้คุมกฎของ

โรงเรียนนั่นแหละ ก็นะใกล้ๆโรงเรียนเรามันมีแหล่งชุมนุมของพวกอันธพาลน่ะ พวก

เขาก็จะคอยดูแลไม่ให้พวกอันธพาลมันมาหาเรื่องเด็กในโรงเรียนนั่นแหละ”
     

       “ฟังดูดีจังเลยนะ”
     

       “แหม...ก็นะ แต่ถึงพวกเขาจะคอยกันไม่ให้พวกอันธพาลมาหาเรื่องพวกเรา แต่

ที่อันธพาลพวกนั้นมาหาเรื่องก็เพราะพวกเขาไปหาเรื่องพวกอันธพาลนั่นเองน่ะละ”
  

          แป่ววว ไอ้พวกนี้นี่มันยังไงกันนะ
  

          “แล้วคิลก็เป็นหนึ่งในนั้นเหรอ”
  

          “อ่า...ใช่แล้วล่ะ ในกลุ่มจะมีสามคนน่ะ ยมทูตแห่งความตาย กางเขนป

ระหาร และก็มี เทพีสีเลือด เป็นหัวหน้าน่ะ”
  

          นั่นมันชื่อคนเหรอน่ะ
  

          “ชื่อเรียกยากจังเนอะ ฮะๆๆ”
  

          “มันเป็นฉายาจ้ะ ยมทูตแห่งความตาย ก็เป็นฉายาของท่านคิลไงแต่พวกนั้น

น่ะโหดนะ โดยเฉพาะเทพีสีเลือดน่ะ ทั้งๆที่เทพีสีเลือดยังเด็กอยู่แท้ๆเลยนะ เฮ้อออ”
  

          “เทพีสีเลือดเป็นเด็กงั้นเหรอ”


            “อ่า...ก็ไม่ใช่ว่าเด็กหรอกนะ แต่ก็อายุน้อยกว่าพวกเราน่ะ”


            “แต่เธอบอกว่าเทพีสีเลือดเป็นหัวหน้าไม่ใช่เหรอ แล้วที่ฟังดู ดูเหมือนจะเป็น

ผู้หญิงด้วยนี่”


            “ก็เป็นผู้หญิงนั่นล่ะ แต่เค้าว่ากันว่าเทพีสีเลือดน่ะโหดที่สุดในกลุ่มเลยนะ

เพราะทุกครั้งที่มีเรื่องทั้งตัวเธอจะมีแต่เลือดของฝั่งตรงข้าม เขาเลยเรียกกันว่าเทพีสีเลือด

ไง”


            เลือดท่วมตัวเลยเหรอเนี่ย เด็กคนนี้จะโหดเกินไปม๊ายยย


“อ้อ แล้วอีกสองคนที่เหลือชื่ออะไรเหรอ”


            “...”


            อะ...เอ่อ ฉันถามอะไรผิดหรือเปล่า ทำไมเธอทำหน้าตาน่ากลัวจังเลยอ่ะ


            “ฉันไม่กล้าบอกหรอกนะ ไม่มีใครกล้าเรียกชื่อพวกเขาตรงๆหรอกถ้ายังไม่

อยากตายน่ะ เวลาพวกฉันจะเรียกท่านคิลยังต้องมีคำว่าท่านเลย”


            คะ...คิล โหดขนาดนั้นเลยเหรอเนี่ย แล้วฉันเรียกชื่อเขาห้วนๆมาตั้งหลาย

ครั้งแล้วอ่ะ ฉันจะตายมั้ยเนี่ย


 
 
            “การทดสอบสิ้นสุดลงแล้ว ขอแสดงความเสียใจกับคนที่ไม่ผ่านนะครับ

แล้วมาทดสอบกันใหม่เทอมหน้านะคร้าบบบ”


            ทุกคนไม่ต้องแปลกใจกับประโยคหลังของท่านประธานชมรม(เหมือน

ฉัน)หรอกนะ เพราะชมรมของที่นี่ สามารถเลือกใหม่ได้ทุกเทอม และชมรมนี้ก็มีคน

มาสอบอย่างล้นหลามทุกเทอม(อย่างไมน์ที่เธอว่ามาทดสอบเข้าชมรมทุกเทอมตั้งแต่

ม.1แต่เธอเพิ่งได้เข้าตอนม.5เหอะๆๆ)


                พอเด็กนักเรียนคนอื่นๆออกไปจนเหลือสมาชิกในชมรมจริงๆไม่ถึงสาม

สิบคน ซึ่งเป็นเด็กใหม่ทั้งหมดสิบสามคน ช่างลัคกี้นัมเบอร์จริงๆ


            “ก่อนอื่น ต้องขอกล่าวต้อนรับทุกๆคนเข้าสู่ชมรมยิงธนูของเรานะครับ อย่าง

ที่รู้ๆกันอยู่นะครับว่าชมรมของเรามีนักกีฬายิงธนูที่ได้แชมป์ระดับเขตอยู่ และพี่ก็หวัง

อย่างยิ่งว่าทุกๆคนในชมรมจะสามารถไปได้สูงกว่านั้น”


            พี่แกหวังสูงไปไหมเนี่ย แค่ยิ่งให้เข้าเป้า ยังทำได้ยากเลยนะนั่น


            “และเพื่อให้ทุกคนสามารถพัฒนาฝีมือได้อย่างรวดเร็ว เดี๋ยวพี่จะให้สมาชิก

ใหม่จับคู่กับสมาชิกเก่านะครับ ให้เป็นบัดดี้กัน สมาชิกเก่าจะได้สอน แล้วก็ให้ทุกๆคน

มาซ้อมกันทุกเย็นหลังเลิกเรียนด้วยนะครับ เอาล่ะ น้องๆสมาชิกใหม่อยากได้ใครเป็น

บัดดี้ไปขอได้เลยนะครับ”


            เอาล่ะสิ ฉันไม่รู้จักใครเลยสักคนอ่ะ ฉันเริ่มมองไปรอบๆอย่างไม่รู้จะไป

ทางไหน แต่ว่า...


            “ท่านคิล ได้โปรดมาเป็นบัดดี้ให้นิ้งนะคะ”


            “ไม่ได้ย่ะ ท่านคิล ขอความกรุณาท่านคิลมาเป็นบัดดี้กับมายด์นะคะ”


            “แย่จัง!เราเป็นสมาชิกเก่า อย่างนี้ก็เป็นบัดดี้กับท่านคิลไม่ได้น่ะสิ”


            มัน...มาอีกแล้ว ไอ้เสียงโหวกแหวกโวยายท่านคิลอย่างนั้นอย่างนี้ เมื่อไหร่

มันจะจบ(วะ) แล้วอะไรกันมีได้โปรด มีขอความกรุณา นี่พวกหล่อนขอพ่อขอแม่อยู่

หรือไงเนี่ย ฉันยืนบ่นยัยพวกนั้นในใจ และสังเกตว่ามันเริ่มมีเสียงกรี๊ดขึ้นมาแล้วสินะ


            “มาเป็นบัดดี้กับฉัน”


            ฉันเงยหน้าขึ้นมองคิล ที่มาอยู่ตรงหน้าฉันเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ถึงว่าสิทำไมเสียง

กรี๊ดมันถึงได้ดัง แต่ว่าเมื่อกี้...เขาขอฉันเป็นบัดดี้เรอะ!!!แต่เท่าที่ฉันฟังมันดูไม่เหมือน

คำขอนะฉันว่า มันเหมือนคำสั่งมากกว่า


            “นายพูดกับฉันงั้นเหรอ”


            “เธอเป็นบัดดี้ฉัน”


            โอ๊ยยย ขอร้อง ช่วยตอบให้ตรงคำถามฉันจะได้ไหมเนี่ย ฉันยังไม่รู้เลยว่า

นายพูดกับใคร จะไปเป็นบัดดี้นายตอนไหนวะเนี่ย


            “อ้าว ท่านคิลได้บัดดี้แล้วเหรอครับ แหม สงสัยน้องคนนี้จะเก่งเข้าตาแชมป์

ระดับเขตของเราแฮะ น้องอาร์ทได้บัดดี้แล้วก็กลับบ้านเลยก็ได้นะครับ แล้วเจอกันพรุ่งนี้

หลังเลิกเรียนน้า”


            เฮ้ยๆ ไอ้พี่เฟส ฉันยังไม่ได้ตอบอะไรเลยนะเฟ้ย แล้วทำเรียกหมอนี่ว่าท่าน

คิล พี่อายุมากกว่าไม่ใช่เรอะ แล้วฉันไม่ได้เรียกมันจะเอาฉันตายมั้ยเนี่ย ว่าแล้ว อีตาพี่

เฟสก็กวาดเหล่าคนที่รุมล้อมคิลออกไป ตรงนี้เลยเหลือแต่ฉันกับคิล ให้ตายสิ ฉันไม่รู้จะ

คุยอะไรกับเขาเลย


            “งะ...งั้นฉันกลับบ้าน เลยก็แล้วกันนะ บะ..บ๊ายบาย”


            ฉันรีบหันหลังแล้วหยิบกระเป๋าเดินไปทางประตูห้องชมรม


            “เดี๋ยวสิ เดี๋ยวฉันไปส่ง”


            “มะ...ไม่เป็นไร ฉันไปเอง”


            ว่าแล้วฉันก็รีบเดินให้เร็วกว่าเดิม ไอ้บ้าเอ๊ย!!ฉันรีบกลับเพราะหนีนายนั่น

แหละ


            “หาประตูโรงเรียนเจอหรือไง”


            อึก...หยุดเลย ทันที  โธ่เว้ย!!!นี่ฉันต้องหาแผนที่โรงเรียนมาเก็บไว้เลยมั้ย

เนี่ย จะได้รอดจากหมอนี่


            “ไป”


                นี่ฉันต้องแพ้หมอนี่ตลอดเลยใช่ม๊ายยย!!!


ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 159 ท่าน