Guest   
 
Username:
Password:




 


  
 



 
อ่านเรื่อง
นายซุปเปอร์สตาร์จอมโหดกับยัยแฟนคลับจอมจุ้น
FonFonBouBou
Surprise
4
19/11/2554 15:17:47
389
เนื้อเรื่อง
หมับ !!  เอ๊ะ ใครเนี้ยมาจับแขนทั้งสองข้างของฉันไว้ โว้ย !! ฉันจะดูฮาร์แวร์ ปล่อยนะโว้ยยย ฉันสะบัดแขนจนแขนจะเคล็ดอยู่แล้วนะ  แหนะ …ยังไม่ปล่อยอีก ฉันเลยต้องหันหน้ากลับไปดู  เอ๋ …พี่สองคนนี้มาจับแขนฉันทำไมเนี้ยแถมบนคอมีป้ายเขียนว่า saff  สงสัยพี่แกคงเป็น staff คอนเสิร์ตนี้ล่ะมั้ง แล้วมีอะไรกับฉันล่ะ
“ ค่ะ…..???”
“พี่มีอะไรกับหนูหรือเปล่าค่ะ ทำไมต้องมาจับหนูแบบนี้ด้วย” ฉันถามพี่สองคนอย่างสงสัย เร็วๆหน่อยเถอะคอนเสิร์ตใกล้จะจบฉันยังอยากมองหน้าฮาร์แวร์นานๆนะ เผื่อว่าคืนนี้จะได้เก็บไปฝัน โฮะ โฮะ
“น้องค่ะ ช่วยมากับพวกพี่หน่อยได้ไหมค่ะ”
“ ไป??  ไปไหนค่ะ”
“น้องอยากเจอหนุ่มๆ Nightmare ไหมล่ะจ๊ะ” ฉันทำหน้างง นี้คงเป็นการเซอร์ไพรส์ล่ะมั้ง อ้ายยย….>/////<
โชคดีจริงๆเลยยัยหมอนอิงเอ้ย นี้เกิดมาสวย รวย แถมยังโชคดีขนาดนี้ โฮะ โฮะ นมเปรี้ยวเธอโทษฉันไม่ได้จ๊ะเพื่อนเลิฟ ฉันชวนเธอแล้วแต่เธอดันไม่ว่างเองนะ โทษฉันไม่ได้หรอก แต่ไม่เป็นไรเดี๋ยวเพื่อนแกคนนี้จะถ่ายรูปไปฝากก็แล้วกันนะ หุหุ
“แต่คอนเสิร์ตยังไม่จบเลยนะค่ะ ขอดูก่อนค่อยไปได้ไหมค่ะ”  
“น้องค่ะ มีคนอยากเจอตัวหนุ่มๆตัวเป็นๆตั้งเยอะแยะ น้องโชคดีแค่ไหนที่เขาเลือกน้อง น้องยังจะงกค่าตั๋วอีกหรอค่ะ” อู้ยยย ไม่ได้งกนร้า แต่ก็แค่อยากดูฮาร์ดแวร์เล่นเบสนานๆนี้หนา  หล่อ น่ารัก สเปกเลยยยย
“ไปค่ะ ไป ไปเดี๋ยวนี้แหละค่ะ”
“เฮ้อ !!!  ฮาร์ดิสคิดยังไงนะถึงเลือกยัยนี้มางานมิตติ้ง สุดเอ็กซคูทีฟ ก็สวย น่ารักอยู่หรอกนะ แต่นิสัยนี้สิ”
“ฉันก็ว่างั้นแหละแก”
“ช่างเถอะ เรารีบทำงานให้มันเสร็จๆไปเถอะ ฉันล่ะยากกลับบ้านไปเจอแฟนจะแย่อยู่แล้ว”
“อืม…น้องค่ะรีบเดินตามพวกพี่มาเลยนะค่ะ” ประโยคหลังนี้หันมาพูดกับฉัน นึกว่าฉันไม่ได้ยินหรือไงป้า ฮึ่ย …T^T ช่างเถอะยังไงฉันก็จะได้เจอฮาร์ดแวร์ตัวเป็นๆแล้วนี้หนา แต่รู้สึกว่าจะได้ยินพี่แกบอกว่าพี่ฮาร์ดดิสเป็นคนเลือกฉันนี้หนา แล้วใครจะสนล่ะ ยังไงก็ฉันก็ต้องได้เจอฮาร์ดแวร์บ้างล่ะว้า  ฮาร์ดแวร์จ๋าอดใจรอแปปนึงนะ หมอนอิงคนนี้จะไปหาคุณเองค่ะ
 
ฉันเดินตามพี่ staff สองคนมาจนถึงทางเดินที่คาดว่าน่าจะเป็นทางเดินไปห้องพักของนักร้อง แดนเซอร์  กว่าจะเดินออกมาได้เล่นเอาเกือบแย่ก็แต่ละคนเล่นเบียดกันยังกะปลากระป๋อง เฮ้อ !!!  ฉันเข้าไปอยู่ในปลากระป๋องนั้นได้ยังไงนะแถมยังอยู่หน้าเวทีได้อีกด้วยฉันนี้เทพจริงๆ  หุหุ 
ผู้คนเดินกันไปมาจนฉันเริ่มลายตาแต่คนวุ้นอยู่กับงานของตัวเอง ไม่สนใจว่าใครจะทำอะไร ยังไง นี้คงชนกันก็คงหันไม่มีเวลาหันหน้ากลับมาขอโทษหรอกมั้ง  วุ้นวายกว่านี้มีอีกไหมเนี้ย ตื่นเต้นก็ตื่นเต้น ฉันจะได้เจอหนุ่มๆ ฝันร้ายตัวต่อตัวจริงๆหรอเนี้ย  ฉันคงไม่ได้ฝันไปหรอกมั้ง
“ โอ้ยยย….!!!”   ฉันร้องเสียงดังลั่น เจ็บแขนจัง ฉันไม่ได้ฝันจริงๆๆ หรอเนี้ย  ตื่นเต้น ๆๆ  ๆ  ใจเย็นๆ ยัยหมอนอิงเอ้ย ใจเย็น ๆ  อ๊ากกก ๆๆๆๆๆ  หัวใจฉันแทบจะทะลุออกมาแล้วนะเนี้ย ทำไมฉันต้องตื่นมากขนาดนี้ด้วยนะ  
“น้องค่ะ…น้องค่ะ….น้องงงง” จะตะโกนทำซากอะไรเนี้ย ยืนอยู่ใกล้แค่นี้
“ค่ะ”
“พี่เรียกน้องตั้งนาน มัวเหม่ออะไรอยู่ตรงนั้นล่ะ รีบตามเถอะใกล้จะถึงแล้ว”  ก็คนมันตื่นเต้นนี้หนา วันไหนแฟนพี่มีชู้ หัวใจพี่ก็จะเต้นแรงแบบหนูนีแหละ
พี่สองคนพาฉันเดินเข้ามาในห้องๆหนึ่งที่มีขนาดใหญ่พอสมควร มีโต๊ะเหมือนห้องประชุมเดะ แต่ผิดตรงที่ในนี้ไม่มีคนแก่เคร่งขรึมใส่สูท ผูกไท นั่งอยู่แม้แต่คนเดียว มีแต่ผู้หญิงสามคนที่นั่งเชิด ไม่มองหน้ากัน เหมื่อยไหมล่ะนั่น ด้านซ้ายมือของฉันมีผู้หญิงท่าทางคุณหนูไฮโซ 2 คน แต่งตัวแบรนด์ตั้งแต่หัวจรดเท้า นั่งเงียบไม่มองหน้ากันท้องผูกหรือเปล่าเนี้ย  กับอีกคนที่นั่งตรงข้ามโดยท่าทางเหมือนกับสองคนแรกแต่แตกต่างกันที่เจ้าหล่อนคงเป็นเจ๊ใหญ่ เล่นประโคมเพชรมาซะจะมองไม่เห็นหน้าเจ๊แกอยู่แล้ว ฉันว่าแกคงไม่ตายตามอายุขัยมนุษย์คนอื่นเขาหรอกนะ  ไม่โดนโจรปล้นแล้วเจ๊แกไม่ยอมแล้วโจรยิงตาย ก็โดนเพชรที่เจ๊แกใส่อยู่นั้นแหละทับตาย
แล้วฉันล่ะ ฉันจะรอดไหมเนี้ยยย  ฮาร์ดแวร์จ๋าช่วยมาเร็วๆหน่อยเถอะ ก่อนที่หมอนอิงคนนี้จะประสาทกินตายไปซะก่อน รีบมาซะทีเถอะ พลีสสสสสสสสสสสสสสสส ………A^A”””
 
 

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
    มีปัญหาทางเว็บ ติดต่อ [email protected] จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 175 ท่าน

Line PM