Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
you can kiss me Again and Again. แต่งงานกันนะเจ้าชายหลายอารมณ์
princessploy
อะไรกันเนี๊ยะ!!!
5
12/11/2554 15:30:53
215
เนื้อเรื่อง
เดินมาไกลแล้วนะเนี่ยไม่มาง้อสักทีล่ะยะ แล้วมันเรื่องอะไรที่เค้าจะต้องปล่อยผู้หญิงเยอะแยะมากมายมาสนผู้หญิงอย่างฉันล่ะ และฉันก็ยังไม่รู้เลยว่าจะกลับยังไง ฉันไม่น่ามาเลยแท้ๆ ป๊ากีต้าร์คิดถึงป๊า คิดถึงไทย แง~
“นี่ก็ใกล้จะคว่ำแล่ว ไม่กลั๊วเหรอ” เสียงใครนะคุ้นๆแต่ที่แน่ๆมันพูดไม่ถูกตามสัญชาตญาณ ฉันหันควับทันที
“อึนชิ!!!” ยังจะมีหน้ามายิ้มตาปิดอีกพูดผิดรู้ตัวหรือป่าว
“นายพูดไทยได้ด้วยเหรอ
“นิดน้อย ผมให้คิมเจสั่ง
“เค้าเรียกว่าสอน แล้วนี่มาทำอะไรแถวนี้ล่ะ ทิ้งสาวๆบนคอนโดมาทำไมหรอ
“ผมเห็นคุณเดินมาก็เลย มาด้วย
“อืม
“แล้วจะไปไหน
“กลับบ้าน
“บ้านคุณอยู่ที่ไหน
“ฉันพักอยู่กับคิมเจก่อน”
    
         นายอึนชิอาสามาส่งฉันที่บ้านนายคิมเจ<<เดิน>>ระหว่างทางมีมีร้านขายโน่นนี่นั่นเยอะแยะมากมายเลยแวะโน่นนิดแวะนี่หน่อยเพลินเลยทีนี้ สนุกมาก ออที่สำคัญนายอึนชิซื้อเดรสให้ฉันชุดหนึ่งก็สวยดีนะ แล้วก็เดินๆๆๆ แล้วก็เดินกันต่อก็สนุกไปอีกแบบ
“ถึงบ้านคิมเจแล้วนะ
“ออ ไม่เข้าไปด้วยกันก่อนเหรออึนชิ
“ออไปก็ได้” นายอึนชินี่ยิ้มเก่งจริงๆ ฉันล่ะยอมเลย ฉันกับอึนชิเดินมาที่ประตูเข้าบ้านกดกริ่งเรียกคนในบ้าน และคนที่มาเปิดคือ นายคิมเจ OH!!หน้างี้บูดเบี้ยวซะ
“ท่าทางมีความสุขจังเลยนะ อึนชิ” ก็แหงล่ะใครเขาจะเฝ้าทำหน้าอมทุกข์อย่างนายล่ะ
“ออก็ไปเยี่ยวกับกีต้าร์มา สะ-หนุกมากนะ
“ไม่ๆ ไปเที่ยวต่างหากเล่า
“ออ ใช่
“จะไปเยี่ยวไปฉี่ไปอึ มันก็เรื่องของแกอึนชิ แต่เธอกีต้าร์ทำไมไม่บอกฉันก่อนว่าจะไปไหน แล้วแอบหนีออกมาไม่บอกก่อนปล่อยให้...แม่...ฉันต้องเป็นห่วงรู้ตัวหรือป่าว
“นายบอกเองไม่ใช่หรือไงว่าอยากกลับก็กลับไปก่อน พอฉันกลับนายก็มาว่า อีกอ่างเห็นนายกำลังเพลินสาวๆ สวยๆเลยไม่อยากทนรอเพราะคิดว่าคงอีกนาน เลยเดินกลับมาก่อน พอดีก็มาเจออึนชิ เค้าเลยอาสามาส่งที่นี่ แต่ว่าเดินมาก็เลยแวะโน่น นี่ นั่น นิดนึงระหว่างทาง
“โอช้าๆหน่อยนะ แปลกไม่ทัน
“บังเอิญไปมั้ง ออแล้วนี่หึงฉันหรอ
“ป้าว.....<<เสียงสูงปรี๊ด>>
“ช่างเหอะ เออคัมซามิดานะอึนชิ ที่มาส่งแฟนฉัน” เฮ้ย มะ มะ มั่ว
“แฟน??
“She is My Honey
“OH!!” อึนชิหน้าเหวอเลยทีนี้
“จริงหรอกีต้าร์
“ไม่ ไม่
“อืมน่า อายทำไมเล่าที่รัก” นายคิมเจดึงร่างฉันไปโอบไว้ ไอ้บ้าเอ้ย เนียนใหญ่แล้วนะเรา
“อออึนชินี่เงินค่ารถกลับบ้านนะ บ๊ายบาย ไปที่รักจ๋าเข้าห้อง เอ๊ยเข้าบ้านกันเถอะ” แน่ะนิสัยไล่อึนชิกลับแล้วก็เนียนต่อชักเอาใหญ่นะเราเดี๋ยวเหอะๆ พอนายคิมเจลากฉันเข้าห้องเรียบร้อยแล้ว ก็ทำเหมือนเดิม โยนฉันใส่เตียง
“โอ้ยเจ็บนะ แล้วนายจะมั่วบอกกับอึนชิว่าเราเป็นแฟนกันทำไมยะ
“ออนี่กลัวอึนชิเข้าใจผิดว่างั้นเถอะ นี่จะบอกอะไรให้อายุจริงๆของนายอึนชิเนี่ยเด็กกว่าเธอ 2 ปีแน่ะชอบกินเด็กหรอ
“ก็น่ารักดีนี่ อายุเป็นเพียงแค่สายลมพัดผ่านไป อย่าไปคิดมากได้ไหม ความรักเป็นเรื่องของหัวใจไม่ใช่เรื่องใด”[เด็กกว่าแล้วไง/AB Nomal]
“เชอะ เบื่อจริงๆหลงกลเด็กจนได้
“ทำไมนายก็มีสาวอัดแน่นจนเต็มห้อง เอ๊ะหรือว่าคอนโดหัวใจกันยะ
“แน่ะหึงจริงๆด้วย
“เราไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อยฉันจะไปหึงนายทำไม
“อย่าลืมสิว่า ฉันคิมเจคือว่าที่คู่หมั้นของเธอนะ
“ยังจำได้อีกหรือไง
“ลืมก็โดนลูกปืนพ่อเธอสิ” ดีมาก อิอิ
“แล้วนี่นายหาที่เรียนให้ฉันหรือยัง
“ก็ที่โรงเรียนเดียวกันกับฉันไง
“จะบ้าหรอ!!นายเรียนมหาลัยแล้วนะ
“นี่ๆ เธอเองก็จะจบมัธยมแล้วนี่เดี่ยวก็ต้องเรียนต่อที่มหาลัยไม่ใช่หรือไง” เออนั่นสิ
“อืม
“ส่วนเรื่องแต่งงาน ฉันจะหาโอกาสบอกแม่นะ
“ว่าไงนะ
“แม่!!!” แม่ของนายคิมเจมาได้ถูกจังหวะมาก เข้ามาตอนสำคัญพอดี จะดีใจหรือว่าเสียใจดีนะเนี่ย
“แต่งงานอะไรกัน บอกแม่มานะคิมเจ!!
“คือว่า...คือ
“มันเป็นเรื่องเข้าใจผิดกันน่ะค่ะคุณแม่
“เข้าใจผิดอะไรกัน ถึงกับต้องแต่งงาน อ๋อ...นี่อย่าบอกนะว่า
“อะไรคะ
“คิมเจทำกีต้าร์ท้องใช่ไหมฮะ!!!” ป้าด...ว่าไปนั่น จะเว่อร์ไปไหนคะ อย่างนายนี่น่ะหรอขาอ่อนของฉันก็ยังไม่มีสิทธิ์จะจินตนาการถึงเชอะ!!
“ไปกันใหญ่แล้วแม่
“แล้วมันยังไงเล่ามาสิ”
                 ฉันกับนายคิมเจเลยช่วยกันเล่า<<แอบเว่อร์นิดนึง>> เรื่องทั้งหมดให้คุณมาญานี (แม่ของนายคิมเจ) กว่าจะเข้าใจใช้เวลาเกือบชั่วโมง โห่เล่นซะเหนื่อยเลย ฉันก็เลยอาบน้ำแล้วก็นอนเลย พรุ่งนี้จะเป็นยังไงน้อ.....
 
“ตื่นได้แล้วคิมเจ!!” ห้าว....เสียงคุณแม่เรียกนายคิมเจซะลั่นบ้านฉันเลยตื่นด้วยแต่ก็ดี ไม่อยากตื่นสาย ไปอาบน้ำดีกว่า หลังจากที่ฉันอาบน้ำแต่งตัวเสร็จเรียบร้อย ก็กะว่าจะลงไปหาคุณแม่ที่ชั้นล่าง
ปัง ปัง ปัง!!
อะอ่าวประตูล็อค ฉันเขย่าประตู 2-3 ทีเฮ้อ ต้องผ่านห้องนายคิมเจอีกล่ะสิ ฉันเลี้ยวกลับไปที่ประตูที่ต้องทะลุผ่านห้องนายคิมเจ ฉันค่อยๆเปิดประตูออกมองซ้ายทีขวาที แล้วก็ก้าวเข้าห้องไป เอ๊ะนี่นายคิมเจยังไม่ตื่นอีกหรือไง ยังงี้มันต้อง...
“นี่นายคิมเจ!!!ตื่นได้แล้วย่ะ
“ขอเวลา 5 นาที
“นี่นายไม่รู้ผู้หญิงที่ไหนไม่รู้มาหานายข้างล่างแน่ะ
“ฮาร่า!!” นายคิมเจลุกพรวดพลาดขึ้นมา วิ่งไปดูที่หน้าต่าง ใครนะฮาร่า
“ใครหรอฮาร่า??
“คนที่มาหาฉันหน้าตาเป็นไง” เวรแล้วไง จะบอกยังไงดีล่ะ
“ก็สวยๆ ขาวๆ อึ่มๆ ระมาณนี้แหละ ตกลงใครคือฮาร่า
“ลงไปรับหน้าแทนฉันก่อนนะเดี๋ยวฉันแต่งตัวก่อน” อ่าวๆๆลนลานใหญ่เลย เชื่อซะเว่อเลย จะโกรธไหมเนี่ยถ้ารู้ว่าฉันโกหก รีบชิ่งก่อนดีกว่า
“อ่าว ตื่นแล้วเหรอกีต้าร์
“ค่ะ” ถามดีไม่ถามดีน้อกีต้าร์ ถามดีกว่า แล้วแม่เค้าจะรู้จักมั้ยนะ?? อืม ถามๆไปเถอะรู้จักเค้าก็ต้องบอกแหละ แต่ถ้าไม่ก็ไม่เสียหายนี่
“คุณแม่คะ
“ว่าไงจ๊ะ
“คือ ฮาร่านี่ใครหรอคะ
“อ๋อ แฟนเก่าของคิมเจเค้าน่ะ” แฟนเก่างั้นหรอ แปลว่าเลิกกันแล้วน่ะสิ แล้วเลิกกันทำไม
“แล้วตอนนี้เค้าเป็นอะไรกันคะ
“ถามทำไมล่ะ หนูไม่ต้องกลัวนะยังไงซะเค้าก็ไม่มีโอกาสมารักกันได้อีกแล้วล่ะ
“ทำไมล่ะคะ
“ก็ตอนนี้ฮาร่าเค้ามีครอบครัวแล้วก็ย้ายไปอยู่ที่โตเกียวไปแล้วน่ะสิจ๊ะ แล้วนี่ทำไมถึงอยากรู้เรื่องของฮาร่าล่ะ
“อ๋อป่าวค่ะ แค่เห็นนาย...เอ่อคิมเจเค้าเพ้อหาน่ะค่ะ
“ก็ต้องเข้าใจนะลูกว่าคนรักกันอยู่ดีดีก็ต้องเลิกกันเพราะอีกฝ่ายมีครอบครัว ตอนปีแรกๆนะไม่กินไม่นอนเลย ตอนนี้อาการดีขึ้นมาก
“นี่ก็แสดงว่าผ่านมานานแล้วสิคะ
“เกือบ 3 ปีแล้วจ่ะ” 3 ปี!!~ยังลืมไม่ลงอีกหรอเนี่ย คงจะรักมากเลยสินะ เฮ้อ....แล้วเราจะไปสนใจทำไมล่ะ ไม่เกี่ยวอะไรกับเราสักหน่อยนี่
“แม่ครับอันฮาร่ามาเหรอครับ” แหมหน้าระรื่นมาเชียวนะ ชิ!!หมั่นไส้
“ฮาร่า??...
“ครับฮาร่า
“ฮาร่ากลับมาจากโตเกียวแล้วเหรอ??” ซะ ซะ ซวยแล้ว นายคิมเจหันมามองฉันด้วยสายตาอาฆาตสุดๆ
“มานี่เลยนะยายตัวแสบ
“อ๊าก...ฉันเจ็บนะยะไอ้นายคิมเจ”
“สนุกนักใช่มั้ยที่....” พูดไม่ออกล่ะสิมาพูดแทนเอง พูดแทงใจคนอื่น ใช่ไหมล่ะชิ!!
“ก็แค่แฟนเก่า
“ไม่ใช่แฟนเก่า ฉันยังไม่มีแฟนใหม่” ก็ให้มันรู้ไปสิว่านายจะรอ ฮาร่านั่นไปจนวันตายชิเค้ามีครอบครัวแล้วย่ะ
“นี่นายเคยฟังเรื่องเล่าวัวควายมั้ย??
“เรื่องบ้าอะไรไม่เคย” ชิ!!คิดไว้ไม่มีผิด
“ฟังนะ วัวเดินมาเหนความแล้วก็นึกสงสัยเลยเดินไปถามควายว่า
วัว:หนักไหมที่มี "เขา"
ควาย:หนักสิ
วัว:ทำไมไม่ลองตัด "เขา ออกล่ะ
ควาย:ไม่ได้หรอกเพราะ "ฉันรักเขามาก"
เมื่อควายพูดอย่างนั้นวัวจึงทำได้แค่แนะนำและก็เดนจากไป แต่ไม่นานควายก็ลองตัดเขาออกและเมื่อวัวกับควายได้เจอกันอีกครั้ง วัวพบว่าควายตัดเขาออกไปแล้ว
ควาย:ตัด "เขา" ออกแล้วรู้สึกอย่างไรบ้าง
วัว:มันก็ "ไม่เป็นอะไรหรอกเพียงแค่มัน "ไม่ชิน" เท่านั้น
ควาย:เห็นไหมล่ะ "ไม่มีเขาเราก้อยู่ได้" เพียงแค่มัน "ไม่ชิน" ก็แค่นั้นและสักวันก็จะชินไปเอง...
“แล้วไงต่อ??” ปั๊ดโธ่!! ไม่สามารถแทรกซึมเข้าสู้สมองของนายเลยรึไงฟระ!!เชอะบอกแค่นี้แหละถ้ามีสมองคงคิดเป็น
“เอาเหอะฉันหิวแล้ว ขอลงไปข้างล่างนะ
“เดี๋ยว...วันนี้ไปเที่ยวกัน
“เที่ยวไหน??” แน่ะถามไม่ตอบ ยักคิ้วให้แล้วก็เดินมาจับแก้ม แล้วมันก็เดินออกไปหน้าตาเฉย นายคนนี้นี่อารมณ์เปลี่ยนไวจริงๆ เฮ้อฉันล่ะปวดใจ>///<
 
 
 
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 101 ท่าน