Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
รักซ้อน ซ่อนร้าย เจ้านายเย็นชา
สการินวดี
..ซาตานวิปริต....!!!
4
12/11/2554 13:21:44
541
เนื้อเรื่อง
ตอนที่ 4....ซาตานวิปริต
 
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
 
 
 
"การินเหงา ไม่อยากกลับไปหอ"
 
               หญิงสาวเอนตัวพิงเบาะหนังในรถสปอตคันหรู น้ำเสียงเอื้อนอ่อยบ่งบอกความเหงาและเดียวดาย ทำเอาหนุ่มหล่อที่นั่งอยู่ในเบาะคนขับยิ้มมุมปาก และคิดว่าเข้าทางเขาเป็นที่สุด
 
"ว่าไงล่ะครับ การินอยากไปไหน"
"การิน อยากไปนั่งรถเล่นที่ สนามบิน พาการินไปหน่อยได้มั้ยคะ"
"ได้สิ" อันออกรถไปในทันที
"การิน มีเรื่องไม่สบายใจอะไรบอกพี่ได้นะ"
"เรื่องเดิมๆอ่ะค่ะ การินเมาแล้วก็จะคิดถึงเรื่องเก่าๆ กลับหอไปก็นอนร้องไห้อยู่ดี สู้ออกไปนั่งรถเล่นให้สบายใจดีกว่า"
"แล้ว นิตากลับหอไปแล้วเหรอ"
 
[...ฉันว่าแล้ว ว่ายังไงก็ต้องหวังจะไปหอฉัน จริงๆฉันก็เหงาอย่างที่บอกไปแต่ฉันอยากแกล้งให้น้ำมันหมดเล่นเท่านั้นเองที่บอกให้พาไปสนามบิน และนิตาก็ไปนอนห้อง พี่กอ แต่ฉันไม่โง่บอกเขาไปตามตรงให้เข้าทางหรอก...]
 
"ค่ะ กลับหอไปแล้ว"
"แล้วการินกลับไปช้า นิตาไม่เป็นห่วงแย่เหรอ"
"ไม่หรอกค่ะ การินบอกนิตาว่าจะไปนอนหอภัท"
 
               รถสปอตสีน้ำเงินคันหรู ขับเข้าสู่สนามบินใหญ่ในย่านนี้ แสงสี สายลม และความมืด เป็นเพื่อนยามค่ำคืนที่ดีจริงๆ การินมองออกไปนอกรถ ชมวิวในสนามบินที่สวยและสงบจนเธอแทบไม่ได้ฟังที่อันชวนคุย
 
"ว่าไงการิน"
"คะ!!ว่าไงนะพี่" การินสะดุ้งเมื่ออันมาจับมือและบีบเรียก การินแกล้งจามเพื่อเอามือสลัดออกจากมืออัน
"พี่อาบน้ำแล้วนะ ฮ่าๆ ว่าไงล่ะที่พี่ถาม"
"พี่ถามว่าไงคะ พอดีการินไม่ได้ฟัง"
"โห!!! ไม่สนใจเลยอ่ะ"
"ป่าว การินกำลังคิดไรเรื่อยเปื่อย ว่าไงล่ะคะ"
"ป่าว!!!! พี่ถามว่า การินมีแฟนยัง"
"ไม่มีค่ะ ก็การินเล่าเรื่องพี่โจให้ฟังตั้งเยอะ ก็น่าจะรู้แล้วนี่คะว่าการินไม่มีแฟน"
"ก็ถามให้แน่ใจเฉยๆ" อันฉวยโอกาสที่อยู่กันสองต่อสองจับมือการินมาแนบใบหน้าแดงระเรื่อของเขา
"หน้าร้อนจังเลยนะคะ" การินแสยะยิ้ม
 
[....จับอยู่นั่นแหละจะฉวยโอกาสไปไหนเนี่ย อย่างนี้ต้องแกล้งให้อยากแล้วจากไป...]
 
"เค้า กินเหล้าไม่เก่งอ่ะกินไม่กี่แก้วก็เมาแล้ว การินดูแลด้วยนะ"
"ให้ดูแลไงล่ะคะ นี่เมาแล้วทำไมขับรถไหวล่ะคะ คนเมาขับรถไม่ไหวหรอก" อันจับมือการินมาวางแนบไว้ที่อกข้างซ้ายที่กระเพื้อมพร้อมจังหวะหัวใจเต้น
"ใจเต้นแรงมากเลยอยู่ใกล้ๆการิน"
"ทำไมต้องเต้นแรงด้วยล่ะคะ"
"ไม่รู้สิ การินไม่รู้สึกอะไรบ้างเหรอ" อันชะลอรถอย่างช้าๆไปตามถนนในสนามบินที่ว่างเปล่า
"อยากให้การินรู้สึกไงล่ะคะ"
"เรามาเป็นกิ๊กกันนะ!!"
"หะ!! กิ๊กเหรอ ....พี่อันคิดไรอยู่อ่ะพี่" การินถามเสียงเรียบและปล่อยให้อันจับมือเอาไว้ แม้ใจอยากสลัดออกเต็มแรงก็ตาม
"ก็ชอบการินไง"
"พูดง่ายจังเลย แล้วมาชอบอะไรผู้หญิงอย่างการิน หน้าอย่างพี่หาสาวๆได้ดีกว่าการินตั้งเยอะ"
"ก็มีนะนางแบบ มาชอบแต่พี่ไม่ชอบ มันไม่ใช่อ่ะ"
"แล้วการินใช่ตรงไหนคะ"
"ไม่รู้สิมันใช่ก็คือใช่ เรามากิ๊กกันนะ ไม่ผูกมัด รู้สึกดีต่อกัน"
"แล้วพี่อันไม่มีแฟนเหรอคะ"
"ไม่มีเลย ช่วงนี้โสด แล้วก็เหงามาก ใช้ชีวิตคนเดียวไปวันๆไม่อยากผูกมัดกับใคร แต่มันก็เหงานะ การินเคยเห็นพี่พาใครไปร้านรึป่าวล่ะ ไม่เคยเลย"
 
[...โธ่เอ๊ย!!คุณจะพาไปทำไม ก็คุณไปร้านเพื่อหาเหยื่ออยู่แล้วนี่นา ที่พูดมาทั้งหมดอ่ะ ฟังไม่ขึ้นสักอย่าง พูดมาได้ว่าไม่มีใคร เชื่อก็เขางอกยาวถึงดาวพลูโตแล้วล่ะ....]
 
"ไม่รู้สิคะ พอดีการินไม่ค่อยได้สนใจเรื่องชาวบ้านอยู่แล้ว"
 
                 อันชะลอรถและแวะจอดข้างทางในถนนสายเปลี่ยวที่ไม่มืดมิดนัก มีแสงไฟสีส้มๆจากวิวโดยรอบสร้างบรรยากาศให้โรแมนติก แต่ไม่ควรเป็นการินและอันที่อยู่บนรถสปอตคันนั้น
 
"เฮ้ย!!ขอนอนพักสักครู่แล้วกัน ปลุกพี่ด้วยนะการิน" อันดันเบาะที่ตัวเองนั่งเลื่อนเอนนอนเอามือก่ายหน้าผากอย่างสบายใจ
 
[...คิดจะมาทำมิดีมิร้ายในรถล่ะสิ พอบอกว่าที่หอมีรูมเมท ไปหอฉันไม่ได้ ใครจะโง่ให้คุณจอดที่นี่นานๆล่ะ ไม่มีทางให้โอกาส...]
 
"ไม่ได้พี่!!!" การินแกล้งร้องเสียงหลง
"ทำไม..มีไร" อันทำหน้างง และมองการินที่มีสีหน้าหวาดกลัวบางอย่าง การินแกล้งมองไปทางซ้ายทางขวาอย่างหวั่นๆ จนอันสงสัย
"หนู กลัวผี แถวนี้พี่ไม่เคยรู้เรื่องเหรอ ที่มีข่าวผีในเสาอ่ะ" การินแสดงสีหน้าหวาดกลัวตีบทแตกชิงออสก้า ทำเอาอันรีบเด่งเบาะกลับและสตาสรถอย่างรวดเร็ว
 
[...แค่นี้ก็รู้แล้วว่ากลัวผี ป๊อดจริงๆเลย มุขตื้นๆแค่นี้ก็ตามไม่ทัน...]
 
"ผีในเสาไรอ่ะไหนเล่าให้ฟังหน่อยสิ" อันออกตัวรถสปอตไปอย่างรวดเร็ว และแล่นไปตามทางด้วยความเร็ว
"ก็ที่มีคนงานตายตอนลงเสาเข็มสร้างสนามบินอาคารแถวๆนี้ไงคะ แล้วพอสร้างเสร็จก็มีคนเจอผีเรื่อยๆ เขาก็มาขุดพบซากคนตายในโครงสร้างอ่ะ ที่เป็นข่าวดังๆ"
"เหรอ อืมไปไหนต่อดี" อันมีสีหน้าซีดลงจากที่แดงระเรื่อ
"งั้น การินกลับหอดีกว่า ง่วงนอนแล้ว"
"ตกลงการินชอบพี่ปะ"
"ก็เคารพอ่ะค่ะ ก็พี่เป็นเจ้านายการิน"
"เสียใจนะเนี่ยไม่คิดไรจริงเหรอ" การินได้แต่นั่งยิ้มกรุ้มกริ่มไปจนออกจากสนามบิน มาติดไฟแดงตรง สามแยก
 
ฟอดดดดดด!!!!!!!
 
"เฮ้ย!!พี่อัน" อันฉวยโอกาสอีกครั้งโน้มตัวไปหอมแก้มการินฟอดใหญ่
"แหมพี่ การินก็เขินเป็นนะคะ"
"อ่ะพี่ให้หอมกลับจะได้หายกัน"  อันชี้แก้มตัวเองเชิญชวนสาวน้อย
 
[...เจ็บใจจริงๆ มันน่าโมโหมากเล่นแบบนี้ต้องปั่นหัวให้บ้าไปเลย มาหายกงหายกันอะไรมากมาย ประสาทปะเนี่ยอีตาคนนี้ ทำอย่างกะผู้หญิงเป็นของเล่น เลวจริงๆ...]
 
"จะดีเหรอคะพี่ การินเกรงใจ"
"นะๆๆๆ หอมกลับ หอมแก้มพี่หน่อยนะ"การินเหลือบไปมองไฟสัญญาณรู้สึกมันใกล้จะเขียวแล้ว เธอจึงแกล้งเป็นลีลาต่อไป
"การินเขินอ่ะค่ะ การินไม่เคยหอมแก้มผู้ชายก่อน"
"ก็พี่หอมก่อนไปแล้วไง นะนะ" อันส่งแววตาเว้าวอนมาทางการิน การินแกล้งยิ้มแบบอายๆและเหลือบมองไฟจราจรที่เปลี่ยนเป็นสีเขียว การินจึงโน้มหน้าเข้าไปหาแก้มอันช้าๆ
 
ปี๊นนนนนนนนนนนนนนน!!!!!!!
 
                 อันสะดุ้งเพราะรถคันหลังบีบแตรไล่เพราะอันไม่ออกตัวรถสักที อันจึงรีบออกตัวรถทันที การินยิ้มอย่างสมใจตามแผนที่เธอไม่ต้องหอมแก้มใสๆของซาตานคนนี้ เท่านั้นยังไม่พอการินหยิบมือถือขึ้นมา และคุยคนเดียวไปตลอดทางที่จะไป RNG
 
"ว่าไงภัท มีเรื่องไม่สบายใจเหรอ เรื่องไรอ่ะแก..........อ้อเรื่องนั้นแก ก็เคลียร์กับแฟนแกแล้วนี่.................แล้วแฟนแกว่าไงล่ะที่เคลียร์กันน่ะ..............จิงดิ....เหรอๆ........แกเห็นมันไปกับใครนะ........อ้อจิงดิ.........แล้วมันว่ามันไปกะใครอ่ะ..........น้อง...แหมดีไม่บอกว่ากิ๊ก........งี้แหละแก ผู้ชายมันก็เลว สันดานต่ำกันซะส่วนใหญ่ เรามันโชคร้ายที่ต้องมาพบเจอกับผู้ชายพวกนี้ สักวันเวรกรรมก็ต้องตามทัน ใครทำไรไว้กรรมก็ต้องสนองอยู่แล้วล่ะ......"
 
               การินพูดคนเดียวไปตลอดทางโดยเนื้อหาก็แอบด่าเสียดสีอันทางอ้อม แต่ดูอันจะเฉยๆไม่สะทกสะท้านใดๆ อันขับมาจนเกือบถึงหมู่บ้าน RNG ระหว่างทางก่อนถึงหมู่บ้านเป็นเส้นทางแคบๆ มืดๆ และค่อนข้างเปลี่ยว ในช่วงเวลาตี 4 แบบนี้ก็นานๆทีจะมีรถขับสวนมา อันขับรถไปจอดเรียบข้างทาง การินแอบงง
 
"ภัทเดี๋ยวแค่นี้ก่อนนะเดี๋ยวพรุ่งนี้โทรหา" การินแกล้งวางสายโทรศัพท์ทั้งที่พูดคนเดียวมาตลอดทาง
"จอดทำไมล่ะคะพี่อัน จะถึงอยู่แล้ว"
"ขอกอดหน่อยดิ การิน การินจะลงแล้วอ่ะนะ" อันอ้าแขนและแสดงสีหน้าอ้อนวร
"เออ!!เป็นอะไรไปพี่อันเดี๋ยวก็ได้เจอกันอีกนะคะ"
"ไม่เอาจะกอด นะคะ"
 
[...เอาไงดีล่ะ กอดก็ได้ ก็แค่กอดไม่เป็นไรหรอก...]
 
          การินยอมโน้มตัวไปเล็กน้อย อันโผเข้ากอดการินแน่นเอาหน้าแนบอกการิน
 
"หอมจัง"
 
          การินรีบผลักอันออกเบาๆ เพราะรู้สึกว่ามันมากเกินความจำเป็นที่เธอจะเปลืองตัวให้กับผู้ชายคนนี้
 
"โห!!กอดแป๊บเดียวเอง ทำไมเหรอ การินไม่ชอบพี่เหรอ"
"ไม่เหมาะมั้งคะ  เราเพิ่งรู้จักกันไม่เท่าไหร่เอง จะมาทำแบบนี้หนูว่าเร็วไป"
"อย่าคิดมากสิจ๊ะ นะ" อันโผเข้ามากอดหอมแก้มการินและพยายามเลยเถิดด้วยการไซ้ตามคอ การินตกใจมากพยายามผลักอัน
 
ติด....ตี่...ติด...ติด...ตี่..........
 
               เสียงมือถือของการินช่างเป็นเสียงสวรรค์สำหรับเธอมาก ใครกันช่างโทรมาเอาตอนตี 4 แบบนี้ได้จังหวะพอดี ตรงข้ามกับอันที่มีสีหน้าหงุดหงิดขึ้นมาทันที และออกรถอย่างไม่สบอารมณ์ การินรีบหยิบมือถือมารับสาย
 
"พี่กอ มีไรคะ" น้ำเสียงการินดูดีใจมากผสมอาการตกใจ
"การินกลับหอรึยัง"
"กำลังจะถึงค่ะพี่ มีไรเหรอ"
"ป่าวพี่พานิตาไปส่งที่ห้องอ่ะ ฝากดูด้วยนะ นิตาเมามาก ทะเลาะกันนิดหน่อย นิตามันงอน"
"ได้ค่ะพี่กอ" การินวางสายและถอนหายใจ
"หอการินตึกไหนอ่ะ" อันพูดเสียงแข็งขึ้นเล็กน้อย แสดงความไม่พอใจ
"ข้างหน้าแหละค่ะ" อันชะลอรถและจอดหน้าหอการิน ในละแวกนั้นเงียบกริบในค่ำคืนแสนโกลหลของการิน
"การิน พี่ยังไม่มีเบอร์การินเลย" อันขอเบอร์การิน การินไม่รู้จะปฏิเสธอย่างไรก็ต้องให้ไป
"แล้วเดี๋ยวโทรหานะ ฝันดีล่ะ"
"ค่ะ!!" การินรีบลงจากรถเพราะกลัว อัน จะทำอะไรอีก
 "ขอบคุณนะคะที่มาส่ง"
 
          การินรีบสะบัดหน้าและเดินขึ้นหออย่างเร่งรีบ ส่วน อัน ก็ขับรถกลับไปด้วยความผิดหวัง
 
[...ผู้ชายสันดานต่ำ ไม่อยากจะว่าหรอกนะแต่คนที่ไม่ให้เกียรติผู้หญิงแบบนี้ สมควรตายๆไปให้หมดไม่น่าเกิดมาให้หนักแผ่นดินเลย ขอสาปแช่งให้ลูกเกิดมาเป็นผู้หญิง แล้วก็ชีวิตแหลกเหลวจะได้รู้สึก ต้องเป็นฝ่ายโดนกระทำบ้าง  ฉันก็ไม่น่าไปเล่นกะมันเลย  แย่จริงๆ...]
 
          การินเดินเข้าห้องวางกระเป๋าไว้บนโต๊ะข้างเตียง  โทรศัพท์ก็ดังขึ้น เป็นเบอร์แปลกที่เธอไม่ได้บันทึกเธอก็เดาว่าเป็นอัน
 
"สวัสดีค่ะ!!"
"ถึงห้องแล้วเหรอ" และเป็นอย่างที่เธอคิด
"ค่ะพี่อัน การินง่วงมากเลย"
"จะนอนแล้วเหรอ การิน"
"ก็คงจะล้างหน้าล้างตาเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนอ่ะค่ะ"
"เหงาอ่ะ!! ไม่มีเพื่อนนอน" ประโยคนี้ทำเอาการินซัดหวีลงที่นอนอย่างโมโห
"อ่าว!! แล้วทุกๆวันนอนกับใครล่ะคะไม่ได้นอนคนเดียวหรอกเหรอ"
"ก็นอนคนเดียว ไม่มีใครนอนข้างๆมานานแล้ว"
"ก็ข่มตานอนเดี๋ยวก็หลับเองแหละค่ะ"
"อยากให้ การินมาอยู่เป็นเพื่อน จะได้ไม่เหงา"
"การินไม่ไหวแล้วล่ะค่ะ การินง่วงนอนมากๆ เอาไว้พรุ่งนี้ค่อยว่ากันนะคะ"
"อืม!! ใจร้ายจัง"
"แหมนี่มันจะตี 5 แล้วนะคะพี่อัน ขอเถอะค่ะ"
"ก็ได้จ่ะ เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่โทรหานะ"
"ค่ะได้ค่ะ การินขอตัวไปทำอะไรก่อนนะคะ " การินกดวางสายด้วยความโมโห
 
[...อย่ามาโกหกให้ยากว่าไม่มีใคร ฉันจะสืบเองว่าคุณมีใครบ้าง และจะมาเถียงไม่ออก ตกลงจะเป็นเกย์หรือ ชายกันแน่ พวกซาตานวิปริตเอ๊ย!!! เดี๋ยวก็รู้ให้ฉันมีข้อมูลก่อนเถอะจะด่าให้เสียคนเลย ตอนนี้ต้องทำให้ตายใจซะก่อน แล้วค่อยแทงทีเดียว...]
 
 
......................................................................................................................................................
 
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 157 ท่าน