Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
สาปสกาว
สการินวดี
นรกในใจ
7
04/11/2554 23:08:07
556
เนื้อเรื่อง
คำถามของสกาวทำเอาคณาลำบากใจในการตอบ  คณาได้เพีบงยิ้มจางๆก่อนจะหลบตาสกาวก้มหน้าลงมองมือตัวเองที่ประสานบีบแน่นและถอนหายใจอย่างไร้หนทางจะปิดบัง  สกาวจ้องมองอาการของคณาด้วยความตื่นเต้น หญิงสาวกำมือแน่น

-

“เค้าอ่ะ...ชอบเธอนะสกาว”

-

คณาเงยหน้ามองสกาวและเอามือเกี่ยวผมที่บดบังใบหน้าของหญิงสาว 

“แต่....แต่เค้ามีแฟนแล้ว...........มันก็คง.......เป็นไปไม่ได้ที่เค้าจะมาคบกับเธอ เค้าก็เลยคิดว่าเธอเป็นพี่สาวที่เค้าชอบแล้วกัน รู้สึกดีที่มีเธอ  ได้คุยกันทุกวัน ก็คง...พอ เธอล่ะสกาว  รู้สึกกับเค้ายังไง” หญิงสาวนั่งฟังน้ำตาเอ่อ

“เค้าไม่รู้ว่าเค้ารู้สึกยังไง  เค้ารู้เพียงว่าชีวิตของเค้าก่อนจะมีเธอเป็นอะไรที่หดหู่มาก  เค้าใช้ชีวิตไปเรื่อยๆอยู่ตัวคนเดียวกับเพื่อนๆ  ไม่เคยมีใครมาคอยเป็นห่วงเป็นใยหรือสนใจใดๆ  มันอ้างว้างและว่างเปล่า  จนวันนึงเค้าได้คุยกับเธอ  ปกติเค้าไม่ค่อยคุยกับคนแปลกหน้าในเฟสบุ๊ค  แต่ไม่รู้อะไรดลใจให้เค้าคุยกับเธอ  เธอทำให้ชีวิตที่ว่างเปล่าของเค้าดูมีสีสัน  เวลาที่เค้าเครียดเธอก็ทำให้เค้าสบายใจขึ้น การมีเธอในทุกวันของเค้าดูสดใส  เค้าอยากคุยกับเธอทุกๆวัน  จากคนที่เคยเที่ยวบ่อยกลับไม่ค่อยได้ไปเที่ยว  ต้องมานั่งคุยกับน้องชายตัวป่วนที่คอยกวนประสาทตลอด  แต่มันก็รู้สึกว่าขาดไม่ได้หากจะไม่ได้คุยกับเธอ  เค้าไม่รู้ว่าเค้า.............ชอบเธอรึป่าว”

            หญิงสาวน้ำตาไหลออกมาอย่างห้ามไม่อยู่  ชายหนุ่มเอามือปาดน้ำตาให้หญิงสาวก่อนจะโอบร่างน้อยๆของหญิงสาวมากอดแนบชิด

“เค้าไม่รู้จะทำยังไงอ่ะสกาว  เค้าเลิกกับสิรันไม่ได้”

“เค้าไม่ได้ต้องการให้เธอเลิกกับสิรัน  แต่เค้าขอมีเธออยู่อย่างนี้ไปเรื่อยๆได้มั้ย  เค้าไม่ต้องการเป็นอะไรทั้งนั้น  ขอแค่เธออยู่กับเค้าในวันที่เค้าต้องการ ในวันที่เค้าเสียใจ  เค้าอยากให้เธอคอยปลอบใจเค้า”

“เค้าจะอยู่กับเธอเมื่อเธอต้องการนะ  เธอไม่ต้องเศร้าแล้วเข้าใจมั้ย” คณาผละสกาวออกจากอ้อมกอดและสบตาหญิงสาวอย่างมุ่งมั่น  สกาวยิ้มด้วยความอบอุ่นหัวใจ

“ไม่นานหรอกนะคณา  เค้ารู้ว่ามันไม่ถูกต้อง เค้ารู้ว่ามันผิด  ผิดที่เป็นแบบนี้  ขอมีเธอไปจนกว่าเค้าจะเรียนจบ  แค่เดือนกุมภาพันธ์ปีหน้า  อีกไม่กี่เดือนแล้ว”

“ได้สิสกาว เค้าจะคอยเป็นกำลังใจให้เธอจนกว่าเธอจะจบ”

“สัญญานะว่าจะอยู่กับเค้าจนเค้าจบ” 

“สัญญาสิ”

-

            คณาโอบกอดสกาวอีกครั้งอย่างเหนียวแน่น  สกาวยิ้มอย่างมีความสุขที่ได้ทำตามหัวใจแม้มันจะผิด แต่เธอก็ตั้งเงื่อนไขของเวลาสำหรับความผิดครั้งนี้เอาไว้  คณารู้สึกโล่งใจที่ได้ระบายความในใจ  ได้แสดงออกไปในสิ่งที่รู้สึก  เมื่อคนทั้งคู่รู้สึกตรงกันในวันที่สายไป

            ค่ำคืนที่แสนหวานชื่น  คณาและสกาวนอนเคียงข้างพูดคุยกันในเรื่องต่างๆกันอย่างมีความสุข  อ้อมกอดของคณายังโอบร่างหญิงสาวไว้แนบกาย  สกาวหลับตาพริ้มในอ้อมกอดของชายหนุ่มที่เธอไม่คิดไม่ฝันว่าจะได้ใกล้ชิดผูกพัน

-

“เธอจะน้อยใจรึป่าวอ่ะสกาว”  คณาเอ่ยขึ้นในบรรยากาศห้องที่เงียบสงบ

“น้อยใจเรื่องอะไร”

“ก็เค้ามีสิรันอ่ะ  เค้ากลัวเธอน้อยใจ  เสียใจ”

“ไม่หรอก.....เค้าค่อนข้างชินกับสถานะแบบนี้”

“แบบไหนอ่ะ  ชินยังไง”

“สถานะของการเป็นที่สอง  ไม่ใช่แฟนแบบนี้อ่ะ  เธออาจจะไม่เชื่อถ้าเค้าจะบอกว่าที่ผ่านมาเค้าไม่เคยมีแฟนเลย  ทุกคนที่เค้าคบด้วยเค้าไม่เคยได้เป็นที่หนึ่ง ทุกคนเข้ามาทำให้เค้ารักและคนเหล่านั้นทุกคนก็มีแฟนแล้ว  เค้าเหมือนโดนคำสาปของใครบางคนสาปให้รักคนที่มีเจ้าของ  คนโสดมากมายเข้ามาแต่เค้าไม่เคยสนใจ  คนแล้วคนเล่าที่เค้าต้องเป็นรองจนเค้าเริ่มชิน  ชินกับความเสียใจซ้ำซาก  กับเรื่องราวเดิมๆแค่เปลี่ยนคนมาทำให้เจ็บ  จนเค้ามาพบเธอ เค้ารู้ว่าคำสาปจ้องเล่นงานเค้า  เค้าพยายามห้ามใจไม่ให้ชอบเธอ  แต่เค้าทำไม่ได้  ในที่สุดคำสาปก็ทำสำเร็จ  แต่ถึงตอนนี้เค้าก็ไม่กลัวอีกแล้วว่าจะเป็นคำสาปหรืออะไรที่ทำให้เค้าเป็นแบบนี้  แต่เค้าขอใช้ความสุขเล็กๆน้อยที่มีระหว่างเผชิญหน้ากับสิ่งเหล่านี้อย่างคุ้มค่า  เพราะสุดท้ายเค้าก็รู้ว่าเธอก็ต้องไปอยู่ดี  สักวันหากสิรันรู้  เธอก็ต้องไปจากเค้า” 

-

          สกาวน้ำตาไหลอีกครั้ง  คณานอนฟังอึ้งไปอยู่ชั่วครู่  เขาไม่เคยรับรู้เรื่องราวที่หดหู่ของสกาวมาก่อนเลย

-

“มันก็ถูกของเธอ  ถ้าสักวันสิรันรู้เค้าก็ต้อง........แต่เค้าจะพยายามไม่ให้สิรันรู้ เค้าสัญญาว่าจะอยู่กับเธอให้นานที่สุด  อย่าชินเลยนะกับเรื่องแบบนี้  มันเป็นเรื่องที่ไม่ควรชิน  แต่เค้าสงสัยว่า ที่เธอบอกว่าคนที่เธอคบมา เธอเป็นรองตลอดนี่ยังไงอ่ะ  เค้าอยากรู้”

-

“เค้าจะเล่าให้ฟัง คือว่า เริ่มต้นความรักวัยใส ม.ปลาย  เป็นรักแรกพบ  พี่คนนั้นชื่อพี่ ปราช เรียนม.5  เค้าเรียน ม.4  ชอบพี่เค้ามาก  พี่ปราชก็มาให้ความหวังมากมายเหมือนมีใจ  แต่สุดท้ายรู้ว่าพี่ปราชมีแฟนที่คบกันมา 3 ปีแล้ว  เค้าก็เจ็บปวดมาก ตอนนั้นจำได้ว่าร้องไห้จนไม่เป็นอันเรียนเลย เค้าชอบพี่ปราชยาวนานถึง 3 ปีไม่เคยเปลี่ยนใจไปชอบใครเลย จนพี่ปราชจบไป  เค้าก็ยังพยายามเลือกเรียนคล้ายๆพี่ปราช นี่เป็นสาเหตุให้เค้าเลือกเรียนสถาปัตย์   เป็นความทรมานในการคบหาที่ต้องหลบซ่อนทุกอย่าง  ปกปิดไม่ให้ใครรู้  เจอกันในโรงเรียนต้องทำเป็นเมินเฉย แต่พอเจอกันนอกโรงเรียนเค้าก็มีความสุขดี บางครั้งเหมือนเค้าไม่ใช่คน  ไม่มีตัวตน   มันทรมานมาก  แต่ก็ยอม  ยอมทนมาตลอด 3 ปี  แต่แล้วก็ไม่ได้ติดต่อกันอีกเมื่อพี่เขาจบไป  ความห่างไกลทำให้เค้าเลิกติดต่อกับพี่ปราชได้  แต่ก็ยังระลึกถึงอยู่เสมอ”

-

“แล้วตอนนี้ล่ะ  ได้ติดต่อกันอยู่มั้ย”  คณานอนกอดหญิงสาวฟังเรื่องราวที่น่าเศร้าไปเรื่อยๆ

“ตอนนี้ได้ติดต่อกันทางเฟสบุ๊ค  แต่เค้าไม่ได้ชอบพี่ปราชเหมือนเก่าแล้ว  เราก็กลายเป็นพี่น้องกันตามธรรมดา”

“อื้มก็ดีแล้วล่ะ  แล้วมันเป็นคำสาปยังไงเค้าไม่เข้าใจ”

-

“หลังจากเค้า เข้ามหาลัยเจอคนต่อมา  คือคนนี้เป็นเพื่อนรุ่นเดียวกัน ชื่อว่า ตุล  อยู่หอพักเดียวกัน  ตอนแรกเค้าอยู่หอด้านหน้าหมู่บ้านอ่ะ แล้วปี 2 ย้ายมาหอนี้  เค้ากับตุลรู้จักกันโดยบังเอิญ  คุยกันถูกคอ  แต่ไม่ได้ตกลงคบกันเพราะตุลมีแฟนแล้ว  อีกแล้วอ่ะคณา  แต่เค้ากับตุลก็ไปมาหาสู่กันเหมือนเป็นแฟนโดยไม่ต้องกลัวอะไรเพราะแฟนตุลอยู่ต่างจังหวัด  ตอนนั้นเค้าเริ่มรู้สึกว่าทำไมต้องเจอแต่คนมีแฟนด้วย  จนวันหนึ่งแฟนตุลรู้จากรูมเมทตุลว่าแอบมีเค้าอยู่ทางนี้ ตุลก็เลือกแฟนและทิ้งเค้าไป ก็จบกันไป ตอนนี้ก็เจอตุลบ้างทักทายกันตามประสาเพื่อนทั่วไป แต่เค้ากับตุลคบกันแค่ 3 เดือนเอง”

-

“เศร้าใจจัง  แต่ดีที่ยังกลับมาคุยกันได้นะ  แล้วไงอีก”  คณาฟังอย่างตั้งใจ

-

“คนต่อมาก็เป็นเพื่อนเค้าอีกเช่นกัน  เป็นเพื่อนคณะเดียวกับตุลด้วย”

“คณะอะไรอ่ะ”

“คณะเธออ่ะแหละ  หนุ่มวิศวะหักอกเค้าตลอด  ไม่รู้คนนี้ด้วยรึป่าว”  สกาวบีบจมูกคณาเชิงหยอก  หนุ่มคณารีบลุกขึ้นนั่ง สกาวตกใจดีดตัวนั่งด้วย

“เป็นอะไร”  คณาเอามือป้องจมูกและจามออกมาอย่างรุนแรง

“ฮัดเช่ยยยยยยย!!!!”

“โห  เค้าขอโทษนะ มือเค้าคงไม่สะอาด”  สกาวลูบหลังคณาปลอบใจแต่ก็เป็นการจี้จนหนุ่มคณาสะดุ้ง

“ไม่จ่ะ  พอดีเค้าเป็นคนจมูกไวต่อสิ่งเร้าอ่ะ  อะไรมาโดนก็จามหมดล่ะ”  คณายิ้มและนอนต่อ  สกาวหัวเราะชอบใจกับอาการแปลกๆของคณา

“นอนสิครับคุณผู้หญิง”  คณาโอบรัดสกาวให้นอนลงเคียงข้างเขา และหอมแก้มหญิงสาวอย่างหวานชื่น

“ใครอนุญาตให้หอมยะ”

“อุ๊ย! ขอโทษครับเข้าใจผิดนึกว่าหอมได้”  คณายิ้มเจ้าเล่ห์  สกาวยิ้มเขินและแนบหน้าซุกอกอุ่นๆของคณา

“อื้มต่อๆกำลังสนุก  เด็กวิศวะคนนี้ยังไงต่อ”

-

“ก็เป็นเพื่อนตุล คนๆนี้รู้ว่าเค้าเคยชอบตุลและก็เสียใจเรื่องตุลมาก  เขาชื่อ ตรอม  เค้ารู้อยู่แล้วว่าเพื่อนนี้เค้ามีแฟนแล้ว  เราสนิทกันเพราะหออยู่ใกล้กันเจอกันทุกวัน และรูมเมทเค้าเป็นเพื่อนภาคของตรอม  เค้ากับตรอมเลยสนิทกันไปสนิทกันมาก็เริ่มหวั่นไหวอีกแล้ว เค้าชอบตรอมขึ้นมา  ตรอมก็มีใจให้ เหมือนเดิมอีก เหมือนกันหมดเลย ก็เลยแอบคบกันอีกตามเคย  ตอนนั้นรู้สึกเลยว่าเค้าเลวจิงๆที่รู้ว่าตรอมมีแฟนแล้วยังชอบยังแอบคบกัน   ตรอมก็ดีกับเค้าทุกอย่าง ในช่วงแรกๆ  แต่พอหลังๆตรอมก็เริ่มเปลี่ยนไปไม่สนใจใยดีเค้าเลย  ประมาณว่าเบื่อแล้ว เค้าก็ร้องไห้ทุกคืนทุกวัน  เสียใจแต่ก็ทน  อดทนทุกอย่างเพื่อมีตรอมไว้  จำได้ว่าทำการบ้านให้ตรอมเยอะมาก  ทำนั่นนี่ให้เยอะแยะ  เค้ารู้สึกว่ารักตรอมมาก มากกว่าตุลด้วยซ้ำ ตรอมเป็นคนอารมณ์ร้อนทะเลาะกันก็น่ากลัวแต่เค้าก็รักมาก  สุดท้ายแฟนตรอมจับได้ก็เลิก  ตรอมทิ้งเค้าไป  ตอนนั้นรู้สึกเสียใจมาก  มากจนถึงขั้นอยากฆ่าตัวตาย  กรีดข้อมือ  โวยวายอาละวาดบ้าคลั่งอย่างคนบ้า  ต้องการตรอมคืนมาแต่ก็ไม่มีทางเลยจริงๆ เพราะสุดท้ายแล้วตรอมก็ต้องเลือกแฟนของเค้าอยู่ดี กว่าจะผ่านช่วงเวลานั้นมาได้เค้าไม่เป็นอันเรียนเลย  เกรดเริ่มตก  แม่เค้ารู้เรื่องก็มาหาที่หอให้เค้าย้ายหอมาอยู่หอนี้แทนเพื่อให้ไกลจากตรอม  จนเวลาก็ช่วยให้เค้าดีขึ้นมา ด้วยกำลังใจจากเพื่อนและครูอาจารย์ เค้ายังรู้สึกโชคดีที่ยังมีคนที่รักและหวังดีกับเค้าอยู่อีกมาก”

-

“ใช่!  มีคนรักเราอยู่  อย่าทำร้ายตัวเองอีกนะรู้มั้ย  เค้าไม่อยากให้เธอทำแบบนั้นอีก”

“จากเหตุการณ์วันนั้นอ่ะ  เค้าไม่เคยคิดทำร้ายตัวเองอีกเลย  มันรู้สึกไร้ค่ามากๆ”

“ต้องทำตัวเองให้มีค่านะ  สักวันต้องเจอคนที่ดีๆแน่นอน  แล้วยังไงต่อเอ่ย”

-

“หลังจากคนนี้ก็มีคนเข้ามาเรื่อยๆ ประมาณ2-3 คน และเชื่อมั้ยว่าคนพวกนี้มีแฟนอยู่แล้ว แล้วมาจีบเค้า  แต่พวกนี้เค้าก็เลิกคุยเร็วก่อนจะผูกพัน  เพราะเค้ากลัวความเสียใจแล้วก็เข็ดมาก  และตั้งใจไว้ว่า จะไม่คุยกับคนที่มีเจ้าของอีกเป็นอันขาด  เค้าเริ่มสงสัยในชีวิตเค้าว่าทำไมเป็นแบบนี้เลยไปดูดวงกับเพื่อน  หมอทักว่าเค้าอ่ะดวงเมียน้อย เป็นเวรกรรมที่ต้องชดใช้  คงโดนเจ้ากรรมนายเวรสาปแช่งเอาไว้  เค้าเลยกลายเป็นผู้หญิงต้องคำสาปให้รักแต่คนที่มีแฟนแล้ว  และจะเป็นแบบนี้ไปจนเมื่อไหร่ก็ไม่รู้  คงจนกว่าเจ้ากรรมนายเวรจะสมใจ”

-

“น่ากลัวอ่ะ”  คณากอดสกาวไว้แน่น

“หายใจไม่ออกเว้ย! จะรัดเค้าให้ตายเลยหรอหะ”

“ก็ได้  ไม่กอดแล้วก็ได้”  คณาปล่อยสกาวและพลิกตัวหันหลังทำทีเป็นงอนทันที

“งอนล่ะสิแบบนี้งั้นก็งอนต่อไปนะจ๊ะ”  สกาวพลิกตัวหันหลังให้คณา เพราะเธอไม่ชอบง้อใคร  คณาเห็นสกาวเงียบไปจึงค่อยๆหันกลับมามอง เมื่อเห็นสาวสกาวไม่สนใจเขาจึงต้องง้อเอง

“ง้อเค้าหน่อยสิครับพี่สาว  พี่สกาวใจร้ายอ่ะ”  คณาสวมกอดสกาวจากด้านหลัง

 “ใช่แล้ว  พี่คนนี้ใจร้ายมาก  ไม่ง้อเธอหรอกนะ ก็เป็นพี่!นี่นาทำไมต้องง้อ”

“ใช่พี่หรออย่างนี้อ่ะ”  คณาหอมแก้มหญิงสาวอีกครั้ง

“ทะลึ่ง!”  สกาวเขินแต่ก็กอดคณาไว้เช่นเดิม

“อ่าๆ  เลิกเล่นๆเค้าอยากฟังต่อละ”

-

“อื้มก็ต่อจากนั้นเค้าก็ใช้ชีวิตโสดๆมา จนกระทั่งมาแพ้ให้กับชายเจ้าชู้ขี้เล่นอีกคน  เป็นรุ่นพี่ ชื่อ พี่จิรา  เจอกันที่ SODA เค้าปิ๊งแรกพบอีกแล้วอ่ะ  ตลกมากคือพี่เขาเมาตัวแดงเหมือนเธอเลยแล้วเค้าก็นั่งมองพี่จิราเมา  พี่จิราก็เหมือนสนใจเค้า  ก็เลยได้ติดต่อข้องเกี่ยวกัน และประเด็นก็คือ พี่จิรามีแฟนแล้ว”

-

“อีกแล้วหรอ!” คณาร้องเสียงหลง

“ใช่อีกแล้ว  ขนาดเธอฟังยังเหนื่อยใจเลย  เค้าเจอกับตัวแทบบ้าอ่ะ  แต่มันค่อยๆชินจริงๆนะ แต่พี่จิรานี่แสบมาก  นอกจากจะมีแฟนแล้ว ยังมีกิ๊กอีก 3 คน  รวมเค้าก็เป็น 4  ตอนแรกเค้าก็ชอบพี่จิรามาก ก็คิดเอาเองว่าขอคลั่งไคล้ไปวันๆแบบปลื้มๆจะไม่ให้มันมากมายไปกว่านี้  แต่พี่จิราเจ้าชู้อยู่แล้วก็มาเล่นด้วยอีก  พี่จิราเป็นคนขี้เล่น กวนประสาทเป็นที่หนึ่ง  แต่เขาก็น่ารักเสมอ  ทำให้เค้าไม่เครียดเลยสักนิดที่อยู่ใกล้ๆ  ทั้งที่เค้าระวังไม่ให้มันเกิดขึ้นแล้ว  มันก็ยังเป็นไปด้วยความสนิทสนม  อยู่กันแบบคนเข้าใจ  พี่จิรามีปัญหากะกิ๊กคนไหนก็มาเล่าให้เค้าฟัง  ทั้งที่เค้าก็รักพี่จิรา  พี่จิราก็รู้นะแต่ไว้ใจเค้ามาก  อยู่แบบนี้กันมาหลายเดือนผูกพันกัน  เจอกันทุกวัน  กินข้าว  เที่ยวเล่นกันไป  ส่วนแฟนเค้าจับไม่ได้เลยเพราะแฟนพี่จิราทำงานแล้วมาหาพี่จิราแค่เสาร์อาทิตย์  แล้ววันหนึ่งก็มีปัญหาเมื่อพี่จิราเลือกคบกับกิ๊กคนหนึ่งของเขาอย่างจริงจัง และยอมเลิกกับแฟน  และเค้าก็รู้จักกับกิ๊กคนที่พี่จิราเลือก เค้าก็ต้องเลิกคุยกับพี่จิราเพราะเขารู้จักกิ๊กคนนั้นแบบเกรงใจอ่ะ  ทรมานมากต้องทำเป็นไม่มีอะไรแต่ในใจมันเสียใจมากจริงๆ  เค้าคุยกับพี่จิรามาเป็นปี แต่ก็ต้องเลิก เสียใจร้องไห้ฟูมฟาย พี่จิราก็เหมือนจะผูกพันอยู่  แต่นานเข้าแฟนคนใหม่ก็เริ่มไม่พอใจที่เค้ากับพี่จิราสนิทกันมากเกินไป  พี่จิราจึงจากไปถาวร  แต่ก็ยังได้พบเจอกันอยู่บ้าง  เค้าก็ยังรู้สึกดีกับพี่จิราอยู่”

-

“เห้อออ  สงสารและเห็นใจเธออ่ะสกาว  ชีวิตเธอมันเศร้าจริงๆเลยนะ”

“ใช่มันเศร้ามาก  คนภายนอกมองเห็นว่าเค้าแรงเพราะเค้าแต่งตัวจัด  แต่คงไม่มีใครได้ล่วงรู้ว่าผู้หญิงที่ดูแรงๆคนนี้จะเจอเรื่องราวแบบนี้  และเค้าก็ไม่รู้ว่าจะต้องเจอไปอีกนานแค่ไหน”

“แล้ว....พี่เปรมนี่มาตอนไหนอ่ะ”  คณารอลุ้นฟังเรื่องของเปรม  เพราะมีดาลี่แฟนเก่าของเขาเข้ามาเกี่ยว

“เค้าเหนื่อยแล้วอ่ะ  ไว้ค่อยเล่าให้ฟังใหม่นะ  นอนกันเถอะ 7 โมงเช้าแล้วนะ”  สกาวหลับตาพริ้มในอ้อมกอดของคณา

“อื้มได้ครับ  ฝันดีนะสกาว”  คณาจูบหน้าผากสกาวเบาๆก่อนนอน และมองสกาวที่หลับใหล เขาไม่อยากเชื่อว่าสกาวจะเผชิญเรื่องราวที่หนักขนาดนี้

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

            ติด ติ๊ดดด  ตี่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

            สกาวสะดุ้งตื่นจากหลับใหลด้วยเสียงโทรศัพท์ของคณาที่ดังกึกก้องด้วยริงโทนเพลงร๊อค แต่หนุ่มคณากลับยังหลับสนิท  สกาวพบว่ามันไม่ใช่ความฝันที่มีคณานอนกอดอยู่เคียงข้าง  แต่เสียงริงโทนที่ดังมากก็ทำให้คณาสะดุ้งตื่นลืมตามาเห็นสกาวยิ้มแก้มปริ  คณายิ้มตอบและหอมแก้มหญิงสาวอย่างอบอุ่นจนลืมไปว่ามือถือกรี๊ดร้องอยู่

            คณาควานหยิบมือถือและพบว่า สิรันโทรมา คณาหุบยิ้มหันมามองสกาวซึ่งนอนมองอยู่  คณาก้มลงจูบหน้าผากหญิงสาวพลางกดรับสาย

“ครับผม” หนุ่มคณาลุกเดินออกไปคุยนอกระเบียง  ปล่อยสกาวนอนกอดหมอนอยู่บนเตียงเพียงลำพัง

‘ถ้าให้เดาคงจะเป็นสิรันโทรเข้ามาสินะ รู้สึกผิดกับสิรันเหมือนกัน  หากหล่อนรู้ว่าตอนนี้แฟนของเธอนอนอยู่เคียงข้างฉัน หากคณารู้สึกเช่นเดียวกับฉัน  ก็คงเป็นความผิดที่เราเจอกันช้าเกินไป มันผิดมากจริงๆ’

            ไม่นานนักคณาก็กลับเข้าในห้องและเข้าสวมกอดสกาวทันทีทันใด 

“ไม่อยากไปเรียนเลยอ่ะ ฮ่าๆๆๆๆ”

“ไม่ได้นะ  ต้องไปเรียน  เธอชอบขาดเรียนบ่อย  คอยดูอาจารย์งอน”

“ค๊าบบบ  พี่สาวดุจังเลยอ่ะ”

“พี่สาว!! งั้นหรอ”  สกาวหันไปมองค้อนคณา

“อ้าว! ก็เป็นพี่สาวเค้าไม่ถูกหรอ ก็เกิดก่อนเค้าอ่ะ”  คณายิ้มและหอมแก้มหญิงสาวเชิงหยอก

“พี่สาวก็ห้ามมาหอมแก้ม  ไปนอนพื้นเลยป่ะ”  สกาวผละตัวออกจากคณา

“งอน  งอนอีก  โอ๋ๆๆๆๆๆ  อย่างอนเลยนะค๊าบบ” คณาจึงง้อหญิงสาวอย่างเร่งด่วน  ทั้งคู่นอนเล่นหยอกกันไปกันมา จนคณาต้องกลับห้องของเขาเอง

“เดี๋ยวเค้ากลับก่อนนะ เธอเรียนบ่าย 3 ใช่ปะ  งั้นเดี๋ยวออกไปพร้อมกัน เดี๋ยวเค้ามารับ”  คณากอดสกาวไว้แน่นและเดินออกจากห้องไป

            สกาวนั่งอมยิ้มกับความสุขใจที่มีคณาอยู่เคียงข้าง แม้จะเป็นความสุขที่หยิบยืมสิรันมาก็ตาม

            คณามารับสกาวไปเรียนพร้อมกัน  ทั้งคู่สร้างความสัมพันธ์ที่ดีขึ้นเรื่อยๆ หญิงสาวที่เคยใช้ชีวิตแบบเฉาตาย กลับร่าเริงและมีความสุขอีกครั้ง  หนุ่มเปรมยังคงอยู่ในความรู้สึกนึกคิดของสกาวแต่ก็น้อยลง  เพราะทุกลมหายใจต่อจากนี้จะมีเพียงคณา หนุ่มน้อยผู้อารมณ์ดีที่สร้างความสุขและเรื่องราวที่แสนประทับใจแก่สกาวไม่ขาดหาย

-

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

            หนุ่มคณาเดินเข้ามาในห้องโปรเจคในเวลาค่ำๆ  โดนัทเพื่อนชายรีบลุกจากเก้าอี้เดินเข้ามาหาคณาที่โต๊ะของเขาทันที

“เมื่อคืนไปเที่ยวไหนเนี่ย”  คณาหยิบโนตบุ๊คออกมาจากกระเป๋าด้วยสีหน้าซีด  จนทำเมาท์ตกสู่พื้น โดนัทก้มลงหยิบเมาท์ขึ้นมาวางบนโต๊ะและมองสีหน้าหวั่นผวาของคณาด้วยความแปลกใจ

“อ้อไป HUFFY กับเพื่อนมาว่ะ ทำไมหรอ”

“ป่าว ! ก็ไม่เห็นชวนเลย  งอนแล้วล่ะ  ฉันก็อยากเที่ยวเหมือนกันนะ”

“อ้อ! โทษทีว่ะ  พอดีไปกับเพื่อนแล้วก็รุ่นพี่ที่ไม่สนิทเท่าไหร่อ่ะ  ก็ไม่ได้ชวนใคร  ไว้วันหลังไปกันนะ”  คณาถอนหายใจเบาๆ  นึกว่าจะถูกจับผิด

“แล้วกลับมากี่โมงอ่ะ  ฉันโทรเข้าห้องแกจะยืมเครื่องคิดเลขไม่มีคนรับ”  มะยมหันมาถามสมทบ  คณาหน้าซีดอีกครั้ง

“โทรมากี่โมงอ่ะ”

“อืม....ประมาณตี 2 กว่าๆได้แหละ  แกยังไม่กลับหรอ”

“น่าจะอย่างนั้น ก็ไปกินข้าวอะไรกันกว่าจะกลับก็เกือบตี 3 แหละ”  คณาปาดเหงื่อที่ไหลออกมาทั้งที่ในห้องโปรเจคเปิดแอร์เย็นเกินกว่าที่เหงื่อจะออกได้

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

            คณาออน MSN คุยกับสกาวเป็นปกติอย่างเช่นทุกวัน

-

คณา : ตัวเทอ  ทำไรอยู่จ๊ะ

สกาว : ก็ทำงานแหละค่ะ  ชีวิตเค้ามีแต่งานและก็งาน  นั่งเขียนรายงานที่ไปทัศนศึกษาได้ไม่กี่แผ่นเองอ่ะ  ปวดมือหมดแล้ว

คณา : น่าจ๋งจ๋านจังเลยอ่ะ  เดี๋ยวเค้านวดมือให้นะ

สกาว : ขอบใจย่ะ  แล้วงานเธอล่ะ

คณา : ก็วันนี้ต้องทำกันหนักหน่อยแล้วล่ะ  รู้สึกมันไม่ค่อยเดินเลย  เค้ายังไม่ได้ไปซื้อของมาต่อวงจรเลยอ่ะ  ก็ทำอะไรได้ไม่มาก

สกาว : สู้ๆนะ  ช่วยๆกันเดี๋ยวมันก็จะผ่านไปได้

คณา : อยากฟังเรื่องของเธอต่ออ่ะ  ติดลมมากมายเมื่อคืนง่วงซะก่อน

สกาว : ถ้าเล่าก็ยาวสิ  จะกวนเธอทำงานรึป่าว

คณา : ไม่หรอกๆเค้าอยากรู้

สกาว : เมื่อคืนเค้าเล่าถึงเรื่องพี่จิราใช่ปะ

คณา : อื้มช่ายๆ  แล้วมารู้จักพี่เปรมได้ไง

สกาว : ก็พี่เปรมเป็นเจ้าของร้าน SODA เค้าก็ไปเที่ยวบ่อยไง  แต่แปลกที่ไม่เคยเจอเธอ

คณา : ก็หน้าตาเค้ามันไม่โดดเด่นนี่นา T^T

-

สกาว : คงจะอย่างนั้น  555+  นั่นล่ะพี่เปรมก็มาจีบเค้า ทั้งที่เค้าก็เห็นๆพี่เปรมมีแฟน และก็มีเด็กๆอีกหลายคน พี่เปรมบอกว่าชอบเค้ามาก  ชอบมานานแล้ว  เค้าก็เลยถามพี่เปรมไปว่าแฟนเขาล่ะ  เขาบอกเลิกไปแล้ว  ซึ่งตอนนั้นเค้าก็ไม่ค่อยเห็นแฟนพี่เปรมมาหาเขาที่ร้าน  เค้าเองก็ไม่คิดจะชอบพี่เปรมเลยนะตอนแรกอ่ะ  เค้าอายุมากแล้วห่างจากเค้าตั้ง 12 ปี  

-

คณา : แต่หน้าตาพี่เขาไม่แก่เท่าไหร่เลยเนอะ  เค้าจำได้ตอนไปออดิชั่นวงอ่ะ พี่เปรมก็ดูไม่ดุเท่าไหร่ แล้วเธอเอาไงต่อกับพี่เปรม

สกาว : เค้าก็ให้เบอร์ไป เขาก็โทรมา คุยกันก็เริ่มหวั่นไหวบ้าง  แต่ก็รู้มาว่าพี่เปรมเจ้าชู้มาก  เด็กๆเยอะมาก  แต่พี่เปรมก็ออกตัวว่าเขาไม่มีใครเลย เขาบอกว่ามักมีคนพูดถึงเขาในทางไม่ดีเสมอ  ด้วยความที่เขารู้จักคนเยอะแยะทำให้คนเข้าใจผิดนินทาเขาผิดๆ  และบอกอีกว่าเลิกกับแฟนก็เหงา  แฟนเขาที่เลิกไปก็รุ่นพี่เค้าปีนึง  จากจุดนี้เค้าไม่จิงจังอะไรแค่อยากรู้ว่าพี่เปรมจะเป็นจริงอย่างที่คนอื่นพูดกันรึป่าว 

-

คณา : อืม  เค้าก็เคยเห็นพี่เปรมกลับกับผู้หญิงนะ  555+

สกาว : ใช่ๆแต่เค้าไม่รู้ไงตอนนั้นเพราะไม่เคยสนใจเรื่องพี่เปรมมาก่อน  ทั้งที่เห็นพี่เขามานานแล้วเพราะเค้าเที่ยว SODA บ่อยไง  ต่อจากนั้นก็คุยกันมา พี่เปรมก็ทำตัวให้น่าเชื่อถือทุกอย่าง  พาเค้าไปกินข้าวกับพนักงานร้าน SODA ประมาณเปิดตัวว่าคุยกัน  ฝากมือถือไว้กะเค้า  มารับมาส่งดูแลดี  พาไปที่บ้านอะไรเงี้ยอ่ะ  เค้าก็เริ่มรู้สึกดีขึ้นทุกวัน เป็นช่วงเวลา 1 อาทิตย์  ที่เค้าเริ่มเชื่อใจ  และเริ่มคิดว่าพี่เปรมคงจะชอบเค้าจริงๆ  แต่ก็มีคำถามในใจตลอดว่าทำไมพอไปหาพี่เปรมที่ SODA ตอนกลางคืน พี่เปรมจะไม่ค่อยแสดงออกว่าคบกับเค้าเลย

-

คณา : ยังไงอ่ะ ที่ว่าไม่ค่อยแสดงออก

สกาว : ก็แบบว่าพอเค้าไปหาที่โต๊ะ  พี่เปรมก็จะทำนิ่งเฉยเหมือนไม่ได้สนิทสนมอ่ะ  แต่พอกลับไปบ้านก็ดีด้วยทุกอย่าง ซึ่งเค้าจึงคอยสังเกตตลอดเวลา  เพราะเค้าไม่อยากโดนหลอกอีก  ครั้งนี้พี่เปรมบอกไม่มีแฟนเค้าก็แอบดีใจไปแล้วว่า คำสาปไม่สามารถทำอะไรเค้าได้แล้ว  เรื่องคำสาปพังทลายลงไปอย่างหมดสิ้น 

-

คณา : แล้วพี่เปรมรู้เรื่องที่เธอเจอมารึป่าว

สกาว : รู้ๆเค้าก็เล่าให้ฟังหมดแหละ  พี่เปรมยังบอกเค้าว่า “ไม่ต้องไปเป็นรองใครแล้ว  สกาวเป็นแฟนพี่”  เค้าจำฝังใจเลยอ่ะ  จนวันหนึ่งพี่เปรมฝากกระเป๋าเงินลืมไว้ที่เค้า  พี่เปรมให้เค้าเอามาคืนให้ที่ร้าน  SODA   เค้าก็เอามาให้  พี่เปรมก็คุยกะหุ้นส่วนอีกคนไม่สนใจเค้าเลย  ให้น้องๆในโต๊ะที่เขากินเหล้าอยู่ดูแลแทน  พอดีเค้าอ่ะเป็นคนชอบสังเกตพฤติกรรมคนรอบข้าง  ก็ดันไปเห็นน้องของพี่เปรมคนนึง  เดินไปหาเขาและทำหน้ายิ้มหยอกและบอกว่า  “ฮ็อตมากเลยนะพี่  วันนี้มา 3 เลยนะ”  เค้าก็คิดว่าต้องมีเด็กพี่เปรมมาแน่ๆ  แต่พี่เปรมก็เนียนมาก  ก็ยังกลับบ้านพร้อมเค้า  คือในร้านเด็กเสริฟทุกคนรู้ว่าเค้าคุยกับพี่เปรม ไปถึงบ้านเริ่มมีประเด็น  เพราะที่เค้าบอกว่าเคยเห็นพี่เปรมกับกิ๊กๆเขาอ่ะ  กิ๊กคนที่เค้าเคยเห็นเป็นเพื่อนของเพื่อนเค้าเอง  ชื่อ น้ำตาล

-

คณา : เธอรู้จักคนเยอะอ่ะ

สกาว : ใช่ๆ แต่ดีแล้วแหละที่เค้ารู้จักเยอะ มันทำให้เค้าได้รู้อะไรมากกว่าคนอื่นที่ไม่รู้จักใครเลย ต่อนะเค้าก็ถามพี่เปรมไปตามตรงว่ารู้จักน้ำตาลมั้ย พี่เปรมบอกไม่รู้จักเลย  ก็รู้แล้วว่าเขาโกหกชัดๆ เพราะเค้าเคยเห็นน้ำตาลกลับพร้อมพี่เปรมตอนร้าน SODA ปิดอ่ะ  เค้าก็โกรธแต่เก็บไว้  ผ่านไป 2 วันพยายามติดต่อเพื่อนคนที่เป็นเพื่อนของน้ำตาล แต่ติดต่อไม่ได้เลย เค้าไม่เชื่อคำพูดพี่เปรมแล้วอ่ะ  อยากรู้จากปากน้ำตาลเอง  แล้วโชคเข้าข้างรึป่าวไม่รู้กลับไปเจอน้ำตาลที่  SODA  เค้าก็เข้าไปถามน้ำตาลตรงๆ ว่ารู้จักพี่เปรมมั้ย คุยกับพี่เปรมอยู่รึป่าว  น้ำตาลบอกว่าคบกับพี่เปรมมาเกือบปีแล้วและถามว่าเค้าเป็นอะไรกับพี่เปรม

-

คณา : ตอนนั้นแย่เลยดิเธอ

สกาว : เค้าอึ้งมากร้องไห้ไม่ออกเลยอ่ะ  แต่เจ็บจนพูดอะไรไม่ออก  จุกท้องไปหมดเลย

คณา : อืมนะ  เค้าเข้าใจอยู่แล้วไงต่อ

สกาว : เค้าก็ตอบน้ำตาลไปตามตรงว่าคุยกับพี่เปรมอยู่  น้ำตาลร้องไห้ฟูมฟายอาละวาดน่ากลัวมากเลย  พี่เปรมมาเจอเหตุการณ์พอดี  น้ำตาลวิ่งหนีไปเลย  และพี่เปรมก็มองเหมือนเค้าเป็นนางมารร้ายอ่ะแล้ววิ่งตามน้ำตาลไป   เค้าก็ร้องไห้ออกมา  มันหดหู่ใจอ่ะเธอ อารมณ์แบบว่าทำไมต้องหลอกกันด้วย สรุปคำสาปก็เล่นงานเค้าอีกเหมือนเดิมมันท้อแท้กับชีวิตอ่ะ  ว่าทำไมจะต้องมาเจออะไรแบบนี้ซ้ำซาก

-

คณา : น่าเห็นใจเธอมากอ่ะสกาว

สกาว : อื้มขอบใจนะยะ เธออย่าทำให้เค้าเสียใจนะ

คณา : ได้ครับผม

สกาว : แล้วน้ำตาลก็มาคุยกับเค้าหน้าร้าน เค้าก็ถามน้ำตาลว่ารู้จักแฟนเก่าพี่เปรมมั้ยที่ชื่อพี่ข้าวสาร น้ำตาลช็อคเลยไม่รู้จักคนชื่อข้าวสารมาก่อน  น้ำตาลก็ไปหาเบอร์พี่ข้าวสารแล้วโทรไปเหวี่ยงพี่ข้าวสาร  ปรากฏ คือ พี่เปรมก็ยังไม่เลิกกับพี่ข้าวสารแค่ทะเลาะกันและห่างกันสักพัก

-

คณา : เริ่มงงละ  แล้วใครมาก่อนมาหลัง

สกาว : ก็คือพี่ข้าวสารมาก่อนคบกับพี่เปรม  แล้วระหว่างนั้นพี่เปรมก็มาจีบน้ำตาลและคบกันไปพร้อมๆกัน  แล้วระหว่างนั้นก็มาจีบเค้าอีกคน  หนักเลยอ่ะเค้ารู้เรื่องก็จุกเลย

คณา : เขาทำได้ไงอ่ะ  น้ำตาลกับข้าวสารไม่รู้เรื่องอะไรเลยหรอ

สกาว : น้ำตาลอ่ะไม่รู้ แต่พี่ข้าวสารอ่ะรู้ว่าพี่เปรมมีเด็กๆเยอะ แต่ก็รักอ่ะเลิกไม่ได้ คบกันไปทะเลาะกันบ่อยๆแต่ก็ยอมคบต่อไป สงสารพี่ข้าวสารเหมือนกัน

-

คณา : แล้วหลังจากวันนั้นเธอเอาไงอ่ะ

สกาว : คืนนั้นพี่เปรมโทรมาบอกเลิกเค้า  เขาบอกว่าเขาเลิกกับทุกคน  ทั้งน้ำตาล  ทั้งพี่ข้าวสาร  และเลิกกับเค้าด้วย  เลิกหมดเลย  เขาบอกเขาจะหายไปเองจะไม่ทำให้ใครเจ็บอีกแล้ว  เค้าโกรธมากด่าว่าพี่เปรมไปเสียผู้ใหญ่เลยอ่ะ ประเด็นที่โกรธเพราะพี่เปรมรู้ว่าเขาเจออะไรมาบ้าง  เขายังบอกกับเค้าว่าเค้าเป็นแฟน  เค้าพูดอย่างมั่นใจมากเค้าเองก็ดีใจสิ  สุดท้ายเป็นไง เจอแบบนี้  จุกตั้งแต่ตอนที่น้ำตาลบอกว่าคบกับพี่เปรมมาเกือบปี  โดยที่ก็ไม่รู้ว่าพี่เปรมมีพี่ข้าวสารอีกคน  และมามีเค้าอีกคน

-

คณา : แล้วพี่ข้าวสารคบมากี่ปีอ่ะ

สกาว : 2 ปีอ่ะ  พี่ข้าวสารอ่ะน่าสงสารรู้ทั้งรู้แต่ก็ทนอยู่  แต่รู้มาว่าพี่เปรมรักพี่ข้าวสารมากยอมทุกอย่างเลยอ่ะ  เรื่องเหมือนจะจบแต่ไม่จบ วันต่อมาเค้าก็ไปเล่าเรื่องที่เกิดให้พี่ที่เค้าสนิทที่ร้านทำผมใกล้หอพักฟัง  แล้วพี่คนหนึ่งนั่งอยู่ในร้านก็ออกตัวบอกว่าคบกับพี่เปรมเหมือนกัน คือเค้าตกใจมาก  พี่คนนี้ชื่อพี่ กำไล เขารู้ว่าพี่เปรมมีสาวเยอะมากพี่กำไลก็เล่าให้เค้าฟังว่านอกจากที่เค้ารู้ก็มีอีกหลายคนที่เป็นแบบนี้  พี่กำไลรู้จักพี่ข้าวสารด้วยคือพี่ข้าวสารยอมพี่กำไลเพราะรู้ว่าพี่กำไลรักพี่เปรมมากรู้ทุกอย่าง  แต่ยอมทุกอย่างยอมมา 2 ปีแล้ว

-

คณา : อ่านแล้วอึ้ง  ไม่คิดว่าจะมีผู้หญิงรักพี่เปรมมากมายแบบนี้

สกาว : เค้าก็อึ้งตอนคุยกับพี่กำไลอ่ะ  พี่กำไลอ่ะยอมทนคบกับพี่เปรมแบบลับๆ  แต่ก็ไปไหนมาไหนด้วยกันบ้าง ในขณะที่พี่ข้าวสารกลับได้ออกหน้าออกตาว่าเป็นแฟน หลังจากนั้นเค้าก็ได้รู้ว่าสาวๆที่ไปเที่ยวที่ SODA เป็นเด็กของพี่เปรมอยู่หลายคน เค้าก็เสียใจเข้าไปอีก เค้ารู้สึกทั้งโดนหลอกและเป็นของเล่นไปวันๆอ่ะ  แต่ที่ตลกคือ  พี่เปรมมักบอกกับพี่กำไลและทุกคนที่เขาคบว่า ทุกคนเป็นแฟนเขาและเขาก็รักทุกคน 

-

คณา : อื้ม สงสารเธออ่ะ  หลังจากนั้นเธอก็ไม่ได้ติดต่อกับพี่เปรมเลยหรอ

สกาว : เค้าเสียใจมาก  ไม่ได้ติดต่อกัน แต่พอไปเที่ยวที่ SODA ก็เจอพี่เปรม เขาก็มาเล่นด้วยมาคอยหยอก เค้าก็กลับไปคบอีกรอบอ่ะ แบบว่าทำใจไม่ได้รักไปแล้ว โง่มากในตอนนั้น  รู้สึกรักพี่เปรม  และอยากเอาชนะ  อยากรู้ว่าเขาบริหารเวลายังไงที่คบผู้หญิงทีเดียว 20 กว่าคนในเวลาเดียวกัน   และบอกทุกคนว่าเป็นแฟน

-

คณา : กลับไปทำม๊ายยยยยยย ><!

สกาว : การกลับไปคบกันอีก  เค้าได้รู้จักกับเด็กๆเค้าอีกหลายคน  แต่ละคนน่าสงสารมาก

คณา : เธอไปรู้จักได้ไงง่ะ

------------------------------------------------------------------------------------------

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 320 ท่าน