Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
you can kiss me Again and Again. แต่งงานกันนะเจ้าชายหลายอารมณ์
princessploy
นิสัย!!!
4
02/11/2554 19:37:34
198
เนื้อเรื่อง

 

            ฉัน นายคิมเจ ป๊า แล้วก็ลูกน้องทั้งหลายแหล่ของป๊าพากันกลับกรุงเทพ พอกลับมาถึงได้วันนึงฉันก็เก็บเสือผ้าตามนายคิมเจ  <<ไม่ได้หนีตามกันนะ>> ไปที่ที่พักที่หนุ่มๆ Boy Black Night. เข้าพักอยู่กัน พอฉันก้าวขาเข้าไปให้เห็นกันทำนั้นแหละทำหน้างงกันใหญ่ นี่ฉันหน้าแปลกมากเลยหรอ

“ผู้หญิงคนนั้นใครน่ะคิมเจ” อึนชิ พูดอะไรก็ไม่รู้แต่ท่าทางสงสัยเป็นอย่างมาก

“กีต้าร์

“ฮะ” อยู่ดีดีก็มาเรียกชื่อฉันเฉย

“ผมไม่ได้เรียกคุณ อึนชิถามว่าคุณคือใคร

“ออ

“แล้วมาทำอะไรที่นี่ เธอมากับนายเจอกันได้ยังไง” เสียงเจซีนี่น่าหลงใหลเอาซะจริงๆว่าแต่พูดอะไรมาฟังไม่รู้เรื่องเลย

“ฉันจะให้เธอคอยดูแลวงเราแทนผู้จัดการคนเดิมไปก่อน ฉันเจอกับเธอตอนที่มีเรื่องในคอนเสิร์ตนั่นแหละ

“นายหายไปไหนมาคิมเจ” เจซียังพูดกับนายคิมเจทำหน้าตากวนๆ <<แต่ก็ดูดีไปอีกแบบ มั้ง>>

“ทำไมนายไม่พูดภาษาอังกฤษกันล่ะคิมเจฉันจะได้ฟังนายรู้เรื่อง” ฉันเลยตัดสินใจพูดแทรก แหะๆจะได้รู้เรื่องกับเค้าบ้าง

“จะเดินทางวันไหน

“พรุ่งนี้” อึนชิหันมายิ้มกับฉัน ดูท่าทางแต่ละคนนี่เครียดกันจังยกเว้นนายอึนชินี่แหละดูสบายๆมาก จะว่าไปแต่ละคนเนี่ยมองใกล้ๆยิ่งดูดี โดยเฉพาะเจซี หุหุ

 

       และวันเดินทางก็มาถึง ทุกคนต่างคนต่างหอบหิ้วของส่วนตัว แต่ฉันโชคดีนิดที่นายคิมเจช่วยถือให้ โธ่เอ๊ยไม่รู้จะรีบจ้ำกันไปไหน ขาฉันก็สั้นแค่นี้ตามจะไม่ทันแล้ว เห็นจะมีแต่นายอึนชิที่เดนรอๆฉันสักนิด เค้าทำท่าเหมือนอยากพูดกับฉันแต่ไม่รู้จะพูดยังไง

“คุณพูดภาษาอังกฤษได้ใช่ไหม” ฉันเลยรีบเปิดโอกาส

yes ผมพูดภาษาอังกฤษได้” อึนชิยิ้มจนตาปิด

“คุณเป็นอะไรกับ คิมเจหรอ

“คือฉันเป็น.....

“เธอคือแฟนคลับของฉัน” นายคิมเจรีบเข้ามาตอบคำถามแทนฉันและฉุดกระชากลากถู ฉันไปกับเค้า

“เจ็บนะ ปล่อยเซ่” ฉันสะบัดมือเค้าออก

“คุณห้ามหลุดปากบอกกับใครเรื่องที่พ่อคุณบังคับให้ผมหมั้นกับคุณเด็ดขาด

“ทำไม การที่นายต้องหมั้นกับฉันเนี่ยมันลำบากใจมากเลยงั้นสิ

“คุณไม่เข้าใจหรอก คุณเองก็น่าจะมี...แฟนใช่ไหม

“นายมี...แฟนแล้วใช่ไหมถึงรังเกียจไม่อยากหมั้นกับฉัน” ฉันรู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไรตอนที่นายคิมเจพูดคำว่าแฟนใจมันหวิวๆ แล้วทำไมฉันต้องคอยพูดถึงเรื่องหมั้น ใส่ใจเรื่องที่ต้องหมั้นกับนายคิมเจทั้งที่จริงฉันเองก็ไม่ได้ชอบนายนี่สักหน่อย

“ก็ไม่ได้ถึงกับรังเกียจแต่ ถ้าคนสองคนไม่เคยรู้จักกันมาก่อน ไม่ได้มีใจต่อกัน อยู่ดีดีจะให้ใช้ชีวิตร่วมกันแบบตลอดไปมันก็ไม่ใช่ คุณน่าจะรู้นี่” มันก็จริงของนายนะความจริงเราก็ไม่เคยจะสนนายนี่อยู่แล้ว เจซีต่างหากที่ฉันชอบ

“ผมว่าไปกันดีกว่าเดี๋ยวตามคนอื่นไม่ทัน” ฉันเดินตามนายคิมเจไป ส่วนในใจก็ได้แต่คิดเรื่องต่างๆนานา ตกลงฉันรู้สึกยังไงกับนายคิมเจกันแน่ เค้าเป็นคนอบอุ่น เค้าทำดีกับฉัน เค้าดูแลฉันตอนที่ไปปาย หรือว่าฉันจะเผลอใจไปแล้ว ไม่นะเค้ามีคนที่รักอยู่แล้ว อึ๊ย!!!พอคิดอะไรของเธอเนี่ยกีต้าร์

 

     หลังจากเดินทางมาถึงกรุงโซลแล้วนายคิมเจก็พาฉันไปที่บ้านน่าจะเป็นบ้านนายนั่นแหละ น่าอยู่มาก<<ขอบอก>>

“คุณอยู่ห้องข้างๆผมแล้วกัน

“ฉันอยู่ตรงไหนก็ได้อยู่แล้ว” อันที่จริงอยู่ใกล้ๆนายได้ก็ดี อย่าเพิ่งเข้าใจผิด!! เวลามีเรื่องอะไรจะได้เรียกนายง่ายๆ ฉันเดินตามนายคิมเจเข้าบ้าน มองซ้ายทีขวาที บรรยากาศน่าอยู่ที่สุด

“อ้าวคิมเจเห็นทีมงานเค้าบอกว่าลูกหายไปไหนล่ะ แล้วนั่นใคร” อ้าวแม่นายคิมเจเป็นคนไทยหรอ อู้หู!! ยังสาวยัง สวยอยู่เลย

“เรื่องมันยาวครับแม่มีโอกาสเดี๋ยวเล้าให้ฟัง นี่ต้าร์ครับ”

                            นายคิมเจดึงฉันไปแนะนำตัว เชอะกระชากซะแรงเลย เจ็บนะโว้ย!!แล้วนายคิมเจก็ฉุดกระชากลากถูฉันขึ้นไปบนชั้นสองของบ้าน

“นี่ห้องฉันส่วนนั่นห้องเธอ”  ชิ!! หนอยเข้าถิ่นตัวเองหน่อยสรรพนามเปลี่ยน ทำเป็นนะ

“งั้นปล่อยฉันจะเอาของไปเก็บ

“จะไปไหน มานี่” นายคิมเจดึงฉันเข้าไปในห้องของเค้า อ๊าย!!!~จะทำอะไรฉันปล่อยนะยะ!!

“จะพาฉันมาทำอะไรเนี่ย ไอ้บ้า

“นี่คิดอะไรเนี่ย ทางเข้าห้องเธอมันอยู่ทางนี้ เห็นฉันหน้าตาดี ฉันเลือกมากนะ

“เชอะฉันก็ไม่สนนายหรอกย่ะ

“พอๆ จบ เปิดประตูเองละกันพอดีทำกุญแจห้องหายมันเลยปิดมาได้สักพักแล้ว

“แล้วทำไมนายต้องทำประตูทะลุถึงกันด้วยล่ะ

“ก็ตอนแรกมันเป็นห้องของ....” นายคิมเจทำท่าทางอ้ำอึ้งไม่ตอบ

“ทำไมต้องอยากรู้ เอาเวลาไปเก็บกวาดห้องเถอะน่า” เอ๊า!! ก็ได้ไม่อยากรู้ก็ได้ไอ้นายคนนี้นี่จริงๆเลยเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย

“ไม่ต้องไล่หรอกไปแน่ ชิ!!

             ฉันเชิ่ดใส่นายคิมเจแล้วก็เดินกระทืบเท้าลากกระเป๋าเข้าห้อง เอมันก็ดูสะอาดดีนี่ แต่งยังกับจะให้ผู้หญิงอยู่ เจ้าหญิ๊ง เจ้าหญิง เตียงหวานขนาดนี้ใครจะหลับลง กลัวมดมาหามไป ทาสีห้องซะชมพูหวานแหวว  ดูกไม้ก็แต่งซะรกเลยแฮะ <<คนอื่นอาจจะมองว่าสวยนะ>> ฉันเปิดกระเป๋า เอาเสื้อผ้า <<ที่เอามาน้อยนิด>> ใส่ตู้ แล้วก็เดินออกจากห้อง <<ทางประตูของฉัน>> ลงไปหาแม่ของนายคิมเจดีกว่า

“อ้าวหนู เอ่อ

“ต้าร์ค่ะ แล้วน้า….

“เรียกแม่เถอะจ่ะ

“ค่ะทำอะไรอยู่เหรอคะ” ฉันเลยทำเนียนๆไปเลย

“อ๋อแม่กำลังจะทำแกงเขียวหวาน อาหารโปรดของคิมเจเค้าน่ะ

“นาย...เอ่อคิมเจเค้าชอบแกงเขียวหวานเหรอคะ

“ใช่เค้าชอบมาก แล้วนี่เป็นแฟนคิมเจเหรอจ๊ะ

“ไม่ใช่ค่ะ

“แล้วเป็นอะไรกันล่ะ ทำไมถึงมากับคิมเจ แล้วต้าร์เป็นคนไทยเหรอพูดไทยชัดมากเลยนะ

“ค่ะต้าร์เป็นคนไทย แล้วที่มาเกาหลีเนี่ยพลอนจะมาหาที่เรียนค่ะ กะว่าเรียนจบแล้วจะมาต่อที่เกาหลีค่ะ

“อืม ปกติคิมเจไม่ได้พาผู้หญิงมาบ้านเลยนะตั้งแต่เลิกกับ...

“แม่ครับ...” โอ๊ะมาขัดจังหวะจริงๆเลยนายนี่มันน่า!!!

“คุยอะไรกันอยู่เหรอ

“ก็เรื่อง

 “อ๋อแม่เค้าสอนฉันทำแกงเขียวหวานน่ะ

“จะกินได้เร้อ...ถ้าเธอเป็นคนทำ” นายคิมเจยิ้มเล็กๆที่มุมปาก เชอะกำลังจะรู้ความลับนายคิมเจแล้วแท้ๆ

“เสร็จแล้วเดี๋ยวแม่ตักไปขึ้นโต๊ะนะ ส่วนคิมเจกับต้าร์ก็ไปตั้งโต๊ะก่อนแล้วกัน

“ค่ะแม่

“นี่ไม่ทราบว่าใครอนุญาตให้เธอเรียกแม่ฉันว่าแม่

“แม่ให้ต้าร์เรียกเองแหละ

“แม่อ่ะ....”

แบร่!! ฉันหันไปแลบลิ้นปลิ้นตาใส่นายคิมเจ นายคิมเจคนที่ฉันเจอที่ไทย กับนายคิมเจที่ฉันเห็นอยู่ตอนนี้ คนละคนกันเลยแฮะ ฉันกับนายคิมเจช่วยกันเตรียมข้าวเตรียม จาน บรรยากาศบ้านนายคิมเจเนี่ยไม่ค่อยต่างอะไรกับที่ไทยเลยนะเนี่ย ว่าแต่พ่อนายนี่ไปไหนซะล่ะ

“ไม่รอพ่อนายกลับมากินข้าวหรอ” ปากไว ถามทันทีถ้าสงสัย แต่สีหน้านายคิมเจท่าทางโมโหด้วย ตายแน่งานนี้ฉัน

“ไม่ใช่เรื่องของเธอ” พูดจบก็กระทืบเท้าปังๆ ขึ้นห้องไปเลย เออจะจำไว้ว่านายมันหลายอารมณ์ ฉันนั่งรอแม่ได้สักพักแม่ก็ยกแกงเขียวหวานมา

“อ้าวคิมเจไปไหนซะแล้วล่ะ

“ก็ต้าร์ดันไปถามว่า ไม่รอพ่อมาก่อนหรอค่อยทานข้าว เค้าเลยโมโหมั้งคะ

“ออแม่ลืมบอกว่า อย่าไปถามถึงพ่อเค้าน่ะ

“ทำไมล่ะคะ

“พ่อเค้าไปมีครอบครัวใหม่แล้วนาะสิ

“ขอโทษนะคะที่ก้าวก่ายเรื่องส่วนตัว

“ไม่เป็นไรหรอกจ่ะ ไปตามคิมเจมาเถอะ

“ค่ะ” สุดท้ายฉันก็ต้องไปตามง้อ เอ๊ย!! ไปตามนายคิมเจลงมากินข้าว หายโกรธรึยังก็ไม่รู้ เดาอารมณ์ยากเหลือเกิน

ก๊อก ๆๆ

“นายคิมเจแม่ให้มาตามนายไปกินข้าว แกงเขียวหวานนายชอบไม่ใช่หรือไง เย็นเดี๋ยวไม่อร่อยนะ

“เธอกับแม่กินไปก่อนเถอะเดี่ยวฉันไป

“ไม่ได้นายตองไปเดี๋ยวนี้

“เดี๋ยวไป ฉันยังไม่หิว

“นายต้องลงไปกินเดี๋ยวนี้

“ฉันบอกว่าฉันยังไม่หิวไง” นายนี่นี่ดื้อจริงๆ อ๊ะประตูไม่ได้ล็อก เปิดเลยนะ

กรี๊ด!!!!!!!!!!

“ไอ้บ้า ไอ้ทุเรศ ไอ้ลามก” นายคิมเจยืนโป๊อยู่ในห้อง อยากจะบ้าตาย แล้วทำไมไม่บอกว่าโป๊อยู่

“เฮ้ย!! บอกแล้วไงเดี๋ยวฉันลงไป เธอนี่มันจริงๆเลย

“ก็แล้วทำไมไม่บอกล่ะว่า....นาย....อึ๊ย!!

“อ้าวก็นี่มันห้องฉัน จะทำอะไรมันก็ไม่ผิดไม่ใช่หรือไง

“ไอ้บ้า” ฉันรีบวิ่งลงมาหาแม่ทันที

“คิมเจล่ะ

“เดี๋ยวคงมาแหละค่ะ

“มาแล้วครับ” เชอะยังจะมายักคิ้วหลิ่วตาอีก

“กินข้าวกันดีกว่า”

            หลังจากกินข้าวกันเสร็จ นายคิมเจก็แต่งตัว <<เว่อร์>> เดินตรงมาที่ฉันชี้หน้าสั่งให้เปลี่ยนเสื้อผ้า เสร็จสรรพก็โยนฉันเข้าไปในเฟอร์รารี สีดำ แล้วก็ขับไปไหนไม่รู้ ฉันได้แต่นั่งเฉยๆไ ปไหนก็ไปกัน แต่ตามนิสัยของฉันสงสัยก็ต้อง...

“นายจะพาฉันไปไหน

“เงียบๆเถอะน่า ฉันพาไปไหนก็ไปเถอะ

“ชิ

“ออ แล้วอย่าชิใส่ฉันเวลาอยู่ต่อหน้าคนอื่นด้วย

“ไม่สนย่ะ” ฉันนั่งเงียบตลอดทาง อยากให้เงียบก็จัดไป……

          และหลังจากที่ความเงียบเข้าครอบคลุมได้สักพักนายคิมเจก็เลี้ยวเข้าสถานที่แห่งหนึ่งซึ่ง “ฉันไม่รู้จักว่ามันคือที่ไหน”

“ถึงแล้ว เธอไม่ต้องพูดอะไรทำตามที่ฉันบอกพอ

“แล้วฉันจะรู้ได้ไงว่านายจะหลอกให้ฉันทำอะไรบ้าๆหรือป่าว

“เธอนี่มันมองโลกในแง่ร้ายจริงๆเลย” นายคิมเจลงจากรถแล้วก็เดินมาที่ประตูฝั่งที่ฉันนั่งอยู่

“ลงมา” เหมือนเดิม นายคิมเจลากฉันลงจากรถ แล้วก็เดินเข้าไปในคอนโด หรือว่านายจะ....อ๊าย!!! ฉันไม่ยอมนายหรอกนะ

“นายจะพาฉันไปไหน ปล่อยฉันนะ ถ้าป๊ารู้ป๊าไม่เอานายไว้แน่

“ป๊าเธอจะรู้ได้ไงเธออยู่ที่เกาหลีนะตอนนี้”นี่ยังเดินไม่หยุด ลากฉันเข้าไปในลิฟท์ พออกจากลิฟท์ก็เดินต่อสักพักก่อนจะเลี้ยวเข้าห้อง 432 ในห้องมีแต่...ผู้หญิง...หรอ นั่นอึนชิ นายก็เอากะเค้าด้วย แน่นอนเจซี ส่วนจุนเฮก็นั่งอ่านนั่งอ่านหนังสือที่มุมห้อง

“นายพาฉันมาทำไม

“คิมเจ” นายคิมเจได้ตอบคำถามยายหน้าผีจูออนก็มาลากตัวไปซะก่อน เชิญเถอะย่ะ ฉันไปนั่งกับจุนเฮก็ได้

“ขอนั่งด้วยนะคะ <<ฉันต้องสื่อสารโดยภาษาอังกฤษ>>

“ครับ” เค้าตอบโดยที่ไม่มองมาทางฉันสักนิด ไม่สนเรื่องนี้เลยจริงๆฉันล่ะเชื่อ

“อ่านอะไรอยู่คะ

“ติวข้อสอบ

“ดูคุณเครียดๆนะ

“ขอบคุณที่ทักทายแต่....” เค้าเงยหน้าขึ้นมาและหยุดมองฉันสักพัก

“ฉันมีอะไรแปลกหรือป่าว

“ไม่ครับ ไม่ คุณ....

“ฉันชื่อกีต้าร์ค่ะ เรียกว่าต้าร์ก็ได้

“ครับคุณกีต้าร์ เราเคยเจอกันแล้วหรือป่าว??

“ค่ะเราเคยเจอกันที่กรุงเทพแล้ว คุณจำฉันได้เหรอ

“ครับคนไทยจำง่ายอยู่นะ”

    ฉันกับจุนเฮนั่งคุยกันอย่างถูกคอ ไม่เห็นจะเหมือนอย่างที่ในหนังสือดาราบอกเลย เค้าก็ไม่ได้เงียบขรึมอะไรขนาดนั้นสักหน่อย อัธยาสัยดียิ้มหว๊าน หวาน พูดจาอาจจะดูมีสาระ <<เกิน>> ไปซะหน่อย แต่เค้าก็อบอุ่นไม่ใช่น้อย นี่ก็ดึกแล้วทำไมนายคิมเจไม่กลับสักทีนะ ฉันเดินหานายคิมเจ มองโน่นที มองนี่ที ผู้หญิงก็เดินกันให้ยั๊วเยี๊ยะ อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊ะ นั่นไงหนอย...ทำมาเป็นพูดไม่ใช่ play boy อย่างนั้น ไม่ใช่ play boy อย่างนี้ชิ!! แล้วที่เต้นกะผู้หญิงทีละสองคน กอดอีก 2-3 คนนั่นมันอะไรยะ

“คิมเจ!!!” ไม่มีหันมามอง แหงล่ะก็เล่นเปิดเพลงมันซะดังลั่นเลยนิ่ ดี...ฉันเดินตรงดูสิถ้าดึงปลั๊กออกมันจะได้ยินมั้ย

“เฮ้ย....” เสียงผู้คนฮือฮาโหวกเหวกโวยวายกันใหญ่ เชอะฉันไม่สนหรอก <<ฟังไม่เข้าใจย่ะ>>

“นายคิมเจ!!

“อ๋อ นี่ฝีมือเธอใช่มั้ย

“แล้วทำไม แล้วนี่มันก็ดึกแล้วทำไมไม่กลับสักที

“เธออยากกลับก็กลับไปก่อนเลยสิ” กล้าดียังไงมาไล่ฉันต่อหน้าคนเยอะขนาดนี้ยะ แต่ช่างเถอะใครเค้าจะฟังนายกะฉันรู้เรื่องล่ะ ได้คิดว่าฉันหมดปัญญาแล้วหรือไง ฉันก็มีภาษาเกาหลีพื้นฐานอยู่บ้างแหละน่า ฉจเดินจ้ำอกจากห้องแล้วก็ตรงไปที่ลิฟท์กระแทกนิ้วอย่างแรงไปที่ปุ่มกดลงตรงดิ่งสู่ชั้นหนึ่ง พอถึง...--* ฉันจะไปไหนต่อล่ะทีนี้

“คิมเจ!!! นายมันไอ้หน้าหล่อ โคตรใจร้าย!!!!” ฉันตะโกนลั่น จนผู้คนต่างพากันหันมามอง

“มองบ้าอะไรยะ ฟังรู้เรื่องกันหรือไง ไม่รู้เรื่องก็ไม่ต้องมอง” ฉันเดินๆๆต่อไป ฉันไม่น่ามาเลย ถ้ารู้ว่าธาตุแท้ของผู้ชายที่คิดว่าแสนดีเป็นอย่างนี้นะฉันไม่มาหรอก ฉันยังคงเดินต่อไปแบบไร้จุดหมาย.....

            ฉัน นายคิมเจ ป๊า แล้วก็ลูกน้องทั้งหลายแหล่ของป๊าพากันกลับกรุงเทพ พอกลับมาถึงได้วันนึงฉันก็เก็บเสือผ้าตามนายคิมเจ  <<ไม่ได้หนีตามกันนะ>> ไปที่ที่พักที่หนุ่มๆ Boy Black Night. เข้าพักอยู่กัน พอฉันก้าวขาเข้าไปให้เห็นกันทำนั้นแหละทำหน้างงกันใหญ่ นี่ฉันหน้าแปลกมากเลยหรอ

“ผู้หญิงคนนั้นใครน่ะคิมเจ” อึนชิ พูดอะไรก็ไม่รู้แต่ท่าทางสงสัยเป็นอย่างมาก

“กีต้าร์

“ฮะ” อยู่ดีดีก็มาเรียกชื่อฉันเฉย

“ผมไม่ได้เรียกคุณ อึนชิถามว่าคุณคือใคร

“ออ

“แล้วมาทำอะไรที่นี่ เธอมากับนายเจอกันได้ยังไง” เสียงเจซีนี่น่าหลงใหลเอาซะจริงๆว่าแต่พูดอะไรมาฟังไม่รู้เรื่องเลย

“ฉันจะให้เธอคอยดูแลวงเราแทนผู้จัดการคนเดิมไปก่อน ฉันเจอกับเธอตอนที่มีเรื่องในคอนเสิร์ตนั่นแหละ

“นายหายไปไหนมาคิมเจ” เจซียังพูดกับนายคิมเจทำหน้าตากวนๆ <<แต่ก็ดูดีไปอีกแบบ มั้ง>>

“ทำไมนายไม่พูดภาษาอังกฤษกันล่ะคิมเจฉันจะได้ฟังนายรู้เรื่อง” ฉันเลยตัดสินใจพูดแทรก แหะๆจะได้รู้เรื่องกับเค้าบ้าง

“จะเดินทางวันไหน

“พรุ่งนี้” อึนชิหันมายิ้มกับฉัน ดูท่าทางแต่ละคนนี่เครียดกันจังยกเว้นนายอึนชินี่แหละดูสบายๆมาก จะว่าไปแต่ละคนเนี่ยมองใกล้ๆยิ่งดูดี โดยเฉพาะเจซี หุหุ

 

       และวันเดินทางก็มาถึง ทุกคนต่างคนต่างหอบหิ้วของส่วนตัว แต่ฉันโชคดีนิดที่นายคิมเจช่วยถือให้ โธ่เอ๊ยไม่รู้จะรีบจ้ำกันไปไหน ขาฉันก็สั้นแค่นี้ตามจะไม่ทันแล้ว เห็นจะมีแต่นายอึนชิที่เดนรอๆฉันสักนิด เค้าทำท่าเหมือนอยากพูดกับฉันแต่ไม่รู้จะพูดยังไง

“คุณพูดภาษาอังกฤษได้ใช่ไหม” ฉันเลยรีบเปิดโอกาส

yes ผมพูดภาษาอังกฤษได้” อึนชิยิ้มจนตาปิด

“คุณเป็นอะไรกับ คิมเจหรอ

“คือฉันเป็น.....

“เธอคือแฟนคลับของฉัน” นายคิมเจรีบเข้ามาตอบคำถามแทนฉันและฉุดกระชากลากถู ฉันไปกับเค้า

“เจ็บนะ ปล่อยเซ่” ฉันสะบัดมือเค้าออก

“คุณห้ามหลุดปากบอกกับใครเรื่องที่พ่อคุณบังคับให้ผมหมั้นกับคุณเด็ดขาด

“ทำไม การที่นายต้องหมั้นกับฉันเนี่ยมันลำบากใจมากเลยงั้นสิ

“คุณไม่เข้าใจหรอก คุณเองก็น่าจะมี...แฟนใช่ไหม

“นายมี...แฟนแล้วใช่ไหมถึงรังเกียจไม่อยากหมั้นกับฉัน” ฉันรู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไรตอนที่นายคิมเจพูดคำว่าแฟนใจมันหวิวๆ แล้วทำไมฉันต้องคอยพูดถึงเรื่องหมั้น ใส่ใจเรื่องที่ต้องหมั้นกับนายคิมเจทั้งที่จริงฉันเองก็ไม่ได้ชอบนายนี่สักหน่อย

“ก็ไม่ได้ถึงกับรังเกียจแต่ ถ้าคนสองคนไม่เคยรู้จักกันมาก่อน ไม่ได้มีใจต่อกัน อยู่ดีดีจะให้ใช้ชีวิตร่วมกันแบบตลอดไปมันก็ไม่ใช่ คุณน่าจะรู้นี่” มันก็จริงของนายนะความจริงเราก็ไม่เคยจะสนนายนี่อยู่แล้ว เจซีต่างหากที่ฉันชอบ

“ผมว่าไปกันดีกว่าเดี๋ยวตามคนอื่นไม่ทัน” ฉันเดินตามนายคิมเจไป ส่วนในใจก็ได้แต่คิดเรื่องต่างๆนานา ตกลงฉันรู้สึกยังไงกับนายคิมเจกันแน่ เค้าเป็นคนอบอุ่น เค้าทำดีกับฉัน เค้าดูแลฉันตอนที่ไปปาย หรือว่าฉันจะเผลอใจไปแล้ว ไม่นะเค้ามีคนที่รักอยู่แล้ว อึ๊ย!!!พอคิดอะไรของเธอเนี่ยกีต้าร์

 

     หลังจากเดินทางมาถึงกรุงโซลแล้วนายคิมเจก็พาฉันไปที่บ้านน่าจะเป็นบ้านนายนั่นแหละ น่าอยู่มาก<<ขอบอก>>

“คุณอยู่ห้องข้างๆผมแล้วกัน

“ฉันอยู่ตรงไหนก็ได้อยู่แล้ว” อันที่จริงอยู่ใกล้ๆนายได้ก็ดี อย่าเพิ่งเข้าใจผิด!! เวลามีเรื่องอะไรจะได้เรียกนายง่ายๆ ฉันเดินตามนายคิมเจเข้าบ้าน มองซ้ายทีขวาที บรรยากาศน่าอยู่ที่สุด

“อ้าวคิมเจเห็นทีมงานเค้าบอกว่าลูกหายไปไหนล่ะ แล้วนั่นใคร” อ้าวแม่นายคิมเจเป็นคนไทยหรอ อู้หู!! ยังสาวยัง สวยอยู่เลย

“เรื่องมันยาวครับแม่มีโอกาสเดี๋ยวเล้าให้ฟัง นี่ต้าร์ครับ”

                            นายคิมเจดึงฉันไปแนะนำตัว เชอะกระชากซะแรงเลย เจ็บนะโว้ย!!แล้วนายคิมเจก็ฉุดกระชากลากถูฉันขึ้นไปบนชั้นสองของบ้าน

“นี่ห้องฉันส่วนนั่นห้องเธอ”  ชิ!! หนอยเข้าถิ่นตัวเองหน่อยสรรพนามเปลี่ยน ทำเป็นนะ

“งั้นปล่อยฉันจะเอาของไปเก็บ

“จะไปไหน มานี่” นายคิมเจดึงฉันเข้าไปในห้องของเค้า อ๊าย!!!~จะทำอะไรฉันปล่อยนะยะ!!

“จะพาฉันมาทำอะไรเนี่ย ไอ้บ้า

“นี่คิดอะไรเนี่ย ทางเข้าห้องเธอมันอยู่ทางนี้ เห็นฉันหน้าตาดี ฉันเลือกมากนะ

“เชอะฉันก็ไม่สนนายหรอกย่ะ

“พอๆ จบ เปิดประตูเองละกันพอดีทำกุญแจห้องหายมันเลยปิดมาได้สักพักแล้ว

“แล้วทำไมนายต้องทำประตูทะลุถึงกันด้วยล่ะ

“ก็ตอนแรกมันเป็นห้องของ....” นายคิมเจทำท่าทางอ้ำอึ้งไม่ตอบ

“ทำไมต้องอยากรู้ เอาเวลาไปเก็บกวาดห้องเถอะน่า” เอ๊า!! ก็ได้ไม่อยากรู้ก็ได้ไอ้นายคนนี้นี่จริงๆเลยเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย

“ไม่ต้องไล่หรอกไปแน่ ชิ!!

             ฉันเชิ่ดใส่นายคิมเจแล้วก็เดินกระทืบเท้าลากกระเป๋าเข้าห้อง เอมันก็ดูสะอาดดีนี่ แต่งยังกับจะให้ผู้หญิงอยู่ เจ้าหญิ๊ง เจ้าหญิง เตียงหวานขนาดนี้ใครจะหลับลง กลัวมดมาหามไป ทาสีห้องซะชมพูหวานแหวว  ดูกไม้ก็แต่งซะรกเลยแฮะ <<คนอื่นอาจจะมองว่าสวยนะ>> ฉันเปิดกระเป๋า เอาเสื้อผ้า <<ที่เอามาน้อยนิด>> ใส่ตู้ แล้วก็เดินออกจากห้อง <<ทางประตูของฉัน>> ลงไปหาแม่ของนายคิมเจดีกว่า

“อ้าวหนู เอ่อ

“ต้าร์ค่ะ แล้วน้า….

“เรียกแม่เถอะจ่ะ

“ค่ะทำอะไรอยู่เหรอคะ” ฉันเลยทำเนียนๆไปเลย

“อ๋อแม่กำลังจะทำแกงเขียวหวาน อาหารโปรดของคิมเจเค้าน่ะ

“นาย...เอ่อคิมเจเค้าชอบแกงเขียวหวานเหรอคะ

“ใช่เค้าชอบมาก แล้วนี่เป็นแฟนคิมเจเหรอจ๊ะ

“ไม่ใช่ค่ะ

“แล้วเป็นอะไรกันล่ะ ทำไมถึงมากับคิมเจ แล้วต้าร์เป็นคนไทยเหรอพูดไทยชัดมากเลยนะ

“ค่ะต้าร์เป็นคนไทย แล้วที่มาเกาหลีเนี่ยพลอนจะมาหาที่เรียนค่ะ กะว่าเรียนจบแล้วจะมาต่อที่เกาหลีค่ะ

“อืม ปกติคิมเจไม่ได้พาผู้หญิงมาบ้านเลยนะตั้งแต่เลิกกับ...

“แม่ครับ...” โอ๊ะมาขัดจังหวะจริงๆเลยนายนี่มันน่า!!!

“คุยอะไรกันอยู่เหรอ

“ก็เรื่อง

 “อ๋อแม่เค้าสอนฉันทำแกงเขียวหวานน่ะ

“จะกินได้เร้อ...ถ้าเธอเป็นคนทำ” นายคิมเจยิ้มเล็กๆที่มุมปาก เชอะกำลังจะรู้ความลับนายคิมเจแล้วแท้ๆ

“เสร็จแล้วเดี๋ยวแม่ตักไปขึ้นโต๊ะนะ ส่วนคิมเจกับต้าร์ก็ไปตั้งโต๊ะก่อนแล้วกัน

“ค่ะแม่

“นี่ไม่ทราบว่าใครอนุญาตให้เธอเรียกแม่ฉันว่าแม่

“แม่ให้ต้าร์เรียกเองแหละ

“แม่อ่ะ....”

แบร่!! ฉันหันไปแลบลิ้นปลิ้นตาใส่นายคิมเจ นายคิมเจคนที่ฉันเจอที่ไทย กับนายคิมเจที่ฉันเห็นอยู่ตอนนี้ คนละคนกันเลยแฮะ ฉันกับนายคิมเจช่วยกันเตรียมข้าวเตรียม จาน บรรยากาศบ้านนายคิมเจเนี่ยไม่ค่อยต่างอะไรกับที่ไทยเลยนะเนี่ย ว่าแต่พ่อนายนี่ไปไหนซะล่ะ

“ไม่รอพ่อนายกลับมากินข้าวหรอ” ปากไว ถามทันทีถ้าสงสัย แต่สีหน้านายคิมเจท่าทางโมโหด้วย ตายแน่งานนี้ฉัน

“ไม่ใช่เรื่องของเธอ” พูดจบก็กระทืบเท้าปังๆ ขึ้นห้องไปเลย เออจะจำไว้ว่านายมันหลายอารมณ์ ฉันนั่งรอแม่ได้สักพักแม่ก็ยกแกงเขียวหวานมา

“อ้าวคิมเจไปไหนซะแล้วล่ะ

“ก็ต้าร์ดันไปถามว่า ไม่รอพ่อมาก่อนหรอค่อยทานข้าว เค้าเลยโมโหมั้งคะ

“ออแม่ลืมบอกว่า อย่าไปถามถึงพ่อเค้าน่ะ

“ทำไมล่ะคะ

“พ่อเค้าไปมีครอบครัวใหม่แล้วนาะสิ

“ขอโทษนะคะที่ก้าวก่ายเรื่องส่วนตัว

“ไม่เป็นไรหรอกจ่ะ ไปตามคิมเจมาเถอะ

“ค่ะ” สุดท้ายฉันก็ต้องไปตามง้อ เอ๊ย!! ไปตามนายคิมเจลงมากินข้าว หายโกรธรึยังก็ไม่รู้ เดาอารมณ์ยากเหลือเกิน

ก๊อก ๆๆ

“นายคิมเจแม่ให้มาตามนายไปกินข้าว แกงเขียวหวานนายชอบไม่ใช่หรือไง เย็นเดี๋ยวไม่อร่อยนะ

“เธอกับแม่กินไปก่อนเถอะเดี่ยวฉันไป

“ไม่ได้นายตองไปเดี๋ยวนี้

“เดี๋ยวไป ฉันยังไม่หิว

“นายต้องลงไปกินเดี๋ยวนี้

“ฉันบอกว่าฉันยังไม่หิวไง” นายนี่นี่ดื้อจริงๆ อ๊ะประตูไม่ได้ล็อก เปิดเลยนะ

กรี๊ด!!!!!!!!!!

“ไอ้บ้า ไอ้ทุเรศ ไอ้ลามก” นายคิมเจยืนโป๊อยู่ในห้อง อยากจะบ้าตาย แล้วทำไมไม่บอกว่าโป๊อยู่

“เฮ้ย!! บอกแล้วไงเดี๋ยวฉันลงไป เธอนี่มันจริงๆเลย

“ก็แล้วทำไมไม่บอกล่ะว่า....นาย....อึ๊ย!!

“อ้าวก็นี่มันห้องฉัน จะทำอะไรมันก็ไม่ผิดไม่ใช่หรือไง

“ไอ้บ้า” ฉันรีบวิ่งลงมาหาแม่ทันที

“คิมเจล่ะ

“เดี๋ยวคงมาแหละค่ะ

“มาแล้วครับ” เชอะยังจะมายักคิ้วหลิ่วตาอีก

“กินข้าวกันดีกว่า”

            หลังจากกินข้าวกันเสร็จ นายคิมเจก็แต่งตัว <<เว่อร์>> เดินตรงมาที่ฉันชี้หน้าสั่งให้เปลี่ยนเสื้อผ้า เสร็จสรรพก็โยนฉันเข้าไปในเฟอร์รารี สีดำ แล้วก็ขับไปไหนไม่รู้ ฉันได้แต่นั่งเฉยๆไ ปไหนก็ไปกัน แต่ตามนิสัยของฉันสงสัยก็ต้อง...

“นายจะพาฉันไปไหน

“เงียบๆเถอะน่า ฉันพาไปไหนก็ไปเถอะ

“ชิ

“ออ แล้วอย่าชิใส่ฉันเวลาอยู่ต่อหน้าคนอื่นด้วย

“ไม่สนย่ะ” ฉันนั่งเงียบตลอดทาง อยากให้เงียบก็จัดไป……

          และหลังจากที่ความเงียบเข้าครอบคลุมได้สักพักนายคิมเจก็เลี้ยวเข้าสถานที่แห่งหนึ่งซึ่ง “ฉันไม่รู้จักว่ามันคือที่ไหน”

“ถึงแล้ว เธอไม่ต้องพูดอะไรทำตามที่ฉันบอกพอ

“แล้วฉันจะรู้ได้ไงว่านายจะหลอกให้ฉันทำอะไรบ้าๆหรือป่าว

“เธอนี่มันมองโลกในแง่ร้ายจริงๆเลย” นายคิมเจลงจากรถแล้วก็เดินมาที่ประตูฝั่งที่ฉันนั่งอยู่

“ลงมา” เหมือนเดิม นายคิมเจลากฉันลงจากรถ แล้วก็เดินเข้าไปในคอนโด หรือว่านายจะ....อ๊าย!!! ฉันไม่ยอมนายหรอกนะ

“นายจะพาฉันไปไหน ปล่อยฉันนะ ถ้าป๊ารู้ป๊าไม่เอานายไว้แน่

“ป๊าเธอจะรู้ได้ไงเธออยู่ที่เกาหลีนะตอนนี้”นี่ยังเดินไม่หยุด ลากฉันเข้าไปในลิฟท์ พออกจากลิฟท์ก็เดินต่อสักพักก่อนจะเลี้ยวเข้าห้อง 432 ในห้องมีแต่...ผู้หญิง...หรอ นั่นอึนชิ นายก็เอากะเค้าด้วย แน่นอนเจซี ส่วนจุนเฮก็นั่งอ่านนั่งอ่านหนังสือที่มุมห้อง

“นายพาฉันมาทำไม

“คิมเจ” นายคิมเจได้ตอบคำถามยายหน้าผีจูออนก็มาลากตัวไปซะก่อน เชิญเถอะย่ะ ฉันไปนั่งกับจุนเฮก็ได้

“ขอนั่งด้วยนะคะ <<ฉันต้องสื่อสารโดยภาษาอังกฤษ>>

“ครับ” เค้าตอบโดยที่ไม่มองมาทางฉันสักนิด ไม่สนเรื่องนี้เลยจริงๆฉันล่ะเชื่อ

“อ่านอะไรอยู่คะ

“ติวข้อสอบ

“ดูคุณเครียดๆนะ

“ขอบคุณที่ทักทายแต่....” เค้าเงยหน้าขึ้นมาและหยุดมองฉันสักพัก

“ฉันมีอะไรแปลกหรือป่าว

“ไม่ครับ ไม่ คุณ....

“ฉันชื่อกีต้าร์ค่ะ เรียกว่าต้าร์ก็ได้

“ครับคุณกีต้าร์ เราเคยเจอกันแล้วหรือป่าว??

“ค่ะเราเคยเจอกันที่กรุงเทพแล้ว คุณจำฉันได้เหรอ

“ครับคนไทยจำง่ายอยู่นะ”

    ฉันกับจุนเฮนั่งคุยกันอย่างถูกคอ ไม่เห็นจะเหมือนอย่างที่ในหนังสือดาราบอกเลย เค้าก็ไม่ได้เงียบขรึมอะไรขนาดนั้นสักหน่อย อัธยาสัยดียิ้มหว๊าน หวาน พูดจาอาจจะดูมีสาระ <<เกิน>> ไปซะหน่อย แต่เค้าก็อบอุ่นไม่ใช่น้อย นี่ก็ดึกแล้วทำไมนายคิมเจไม่กลับสักทีนะ ฉันเดินหานายคิมเจ มองโน่นที มองนี่ที ผู้หญิงก็เดินกันให้ยั๊วเยี๊ยะ อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊ะ นั่นไงหนอย...ทำมาเป็นพูดไม่ใช่ play boy อย่างนั้น ไม่ใช่ play boy อย่างนี้ชิ!! แล้วที่เต้นกะผู้หญิงทีละสองคน กอดอีก 2-3 คนนั่นมันอะไรยะ

“คิมเจ!!!” ไม่มีหันมามอง แหงล่ะก็เล่นเปิดเพลงมันซะดังลั่นเลยนิ่ ดี...ฉันเดินตรงดูสิถ้าดึงปลั๊กออกมันจะได้ยินมั้ย

“เฮ้ย....” เสียงผู้คนฮือฮาโหวกเหวกโวยวายกันใหญ่ เชอะฉันไม่สนหรอก <<ฟังไม่เข้าใจย่ะ>>

“นายคิมเจ!!

“อ๋อ นี่ฝีมือเธอใช่มั้ย

“แล้วทำไม แล้วนี่มันก็ดึกแล้วทำไมไม่กลับสักที

“เธออยากกลับก็กลับไปก่อนเลยสิ” กล้าดียังไงมาไล่ฉันต่อหน้าคนเยอะขนาดนี้ยะ แต่ช่างเถอะใครเค้าจะฟังนายกะฉันรู้เรื่องล่ะ ได้คิดว่าฉันหมดปัญญาแล้วหรือไง ฉันก็มีภาษาเกาหลีพื้นฐานอยู่บ้างแหละน่า ฉจเดินจ้ำอกจากห้องแล้วก็ตรงไปที่ลิฟท์กระแทกนิ้วอย่างแรงไปที่ปุ่มกดลงตรงดิ่งสู่ชั้นหนึ่ง พอถึง...--* ฉันจะไปไหนต่อล่ะทีนี้

“คิมเจ!!! นายมันไอ้หน้าหล่อ โคตรใจร้าย!!!!” ฉันตะโกนลั่น จนผู้คนต่างพากันหันมามอง

“มองบ้าอะไรยะ ฟังรู้เรื่องกันหรือไง ไม่รู้เรื่องก็ไม่ต้องมอง” ฉันเดินๆๆต่อไป ฉันไม่น่ามาเลย ถ้ารู้ว่าธาตุแท้ของผู้ชายที่คิดว่าแสนดีเป็นอย่างนี้นะฉันไม่มาหรอก ฉันยังคงเดินต่อไปแบบไร้จุดหมาย.....

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1
มาอัพเร็วๆน้าาาาา
จากคุณ theposeidon/(theposeidon) อัพเดตเมื่อ 05/11/2554 14:10:56
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 214 ท่าน