Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  







 
อ่านเรื่อง
Following ให้รักนำพา
อีหมิงหมิง
ปัญหาใหม่!!
7
31/10/2554 19:47:33
501
เนื้อเรื่อง
ณ ห้องนอนคิมซึลกี
O_O โอ้พระเจ้า เหลือเชื่อ! นี่ฉันกำลังยืนอยู่ในห้องนอนของซึลกีเหรอเนี่ย? ห้องนอนของผู้ชายที่ติดอันดับที่ผู้หญิงอยากแต่งงานมากที่สุด!!ฉันกำลังฝันไปแน่ๆ >_< ต้องไม่ใช่เรื่องจริงแน่นอน!!
ฉันเดินดูรอบๆห้องและพบว่าเขาเป็นผู้ชายที่เนียบจริงๆ ห้องนอนเขาจัดเป็นระเบียบเรียบร้อยสมเป็นคุณชายของคฤหาสน์คิม ฉันเดินมาหยุดตรงชั้นหนังสือที่มีหนังสือให้เลือกอ่านมากมายทั้ง วรรคดีเกาหลี ท่องเที่ยวสวิตเซอร์แลนด์ ทำอาหารฝรั่งเศส แต่ที่ฉันสนใจตอนนี้คือหนังสือเรื่องThe Elegance of the Hedgehogมันเป็นนวนิยายของฝรั่งเศสซึ่งฉันชอบอ่านมากๆเลย แต่ยัยซอนซากลับทำหายไปจนได้T_Tฉันพยายามหาซื้อนะ ไม่ว่าจะที่ไหน หรือจะบินไปซื้อที่ฝรั่งเศส เขาก็บอกว่าหมดหมดหมด! TOT
“เธอชอบอ่านเหรอ?”
“อื้ม”
เขาค่อยๆเดินเข้ามาใกล้ตัวฉัน
“นายพูดภาษาฝรั่งเศสได้ด้วยเหรอ?”
“ฉันเคยไปเรียนฝรั่งเศสมาสองปี”
ว้าววเขาช่างเป็นผู้ชายที่เลิศเลออะไรอย่างนี้>_____<
“เธอชอบอ่านนวนิยายฝรั่งเศสเหรอ?”
“อ๋อ ฉันอ่านได้หมดแหละ แต่ชอบเรื่องนี้เป็นพิเศษ”
“ฉันให้เธอ”
“ให้ฉันเหรอ? แต่มันไม่มีขายแล้วนะ”
“ฉันอ่านหมดแล้ว”
“ฉันเกรงใจนายจริงๆ”
“เธอพึ่งรู้เหรอ?”
>________< !!!!เขาย้อนฉันกลับอีกแล้วนะ!! สักวันฉันจะต้องเอามีดมาแทงเขาให้ได้เลย คิมซึลกี
“นายพูดภาษาอะไรได้มั้ง?”
“อังกฤษ เกาหลี จีน ฝรั่งเศส สเปน”
วะวะวะว้าววว~ >____<โอ้~ฉันไลค์ผู้ชายคนนี้จังเลย!!
“เธอหละ?”
“อังกฤษ เกาหลี ฝรั่งเศส”
“เธออยากให้ฉันช่วยสอนภาษาอื่นเธอไหมหละ?”
“อ่า ฉันอยากเรียนภาษาจีน”
“ได้ซิ ฉันจะสอนเธอให้”
“ขอบคุณ ^^”
หลังจากที่ฉันสนทนากับคิมซึลกีอยู่ได้ไม่นาน มันก็ถึงเวลาที่ฉันจะต้องกลับบ้านแล้วหละ ฉันเดินลงมาสวัสดีคุณแม่(ยังไม่ถึงเวลาสักหน่อย) เพื่อลากลับบ้าน เธอพยายามบอกให้คิมซึลกีไปส่งฉันที่บ้าน แต่ฉันปฏิเสธ บอกว่าเดี๋ยวให้บอร์ดี้การ์ดมารับกลับได้ แต่สุดท้ายคิมซึลกีก็มาส่งฉันจนได้
 
ณ คฤหาสน์ประธานกึม
“ไว้พรุ่งนี้เช้าฉันจะมารับไปโรงเรียนนะ”
นี่เขาทำเหมือนฉันเป็นเด็กประถมแน่ะ –O-
“อื้ม”
ปรืนนนน~
 
ฉันเดินเข้าไปข้างใน...
“กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!!!!!”
เสียงซอนซานั้นเองเธอคงกำลังโมโหอะไรบางอย่างฉันควรจะเดินเข้ามาดูสักหน่อย ก่อนอะไรมันจะเสียหายไปมากกว่านั้น
“ออกไปให้พ้นน!!!! ฉันไม่อยากเห็นหน้าแก!!!ออกไป!!!!”
เธอเหวี่ยงหมอนใส่หน้าฉัน!!
“ซอนซา!!! ทำบ้าอะไรของเธอน่ะ?”
เธอหันมาจ้องหน้าฉันตาเขมง
“แนยอง ออกไปก่อน”
“คะๆๆ”
ตอนนี้ในห้องก็มีแต่ฉันและซอนซา เกิดความเงียบครอบง้ำ
“เธอรู้ใช่ไหม ว่าผู้ชายคนนั้นเป็นคนที่ฉันรักมาก และเขายอมทิ้งฉันเพื่อมาแต่งงานกับคนอย่างเธอ!!!”
“ซอนซาฟังฉันก่อนนะ เรื่องนี้ฉัน...”
“ฉันไม่คิดเลยว่าเธอจะเป็นคนแบบนี้! เธอยังเห็นฉันเป็นน้องสาวอยู่รึเปล่า กึมรารา”
เธอหันมาตะหวาดใส่ฉัน
“ฉันนึกว่าเธอเป็นพี่สาวที่แสนดีของฉัน แต่นี้อะไรกัน!!ฉันร้องไห้เสียใจ ฉันแทบจะกลายเป็นคนบ้า แต่ดูเธอซิ มีความสุขกลับมาทุกวัน มีคนพาไปกินข้าว มีคนมาส่งหน้าบ้าน และคนๆนั้นก็คือคนที่ทำให้ฉันคนนี้มีความสุขมากที่สุด!! เธอทำแบบนี้ได้ยังไงกันน!!”
ฉัน...ฉันแทบอยากจะทรุดลงกับพื้น เหมือนขาไม่มีแรงขึ้นมากะทันหัน ภาพที่ฉันเห็นตรงหน้าคือผู้หญิงคนเดียวที่ฉันเหลืออยู่ กำลังจะร้องไห้ น้ำตาเธอแทบจะไหลออกมาเป็นสายเลือด นี่ฉันทำอะไรลงไป ฉันอยากให้เธอรู้ไว้ ‘ฉันไม่ได้ตั้งใจ ที่ฉันต้องทำเพราะโดนบังคับ’ฉันพยายามจะอธิบายให้เธอฟัง แต่เธอไม่ฟังฉันเลยแม้แต่น้อย
“เธอมันคนไม่มีหัวใจ!!!ออกไป!!!ฉันไม่อยากเห็นหน้าเธอ! ออกไป!!!!”
เธอโยนหมอนใส่ฉันครั้งที่สอง
“ออกไป!!!ได้ยินไหม ฉันบอกให้เธอออกไป!!!”
เธอกรีดร้องเหมือนคนบ้าเสียสติ ฉันรู้สึกได้ถึงน้ำใสๆที่กำลังไหลอาบแก้มอมชมพูของฉันอยู่ ฉันค่อยๆเอามือปาดมันออก ก่อนจะเดินออกมาจากห้องนั้น
“ฮือออออออออ!!!ทำไมทำไมทำไม!!!”
ฉันยังคงได้ยินเสียงเธอตลอดทางที่ฉันเดินกลับมาที่ห้องตัวเอง
 
ฉันทิ้งตัวลงนอนบนเตียงแสนนุ่มนิ่ม ก่อนที่น้ำใสๆจะค่อยๆไหลอาบแก้มฉันอีกครั้ง แต่ฉันนี้ฉันเลือกที่จะไม่ปาดมันทิ้งไป ฉันไม่รู้จะแก้ไขปัญหานี่ยังไง ฉันพยายามคิด แล้วก็คิด แต่ฉันก็คิดไม่ออก มันคือปัญหาที่ไม่มีทางออก ฉันควรจะทำยังไงดี T____T
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 514 ท่าน