Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
Oops ! รักป่วนๆของยัยหน้าลิง !
หนูอ้วน หนูผอม
บทที่ 7 ตอน ง้อ
8
31/10/2554 19:12:22
747
เนื้อเรื่อง
                                           บทที่ 7
                                             ง้อ
                เสร็จสักที ราสเบอร์รี่คัพเค้ก พิ้งค์บัตเตอร์ครีม ^O^หลังจากที่ฉันนั่งประณีตอยู่นานสองนานกว่าจะได้มันมา ToT ฉันทำทั้งหมดห้าชิ้น และมันก็สวยงามและน่ารับประทานเป็นที่สุดในโลกา *O* (ไม่ค่อยจะเข้าข้างตัวเอง ? ) ตอนนี้ฉันกำลังจัดโต๊ะอาหารอยู่ริมสระน้ำบ้านอีตาไกด์ ดูๆไปเหมือนดินเนอร์เลยเนาะ แต่จะอะไรก็ชั่งทั้งหมดนี้ฉันทำเพื่อนายเลยนะอีตาไกด์ - ^ -รู้ไว้ซะ ! ทุกอย่างก็เรียบร้อยแล้ว ตอนนี้เป็นเวลาสองทุ่มกว่าๆ ที่เหลือก็เหลือแต่อีตาไกด์ ไม่ต้องห่วงฉันวางแผนไว้เรียนร้อย >_< หุๆๆๆฮิๆๆๆคิกๆๆ (เริ่มบ้า)        
                ฉันเดินเข้าไปในบ้านจุดมุ่งหมายคือห้องอีตาไกด์ วันนี้ฉันอุตส่าแต่งตัวคล้ายๆลิงเลยเชียวนะ อุตส่าต์ลงทุนไปอ้อมหาซื้อที่คาดผมที่มีหูลิงมาเพื่อทำให้สมจริงที่สุด ทำไปทั้งหมดนี่เพื่ออีตานั่นเลยนะเนี่ย มันจะรู้บ้างไหม - ^ -  ฉันเดินขึ้นไปถึงห้องอีตาไกด์ แล้ววอที๋ฉันเตรียมกับแม่นมก็ดังขึ้น
                “วอหนึ่งเรียกวอสองตอนนี้ถึงที่หมายยัง” เสียงแม่นมดังขึ้น ฉันลงทุนวางแผนกับแม่นมและลุงจืดเชียวนะงานนี้ถ้าหมอนี่ไม่หายโกรธฉันจะบินไปประเทศลาวแล้วเอาหน้าจิ้มกองขี้อีกครั้งให้ดูเลย เชอะ !
               “วอสองตอบวอหนึ่ง ถึงที่หมายแล้วค่ะ! ^^” ฉันยกวอขึ้นมาแล้วเตรียมตัวอยู่หน้าห้องไกด์ แอบตื่นเต้นแฮะ  >_<  เกิดมาพึ่งเคยง้อคนจริงๆจังๆก็วันนี้แหละ (ไหนบอกว่าง้อระดับเซียน ? )

                พรึบบบบบบ!!!!               
                และไฟทุกดวงในบ้านก็ดับลง ความลับอย่างหนึ่งของนายไกด์คือกลัวความมืด ความลับนี้มีแค่ฉันกับแม่นมเท่านั้นที่รู้ ฮ่าๆ  > < หน้าตาก็หล่อแต่กลัวอะไรเป็นเด็กไปได้เพื่อนฉัน
                “แม่นม!! อยู่ไหนครับ มาหาไกด์หน่อย ทำไมไฟในบ้านถึงดับละครับ!!!” เสียงไกด์ดังขึ้นอย่างกระวนกระวาย คิกๆ ตลกชะมัด
                แอดดด
                พอหมอนั่นเปิดประตูห้องมาก็จะเอ๋กับฉันที่ยืนถือเทียนพร้อมยิ้มแฉ่งอย่างเอาใจ นั่นไงมีการขมวดคิ้วใส่ฉันอีก คนอุตส่าต์มาง้อนะยะตาบ้า !
                “เฮ้ ลุงจืดบอกว่าไฟมีปัญหานิดหน่อย เดี๋ยวฉันพานายลงไปหาแม่นมนะ ^O^” ฉันพูดพร้อมยิ้มกว้างจนปากแทบจะฉีกเพื่อเอาใจ
                “-*- ไม่ ฉันเดินเองได้ ไปอยู่กับนายติณแฟนเก่าสุดที่รักเธอโน้น” ไกด์พูดพร้อมสะบัดหน้าหนี แนะ มีการประชดประชันอีก นี่ถ้าไม่ใช่เพื่อนสนิทฉัน ฉันจะถีบคว่ำเลยนะยะ
                “เถอะนา นะๆ ลงไปกัน *0*” ฉันพูดพร้อมส่งสายตาวิงวอนแกมอ้อนวอนแล้วดึงแขนนายไกด์เบาๆ
                “-*-” ยังคงเงียบและขมวดคิ้ว
                “เอ นายจะเดินไปก็ได้นะ แต่เห็นแม่นมบอกว่าหมู่บ้านเรามีคนตายเมื่อไม่นานนี้นะ^^” ฉันพูดพลางยิ้มให้หมอนี่อย่างเป็นต่อ
                “-*- เออๆๆ ก็ได้ นำไปสิ” ในที่สุดหมอนี่ก็ยอมแพ้และเดินลงมากับฉัน ฮ่าๆ เห็นไหม๊ เห็นไหม !หมอนี่ก็ต้องใจอ่อนให้ผู้หญิงสาว สวย น่ารัก น่ากอด (?) แบบฉันอยุ่แล้ว คุๆๆคิๆๆกิๆๆ > <
                ฉันเดินนำอีตาไกด์ลงไปข้างล่างระหว่างทางเดินลงบันไดก็มีเสียงหมาหอนขึ้นมา ไม่ต้องตกใจอันนี้ฉันเตรียมไว้ >O<เพราะอะไรน่ะหรอ ไม่รู้สิ ฉันหมั่นไส้หมอนี่เฉยๆเลยอยากแกล้ง
                บู้ว วว ว วว ว  !!!
                อีตาไกด์เริ่มหวาดระแวงมองซ้ายมองขวาแต่ก็ยังเล่นตัวไม่ปริปากพูดอะไรออกมา ชิ  ! เล่นเข้าไปตัวน่ะ ง้อยากจริงๆนะพ่อคุณ
                บู้วววว ว ววว !!!
                หมาก็ยังเห่าหอนไปต่อไปอีตาไกด์เริ่มขยับมาเดินข้างๆฉัน กลัวละสิ โฮะ ๆ ผู้ชายตัวสูงๆ เท่ๆ แมนๆ อย่างหมอนี่กลับกลัวผี ฉันน่าจะเอากล้องมาจะได้ถ่ายไปประจารแฟนคลับหมอนี่ดู ฮ่าๆ ไม่รู้จะกลัวทำไมผี ผีที่ไม่รู้มันมีตัวตนจริงไหม อันนี้ฉันไม่ได้ลบหลู่นะเพียงแต่ฉันยังไม่เคยเจอก็เลยไม่ค่อยเชื่อเท่านั้นเอง
                วันนี้อากาศค่อนครึ้มๆ ฮ้า ! ฝนอย่าตกเลยนะให้ฉันง้ออีตาไกด์นี่เสร็จก่อน เอ จะว่าไป ไม่เห็นติณเลยแฮะตั้งแต่ตอนที่ฉันนั่งอยู่ตรงหน้าประตูเขาก็หายไป สงสัยไปหาแฟนละมั้ง ชั่งเถอะ ไปนึกถึงทำไมเนี่ยยัยขนมปังบ้า
                กึก !
                “เสียงอะไรน่ะ!” อีตาไกด์พูดขึ้น หลังจากได้ยินเสียงเหมือนของหล่นจากด้านหลัง อันนี้สาบานเลยนะว่าฉันไม่ได้เตรียมไว้เลย TToTT โฮ ! หรือที่ฉันคิดในใจว่าฉันไม่เชื่อเรื่องผีสาง สงสัยคุณท่านผีเลยเกิดอาการโมโหจัดเลยอยากจะปรากฏตัวขึ้นมาให้ฉันเห็น อ๊าก ! คุณผีขาขนมปังขอโทษ ขนมปังคนนี้ผิดไปแล้ว ฮือออ
                ฮือ อ ออ ~ 
                เสียงคล้ายๆคนร้องไห้ปนสะอื้นก็ดังขึ้น ยิ่งพูดเหมือนยิ่งยุ ไม่น้า! TTคุณผีสุดสวยขอโทษ ขนมปังเชื่อแล้วว่าคุณผีมีจริง โฮก ! อยากจะตบปากตัวเองสักร้อยล้านครั้ง
                “เอ่อ..ไกด์นายได้ยินเสียงอะไรไหม” ฉันสะกิดถามอีตาไกด์ที่ตอนนี้มองซ้ายมองขวามองหน้ามองหลังอย่างระแวง ฉันว่าถ้าหมอนี่ไปทำงานเป็น รปภ. จะเวิร์คมากนะสังเกตสังกาขนาดนี้ (มันใช่เวลาไหม ? )
                “ได้ยิน! รีบๆเดินไปเถอะ” ไกด์พูดแล้วผลักหลังฉันให้เดินไปลง ตอนนี้เรากำลังจะลงไปชั้นหนึ่งแล้วแหละ และเสียงนั้นก็หายไปแล้ว เฮ้อ ! สงสัยคุณผีแกคงจะเห็นใจผู้หญิงที่หน้าตาน่ารักแบบฉัน >O<
                ต่อไปก็เข้าแผนเลย ฉันเดินนำอีตาไกด์ไปตรงสระว่ายน้ำที่ตอนนี้มันมืดอยู่ก็เลยมองไม่เห็นโต๊ะอาหารที่ฉันจัดเตรียมไว้เซอร์ไพรส์หมอนี่
                “จะต้องทำยังไงให้เธอมารักถามเธอจริงๆช่วยตอบได้ไหม ยิ้มให้เธอไปก็เหนื่อยใจแล้ววว~ >O<” ฉันแหกปากร้องเพลง How to ของพี่ริท เดอะสตร์ >_<เพื่อเป็นโค้ดลับของฉันกับแม่นมที่ตั้งกันไว้ให้รู้กันสองคน พอดีไม่รู้จะตั้งอะไรเป็นโค้ดแล้วก็เลยนึกเพลงนี้ขึ้นได้ ฮี่ๆ >O<แล้วไฟก็เปิดขึ้น ทำให้เห็นโต๊ะอาหารที่ฉันเตรียมไว้ มีไฟรูปหัวใจสีแดงอ้อมอยู่และเป็นทางเดินให้ฉันกับไกด์เดินเข้าไป ฉันหันไปมองหน้าอีตาไกด์ที่ตอนนี้ทำหน้าเอ๋อมากๆ ก๊าก ๆ ตลกชะมัด
                “นี่ๆ กินข้าวกันเถอะ ^___^” ฉันพูดพลางสะกิดแขนไกด์แล้วเดินจูงมือไกด์เข้าไป หมอนี่ก็ทำหน้าเอ๋อแต่ก็ยอมเดินตามาด้วยดี พอเราเดินมาถึงโต๊ะฉันกับไกด์ก็นั่งลงหมอนี่มองหน้าฉันเป็นเชิงถามว่า ‘เธอทำบ้าอะไร’ ฉันก็ง้อนายไงยะ ตาบ้า !
                “ไกด์ ดีกันนะ ฉันขอโทษจริงๆฉันไม่รู้ว่านายโกรธฉันเรื่องอะไร แต่ฉันคงไม่ได้คิดอะไรกับติณแล้วแหละ ^^;;” ฉันพูดแล้วยิ้มแหย ๆ ให้ไกด์ หมอนี่ยังคงมองหน้าฉันแล้วไม่พูดอะไร -^-เง้อ  สงสัยคงต้องใช้แผนสอง
                “กะหล่ำปีทีเด็ดสองโหลค่ะ!!” ฉันแหกปากตะโกนบอกโค้ดลับแม่นมเพื่อให้แม่นมงัดแผนสองออกมา ลุงจืดวิ่งเอาไมค์ลอยมาให้ฉัน ใช่ค่ะ ! ฉันจะร้องเพลงง้อหมอนี่ TT-TTถึงเสียงจะเหมือนเป็ดถูกเชือดก็เถอะ   แล้วดนตรีก็บบรรเลงขึ้น
[ เพลง เฮ้อ ของกันเดอะสตาร์ ร้องโดย ขนมปัง เดอะสการ์ ]
ดวงดาวจะสวยเท่าไร ไม่สวยเท่าดวงตาเธอ
คงทำได้แค่นั่งเหม่อ เมื่อไม่มีเธอให้มอง
ใครเดินเคียงคู่กันไป เห็นแล้วจิตใจร่ำร้อง
ไม่น่าทำให้เธองอน อยากพูดว่าฉันขอโทษ
 
โทรเข้าไปอยากฟังเสียงเธอ
ได้เจอแค่เสียงรอสาย
ฉันได้เพียงทอดถอนใจผู้เดียว เฮ้อ
 
ทำไงเธอถึงจะยอมคืนดี (เฮ้อ)
ง้อเสียจนมันเหนื่อยใจเต็มที (เฮ้อ)
สำนึกแล้วว่าทำตัวไม่ดี อยากขอเธออภัย
ให้ฉันแก้ตัวอีกที
 
ใจอ่อนสักนิดได้โปรด ช่วยหายโกรธเคืองได้ไหม
เฝ้าอธิษฐานเบื้องบน ช่วยดลใจเธอให้เปลี่ยน
ไม่อาจลืมหน้าเธอลง เรื่องเรายังคงหมุนเวียน
ยังไงก็ได้ขอเพียง แต่เธอคืนมาเหมือนเก่า
 
เฮ้อ ทำไงเธอถึงจะยอมคืนดี (เฮ้อ)
ง้อเสียจนมันเหนื่อยใจเต็มที (เฮ้อ)
สำนึกแล้วว่าทำตัวไม่ดี อยากขอเธออภัย
ให้ฉันแก้ตัวอีกที
 
(เฮ้อ) เพิ่งรู้เมื่อไม่มีเธอกุมมือ
ความเหงามันคืออย่างนี้
ใจเพ้อรำพันคิดถึงเธอ ดีกันเถอะ
สงสารหัวใจฉันที เฮ้อ !
                “หายโกรธฉันน้า เฮ้อออออ!” ฉันพูดแล้วเดินเข้าไปตรงหน้าไกด์ ถ้างานนี้หมอนี่ไม่หายโกรธฉันจะแก้ผ้าเต้นท่าลิงให้ดูจริงๆด้วย T^T
                “คิก ^^ทำบ้าอะไรของเธอยัยลิงงั่ง ฮ่าๆๆ” ไกด์พูดแล้วหัวเราะออกมา เย้  ! ในที่สุดหมอนี่ก็ยอมให้อภัยขนมปังผู้มีความพยามสูงในการง้อคนแล้ว >_<
                “ฉันง้อนายแหละยะตาบ้า ! >_<” ฉันพูดพลางเดินไปนั่งตรงข้ามหมอนั่น
                “ฮ่าๆๆ จี้ชะมัด” ไกด์พูดแล้วหัวเราะอย่างอารมณ์ดี
                “เชอะ ! นี่ฉันทำคัพเค้กให้นายด้วย แล้วนี่ต้มยำกุ้งของโปรดนาย และก็ บลาๆๆ” ของโปรดหมอนี่เยอะแยะมากมายจนฉันขี้เกียจอธิบาย
                “ขอบใจนะ ยัยลิงน้อย^___^” ไกด์พูดพลางยิ้มกว้างแล้วเอามือมายีหัวฉัน
                “ฮ่าๆ กินๆ >O<” ฉันพูดพลางตักกุ้งให้ไกด์
                “ขอนั่งด้วยคนสิ!” ขณะที่ฉันตักกุ้งให้ไกด์อยู่นั่นก็มีหญิงปริศนาคนหนึ่งเดินเข้ามา เอ๊ะ หน้าคุ้นๆ  ใครกันนะ !
                “เธอ..!!!!” ไกด์พูดทำหน้าช็อค เอ้ะ หน้าคุ้นจริงๆ เดี๋ยวนะ ฉันนึกออกแล้ว !
                “ยัยแตงเน่า !! -*-”ใช่ ยัยแตงเน่า ! ฉันนึกว่าหล่อนลงหลุมไปแล้วใครขุดหล่อนขึ้นมาเนี่ย
                “ฉันแตงโมยะ! ขอนั่งด้วยคนสิ ^^” ยังแตงเน่าพูดพลางยิ้มกรีดกรายพร้อมเดินเข้ามา ใครอนุญาติให้เธอเข้ามากันเนี่ย
                “ไม่! ออกไปเลยนะยัยแตงเน่า -*-” ฉันพูดพลางลุกขึ้นประชันกับยัยแตงเน่า ชิ ถึงฉันจะสูงไม่ถึงยัยนี่แต่ฉันไม่กลัวหรอกนะว้อย
                “นี่! ยัยประหลาดอย่ามาใกล้ฉันนะ แล้วดูสิแต่งตัวอะไรน่าอายชะมัด” ยัยแตงเน่าพูดพลางเอาผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาปัดแขนหล่อน หนอย ! ว่าฉันแต่งตัวประหลาดไม่ดูตัวเองเลย ชุดสีแดงแปร๊ดทั้งตัวขนาดนั้น ถ้าไปเดินในทุ่งนามีหวังไอ้ทุยขวิดตายแน่ ชิ ! สวยตายแหละ
                “นี่เธอ ! อย่ามายุ่งกับขนมปัง แล้วออกไปจากบ้านฉันได้แล้ว” ไกด์ที่นั่งเงียบอยู่นานพูดขึ้นแล้วดึงฉันมาไว้ข้างหลัง อะไรกัน ฉันไม่กลัวยัยนั่นหรอกนะ
                “ไม่ แตงโมไม่กลับ !!” ยัยแตงเน่าพูดพร้อมทำท่าจะไปนั่งโต๊ะที่ฉันจัดเตรียมไว้ โอ้ ! ห้ามนั่งเลยนะนั่นเดี๋ยวชุดสีแดงเธอจะตกสีติดเก้าอี้ฉัน  -^-
                “หยุดเลยนะยัยแตงโมเน่า ! แล้วออกไปจากบ้านไกด์ด้วย” ฉันพูดพลางดึงแขนของยัยนี่ไว้ก่อนที่ก้นเธอจะแตะลงเก้าอี้ฉัน โฮก ! เกือบไปแล้ว เก้าอี้ของฉันจะติดกาลากีนี TT
                เพี้ยะ !!
                ยัยแตงเน่าตบหน้าฉันเข้าอย่างจัง ! โอ้ย เจ็บนะยะ ยัยบ้านี่ ไกด์เห็นอย่างนั่นหมอนั่นเดินมาดึงฉันไปหลบหลังเขาแล้วผลักยัยแตงเน่าออกไปห่างๆ
                “เธอไม่มีสิทธิ์มาตบขนมปังนะ ! ลุงจืดลากตัวผู้หญิงคนนี้ออกไป ผมไม่รู้จัก!!!” ทันทีที่เสียงประกาสิตของไกด์ดังขึ้นลุงจืดกับคนงานอีกหนึ่งคนก็วิ่งมาลากตัวยัยแตงเน่าออกไป
                “กรี๊ด!!!ไกด์ เรื่องมันต้องไม่จบแค่นี้นี้ อ๊ายย ปล่อยฉันนะพวกแกมันสกปรก!!” ยัยแตงเน่าพูดพร้อมดีดดิ้นไปมาแล้วก็โหยหวนออกมาอีกครั้งก่อนไป -*- อูย เจ็บแก้มชะมัดเลยอ่า
                “เป็นอะไรไหมยัยลิงไหนฉันดูหน่อย” ไกด์พูดขึ้นแล้วก้มหน้าลงมาดูก้มฉัน อ่า !อย่าทำหน้ายังงั้นนะตาบ๊อง มันน่ารักมากๆๆเลยอะ เดี๋ยวแม่ก็จับข่มขืนกลางสระว่ายน้ำซะเลยนี่ -///-
                “ไม่เป็นไรหรอก ^ ^ ;;” ฉันพูดแล้วยิ้มแหยๆ
                “เดี๋ย...!!”
                “ทำอะไรกันน่ะ” ไกด์ยังพูดไม่ทันจบเสียงใครคนหนึ่งก็แทรกขึ้นมา 
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1
อัพไห้แล้วเน้อ  !>O<
จากคุณ nischin-ka/(nischin-ka) อัพเดตเมื่อ 06/11/2554 13:20:42
ความคิดเห็นที่ 2
มาอัพเร็วๆน้าาาาาา
จากคุณ theposeidon/(theposeidon) อัพเดตเมื่อ 05/11/2554 13:19:05
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 147 ท่าน