Guest   
 
Username:
Password:




 


  
 



 
อ่านเรื่อง
Oops ! รักป่วนๆของยัยหน้าลิง !
หนูอ้วน หนูผอม
บทที่ 6 ตอน คัพเค้ก
7
31/10/2554 19:09:52
782
เนื้อเรื่อง

บทที่ 6
คัพเค้ก
แช แด แด่ แด้ด แช แด้ด ~

                ไม่ต้องสงสัยกันว่าเป็นเสียงอะไร เสียงฉันร้องเพลงเองค่ะ >O< วันนี้ฉันลงทุนตื่นเช้าเพื่อมาทำคัพเค้กอย่างที่บอกไว้เมื่อวานนั่นแหละ อิอิ ตอนนี้ฉันกำลังตรวจสอบอุปกรณ์ว่าขาดเหลืออะไรไหม > < ก็ตอนนี้มีแป้งอเนกประสงค์ แป้งเค้ก ผงฟู เกลือ นมสด กลิ่นวานิลลา เนยจืด น้ำตาล ไข่ไก่  ราสเบอร์รี่ เอ้ะ !เหลือ สีผสมอาหารสีแดงชมพู อยู่ไหนนะ ๆ -*-โห ! ToT อยู่ชั้นบนสุดของตู้เลยอะ แง ! ไม่ถึงเอาไม่ถึงทำไงดี
 
( - -) (- -) << มองซ้ายมองขวา
 
ฮึ่ม ๆ ! (คำราม)
 
อึบ ! อึบ !
               
คุณผู้อ่านอย่าคิดลึกนะ มันเป็นเสียงฉันกำลังกระโดดเอาสีผสมอาหารอยู่อ่ะ T-T ลุงจืดนะลุงจืดเก็บก็เก็บไว้บนสุดไม่นึกถึงคนสูงน้อยอย่างฉันบ้าง  อีกนิดเดียวก็จะได้แล้ว !
กึก กึก!
                เสียงตู้มหาภัยนั่นกำลังโอนเอียงทำท่าจะล้มลงมา ToT แต่ฉันได้สีผมสมอาหารมาแต่ดันเสียหลักล้มลงไป  ไม่นะ ! ! ToT ถ้ามันล้มลงมาทำฉัน ศพไม่สวยแน่ โฮกกกก
 
โครมม!!!!!
               
กรี๊ด! มันล้มลงมาแล้ว พ่อจ๋า แม่จ๋า ลาก่อน !! >_<หลับตา ไม่กล้าลืมตา ฮือ ฉันตายแล้วหรอเนี่ย เอ้ะ แต่ฉันไม่เจ็บอะไรเลยนะ !
                “ลืมตาได้แล้วยัยเบ๊อะ!”เสียงนี่ มัน…!!
                “O_< ติณ ? !” เฮือก ! ติณหรอเนี่ย และตอนนี้เขาอุ้มฉัน เขาช่วยฉัน ไม่ นะ ม๊ายยย ( เสียสติทันที )
                “ใช่สิ ^^” อ๋า รอยยิ้มนั่น >_< กรี๊ด ไม่นะยัยขนมปัง ผู้ชายคนนี้มันทิ้งเธอนะว้อยยย
                “อะ ปล่อยๆๆ ” ฉันบอกติณ เขาก็เลยวางฉันลงกับพื้นอย่างเบาบาง - . –โฮก !จะบ้าตาย
                “^^ ทีหลังก็จะทำอะไรก็ดูดีๆหน่อยนะ ซุ่มซ่าม”ติณพูดเลยยีหัวฉันฟูๆ บ้าจริง !
                “ยะ ! ” ฉันแกล้งพูดแล้วเดินไปในห้องครัวเพื่อหนีความรู้สึกบางอย่าง
                “เดี๋ยวฉันบอกให้คนมายกตู้นี่ขึ้นนะ” ติณพูดแล้วเดินไป ขณะนั้นฉันก็เหลือบไปเห็น อีตาไกด์ยืมมองอยู่ เฮ้ย ! =[]=; ไกด์มันมาตอนไหนเนี่ย  ? !
                “เฮ้ ! นายมาตอนไหนหรอ ^^”ฉันเดินไปทักนายไกด์ซึ่งตอนนี้กำลังทำหน้าตาบูดบึ้งอยู่ หมอนี่เป็นไรของเขาอะ
                “ก็มานานจนรู้ว่าถ่านไฟเก่ามันจะกลับมาใหม่แล้วละ!” =[]=ชัดเจน หมอนี่มาเห็นตอนที่ติณอุ้มฉันอยู่แน่ๆ
                “เอ่อ..ไกด์ มันไม่ได้เป็นอย่างที่นายคิดนะ คือ…” ฉันพยามจะอธิบาย
                “ไม่ต้องพูด!!!!!” ฉันยังพูดไม่ทันจบไกด์ก็ตะคอกใส่ฉัน เขาตะคอกใส่ฉัน ! ToT ร้อยวันพันปีไม่เคยเห็นโกรธขนาดนี้เลย ฉันทำอะไรผิด แง TT-TT
                “ไกด์นาย..ฉัน..”
                “พอ ! จะทำอะไรก็ทำ” พูดจบก็เดินขึ้นห้องทันที ! เฮ้ย จะฟังกันบ้างได้ไหมเนี่ย บ้าจริง ฉันไม่ชอบให้เขาเป็นยังงี้เลย -*-ให้ตายสิ ฉันนิ่งอยู่สักพักก็วิ่งตามขึ้นไป
                “ไกด์ ไกด์!! นายฟังที่ฉันพูดก่อนได้ไหม” ฉันตะโกนและวิ่งตามเขาขึ้นไป ก็อย่างที่บอกหมอนี่ขายาวชะมัดเผลอแปปเดียวไปไหนแล้วเนี่ย อ๊าก Y_Yฉันไม่อยากทะเลาะกับหมอนี่เลย เอ้ะ นั่นไงเขาเดินเข้าไปในห้องแล้ว
                ปึง!!!!!!!!!!!!
                เฮือก! เสียงปิดประตูหรือบ้านถล่ม ? ตั้งแต่คบกับหมอนี่มาพึ่งจะได้เห็นหมอนี่อารมณ์เสียจริงๆก็วันนี้แหละ ฉันทำผิดอะไรอะ ฉันยังไม่รู้เลย T.T [ ยังโง่อยู่ : ผู้แต่ง ]
                “ไกด์นายเปิดประตูออกมาคุยกับฉันก่อนนะ ตาบ้า!!!!” ฉันทุบประตูแล้วตะโกนอย่างนั้นอยู่สามสิบนาทีได้ จนฉันเหนื่อยก็เลยหยุดไปนั่งพิงประตูอยู่หน้าห้องหมอนั่น อยู่ดีๆน้ำตามันมาจากไหนก็ไม่รู้ไหลลงมาเงียบๆ บ้าจริง  ! อีตาไกด์ทำฉันร้องไห้หรอเนี่ย ใจคอหมอนี้ไม่สงสารฉันบ้างรึไง [ ._. ]
“อะ ! เช็ดซะน้ำตา” ฉันเงยหน้าขึ้นแล้วรับผ้าเช็ดหน้าจากเขา
                “ขอบใจนะติณ ^^”ใช่ ! ติณ ._. ไม่ใช่ไกด์หรอก เฮ้อ~
                “เธอเปลี่ยนไปนะขนมปัง ^^ฉันดีใจที่เธอทำใจได้แล้ว ยังไงก็สู้ๆนะครับ เพื่อนคนนี้ยังอยู่ข้างๆเสมอ” ติณพูดแล้วเอามือมาลูบหัวฉันเป็นเชิงปลอบใจ -*-หมอนี่พูดอะไรของเขา ทำใจอะไร  ของเขากัน
                “อะไร..”
                “ฉันไปละ!^^” ฉันยังพูดไม่จบติณก็ลุกขึ้นไป ทิ้งให้ฉันนั่ง งง อยู่อย่างนั้น เอาเถอะ เดี๋ยวค่อยคิดอีกที แต่ตอนนี้ฉันคิดอยู่ว่าทำไงไกด์ถึงจะหายโกรธฉัน
               
 
ปิ๊ง!! *O* [ คิดออกแล้ว ]
               
ฉันนึกออกแล้ว ! ฉันทำคัพเค้กมาง้อหมอนี่หน่อยดีกว่า ไหนๆไกด์ก็ช่วยฉันมามากแล้ว ไม่ว่าจะตอนฉันทุกข์ สุข เหงา เศร้า ! ^O^ แค่นี้ขนมปังต้องง้อไกด์ให้ได้ สู้ตาย >O<
 
ห้องครัว ~
                ตอนนี้ฉันกำลังตีเนยด้วยเครื่องผสมอาหารอยู่ น่าจะประมาณอีกชั่วโมงกว่าได้ละมั้งถึงจะเสร็จ ตอนนี้ก็เกือบๆเที่ยงแล้วแต่ฉันยังไม่ได้กินข้าวเช้ากับข้างเที่ยงเลยอะ แต่..รอกินพร้อมอีตาไกด์ดีกว่า งั้นทำอาหารตอนเย็นไว้ด้วยดีกว่า แนะๆ คิดผู้อ่านไม่ต้องสงสัยว่าอีตาไกด์จะลงมากินข้าวไหมนะหรอ อันนี้ต่อให้มันไม่ลงมาฉันก็จะทำให้มันยอมลงมาให้ได้ เชื่อสิ ! >O<
                “คุณขนมปังค่ะ^^”แม่นมเรียกฉัน เอ มาตอนไหนเนี่ย
                “ตกใจหมดเลยค่ะ แม่นม มีไรรึเปล่าค่ะ ^O^”ฉันยิ้มให้แม่นมอย่างอารมณ์ดี ขณะใส่ส่วนผสมคัพเค้ก ลงในถ้วยกระดาษ
                “กินอะไรยังค่ะ”แม่นมเดินมาข้างๆแล้วยื่นนมอุ่นๆมาให้
                “อ่อ ยังเลยค่ะ ว่าจะรอกินพร้อมไกด์นะค่ะ ขอบคุณนะค่ะ ^^”ฉันพูดแล้วยื่นมือมารับนมอุ่นๆจากแม่นม อ่า แม่นมใจดีจัง *O*
                “คุณไกด์น่ะเป็นคนใจอ่อนนะค่ะ ถ้าคุณขนมปังพยามอีดนิดนมเชื่อค่ะว่าคุณไกด์ต้องหายโกรธ^^”แม่นมพูดจับมือฉันเป็นเชิงให้กำลังใจ อ่า ! แม่นมรู้ได้ไงนะ แต่ชั่งเถอะ >O< ทั้งแม่นมกับติณให้กำลังใจขนาดนี้แล้วฉันต้องทำให้ได้ ^O^
                “ขอบคุณนะค่ะ ถึงขนมปังจะไม่รู้ว่าอีตาไกด์มันโกรธปังเรื่องอะไรก็เถอะ ToT”ฉันพูดแล้วทำหน้าเหมือนจะร้องให้แม่นมเลยลูบหัวเป็นกำลังใจ แฮ่ ! มือแม่นมอุ่นเหมือนแม่ฉันเลยอ่ะ >O<
                “แม่นมเชียร์อยู่นะค่ะ ^^” แม่นมยิ้มอย่างใจดีแล้วเดินออกไป อ่า ขนมปังไม่ท้ออยู่แล้ว ชิ ! นายไกด์ นายมาโกรธผิดคนแล้วยะขนมปังคนนี้ได้ฉายาว่า ‘เจ้าแม่ง้อระดับเทพ’ (แต่งเองทั้งนั้น - -) อีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้าไกด์จะต้องหายโกรธฉันแล้วกลับมาเป็นคนเดิมซะที
 “ขนมปังfighting !!! >_< ”ฉันพูดให้กำลังใจตัวเองแล้วลงมือทำคัพเค้กอย่างขะมักขะเม่น!
 
 
 
 
 
อีกด้านหนึ่ง
                “ให้ตายสิยัยลิงบ้า! -*-”ไกด์กำลังดึงหัวตัวเองไปมาด้วยความหงุดหงิด เขาไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไม พอเห็นอดีตแฟนหนุ่มของขนมปังแล้วถึงหงุดหงิดมและอารมณ์เสียได้ขนาดนี้ ไหนจะมีการลูบหัว ยีหัว หยอกล้อเหมือนที่เขาเคยทำแบบนั่นด้วย!
                “ฉันไม่ให้อภัยเธอง่ายๆหรอกยัยลิงกังบ้า!!!” ไกด์พูดกับตัวเองในห้องแล้วทุบตุ๊กตาลิงที่หนึ่งในแฟนคลับเขาซื้อให้อย่างบ้าคลั่ง
ก๊อกๆๆๆ
“คุณไกด์ค่ะ แม่นมเองค่ะ^^”แม่นมคนสนิทของไกด์เรียก ไกด์ไม่อยากเปิดประตูให้ใครตอนนี้หรอก เพียงแต่ขัดแม่นมไม่ได้เท่านั้นเองไม่รู้ทำไมเหมือนกัน
“ครับแม่นม เข้ามาก่อนสิ” ไกด์ตะโกนออกไป แม่นมคนสนิทเปิดประตูเข้ามาด้วยรอยยิ้มใจดี นั่นทำให้ชายหนุ่มที่นั่งอยู่บนเตียงอารมณ์เย็นขึ้นมา ‘นิดนึง’ จริงๆ
“นมรู้นะค่ะ ว่าคุณไกด์มีเรื่องไม่สบายใจ” หญิงชราพูดพลางลูบหัวไกด์แบบที่ทำประจำเวลาชายหนุ่มรู้สึกไม่สบายใจ
“ครับ”
“ใจเย็นนะค่ะ ^^เรื่องทุกอย่างมีทางแก้” หญิงชราพูดแล้วลูบหัวไกด์ไปมาด้วยความเอ็นดูกับความไม่รู้ใจตัวเองอย่างนี้ ทำไมเธอจะดูไม่ออกว่าสองคนนี้มีความรู้สึกแปลกๆให้กันมานานแล้วแต่พึ่งจะมาแสดงออกเอาตอนนี้
“ไม่หรอกครับแม่นม ผมไม่อยากรู้อะไรแล้ว” ชายหนุ่มพูดแล้วทำหน้ากระเง้ากระหงอด
“ฮ่าๆ ^^ยังไงนมก็เชื่อค่ะว่าคุณไกด์ไม่ใจร้ายขนาดให้ผู้หญิงตัวเล็กง้อนานหรอก” หญิงชราพูดขึ้นอย่างมั่นใจ
“ชิ ! ” ชายหนุ่มสะบัดหน้าหนีอย่างน่ารักในสายตาหญิงชรา ด้วยความที่เลี้ยงชายหนุ่มมานานทำไมจะไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่
“งั้นนมขอไปดูแลบ้านก่อนนะค่ะคุณไกด์^^”หญิงชรายิ้มแล้วลูบหัวชายหนุ่มอย่างเอ็นดูอีกครั้งก่อนจะเดินออกไปจากห้อง
ทางด้านไกด์ พอแม่นมเดินออกจากห้องไปเขาก็พูดขึ้นกับตัวเองเบาๆ อย่างไม่รู้ตัว
“ยัยลิงบ้า ! ฉันคงไม่ชอบเธอหรอกนะ เหอะ -*-”พูดจบก็นอนกลิ้งลงไปกับเตียงด้วยความสับสน
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1
หนุกเหมือนเดิมเลยอะค่า
จากคุณ Chiel/(Chiel) อัพเดตเมื่อ 15/11/2554 21:56:52
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
    มีปัญหาทางเว็บ ติดต่อ [email protected] จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 266 ท่าน

Line PM