Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  







 
อ่านเรื่อง
Following ให้รักนำพา
อีหมิงหมิง
'โชคร้าย' หรือ 'โชคดี' กันแน่ ?
3
30/10/2554 22:01:13
583
เนื้อเรื่อง
ณ ร้าน xx
“นี่แกพูดจริงเหรอ?O_O”
“ก็จริงน่ะซิ ฉันจะโกหกเพื่ออะไรหละT^T”
หลังจากที่ฉันเล่าเรื่องงานแต่งงานกิ๊กก๊อกให้เพื่อนรักทั้งสามคนฟังแล้วนั้น ทุกคนก็พากันตกใจ แล้วถามถึงหลักความจริงมันเป็นยังไงกันแน่ แต่ความจริงมันก็เป็นเหมือนที่ฉันเล่าเนี่ยแหละ - -*
“ฉันรู้จักลูกชายประธานคิมอยู่นะ”
“หา?! O_O แกรู้จักเขาเหรอ?ดาจอง”
“อื้ม ฉันรู้จักเขา แกเชยมากนะรู้ตัวรึเปล่า-_-*”
ฉันเชยยังไงอ้า~ TOT
“ลูกชายประธานคิม เขาชื่อว่า คิมซึลกี”
คิมซึลกี คิมซึลกี คิมซึลกี ฉันพยายามนึกชื่อ แต่สุดท้ายฉันก็คิดไม่ออก เพราะสุดท้ายแล้วฉันก็ไม่รู้จักผู้ชายคนนี้อยู่ดี=__=;;
“เหมือนฉันจะคุ้นๆชื่อนะ”จองมิลว่า
“ฉันรู้สึกเหมือนแกจะรู้จักทุกคนเลยนะ จองมิล -_-”จินกูว่า
“เขานิสัยเป็นยังไงเหรอ?”ฉันถามอย่างสงสัย
“มีคนบอกว่าเขาน่ะ ติดอันดับผู้ชายที่มีผู้หญิงอยากแต่งงานมากที่สุดด้วยแหละ”
“ว้าวว~ ราราของเราโชคดีเหลือเกิน”
“เขาต้องเป็นผู้ชายที่เพอเฟ็กมากๆแน่>____<”
โอ้~ไม่แน่ เพื่อนรักฉันเป็นอะไรกันไปหมด T__T เขาจะเป็นคนยังไงกันแน่นะ ยิ่งคิดก็ยิ่งอยากรู้>___< ฉันต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ
♫~ ♫~
ป๊ะป๋า
♫~ ♫~
“ว่าไงคะ?”
[นี่ลูกอยู่ไหนเนี่ย ?]
“หนูอยู่ร้านxxคะ”
[รีบกลับมาบ้านด่วนเลย]
“ทำไมเหรอคะ?”
[พ่อบอกให้รีบกลับมาก็รีบกลับมาซิ หรือจะต้องให้ไปรับกลับมา?]
=O=คุณพ่อโหดร้ายย~
[พ่อให้เวลาลูกสิบนาทีต้องถึงบ้าน]
“แต่พ่อคะ..”
[ตู๊ดตู๊ด..]
=O= เฮ้ยยย~ สิบนาที คุณพ่อบ้าไปแล้ว รถก็ติดแล้วฉันจะถึงบ้านเร็วได้ยังง้ายยT___T
“มีอะไรรึเปล่า รารา ?”
“แก พ่อฉันโทรมา”
“เหรอ ว่ายังไงบ้าง ?”
“ฉันต้องรีบกลับบ้านก่อน ไว้ฉันจะโทรไปเล่าให้ฟังนะ”
“เอ่อ เดี๋ยว รารา..!”
ฉันยังไม่ทันที่จะได้ฟังที่จองมิลพูด ก็รีบลุกจากโต๊ะ ออกจากร้านเพื่อขับรถกลับให้ทันภายในเวลาสิบนาทีT^Tคุณพ่อนะคุณพ่อ
 
ณ คฤหาสน์ประธานกึม
ปัง!
ฉันขับรถกลับบ้านมาในเวลาเจ็ดนาทีกว่าๆ เกือบไปแล้วไหมหละ(ตำรวจนะไม่ใช่คุณพ่อ-_-“)
“คุณท่านรออยู่ที่ห้องรับแขกวีไอพีครับคุณหนู”
ฉันส่งกระเป๋าให้คนรับใช้เพื่อให้เอาไปเก็บไว้ในห้องนอนของฉัน หลังจากนั้นฉันก็ตรงไปที่ห้องรับแขกวีไอพีตามที่บอร์ดี้การ์ดบอก
“คุณหนูรอสักครู่นะครับ”
ก๊อกๆ “คุณท่านครับ คุณหนูรารามาแล้วครับ”
“ให้เข้ามา”
“เชิญครับ”
ฉันเดินเชิดเข้าไปในห้องรับแขกนั้น แล้วสิ่งที่ฉันได้เห็นคือ ในห้องนั้นมีคุณพ่อ ประธานคิม และคนข้างๆนั้นคงจะเป็นคุณนายคิม ภรรยาของประธานคิม แต่ฉันไม่ยักจะเห็นลูกชายเขานะ
“มานั่งนี่ซิรารา”
ฉันเดินไปแล้วค่อยๆหย่อนก้นลงที่โซฟาอันนุ่มนิ่ม
“นี่เหรอคะ หนูกึมราราที่ใครๆก็ต่างพูดถึงกัน” คุณนายคิมพูด
“ฮ่าๆ ใช่แล้วหละครับ รารา สวัสดีคุณนายคิมซะซิ”
“สวัสดีคะ คุณนายคิม”
“แหม อย่าเรียกคุณนายเลยจ้ะ เรียกคุณแม่ดีกว่า ฮ่าๆ”
=O= ;;
“ฮ่าๆ คุณก็พูดไป ดูซิหนูราราของเราเขินหมดแล้ว”
=O= ;;
“ฮ่าๆ แล้วเจ้าซึลกีมันหายไปไหนแล้วเนี่ย?” ประธานคิมพูดขึ้น
“เดี๋ยวก็คงมาแล้วหละคะ”
ก๊อกก๊อก
“คุณท่านครับ คุณซึลกีมาถึงแล้วครับ”
ฉันหันหน้ามาคุณพ่อ
“ให้เข้ามา”
แอ๊ดด..
ฉันหันหน้าไปทางประตู สิ่งที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าฉันคือ ผู้ชาย หรือ เทพบุษเนี่ย>////< ไม่ใช่ไม่ใช่! >__< นี่คือ 'คิมซึลกี’ผู้ชายผมสีดำกริบ ปากสีชมพูอ่อนชวนให้หลงใหล น่าจะสูงประมาณร้อยแปดสิบหกเซนติเมตร นี่ฉันกำลังจะแต่งงานกับผู้ชายที่มีผู้หญิงอยากแต่งงานด้วยมากที่สุดเหรอเนี่ย? !  >__<
ผู้ชายคนนั้นโค้งตัวเป็นการว่า ‘สวัสดี’ จากนั้นเดินมานั่งตรงข้ามกับฉัน ฉันหันเขาตาค้างก่อนจะหันไปสนใจสิ่งอื่น
“นี่ลูกชายผมครับ คิมซึลกีนี่หนู กึมรารา คู่หมั้นแก”
ฉันหันหน้ามาสบตากับเขา
“สวัสดีครับ ผมคิมซึลกี”
“ดีคะ ฉันกึมรารา”
“ทีนี่ทั้งสองคนก็รู้จักกันแล้วนะจ้ะ ว่าแต่ประธานกึมคะ เรามาคุยกันเรื่องสินสอดดีกว่าคะ”คุณนายคิมว่า
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 437 ท่าน