Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  







 
อ่านเรื่อง
Following ให้รักนำพา
อีหมิงหมิง
แนะนำ
2
30/10/2554 18:23:57
623
เนื้อเรื่อง
ฉันเดินลงบันไดมาชั้นล่างพร้อมกับคนรับใช้ เพื่อตรงไปที่ห้องรับแขกวีไอพี(ไม่รู้คุณพ่อจะสร้างทำไมหลายห้อง)
เมื่อฉันเดินเข้ามาถึงก็พบว่า..!ในห้องนี้มีแขกผู้ใหญ่กำลังประชุมเพื่อหารือเรื่องบางอยู่ ทุกคนหยุดการกระทำทุกอย่าง แล้วหันมาสนฉันที่ยืนเป็นเด็กผู้หญิงไร้เดียงสาหน้าประตู
“ทุกคนครับ ผมขอแนะนำลูกสาวคนโตของผมนะครับ กึมรารา”คุณพ่อว่าพลางลุกขึ้นจากเก้าอี้
หลังจากนั้นทุกคนก็ลุกขึ้นยืน แล้วเสียงปรบมือก็ดังสนั่นขึ้น ฉันค่อยๆก้มหัวอย่างช้าๆเพื่อเป็นการขอบคุณ(อย่างไม่เป็นทางการ) ฉันเดินตรงไปหาคุณพ่อเพื่อจะถามเรื่องที่ต้องเรียกตัวฉันอย่างกระทันหันแบบนี้ แต่แล้ว...
“นี่คือหนูรารา ลูกสาวท่านประธานกึมที่กำลังจะแต่งงานกับลูกชายท่านประธานคิมอย่างนั้นเหรอเนี่ย เหมาะสมกันเสียจริง”
“นั้นซิ ผมก็คิดเหมือนประธานปาร์ค เฮ้ออ หนุ่มสาวสมัยนี่ช่างโชคดีกันเสียจริง”
“ฮ่าๆๆ”
O____Oแต่งงาน!กับลูกชายประธานคิม?!อย่างนั้นเหรอออ?!! ม้ายยยยยยย~ฉันต้องได้ยินอะไรมาผิดๆแน่ เมื่อกี้ประธานสองคนนั้นกำลังคุยเรื่องแต่งงานของฉ้านน ?T[]T
หลังจากที่ได้ยินอย่างนั้น แทนที่ฉันจะเดินเข้าไปหาคุณพ่อ ฉันกลับหมุนตัวแล้วเดินกลับออกไปที่ประตูแต่ทว่า...
“นั้นประธานคิมมาพอดี!”
O_O ประธานคิมนั้นเหรอ? ไหนขอดูหน้าหน่อยเถอะ!
ทุกคนต่างลุกขึ้นจากเก้าอี้เมื่อเห็นประธานคิมเดินเข้ามา เขาใส่สูทมีราคา ท่าทางเป็นพวกเศรษฐจากบริษัทดัง เขาเดินตรงมาที่ฉันก่อนจะพูดขึ้นว่า
“อ้าว หนูกึมรารา”
ฉันก้มหัวให้ “สวัสดีคะ ท่านประธานคิม^^”
“มาพอดีเลยนะ ประธานคิม”
คุณพ่อเดินตรงมาที่ฉันและประธานคิม
“วันนี้พาลูกชายมาด้วยรึเปล่าหละ? ลืมนัดของเราแล้วเหรอ?”
“ฮ่าๆ ไม่ลืมหรอกประธานกึม เรื่องสำคัญแบบนี้จะลืมได้ยังไง?”
ประธานคิมหันมายิ้มให้ฉัน และฉันก็ไม่เคยลืมที่ส่งยิ้มกลับให้ท่าน จากนั้นคุณพ่อก็หันมายิ้มให้ฉัน แต่ฉันไม่ยิ้มคืนให้หรอก โทษฐานจับฉันแต่งงานโดนไม่ถามหรือไม่บอกอะไรฉันสักคำ!
“งั้นหนูขอตัวก่อนนะคะ พอดีมีธูระต้องไปทำน่ะคะ^^”
ฉันเดินออกมาโดยที่มามองหน้าคุณพ่อและไม่ฟังเสียงที่ท่านกำลังพูดตามหลังมา เรื่องอะไรจับคู่ให้ฉัน คุณพ่อกำลังฆ่าฉันให้ตายทั้งเป็น เรื่องอะไรฉันจะแต่ง แม้แต่ชื่อฉันยังไม่รู้จักด้วยซ้ำ!>_<คิดแล้วโมโห
ฉันเดินออกมาหน้าประตูบ้าน พร้อมกระเป๋าและกุญแจรถ
“คุณหนูจะไปไหนครับ?”
“เรื่องของฉัน”
“แต่นายท่านสั่งไว้ว่าห้าม..”
“ก็ฉันจะไป นายจะทำไม?”
“แต่คุณท่านสั่งไว้นะครับ”
“ก็สั่งนาย ไม่ได้สั่งฉัน หลีกไป!”
บอร์ดี้การ์ดที่ยืนกันไม่ให้ฉันออกจากบ้านตามคำสั่งคุณพ่อ มันทำให้ฉันยิ่งอารมณ์เสียมากขึ้นกว่าเดิมอีก >_<ทำไมคุณพ่อต้องทำแบบนี้กับฉันด้วยเนี่ย หนูไม่เข้าใจT^T
ยืนเถียงกับบอร์ดี้การ์ดอยู่นานแสนนานจนสุดท้าย ฉันก็ได้ออกมา ฉันรีบกดโทรศัพท์หาเพื่อนรักของฉันทั้งหลาย ซึ่งตอนนี้ไม่ว่าจะอยู่ไหนบอกเธอต้องออกมาหาฉัน! >___< 
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 472 ท่าน