Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  







 
อ่านเรื่อง
ยั่วนักเดี๋ยวกินซะเลย!
sexy girl
บทนํา
1
30/10/2554 15:54:24
362
เนื้อเรื่อง
  
บทนำ
 
        ณ   บริษัทเเอร์เซนต์เตอร์
   เวลา  18:30 น.
กึก
กึก
แซ่ด แซ่ด
เสียงร้องเท้าสันตึก สีชมพูแดงคู่สวย ดังกึกก้องไปทั่วบริเวณนั้น ผู้หญิงร่างสูง สวมแว่นกันแดดสีชา  เดสสีส้มแดงที่สวมใส่ ยาวลงมาแค่ครึ่งหนึ่งของเข่า  ผมสีทองยาวถึงกลางหลัง   หน้าตาและ สัดส่วนของเธอ  ดึงดูดเพศตรงข้ามได้เป็นอย่างดี  บวกกับ  หน้าอก อันยั่วยวน ในบริเวณนั้น ไม่มีใครละสายตาจากเธอคนนั้นได้เลย  ทำให้เกิดเสียงผู้คน  กระซิบกันดังสะหนั่นในทั่วบริเวณนั่น
 
“โอ้โห!หุ่นดีชะมัดเลย “เสียงจากกลุ่มนึง
“นั้นดิ…โดนอ่ะ  หน้าตาก็สวย  แถมหน้าอกนี้อีก…แม่งพูดแล้ว
ของมันขึ้นว่ะ            “
“จริงของมึง…น่ากินชิบ“
 
“สวยอ่ะแก หุ่นก็ดี หน้าอกก็ใหญ่ ใครหรอแก“
“ไม่รู้สิ..ฉันเห็นแล้วอิจฉา“
“อืม..ดูสิฉันเขาสู้ไม่ได้เลย           “
“ใช่!แกสู้เขาไม่ได้หรอก  เฉพาะหน้าอกแกก็ชิดซ้ายแล้ว“
“ฮือ…อยากมีแบบนั้นบ้างจัง TOT“
“ฉันด้วย”
 
 
เมื่อได้ยินคำชมนั้น เจ้าของร่างสูงจึง ยกริมฝีปากขึ้นยิ้มอย่างภูมิใจ^O^
แต่แล้ว ก็มีเสียงฝีเท้าและน้ำเสียงใสๆ เรียกชื่อของเธอ  ทำให้เจ้าตัวหลุดจากภวังค์
ตึก
ตึก
ตึก
“คาราเมล!OoO“
 ผู้หญิงร่างสูง ผมสีน้ำตาลเข้ม หน้าตาสะสาย พอๆกับเธอ  อยู่ในชุด
ไปรเวทสบายๆ  วิ่งหน้าตาตื่น มาหาเธอ
  เมื่อเห็นเพื่อนเลิฟ เธอจึงยกมือจับแว่นกันแดดสีชาที่ส่วมอยู่ออก เผยให้เห็นดวงตาสีฟ้าบ่งบอกความเป็นคนต่างชาติได้อย่างดี
“ว่าไงทอฟฟี่^O^ “
“ไม่ต้องมาว่าไงเลยนะ  แกกลับมาตอนไหนเนี่ย           “
“ก็มาเมื่อวาน“
“แล้วแกมาหาฉันมีเรื่องอะไรหรอ“
“เปล่า…ก็จะพาไปเที่ยว..ไปด้วยกันนะ“
“เที่ยวไหนอ่ะ“
“ที่นั้นแหละ“
“อ๋อ!ไปสิไม่ได้ไปตั้งนาน…แล้วตอนไหนอ่ะ“
“ตอนนี้แหละ“
“หา!ตอนนี้เนี่ยนะ ฉันยังไม่ได้บอกพ่อเลย“
“แกก็ไปบอกสิฉันรอได้“
“เออๆ…รอเดี๋ยวนะ“
“อืม“            
 
“เออ!จริงสิ  แกไปรอห้องรับแขกก่อนไป  ถ้าแกอยู่ตรงนี้เดี๋ยว
พนักงานของฉัน ไม่เป็นอันทำงานพอดีดูสิ น้ำลายไหลกันเป็นแถว  “
“จ้าๆ…คิก…คิก…”
คาราเมลเป็นลูกครึ่งฝรั่งเศสกับไทย แม่เป็นคนไทยพ่อเป็นคนฝรั่งเศส
เธอมีพี่ชายคนโตหนึ่งคน  ครอบครัวของเธอเป็นมหาเศษรฐีทำโรงงาน
ผลิตรถทุกชนิทส่งออกต่างประเทศ   เธอชอบใช่ชีวิตแบบสนุกไปวันๆ
ตอนเช้าจะเป็นเวลานอนของเธอ แต่ถ้ามีประชุมสำคัญเธอก็ต้องตื่นเช้าไปบริษัทเพราะในฐานะเป็นตัวของคุณยายที่เสียไปแล้วฝากให้เธอสานต่อ
พอตกดึกเธอก็จะไปเที่ยวผับ หรือไม่ก็ไปแข่งรถเป็นประจำ
 
30 นาทีผ่านไป
แอ็ด ~
เสียงฝีเท้าดังขึ้นในห้องรับแขก พร้อมร่างของทอฟฟี่ที่  ทำหน้าตาเบื่อโลก แต่นั้นก็ไม่ทำให้ความสวยของเธอลดลงเลย  คาราเมลที่นั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาสีขาว ทางขวาของห้อง ยกริมฝีปากขึ้นยิ้มเมื่อเห็นเพื่อนเลิฟของตัวเอง
“โทษทีนะ พ่อฉันเอาแต่คุยโทรศัพท์เลยมาช้า“
“ไม่เป็นไร…ไปกันเถอะ“
“อืม“
 คาราเมลลุกขึ้น เดินออกจากห้องไปพร้อมกับทอฟฟี่
ทั้งสองคนเดินออกมาจากประตูเลื่อนหน้าบริษัท  ก็ต้องเป็นจุดสนใจเช่น
เคย ในขณะที่ทอฟฟี่ยื่นขาขวาจะก้าวลงบันไดขั้นสุดท้าย  ก็มี รถ ปอร์เช่  สีดำป้ายแดง ซิ่งเข้ามาจากหน้าประตูทางเข้าแล้วหักเลี้ยวขวาเข้ามาเฉียดขาเธอ ทำให้ทอฟฟี่ตกใจก้าวเท้าพาด หกล้มก้นจัมเบ้าตรงบันได
เอี้ยด~
“ว้าย!“
“ฮ่าๆๆ…ฮ่าๆๆ…ฮ่าๆๆ…“
เสียงหัวเราะอย่างสนุกสนานดังขึ้นมา พร้อมกับผู้ชายผมสีทอง ดวงตาสีฟ้าหน้าตาดี  อยู่ในชุดไปรเวทธรรมดาๆ ที่เปิดประตูรถลงมาจาก ปอร์เช่ สีดำป้ายแดงที่ ขับเฉียดทอฟฟี่จนล้มลงเมื่อกี้นี้
“ว้าย!ทอฟฟี่เป็นอะไรหรือเปล่าOoO/ “
คาราเมลที่ตั้งสติจากอาการตกใจได้แล้วก็วิ่งเข้ามาพยุงและดูอาการเพื่อนเลิฟอย่างรวดเร็ว
“อุ๊ย ~ เจ็บ เจ็บ เจ็บTOT“
“เป็นไงบ้างทอฟฟี่“
“อือ…ไม่เป็นไรหรอก     “
เมื่ออาการของตัวเองดีขึ้นแล้ว ทอฟฟี่จึงหันไปเอาเรื่องคนที่ทำให้
เธอต้องเจ็บตัว
“นี่นาย!ขับรถภาษาอะไรห่ะ“
“ก็เห็นเธอหน้าแกล้ง  มีปัญหาหรอครับ  คุณคู่หมั้น“
‘ใช่แล้วล่ะ เขาคือ‘คอปต้าร์’ พี่ชายเพียงคนเดียวของฉันและเป็นคู่หมั้นของทอฟฟี่ ที่ป๋ากับม้าให้หมั้นหมายกันตั้งแต่เด็กๆพอเจอหน้ากันทีไรกัดกันทุกที (จับขมับUoU)เห็นทอฟฟี่กัดกับพี่ชายตลอดแบบนี้ แต่ความจริงแล้ว ทอฟฟี่รักพี่ชายจะตายไป  ไม่รู้ว่าฝ่ายนั้นจะคิดอย่างไงบ้าง เคยถามเรื่องนี้ตั้งหลายครั้งก็ไม่ยอมตอบเอาแต่แกล้งทอฟฟี่อยู่ด้าย’ ความคิดของคาราเมล
“แต่นายก็ไม่หน้าทำแบบนี้ถ้าเกิดพาดชนฉันตาย จะทำอย่างไง“
“ก็ฉันหมันไส้เธอ เดินตูดบิดให้ชาวบ้านเค้ามองอยู่ได้“
“แล้วมันเกี่ยวอะไรกับนายด้วย ฉันจะเป็นอย่างไง ใครจะมองอะไร  มันหนักส่วนไหนของนายไม่ทราบ“
“หนักส่วนหัวฉันไง  เพราะฉันปวดประสาทที่คู่หมั้นของฉันหน้าตา
ยั้งกับตูดลิงหุ่นก็ไม่ได้เรื่อง ถ้าฉันแต่งงานกับเธอคงอายเขาตาย”
“อะ…อะ…ไอ้…ไอ้…”
“ถึงกับพูดไม่ออกขนาดนี้ตกใจที่รู้ความจริงหรือไงคร้าบ~ ^O^ ”
“ไอ้หัวลิง!”
“ยัยอัปลักษณ์   เธอเรียกใครหัวลิง”
“นายไงหัวลิง  ยังไม่รู้ตังอีกหรือไงว่าตัวเองหัวลิง”
“ยัยอัปลักษณ์”
“ไอ้-หัว-ลิง”
“ยัยอัป…”
“พอ!หยุด!”เสียงใสๆของคาราเมลดังขัดในขณะที่พี่ชายของเธอพูดยังไม่จบคำ
“เธอก็ดูเพื่อนเธอสิ/ แกก็ดูพี่ชายแกสิ”ทั้งทอฟฟี่และคอปตาร์พูดขึ้นมาพร้อมกันด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ
เมื่อรู้ว่าพูดพร้อมกัน ทั้งสองฝ่ายก็ต่างมองหน้าของฝ่ายตรงข้ามอย่างเอาเรื่อง
“อย่ามาเรียนแบบฉันนะไอ้หัวเหลือง”
“เธอนั้นแหละที่เรียนแบบฉันยัยอัปลักษณ์”
“วะ…”
“หยุดทั้งคู่นั้นแหละ!!!” เสียงของคาราเมลดังขึ้นอีกครั้งด้วยน้ำเสียง
ตำหนินิดๆที่ทั้งสองฝ่ายไม่ยอมฟังคำร้องห้ามของเธอ
 เมื่อได้ยินน้ำเสียงตำหนิของคาราเมล ทั้งทอฟฟี่และคอปตาร์จึงต้อง
เลิกกัดกันโดยเร็วเพราะรู้ว่าเมื่อคาราเมลโกธรขึ้นมาจริงๆจะเป็นอย่างไง
“ชิ/เชอะ”
“เจอกันทีไรกัดกันทุกที”
“…”
“…”
“มันสร้างปัญหาให้คนอื่นเขารู้ตัวกันบ้างหรือเปล่า”
“…”
“…”
“ไม่อายคนอื่นเค้าหรือไงทะเลาะกันทุกวัน ทุกวัน แบบนี้”
“ชิ”
“เชอะ”
“ไม่ต้องมา ‘ชิ /เชอะ’เลย”
“…”
“…”
“แล้วนี่…พี่ชายมาทำอะไรที่นี้…คงไม่ได้มาเพื่อทะเลาะกับทอฟฟี่แค่นั้นหรอกนะ”
“พี่ไม่ได้มาเพื่อทะเลาะกับยัยอัปลักษณ์นี้ …แต่คุณลุงคุณป้าเค้าเรียก
พี่มาต่างหากเล่า”
“…”
“แล้วคุณลุงคุณป้าเรียกพี่มาทำอะไร”
“ไม่รู้สิ…”
“…”
“แล้วเธอรู้เรื่องหรือเปล่าทอฟฟี่”
“…”
“…ฉันไม่รู้…แล้วนี้ แกจะพาฉันไป’ที่นั้น’ไม่ใช้หรอ…”
“จริงด้วย!ลืมสนิทเลย  ไปกันเถอะ”
“อือ…”
“แกไปรถฉันละกันนะ”
“อือ…”
“…คืนนี้คงดึกฉันไม่กลับบ้านนะพี่”
“แกจะไปค้างกับใครละ…ยัยนี้อีกละสิ”
“อือ…ฝากบอกป๋ากับม้าด้วยนะพี่”
“เออๆ”
“ฉันไปนะพี่ชาย”
พูดจบทั้งคาราเมลและทอฟฟี่ก็เดินไปขิ้นรถ  ปอร์เช่   สีขาวป้ายแดงที่จอดอยู่หน้าตึก  เมื่อคาราเมลสตาร์รถเสร็จก็ซิ่งรถออกจากตึกอย่างรวดเร็ว 
บรื้น~
 
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1

อัพโล้ดดดดดดดดดดดดดด

จากคุณ fay_zanarak/(fay_zanarak) อัพเดตเมื่อ 13/01/2555 16:42:50
ความคิดเห็นที่ 2
อ่านแล้วนะคะ สนุกดีนะคะ นางเอกบึ้ม -.,- อิจฉา T^T แต่อยากจะแนะนำหน่อยว่า นักอ่านบางคนยังมีวุฒิภาวะต่ำ การจะใช้คำอยากขอให้สุภาพขึ้นอีกสักนิดหน่ะคะ ไม่ได้จะว่านะคะ แค่แนะนำเฉยๆ ^0^
จากคุณ Namprik.Special/(Namprik.Special) อัพเดตเมื่อ 02/11/2554 18:38:25
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 247 ท่าน