Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
The 5th Princesses # องค์หญิงผู้กป้อง
RainW
บทนำ
1
28/10/2554 23:31:07
492
เนื้อเรื่อง

Princesses’s story
บทนำ

 


“นั่น…องค์ 5 มากันแล้ว…”

“นี่…เบาๆสิเธอ เดี๋ยวพวกเค้าก็ได้ยินหรอก”

“เธอดูสิ…เหมือนเจ้าหญิงเลย”

“ถ้าไม่เหมือนจะเรียกว่าองค์5เหรอไงล่ะ…”

ซุบซิบๆ

เอ่อ…อ่า…

อะไรกันเนี่ย - -ฉันมองซ้ายมองขวาอย่าง งงๆ เมื่อเห็นนักเรียน

ชั้นม.ปลายที่ลงมากินข้าวกลางวันที่โรงอาหารเกิดสุมหัวซุบซิบ

กันในระหว่างที่พวกฉันเดินเข้ามาในโรงอาหาร อะไรคือองค์ 5 วะ
-*-

“รู้สึกแปลกๆไหม”  ฉันผ่อนฝีเท้าให้ช้าลงแล้วหันไปคุยกับเฮิร์ท

1ในเพื่อนสนิทของฉัน

“อืม เหมือนทุกคนกำลังพูดถึงพวกเรายังไงไม่รู้ว่ะ - -*” เฮิร์ททำ

หน้าเซ็งๆ ก่อนจะตวัดสายตาไปมองผู้หญิงกลุ่มหนึ่งที่กำลังจ้อง

หน้าพวกฉันอยู่ ทำเอาพวกนั้นหันหลบสายตากันแทบไม่ทัน

เฮิร์ทเป็นผู้หญิงที่…สวย ผมสีน้ำตาลเข้มเวลาโดนแสงจะเป็น

ประกายแดงๆ ฉันเคยทักมันว่าไปทำสีผมมาเหรอ ซึ่งมันก็

ตอกกลับมาว่า ‘จะไปทำหาอะไรล่ะ ฉันก็กลัวครูเหมือนกันนะ’

เท่านั้นแหละ ฉันก็เลิกถามเรื่องนี้ไปเลย ถึงไหนแล้วนะ อ่อ…ผมสี

น้ำตาลเข้มนั่นถูกรวบตึง ยาวถึงกลางหลัง คิ้วเรียวสวย ดวงตาที่

กำลังส่งสายตาไม่พอใจให้กับผู้หญิงกลุ่มนั้น กลมโตและคมกริบ

สีเดียวกับผมแต่เข้มกว่า จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากอิ่มสีชมพู…น่า

รักใช่ม้า…

“ไม่ต้องเหมือนล่ะ ใช่เล้ยยยย ^ ^” สปาย เพื่อนสนิทอีกคนพูดขึ้น

ต่อจากเฮิร์ท

สปาย…ผู้หญิงขี้เล่น เล่นได้ทุกเวลาจริงๆล่ะนะ ผมสีดำสนิท รวบ

ตึงเหมือนกันทุกคน ยาวเลยบ่าลงมาเล็กน้อย คิ้วโก่งสวยราวคัน

ธนู ดวงตากลมโตที่สั่นระริกด้วยความขบขันในท่าทีของผู้หญิง

กลุ่มนั้น สีเดียวกับผม ซึ่งฉันเคยทักไปแล้วว่ามันไม่ใช่สีดำ แต่ไม่

มีใครเชื่อฉันซักคนแม้แต่เจ้าตัวยังยืนยันว่ามันคือสีดำ -*-  จมูก

โด่งสวยรับกับใบหน้า ริมฝีปากบางสีธรรมชาติ

“เค้าพูดถึงเรา ? แล้วอะไรคือองค์ 5 อ้ะ ?” ไพร์ส เพื่อนสนิทอีก

คนของฉันถามขึ้น

ไพร์ส ผู้หญิงที่ดูสดใส ร่าเริง แต่จริงๆแล้วติงต๊องเป็นบ้า - -ฉัน

ล่ะเบื่อกับความบ้าของมัน ผมสีน้ำตาลอ่อนรวบตึงยาวเกือบถึง

กลางหลัง คิ้วเรียวพาดรับองศากับใบหน้า ดวงตากลมโตใสซื่อ

(บื้อ) - -สีอำพัน ฉันชอบสีตามันมาก ไม่รู้ว่ามันไปเอามาจากญาติ

ฝ่ายไหน สวยดีนะ ฉันชอบบบ *0*

“ฉันไม่รู้…” เพื่อนคนสุดท้ายในกลุ่มพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง

และแววตาที่นิ่งเฉย

แวซายส์ ผู้หญิงที่มีนิสัยนิ่งๆ ไม่ถึงกับเย็นชา บางทีก็มียิ้มบ้าง แต่

ก็นะน้อยครั้งทีเดียว ผมสีน้ำตาลเข้มรวบตึงยาวถึงบ่า คิ้วเรียว

สวย ดวงตากลมโตสีดำสนิทดูนิ่งเหมือนไม่สนใจสิ่งรอบข้าง

จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากบางมักจะนิ่งสนิทเสมอไม่ค่อยขยับเป็น

รอยยิ้ม นอกจากว่า สปาย กับ ไพร์ส จะเล่นมุกที่ฮาจริงๆ อาจจะ

ทำให้รอยยิ้มนั้นเกิดขึ้นมาได้

“ช่างมันเถอะนะ ไปซื้อข้าวกินดีกว่า” ฉันพูดปิดท้าย จะให้อธิบาย

ลักษณะตัวเองมันก็ยังไงยังไงอยู่นะ - -ฉันชื่อ ทรัมเบ็ตเอิ่ม…ผมสี

ดำสนิทยาวถึงสะโพก ในกลุ่มรู้สึกผมฉันจะยาวสุดล่ะมั้ง  ส่วนตา

สี…ดำ ถึงจะมีคนทักว่ามันเป็นสีน้ำเงินเข้มก็เถอะ แต่มันคือสีดำ

จริงๆนี่นา T^T  ฉันเป็นคนไทยแท้ ไม่ได้เป็นลูกครึ่งจะมีตาสี

น้ำเงินได้ไง -3-

พวกเราทั้ง 5 คน อายุ 17 ปีบริบูรณ์ ที่บอกว่าบริบูรณ์เพราะเมื่อ

วานเป็นวันเกิดของพวกเรา อ่ะ…ไม่ต้อง งง หมายถึงพวกเราจริงๆ
พวกเราทั้ง 5 คน เกิดวันเดียว เดือนเดียว ปีเดียวกัน แค่คนละ

เวลาเท่านั้น เป็นไงล่ะบังเอิญใช่ไหม > <ตอนนี้พวกเราอยู่ชั้นม.5

แต่อยู่คนละห้องกันนะ ที่รู้จักกันเพราะว่าตอนม.ต้นอยู่ห้องเดียว

กันก็เลยสนิทกันมาตั้งแต่ตอนนั้น แล้วยิ่งมาตอนม.ปลายต้อง

แยกห้องกัน ถึงแม้ว่าจะไม่ได้อยู่ห้องเดียวกัน แต่เราก็จะมากิน

ข้าวกลางวันด้วยกันแทบทุกวันเลยล่ะ

“แก เดี๋ยววันนี้ฉันไปก่อนนะ จะไปห้องไอทีอ้ะ” ฉันพูดขึ้นเมื่อกิน

ข้าวเสร็จ

“ไปทำไรวะ ?” เฮิร์ทเงยหน้าจากชามก๊วยเตี๋ยวขึ้นมาถาม

“ไปเช็คเมลล์อ่ะ เห็นทรอมบอกว่าจะส่งเมลล์มาตอนประมาณ 11
โมง” ฉันพูดก่อนจะยกนาฬิกาขึ้นดูเวลา ตอนนี้ก็ 11.30 แล้วพี่ก็

น่าจะส่งเมลล์มาแล้วล่ะมั้ง

“ทรอม ? พี่ชายแกที่อยู่เมกาอ่ะนะ” เฮิร์ทถามอีก เพราะปากคน

อื่นไม่ว่าง -0-

“อืม นั่นแหละ ไปนะๆ” ฉันโบกมือลา

“อืมๆ เย็นนี้เจอกันหลังโรงเรียนนะโว้ย!” สปายที่เคี้ยวข้าวหมด

ปากแล้วตะโกนไล่หลังมา

“เออออออ!” ฉันหันกลับไปตอบก่อนจะวิ่งมาที่ห้องไอที อืม…ห้อง

ไอทีคือห้องที่รวมของไฮเทคไว้ทั้งหมด มีทั้งคอมพิวเตอร์ โรง

หนัง รวมถึง คาราโอเกะ เป็นไงโรงเรียนฉัน -.-

ฉันเดินตรงไปยังคอมพิวเตอร์เครื่องหนึ่งที่วางอยู่ ก่อนจะเข้า

ฮอตเมลล์เพื่อเช็คเมลล์ทันที ทรอมโบน พี่ชายแท้ๆของฉันซึ่ง

ตอนนี้ไปเรียนต่อที่อเมริกา พี่เค้าแกกว่าฉัน 2 ปี แต่ฉันไม่นิยม

เรียกว่าพี่หรอก ซึ่งทรอมก็ไม่ได้ว่าอะไร -.-

ระหว่างรอไม่รู้จะทำอะไรฉันก็เลยเข้าเว็บโรงเรียนอัพเดทข่าวสาร

ซะหน่อย -.-

องค์ 5 ประจำโรงเรียนของพวกเรา >//<

องค์ 5 มาโหวตกันใครน่ารักสุด >//<

องค์ 5 มาดูกันว่าใครนิสัยเป็นยังไง > <

องค์ 5 บลาๆ..

เดี๋ยว…เดี๋ยวนะ - -

องค์ 5 คุ้นๆแฮะ = =;;เหมือนที่พวกผู้หญิงกลุ่มนั้นคุยกัน ฉันเลือก

กระทู้ที่มีคนเข้าไปดูเยอะที่สุดกดเปิดเข้าไปดู…

ว้าก !ใครมันเอารูปของพวกฉันไปลง…หน้าบานมากกกกก ไม่

ไหวอ้ะ!

องค์ 5 หรือ องค์หญิงทั้ง 5 ประจำโรงเรียนเซนต์เบนมาร์ช

พวกเธอทั้งห้าคนเรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ห้าของโรงเรียนเรา

สิ่งที่แปลกมากๆก็คือพวกเธอทั้งห้าคนเกิดวันเดียวเดือนเดียวปี

เดียวกัน
!นั่นคือหนึ่งเหตุผลเหล่าพวกเราชาวนักข่าวแห่งเซนต์

เบนมาร์ชสนใจในตัวพวกเธอ อีกหนึ่งเหตุผลก็คือพวกเธอทั้งสวย

และสง่างามจนเหมือนเจ้าหญิง เจ้าหญิงที่มีนิสัยแตกต่างกันแต่

กลับเข้ากันได้อย่างน่าอัศจรรย์ เรามาทำความรู้จักกับพวกเธอ

เลยดีกว่า…


The first princesses

ชื่อจริงของเธอคือ ทรัญพร มโนกรวิทยา ชื่อเล่น ทรัมเบ็ต

เธอเป็นผู้หญิงที่มีนิสัยห้าวๆเล็กน้อย แต่เธอมีความสามารถใน

การหาข้อแก้ตัวต่างๆนานาเพื่อให้ตัวเองพ้นผิด  ดั่งสายน้ำที่ไหล

วนไปเรื่อยๆ


หมายความว่าไงยะ - -*

เธอจึงถูกเรียกว่า เจ้าหญิงแห่งสายน้ำ

เดี๋ยว -*- ฉันไหลไปตามน้ำงั้นเหรอ ฉันไม่ได้ปลิ้นปล้อนขนาด

นั้นซักหน่อย -^-

รูปที่กำลังโหลดค่อยๆปรากฏ ทำเอาฉันชะงัก หญิงสาวคนหนึ่ง

หันหน้ามาทางกล้อง แต่เหมือนจะไม่ได้ตั้งใจมากกว่า ดวง

ตากลมโตสดใส ริมฝีปากคลี่ยิ้มอย่างเป็นธรรมชาติ ที่ทำให้ฉัน

แปลกใจนั่นก็คือสีตาของฉัน ทำไมเวลามันโดนแสงมันเป็นสี

น้ำเงินล่ะ…ว่าแต่…อีตากล้องนี่มันไปเอารูปฉันมาจากไหนเนี่ย - -

The second princesses

ชื่อจริงของเธอคือ เฮริญ (เฮ – ริน) นริญธรรมคุณ ชื่อเล่น เฮิร์ท

เธอเป็นคนใจร้อน โผงผาง แต่ก็สวยสง่าในแบบฉบับของเธอ

เธอจึงถูกเรียกว่า เจ้าหญิงแห่งเปลวไฟ


นักข่าวโรงเรียนนี้ท่าจะบ้า เอา ดิน น้ำ ลม ไฟ มาเรียกพวกฉัน - -

รูปที่ปรากฏทำเอาฉันตะลึงไปเล็กน้อย หญิงสาวที่หันหน้ามา

ทางกล้องด้วยแววตาสดใส เหมือนเธอไม่ได้ตั้งใจจะมองกล้อง

หากแต่มองเลยไปข้างหลังมากกว่า ริมฝีปากเผยรอยยิ้มกว้าง แต่

ที่ทำเอาฉันตะลึงก็เพราะเส้นผมที่สะท้อนกับแสงแดดมันเป็นสี…

แดง

The third princesses

ชื่อจริงของเธอคือ พรารันริน  มนัสกุล ชื่อเล่น ไพร์ส

เธอเป็นผู้หญิงที่ร่าเริงสดใส อาจจะดูใสซื่อในบางที รอยยิ้มของ

เธอที่มักจะมีประดับใบหน้าเสมอ มันทำให้คนอื่นต้องยิ้มตามเธอ

อย่างไม่มีข้อแม้ เธอจึงถูกเรียกว่า เจ้าหญิงแห่งแสงสว่าง


รูปที่ปรากฏทำเอาฉันแทบตกเก้าอี้ หญิงสาวคนหนึ่ง หันกลับมา

มองกล้องเหมือนถูกเรียกให้หันไป ถึงแม้จะเป็นการถ่ายทีเผลอ

แต่ใบหน้าของเพื่อนฉันที่มักจะมีรอยยิ้มเสมอก็ไม่พลาดที่จะส่ง

ยิ้มให้กล้องอย่างสดใส ใบหน้าของไพร์สเหมือนมีแสงวิ้งๆยังไง

ไม่รู้ - -ดวงตาสีอำพันนั้นแวววาวเชียว

The fourth princesses

ชื่อจริงของเธอคือ สการัน พงพิพัฒนวงศ์ ชื่อเล่น สปาย

เธอเป็นผู้หญิงขี้เล่น อารมณ์ดีทุกเวลา แถมยังมีมนุษยสัมพันธ์ดี

นั่นทำให้เธอรู้จักคนไปทั่ว มีเพื่อนเยอะไปโดยปริยาย เธอจึงถูก

เรียกว่า เจ้าหญิงแห่งสายลม


รูปที่ปรากฏทำเอาฉันลมหายใจสะดุด นี่เพื่อนฉันสวยขนาดนี้เลย

เหรอ = =หญิงสาวคนหนึ่ง ยืนส่งยิ้มมาทางกล้อง มือข้างหนึ่งยก

ขึ้นเหมือนทักทายใครซักคนที่ยืนอยู่ข้างหลังตากล้อง นั่นไงสี

ตา!สีเขียวจริงๆด้วย…พอมันสะท้อนกับแดด…มันเป็นสีเขียว…

The fifth princesses

ชื่อจริงของเธอคือ วรินธรา วนิชยกุล ชื่อเล่น แวซายส์

เธอเป็นผู้หญิงที่แสนจะนิ่งเงียบ แต่ไม่ถึงกับเย็นชา แววตาของ

เธอหนักแน่นเหมือนไม่สนใจใครทั้งนั้น มีความเชื่อมั่นในตัวเอง

สูง เธอจึงถูกเรียกว่า เจ้าหญิงแห่งผืนดิน


อีกครั้งที่ทำให้ฉันตาโตในความสวยของเพื่อน หญิงสาวคนหนึ่ง

ที่ยืนมองพวกฉันคุยกันอยู่นิ่งๆ เหมือนช่างภาพต้องการโฟกัสไป

ที่เธอแต่เพียงผู้เดียวทำให้ภาพของพวกฉันมันเบลอๆ แววตาที่

นิ่งสงบนั่นทำให้ฉันสะอึก…เฮ้อ เพื่อนฉัน นิ่งซะ - -

พวกเธอทำให้โรงเรียนของเรามีสีสัน(เพราะมีผู้หญิงสวยๆอยู่ใน

โรงเรียน
><) ทำให้พวกผู้ชายกระชุ่มกระชวย ><ผมอยากจะมี

โอกาสไปสัมภาษณ์พวกเธอซักครั้ง แต่ก็นะ…ใครมันจะไปกล้า

แค่เข้าไปทักยังไม่กล้าเลย เค้าว่าผู้หญิงสวยมักจะหยิ่ง ไม่รู้ว่า

จริงรึเปล่า จริงไม่จริงมันก็ต้องเผื่อไว้ก่อน ขอความคิดเห็นจาก

เพื่อนๆ พี่ๆ น้องด้วยครับ ว่าจะทำยังไงให้ผมได้สัมภาษณ์พวก

เธอ ><


ฉันคิดว่าถ้าอีตานี่เดินเข้ามาทัก ฉันก็คงจะทักตอบน่ะนะ ใครมัน

จะไปหยิ่งขนาดที่ว่าไม่ทักเลย อันนั้นก็หยิ่งเกิ๊น - -

คนสวยไม่ได้หยิ่งทุกคนซะหน่อย อย่างน้อยก็ยกเว้นพวกฉันน่ะนะ
-.-

ความคิดเห็นที่ 1 :: สัมภาษณ์เลยครับ!ผมว่าพวกเธอไม่หยิ่ง

หรอก(มั้ง) คนที่เข้าหาง่ายสุดน่าจะเป็นสปายนะครับ เฟรนลี่

มากๆเลย (ผมเคยคุยกับเธอด้วย ><)


หมอนี่มันเป็นใครเนี่ย ? รู้จักสปายด้วยเหรอ…เรื่องที่ว่าสปาย

เฟรนลี่น่ะเรื่องจริง ท่าทางอีตาน่ะเคยคุยจริงๆแฮะ

ความคิดเห็นที่ 2 :: ไม่รู้เหมือนกันนะคะ แต่ฉันว่าพี่ๆเค้าไม่หยิ่ง

หรอก >< ฉันอยากจะลองเข้าไปคุยซักครั้งเหมือนกัน แต่ไม่กล้า

พอน่ะค่ะ ถ้าพี่นักข่าวสัมภาษณ์มาได้ก็ดีสิคะ ><


เอ้อ…ตายละ พวกฉันดูน่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอเนี่ย = =;;

โห่ว =[]= มีประมาณร้อยกว่าความคิดเห็นได้ ฉันคงไม่นั่งอ่าน

หรอก - -;;มันก็เหมือนๆความคิดเห็นแรกๆล่ะนะ จะมีบ้างบางคนที่

หมั่นไส้พวกฉัน แบบว่ามองว่าพวกฉันหยิ่งๆอะไรประมาณนั้น อ่า

นะ…มีคนชอบก็ต้องมีคนเกลียดเป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้ว ฉันนิ่ง

คิดอยู่ซักพักก่อนจะเปิดไปอ่านอีเมลล์ของพี่ชายที่ส่งมา เนื้อหาก็

ไม่มีอะไรมาก เหมือนว่าพี่เค้าจะสบายดีทีเดียวล่ะนะ - - ฉันลงชื่อ

ออกจากฮอตเมลล์ แล้วเปิดหน้าต่างเว็บโรงเรียนขึ้นมาครั้ง ก่อน

จะแสดงความคิดเห็นลงไปในนามของเจ้าหญิงแห่งสายน้ำตาม

ฉายาที่พวกเค้าเรียกกัน…

“มาสัมภาษณ์ก็ได้นะคะ แต่คงต้องนัดเวลาให้ตรงกันซะก่อน

ส่วนคนที่ไม่กล้าเข้ามาคุย ก็ลองส่งยิ้มมาให้พวกเราก่อนก็ได้ค่ะ

ยังไงพวกทรัมก็ต้องขอขอบคุณที่พี่นักข่าวตั้งชื่อกลุ่มให้พวกเรา

นะคะ ทรัมชอบสองคำนี้นะ “องค์ห้า” แล้วก็”เจ้าหญิงแห่งสาย

น้ำ”
J“ 

..............................

ฝากเรื่องนี้ด้วยนะคะ :D

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1
สนุกดีนะคะ ชอบค่ะ
อัพตอนต่อไปเร็วๆนะคะ จะรออ่านค่ะ^^
จากคุณ 754432/(754432) อัพเดตเมื่อ 29/10/2554 09:12:38
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 88 ท่าน