Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
you can kiss me Again and Again. แต่งงานกันนะเจ้าชายหลายอารมณ์
princessploy
ตอนที่ 2 Lets’ Go!!! ปายจ๋าฉันจะไปหาเธอ
2
12/11/2554 17:47:33
447
เนื้อเรื่อง

 

ฉันขอป๊าไปเที่ยวที่ปายช่วงปิดเทอม ป๊าเองก็อนุญาตตามเคย ไม่มีขัดสักคำ
“ให้ดอกฝ้ายไปส่งมั้ย
“ไม่ต้องหรอกค่ะป๊าคือกีต้าร์หาคนขับรถไว้แล้วค่ะ
“จะไปนานมั้ย เอาเงินไปเท่าไร
“เอาบัญชีไปค่ะ กะว่าจะไปสักพักเดี๋ยวก็กลับ
“ไปเมื่อไหร่ล่ะ
“สายๆนี่แหละค่ะ
“ฮะทำไมไปไวนักล่ะ
“ก็ กีต้าร์อยากไปตั้งนานแล้วนี่คะแต่ไม่กล้าบอกป๊า
“เอาไปก็ไป แล้วถ้าป๊าคิดถึงป๊าจะไปหานะ
“ค่ะ”
                  ฉันจัดเตรียมกระเป๋าแล้วก็หาโอกาสตอนคนเผลอพานายคิมเจขึ้นรถมาได้ เราออกเดินทางตอนประมาณ 9 โมงนายคิมเจขอแวะซื้อเสื้อผ้าฉันเลยนั่งรอบนรถ แต่ก็ไปแค่แป๊บเดียวก็กลับขึ้นรถมาเห็นบอกว่าโทรสั่งไว้ก่อนแล้ว เรายังเดินทางกันมาเรื่อยๆมองสองฝั่งข้างทางจนเพลินฉันก็ค่อยๆหลับตาลงจนกระทั่งหลับ ฉันใช้เวลาหลับไปนานแค่ไหนและหลับตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ...
                …ฉันค่อยๆลืมตาขึ้น มองเห็นนายคิมเจกำลังยืนทำอะไรสักอย่างอยู่ที่ประตูรถฝั่งฉัน ใบหน้าเรียวสวยได้รูปของนายนั่นค่อยๆโน้มเข้ามาใกล้หน้าฉัน เรื่อยๆ เรื่อยๆ หน้านายเนี่ยยิ่งมองใกล้ๆยิ่งมีเสน่สายตาคู่คม คิ้วเข้มในตาเหมือนหยาดน้ำค้างเป็นประกายยามโดนแสงแดด ปากเรียวเล็กสีชมพูอ่อน จมูกโด่งเป็นสัน ผมสีน้ำตาลเข้มตัดกับผิวขาวโอโม่ นายนี่ช่างดูดีซะจริงๆ
“กีต้าร์” เสียงนายนั่นเรียกเบาๆ
“เราอยู่ที่ไหนกันเนี่ย” ฉันหลุดออกจากภวังค์มนต์เสน่ของนายคิมเจ
“เท่าที่ขับรถตามป้ายและก็ถามทางคนแถวนี้มาที่นี่แหละปาย” ฉันลงรถมามองดูพื้นที่รอบๆที่สลัวๆด้วยบรรยากาศที่ตะวันกำลังจะลาขอบฟ้า
“สงสัยคืนนี้คงต้องอยู่ที่นี่ก่อนเพราะมันใกล้มืดแล้วฉันจำทางตอนกลางคืนไม่ได้
“คุณมีเตนท์มั้ย
“คิดว่าในรถน่าจะมีขอฉันดูก่อน” ฉันรื้อหาเตนท์จนเจอแล้วก็ช่วยกันกางแย่หน่อยที่เตนท์มันมีแค่ 1 นายคิมเจก่อกองไฟเพื่อให้แสงสว่างและก็ใช้ต้มน้ำสำหรับต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป
“ดาวสวยมากเลยที่นี่” นายนั่นชี้ขึ้นไปบนท้องฟ้า
“เรามานอนดูดาวกันดีกว่า คุณรู้จักดาวอะไรบ้าง
“แน่นอน ดาวอังคาร พุธ พฤหัส พระศุกร์ เสาร์ ดาวเหนือ ดาวยูเรนัส ดาวประจำเมือง
“ดาวเหนือกับดาวประจำเมืองน่ะดวงเดียวกันนะ” นายนั่นหัวเราะก่อนจะล้มตัวลงนอน ชิ!!ใครจะไปรู้ล่ะเห็นชื่อไม่เหมือนกันก็นึกว่าคนละเรื่อง
“นายล่ะชอบดูดาวมั้ย
“ชอบแต่ก็ไม่ค่อยมีเวลา” ก็อย่างว่าแหละนายเป็นอันดับหนึ่งของวงแถมยังอยู่อันดับต้นๆของค่ายงานก็ต้องเยอะ มันธรรมดามาก โอ้ยง่วงชะมัดไปนอนก่อนดีกว่า
ห้าว...
“ง่วงล่ะสิ
“อืมนายก็เถอะพรุ่งนี้ต้องขับรถต่ออย่านอนดึกล่ะ ฉันขอนอนก่อนแล้วกัน”
                             ฉันเข้ามาในเต็นท์อากาศที่นี่หนาวมากเลยแฮะนี่เอากล้องมาด้วยกะว่าจะตื่นให้ทันดูพระอาทิตย์ขึ้นด้วย เห็นป๊าบอกว่ามันสวยมาก คืนนี้คงจะหลับฝันดีนะ....
 
 
 
ฉันรู้สึกเหมือนมีคนมาเขย่าตัวฉันเบาๆ
“กีต้าร์ กีต้าร์ตื่นเร็ว” ฉันค่อยค่อยลืมตาขึ้นฟ้ายังมืดอยู่เลยด้วยซ้ำจะรีบมาปลุกทำไม
“มันยังไม่สว่างเลยนะ
“พระอาทิตย์กำลังจะขึ้นมาดูกันเร็ว” ฉันนึกถึงพระอาทิตย์ขึ้นตาก็สว่างขึ้นมาเลย อ๊ะ!!ฉันเอากล้องมาด้วยนี่ดีล่ะ
“ขอเวลาแป๊บ” ฉันวิ่งไปที่รถแล้วก็หยิบกล้องออกมา
“ดูอะไรนี่ฉันเอากล้องมาด้วยถ่ายรูปเก็บไว้กัน”
                    ตามประสาคนบ้ากล้องอย่างน้อยๆต้องไม่ต่ำกว่า 20-50 รูปแต่ระดับฉันนั่นแค่ทดสอบกล้อง นายคิมเจเองก็ใช่ย่อยบ้าเหมือนกันยาวเลยงานนี้ พอถ่ายรูปกันเสร็จแล้ว <<อันที่จริงกล้องแบตหมดเลยต้องพอ>> ฉันก็บอกทางบ้านพักตากอากาศของป๊า บอกจนถูกก็ช่วยกันเอาของลงรถแล้วก็อีกตามเคยนอนพักสักนิด ดีที่ป๊าส่งคนมาทำความสะอาดแล้วไม่งั้นคงต้องเหนื่อย...
    ฉันรีบตื่นแต่เช้า กะว่าจะมาทำข้าวต้ม <<ทำไม่เป็นด้วยซ้ำ>>เริ่มจากอะไรก่อนดีล่ะ เอาหม้อมาตั้งน้ำใส่แล้วหมูล่ะต้องทำยังไงให้หมูมันละเอียดล่ะสับหรอ ยังไง?? ดีหว่าโอ๊ยงง หั่นผักดีกว่า ข้าวต้มใส่ผักอะไรมั่ง?? สับสนวุ้ย จะกินได้มั้ยเนี่ย ฉันหาผักในตู้สันนิษฐานว่าอะไรพอจะใส่ๆได้ฉันก็หั่นใส่ไปในหม้อ ว่าแต่หมูเค้าใส่กันตอนไหนกันล่ะเนี่ย กลิ่นไหม้อ๊าย...ฉันไม่ได้คนหม้อก้นหม้อไหม้แหงๆ เวรแล้วไง
“คุณกลิ่นอะไรเนี่ย” นายคิมเจลงมาโวยวาย
“ฉันคือว่า...ทำ
“เอาหม้อลงจากเตาสิคุณ” นายคิมเจวิ่งมาคว้าหม้อลงจากเตา ก่อนจะหันมามองหน้าทำตาค้อนใส่ฉัน
“ฉันหวังดีนะ ฉันเห็นนายเหนื่อยเลยจะหาอะไรให้กินแต่นายก็มาโมโหฉันอย่างนั้นหรอ” ฉันรีบชิงวีนใส่นายคิมเจ ก่อนที่นายนั่นจะดุฉัน ฉันไม่ยอมหรอกย่ะชิ!!
“ผมขอบคุณ สำหรับความหวังดีแต่คุณทำไม่เป็นทำไมไม่รอผมตื่นก่อนแล้วค่อย...”
เสียงท้องฉันร้องขึ้นมาขัดจังหวะนายนั่นหน้าเปลี่ยนจากเครียดๆก็เผยรอยยิ้มเจ้าเสน่ขึ้นมา
“หิวก็ไม่บอก มานี่คุณไปจัดโต๊ะเถอะเดี๋ยวผมทำเอง
“นายทำเป็นหรอ
“ตอนผมอยู่คอนโดผมก็ต้องทำเอง ไปเถอะน่า” ฉันออกมาเตรียมปูผ้าปูโต๊ะจัดจาน ช้อน ซ้อม ผ้าเช็ดมือ แก้วน้ำครบยังหว่า?? เอน่าจะมีดอกไม้สักนิด ฉันไปหยิบแจกันในตู้โชว์ออกมาเช็ดๆถูๆอ่าวไม่มีดอกไม้ ออกไปเก็บดีกว่าเมื่อ 2-3 ปีก่อนครั้งล่าสุดที่มาป๊าเอาดอกกุหลาบมาลงปลูกไว้นี่ ไปเอากรรไกรดีกว่าเด็ดเอามีหวังหนามตำแน่ ฉันวิ่งออกมาที่สวน
“โอ้โห...” สวยมากดอกกุหลาบบานสะพรั่งทั่วบริเวณสวนมันสวยมาก!!ฉันทิ้งกรรไกรและวิ่งเข้าไปท่ามกลางทุ่งดอกกุหลาบกระโดดโลดเต้นเด็ดสีโน้นทีสีนี้ที
“โอ๊ย!! จ๊ากว่าแล้วไงโดนจนได้ฉันเผลอเอามือไปเด็ดดอกกุหลาบ แต่ดันกำแน่นไปหน่อย เฮ้ยเลือด <<ฉันกลัวเลือดเอามากๆ>>ฉันรู้สึกเวียนหัว ใจมันเต้นแรง ขาไม่มีแรงจะยืนแล้ว ฉันปล่อยตัวไปตามลม ตอนนี้ภาพรางๆที่ฉันเห็นคือ นายคิมเจวิ่งมารับร่างของฉันไว้
“กีต้าร์ กีต้าร์” เขาเขย่าตัวฉันแต่ฉันไม่ไหวแล้วจริงๆ ฝากนายบอกป๊าด้วยนะ ฉันรักป๊ามาก เฮือก
        ฉันค่อยๆลืมตาขึ้น อ็สวรรค์ที่ฉันคิดไว้มันน่าจะสวยงามกว่านี้นี่ ฉันหัวงไว้เยอะไปหรอเนี่ย สวรรค์ไม่ได้ต่างจากบ้านฉันเลย ดอกไม้พวกนั้น จาน ผ้าปูโต๊ะ โฟซาหรือแม้แต่...นายคิมเจ อ่าว??
“ฟื้นแล้วหรอเป็นไงล่ะ” นี่ฉันแค่สลบไปหรอกเหรอ
“ฉันไม่ได้ตายนี่ แล้วนี่ก็บ้านป๊าฉันด้วย
“ใช่ คุณสลบไปตอนผมยกข้าวต้มมาพอดีเห็นคุณยืนโซซัดโซเซก็นึกว่าเป็นอะไรเห็นคนสวนเค้าบอกว่าคุณไปเก็บดอกกุหลาบสงสัยจะโดนหนามตำเข้าแล้วเลือดไหล ออเขาบอกอีกนะว่าคุณน่ะกลัวเลือด” นายนั่นยิ้มมุมปาก
“ป่าวซะหน่อยฉันเป็นลมแดดหรอกน่ะ” นายนั่นหยิบมีดปอกผลไม้ขึ้นมาวางมีดลงบนแขนเบาๆ
“จะทำอะไรน่ะ
“เราจะมาดื่มเลือดร่วมสาบาน 555
“จะบ้าหรือไง
“ผมล้อเล่น มากินข้าวกันดีกว่าอร่อยนะ” ฉันรีบโซ้ยไม่ฟัง ไม่สนอะไรทั้งนั้น กินๆๆๆๆๆๆ 555 หลังจากที่ฟาดข้าวต้มเสร็จฉันก็ไปอาบน้ำแต่งตัวแล้วก็หยิบกล้องลงมาชั้นล่าง ฉันจะไปเที่ยวสักหน่อย (แอบกระซิบบอกเลยนะเนี่ย)
“จะไปไหนน่ะ” นายคิมเจถามทำหน้างงๆ
“ไปเที่ยว
“ไม่ชวนเลยนะ รอผมก่อนนะ” นายนั่นหายไปพักนึงแล้วก็แต่งตัวลงมาซะหล่อเริ่ดเรอ อ๊ะนี่ฉันจะได้ควงนายนี่ไปเที่ยวหรอเนี่ย อิอิ เอ๊ะดีใจอะไรกันเล่าไม่ใช่เจซีสักหน่อย...^^
 
        ฉันและนายคิมเจขี่จักรยานมาแวะที่ร้านๆหนึ่ง ดูๆแล้วน่าจะขายของฝากของที่ระลึกนะ มีทั้งพวงกุญแจ ตุ๊กตา กระเช้า เครื่องประดับก็มี โอ๊ยมีเยอะแยะ ฉันเดินดูโน่น นี่ นั่น จนลืมมองว่านายคิมเจหายไปซะแล้วช่างเถอะคงอยู่แถวๆนี้แหละ ฉันเดินดูของต่อสักพักถ่ายรูปไว้นิดหน่อย เจอของถูกใจก็ซื้อ <<เข้ามาเดินตั้งนานไม่ซื้อก็น่าเกลียด>>แล้วตกลงนายคิมเจอยู่ไหนกันล่ะเนี่ย ฉันเลยเดินออกจากร้านมาดูสักหน่อย
กรี๊ด!!!พี่ปาร์คคิมเจ!!! ชิ!!!มายืนเก๊กให้สาวๆกรี๊ดๆๆๆๆอยู่นี่เอง ไม่รู้จะแหกปากแหกคออะไรกันนักหนา ทำยังกับว่าจะขาดใจตายยังงั้นแหละ ปล่อยให้เป็นนายแบบให้ชะนีพวกนี้ถ่ายรูปไปเถอะฉันกลับก่อนดีกว่า <<ไม่รู้จะอารมณ์เสียเรื่องอะไร>>
ฉันกลับมาหงุดหงิดต่อที่บ้านอันที่จริงก็ไม่น่าแปลก ก็แหถ้านายคิมเจจะมีคนมาขอถ่ายรูปหรือแม้แต่ตามกรี๊ดก็นายนั่นน่ะเป็นถึงมือกีต้าร์ของวง BoyBlack Night. แถมยังอยู่อันดับต้นๆของค่ายคังชินโยขวัญใจสาวๆ ติดอันดับเพลย์บอย โอ๊ย!!แล้วฉันจะมาเครียดเรื่องบ้าๆนี่ทำไมกัน....O.o??
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 ฉันขอป๊าไปเที่ยวที่ปายช่วงปิดเทอม ป๊าเองก็อนุญาตตามเคย ไม่มีขัดสักคำ

“ให้ดอกฝ้ายไปส่งมั้ย

“ไม่ต้องหรอกค่ะป๊าคือกีต้าร์หาคนขับรถไว้แล้วค่ะ

“จะไปนานมั้ย เอาเงินไปเท่าไร

“เอาบัญชีไปค่ะ กะว่าจะไปสักพักเดี๋ยวก็กลับ

“ไปเมื่อไหร่ล่ะ

“สายๆนี่แหละค่ะ

“ฮะทำไมไปไวนักล่ะ

“ก็ กีต้าร์อยากไปตั้งนานแล้วนี่คะแต่ไม่กล้าบอกป๊า

“เอาไปก็ไป แล้วถ้าป๊าคิดถึงป๊าจะไปหานะ

“ค่ะ”

                  ฉันจัดเตรียมกระเป๋าแล้วก็หาโอกาสตอนคนเผลอพานายคิมเจขึ้นรถมาได้ เราออกเดินทางตอนประมาณ 9 โมงนายคิมเจขอแวะซื้อเสื้อผ้าฉันเลยนั่งรอบนรถ แต่ก็ไปแค่แป๊บเดียวก็กลับขึ้นรถมาเห็นบอกว่าโทรสั่งไว้ก่อนแล้ว เรายังเดินทางกันมาเรื่อยๆมองสองฝั่งข้างทางจนเพลินฉันก็ค่อยๆหลับตาลงจนกระทั่งหลับ ฉันใช้เวลาหลับไปนานแค่ไหนและหลับตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ...

                ฉันค่อยๆลืมตาขึ้น มองเห็นนายคิมเจกำลังยืนทำอะไรสักอย่างอยู่ที่ประตูรถฝั่งฉัน ใบหน้าเรียวสวยได้รูปของนายนั่นค่อยๆโน้มเข้ามาใกล้หน้าฉัน เรื่อยๆ เรื่อยๆ หน้านายเนี่ยยิ่งมองใกล้ๆยิ่งมีเสน่สายตาคู่คม คิ้วเข้มในตาเหมือนหยาดน้ำค้างเป็นประกายยามโดนแสงแดด ปากเรียวเล็กสีชมพูอ่อน จมูกโด่งเป็นสัน ผมสีน้ำตาลเข้มตัดกับผิวขาวโอโม่ นายนี่ช่างดูดีซะจริงๆ

“กีต้าร์” เสียงนายนั่นเรียกเบาๆ

“เราอยู่ที่ไหนกันเนี่ย” ฉันหลุดออกจากภวังค์มนต์เสน่ของนายคิมเจ

“เท่าที่ขับรถตามป้ายและก็ถามทางคนแถวนี้มาที่นี่แหละปาย” ฉันลงรถมามองดูพื้นที่รอบๆที่สลัวๆด้วยบรรยากาศที่ตะวันกำลังจะลาขอบฟ้า

“สงสัยคืนนี้คงต้องอยู่ที่นี่ก่อนเพราะมันใกล้มืดแล้วฉันจำทางตอนกลางคืนไม่ได้

“คุณมีเตนท์มั้ย

“คิดว่าในรถน่าจะมีขอฉันดูก่อน” ฉันรื้อหาเตนท์จนเจอแล้วก็ช่วยกันกางแย่หน่อยที่เตนท์มันมีแค่ 1 นายคิมเจก่อกองไฟเพื่อให้แสงสว่างและก็ใช้ต้มน้ำสำหรับต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป

“ดาวสวยมากเลยที่นี่” นายนั่นชี้ขึ้นไปบนท้องฟ้า

“เรามานอนดูดาวกันดีกว่า คุณรู้จักดาวอะไรบ้าง

“แน่นอน ดาวอังคาร พุธ พฤหัส พระศุกร์ เสาร์ ดาวเหนือ ดาวยูเรนัส ดาวประจำเมือง

“ดาวเหนือกับดาวประจำเมืองน่ะดวงเดียวกันนะ” นายนั่นหัวเราะก่อนจะล้มตัวลงนอน ชิ!! ใครจะไปรู้ล่ะเห็นชื่อไม่เหมือนกันก็นึกว่าคนละเรื่อง

“นายล่ะชอบดูดาวมั้ย

“ชอบแต่ก็ไม่ค่อยมีเวลา” ก็อย่างว่าแหละนายเป็นอันดับหนึ่งของวงแถมยังอยู่อันดับต้นๆของค่ายงานก็ต้องเยอะ มันธรรมดามาก โอ้ยง่วงชะมัดไปนอนก่อนดีกว่า

ห้าว...

“ง่วงล่ะสิ

“อืมนายก็เถอะพรุ่งนี้ต้องขับรถต่ออย่านอนดึกล่ะ ฉันขอนอนก่อนแล้วกัน”

                             ฉันเข้ามาในเต็นท์อากาศที่นี่หนาวมากเลยแฮะนี่เอากล้องมาด้วยกะว่าจะตื่นให้ทันดูพระอาทิตย์ขึ้นด้วย เห็นป๊าบอกว่ามันสวยมาก คืนนี้คงจะหลับฝันดีนะ....

 

 

 

ฉันรู้สึกเหมือนมีคนมาเขย่าตัวฉันเบาๆ

“กีต้าร์ กีต้าร์ตื่นเร็ว” ฉันค่อยค่อยลืมตาขึ้นฟ้ายังมืดอยู่เลยด้วยซ้ำจะรีบมาปลุกทำไม

“มันยังไม่สว่างเลยนะ

“พระอาทิตย์กำลังจะขึ้นมาดูกันเร็ว” ฉันนึกถึงพระอาทิตย์ขึ้นตาก็สว่างขึ้นมาเลย อ๊ะ!! ฉันเอากล้องมาด้วยนี่ดีล่ะ

“ขอเวลาแป๊บ” ฉันวิ่งไปที่รถแล้วก็หยิบกล้องออกมา

“ดูอะไรนี่ฉันเอากล้องมาด้วยถ่ายรูปเก็บไว้กัน”

                    ตามประสาคนบ้ากล้องอย่างน้อยๆต้องไม่ต่ำกว่า 20-50 รูปแต่ระดับฉันนั่นแค่ทดสอบกล้อง นายคิมเจเองก็ใช่ย่อยบ้าเหมือนกันยาวเลยงานนี้ พอถ่ายรูปกันเสร็จแล้ว <<อันที่จริงกล้องแบตหมดเลยต้องพอ>> ฉันก็บอกทางบ้านพักตากอากาศของป๊า บอกจนถูกก็ช่วยกันเอาของลงรถแล้วก็อีกตามเคยนอนพักสักนิด ดีที่ป๊าส่งคนมาทำความสะอาดแล้วไม่งั้นคงต้องเหนื่อย...

    ฉันรีบตื่นแต่เช้า กะว่าจะมาทำข้าวต้ม <<ทำไม่เป็นด้วยซ้ำ>> เริ่มจากอะไรก่อนดีล่ะ เอาหม้อมาตั้งน้ำใส่แล้วหมูล่ะต้องทำยังไงให้หมูมันละเอียดล่ะสับหรอ ยังไง?? ดีหว่าโอ๊ยงง หั่นผักดีกว่า ข้าวต้มใส่ผักอะไรมั่ง?? สับสนวุ้ย จะกินได้มั้ยเนี่ย ฉันหาผักในตู้สันนิษฐานว่าอะไรพอจะใส่ๆได้ฉันก็หั่นใส่ไปในหม้อ ว่าแต่หมูเค้าใส่กันตอนไหนกันล่ะเนี่ย กลิ่นไหม้อ๊าย...ฉันไม่ได้คนหม้อก้นหม้อไหม้แหงๆ เวรแล้วไง

“คุณกลิ่นอะไรเนี่ย” นายคิมเจลงมาโวยวาย

“ฉันคือว่า...ทำ

“เอาหม้อลงจากเตาสิคุณ” นายคิมเจวิ่งมาคว้าหม้อลงจากเตา ก่อนจะหันมามองหน้าทำตาค้อนใส่ฉัน

“ฉันหวังดีนะ ฉันเห็นนายเหนื่อยเลยจะหาอะไรให้กินแต่นายก็มาโมโหฉันอย่างนั้นหรอ” ฉันรีบชิงวีนใส่นายคิมเจ ก่อนที่นายนั่นจะดุฉัน ฉันไม่ยอมหรอกย่ะชิ!!

“ผมขอบคุณ สำหรับความหวังดีแต่คุณทำไม่เป็นทำไมไม่รอผมตื่นก่อนแล้วค่อย...”

เสียงท้องฉันร้องขึ้นมาขัดจังหวะนายนั่นหน้าเปลี่ยนจากเครียดๆก็เผยรอยยิ้มเจ้าเสน่ขึ้นมา

“หิวก็ไม่บอก มานี่คุณไปจัดโต๊ะเถอะเดี๋ยวผมทำเอง

“นายทำเป็นหรอ

“ตอนผมอยู่คอนโดผมก็ต้องทำเอง ไปเถอะน่า” ฉันออกมาเตรียมปูผ้าปูโต๊ะจัดจาน ช้อน ซ้อม ผ้าเช็ดมือ แก้วน้ำครบยังหว่า?? เอน่าจะมีดอกไม้สักนิด ฉันไปหยิบแจกันในตู้โชว์ออกมาเช็ดๆถูๆอ่าวไม่มีดอกไม้ ออกไปเก็บดีกว่าเมื่อ 2-3 ปีก่อนครั้งล่าสุดที่มาป๊าเอาดอกกุหลาบมาลงปลูกไว้นี่ ไปเอากรรไกรดีกว่าเด็ดเอามีหวังหนามตำแน่ ฉันวิ่งออกมาที่สวน

“โอ้โห...” สวยมากดอกกุหลาบบานสะพรั่งทั่วบริเวณสวนมันสวยมาก!! ฉันทิ้งกรรไกรและวิ่งเข้าไปท่ามกลางทุ่งดอกกุหลาบกระโดดโลดเต้นเด็ดสีโน้นทีสีนี้ที

“โอ๊ย!! จ๊ากว่าแล้วไงโดนจนได้ฉันเผลอเอามือไปเด็ดดอกกุหลาบ แต่ดันกำแน่นไปหน่อย เฮ้ยเลือด <<ฉันกลัวเลือดเอามากๆ>> ฉันรู้สึกเวียนหัว ใจมันเต้นแรง ขาไม่มีแรงจะยืนแล้ว ฉันปล่อยตัวไปตามลม ตอนนี้ภาพรางๆที่ฉันเห็นคือ นายคิมเจวิ่งมารับร่างของฉันไว้

“กีต้าร์ กีต้าร์” เขาเขย่าตัวฉันแต่ฉันไม่ไหวแล้วจริงๆ ฝากนายบอกป๊าด้วยนะ ฉันรักป๊ามาก เฮือก

        ฉันค่อยๆลืมตาขึ้น อ็สวรรค์ที่ฉันคิดไว้มันน่าจะสวยงามกว่านี้นี่ ฉันหัวงไว้เยอะไปหรอเนี่ย สวรรค์ไม่ได้ต่างจากบ้านฉันเลย ดอกไม้พวกนั้น จาน ผ้าปูโต๊ะ โฟซาหรือแม้แต่...นายคิมเจ อ่าว??

“ฟื้นแล้วหรอเป็นไงล่ะ” นี่ฉันแค่สลบไปหรอกเหรอ

“ฉันไม่ได้ตายนี่ แล้วนี่ก็บ้านป๊าฉันด้วย

“ใช่ คุณสลบไปตอนผมยกข้าวต้มมาพอดีเห็นคุณยืนโซซัดโซเซก็นึกว่าเป็นอะไรเห็นคนสวนเค้าบอกว่าคุณไปเก็บดอกกุหลาบสงสัยจะโดนหนามตำเข้าแล้วเลือดไหล ออเขาบอกอีกนะว่าคุณน่ะกลัวเลือด” นายนั่นยิ้มมุมปาก

“ป่าวซะหน่อยฉันเป็นลมแดดหรอกน่ะ” นายนั่นหยิบมีดปอกผลไม้ขึ้นมาวางมีดลงบนแขนเบาๆ

“จะทำอะไรน่ะ

“เราจะมาดื่มเลือดร่วมสาบาน 555

“จะบ้าหรือไง

“ผมล้อเล่น มากินข้าวกันดีกว่าอร่อยนะ” ฉันรีบโซ้ยไม่ฟัง ไม่สนอะไรทั้งนั้น กินๆๆๆๆๆๆ 555 หลังจากที่ฟาดข้าวต้มเสร็จฉันก็ไปอาบน้ำแต่งตัวแล้วก็หยิบกล้องลงมาชั้นล่าง ฉันจะไปเที่ยวสักหน่อย (แอบกระซิบบอกเลยนะเนี่ย)

“จะไปไหนน่ะ” นายคิมเจถามทำหน้างงๆ

“ไปเที่ยว

“ไม่ชวนเลยนะ รอผมก่อนนะ” นายนั่นหายไปพักนึงแล้วก็แต่งตัวลงมาซะหล่อเริ่ดเรอ อ๊ะนี่ฉันจะได้ควงนายนี่ไปเที่ยวหรอเนี่ย อิอิ เอ๊ะดีใจอะไรกันเล่าไม่ใช่เจซีสักหน่อย...^^

 

        ฉันและนายคิมเจขี่จักรยานมาแวะที่ร้านๆหนึ่ง ดูๆแล้วน่าจะขายของฝากของที่ระลึกนะ มีทั้งพวงกุญแจ ตุ๊กตา กระเช้า เครื่องประดับก็มี โอ๊ยมีเยอะแยะ ฉันเดินดูโน่น นี่ นั่น จนลืมมองว่านายคิมเจหายไปซะแล้วช่างเถอะคงอยู่แถวๆนี้แหละ ฉันเดินดูของต่อสักพักถ่ายรูปไว้นิดหน่อย เจอของถูกใจก็ซื้อ <<เข้ามาเดินตั้งนานไม่ซื้อก็น่าเกลียด>> แล้วตกลงนายคิมเจอยู่ไหนกันล่ะเนี่ย ฉันเลยเดินออกจากร้านมาดูสักหน่อย

กรี๊ด!!!พี่ปาร์คคิมเจ!!! ชิ!!! มายืนเก๊กให้สาวๆกรี๊ดๆๆๆๆอยู่นี่เอง ไม่รู้จะแหกปากแหกคออะไรกันนักหนา ทำยังกับว่าจะขาดใจตายยังงั้นแหละ ปล่อยให้เป็นนายแบบให้ชะนีพวกนี้ถ่ายรูปไปเถอะฉันกลับก่อนดีกว่า <<ไม่รู้จะอารมณ์เสียเรื่องอะไร>>

ฉันกลับมาหงุดหงิดต่อที่บ้านอันที่จริงก็ไม่น่าแปลก ก็แหถ้านายคิมเจจะมีคนมาขอถ่ายรูปหรือแม้แต่ตามกรี๊ดก็นายนั่นน่ะเป็นถึงมือกีต้าร์ของวง Boy Black Night. แถมยังอยู่อันดับต้นๆของค่ายคังชินโยขวัญใจสาวๆ ติดอันดับเพลย์บอย โอ๊ย!! แล้วฉันจะมาเครียดเรื่องบ้าๆนี่ทำไมกัน....O.o??

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ฉันขอป๊าไปเที่ยวที่ปายช่วงปิดเทอม ป๊าเองก็อนุญาตตามเคย ไม่มีขัดสักคำ

“ให้ดอกฝ้ายไปส่งมั้ย

“ไม่ต้องหรอกค่ะป๊าคือกีต้าร์หาคนขับรถไว้แล้วค่ะ

“จะไปนานมั้ย เอาเงินไปเท่าไร

“เอาบัญชีไปค่ะ กะว่าจะไปสักพักเดี๋ยวก็กลับ

“ไปเมื่อไหร่ล่ะ

“สายๆนี่แหละค่ะ

“ฮะทำไมไปไวนักล่ะ

“ก็ กีต้าร์อยากไปตั้งนานแล้วนี่คะแต่ไม่กล้าบอกป๊า

“เอาไปก็ไป แล้วถ้าป๊าคิดถึงป๊าจะไปหานะ

“ค่ะ”

                  ฉันจัดเตรียมกระเป๋าแล้วก็หาโอกาสตอนคนเผลอพานายคิมเจขึ้นรถมาได้ เราออกเดินทางตอนประมาณ 9 โมงนายคิมเจขอแวะซื้อเสื้อผ้าฉันเลยนั่งรอบนรถ แต่ก็ไปแค่แป๊บเดียวก็กลับขึ้นรถมาเห็นบอกว่าโทรสั่งไว้ก่อนแล้ว เรายังเดินทางกันมาเรื่อยๆมองสองฝั่งข้างทางจนเพลินฉันก็ค่อยๆหลับตาลงจนกระทั่งหลับ ฉันใช้เวลาหลับไปนานแค่ไหนและหลับตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ...

                ฉันค่อยๆลืมตาขึ้น มองเห็นนายคิมเจกำลังยืนทำอะไรสักอย่างอยู่ที่ประตูรถฝั่งฉัน ใบหน้าเรียวสวยได้รูปของนายนั่นค่อยๆโน้มเข้ามาใกล้หน้าฉัน เรื่อยๆ เรื่อยๆ หน้านายเนี่ยยิ่งมองใกล้ๆยิ่งมีเสน่สายตาคู่คม คิ้วเข้มในตาเหมือนหยาดน้ำค้างเป็นประกายยามโดนแสงแดด ปากเรียวเล็กสีชมพูอ่อน จมูกโด่งเป็นสัน ผมสีน้ำตาลเข้มตัดกับผิวขาวโอโม่ นายนี่ช่างดูดีซะจริงๆ

“กีต้าร์” เสียงนายนั่นเรียกเบาๆ

“เราอยู่ที่ไหนกันเนี่ย” ฉันหลุดออกจากภวังค์มนต์เสน่ของนายคิมเจ

“เท่าที่ขับรถตามป้ายและก็ถามทางคนแถวนี้มาที่นี่แหละปาย” ฉันลงรถมามองดูพื้นที่รอบๆที่สลัวๆด้วยบรรยากาศที่ตะวันกำลังจะลาขอบฟ้า

“สงสัยคืนนี้คงต้องอยู่ที่นี่ก่อนเพราะมันใกล้มืดแล้วฉันจำทางตอนกลางคืนไม่ได้

“คุณมีเตนท์มั้ย

“คิดว่าในรถน่าจะมีขอฉันดูก่อน” ฉันรื้อหาเตนท์จนเจอแล้วก็ช่วยกันกางแย่หน่อยที่เตนท์มันมีแค่ 1 นายคิมเจก่อกองไฟเพื่อให้แสงสว่างและก็ใช้ต้มน้ำสำหรับต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป

“ดาวสวยมากเลยที่นี่” นายนั่นชี้ขึ้นไปบนท้องฟ้า

“เรามานอนดูดาวกันดีกว่า คุณรู้จักดาวอะไรบ้าง

“แน่นอน ดาวอังคาร พุธ พฤหัส พระศุกร์ เสาร์ ดาวเหนือ ดาวยูเรนัส ดาวประจำเมือง

“ดาวเหนือกับดาวประจำเมืองน่ะดวงเดียวกันนะ” นายนั่นหัวเราะก่อนจะล้มตัวลงนอน ชิ!! ใครจะไปรู้ล่ะเห็นชื่อไม่เหมือนกันก็นึกว่าคนละเรื่อง

“นายล่ะชอบดูดาวมั้ย

“ชอบแต่ก็ไม่ค่อยมีเวลา” ก็อย่างว่าแหละนายเป็นอันดับหนึ่งของวงแถมยังอยู่อันดับต้นๆของค่ายงานก็ต้องเยอะ มันธรรมดามาก โอ้ยง่วงชะมัดไปนอนก่อนดีกว่า

ห้าว...

“ง่วงล่ะสิ

“อืมนายก็เถอะพรุ่งนี้ต้องขับรถต่ออย่านอนดึกล่ะ ฉันขอนอนก่อนแล้วกัน”

                             ฉันเข้ามาในเต็นท์อากาศที่นี่หนาวมากเลยแฮะนี่เอากล้องมาด้วยกะว่าจะตื่นให้ทันดูพระอาทิตย์ขึ้นด้วย เห็นป๊าบอกว่ามันสวยมาก คืนนี้คงจะหลับฝันดีนะ....

 

 

 

ฉันรู้สึกเหมือนมีคนมาเขย่าตัวฉันเบาๆ

“กีต้าร์ กีต้าร์ตื่นเร็ว” ฉันค่อยค่อยลืมตาขึ้นฟ้ายังมืดอยู่เลยด้วยซ้ำจะรีบมาปลุกทำไม

“มันยังไม่สว่างเลยนะ

“พระอาทิตย์กำลังจะขึ้นมาดูกันเร็ว” ฉันนึกถึงพระอาทิตย์ขึ้นตาก็สว่างขึ้นมาเลย อ๊ะ!! ฉันเอากล้องมาด้วยนี่ดีล่ะ

“ขอเวลาแป๊บ” ฉันวิ่งไปที่รถแล้วก็หยิบกล้องออกมา

“ดูอะไรนี่ฉันเอากล้องมาด้วยถ่ายรูปเก็บไว้กัน”

                    ตามประสาคนบ้ากล้องอย่างน้อยๆต้องไม่ต่ำกว่า 20-50 รูปแต่ระดับฉันนั่นแค่ทดสอบกล้อง นายคิมเจเองก็ใช่ย่อยบ้าเหมือนกันยาวเลยงานนี้ พอถ่ายรูปกันเสร็จแล้ว <<อันที่จริงกล้องแบตหมดเลยต้องพอ>> ฉันก็บอกทางบ้านพักตากอากาศของป๊า บอกจนถูกก็ช่วยกันเอาของลงรถแล้วก็อีกตามเคยนอนพักสักนิด ดีที่ป๊าส่งคนมาทำความสะอาดแล้วไม่งั้นคงต้องเหนื่อย...

    ฉันรีบตื่นแต่เช้า กะว่าจะมาทำข้าวต้ม <<ทำไม่เป็นด้วยซ้ำ>> เริ่มจากอะไรก่อนดีล่ะ เอาหม้อมาตั้งน้ำใส่แล้วหมูล่ะต้องทำยังไงให้หมูมันละเอียดล่ะสับหรอ ยังไง?? ดีหว่าโอ๊ยงง หั่นผักดีกว่า ข้าวต้มใส่ผักอะไรมั่ง?? สับสนวุ้ย จะกินได้มั้ยเนี่ย ฉันหาผักในตู้สันนิษฐานว่าอะไรพอจะใส่ๆได้ฉันก็หั่นใส่ไปในหม้อ ว่าแต่หมูเค้าใส่กันตอนไหนกันล่ะเนี่ย กลิ่นไหม้อ๊าย...ฉันไม่ได้คนหม้อก้นหม้อไหม้แหงๆ เวรแล้วไง

“คุณกลิ่นอะไรเนี่ย” นายคิมเจลงมาโวยวาย

“ฉันคือว่า...ทำ

“เอาหม้อลงจากเตาสิคุณ” นายคิมเจวิ่งมาคว้าหม้อลงจากเตา ก่อนจะหันมามองหน้าทำตาค้อนใส่ฉัน

“ฉันหวังดีนะ ฉันเห็นนายเหนื่อยเลยจะหาอะไรให้กินแต่นายก็มาโมโหฉันอย่างนั้นหรอ” ฉันรีบชิงวีนใส่นายคิมเจ ก่อนที่นายนั่นจะดุฉัน ฉันไม่ยอมหรอกย่ะชิ!!

“ผมขอบคุณ สำหรับความหวังดีแต่คุณทำไม่เป็นทำไมไม่รอผมตื่นก่อนแล้วค่อย...”

เสียงท้องฉันร้องขึ้นมาขัดจังหวะนายนั่นหน้าเปลี่ยนจากเครียดๆก็เผยรอยยิ้มเจ้าเสน่ขึ้นมา

“หิวก็ไม่บอก มานี่คุณไปจัดโต๊ะเถอะเดี๋ยวผมทำเอง

“นายทำเป็นหรอ

“ตอนผมอยู่คอนโดผมก็ต้องทำเอง ไปเถอะน่า” ฉันออกมาเตรียมปูผ้าปูโต๊ะจัดจาน ช้อน ซ้อม ผ้าเช็ดมือ แก้วน้ำครบยังหว่า?? เอน่าจะมีดอกไม้สักนิด ฉันไปหยิบแจกันในตู้โชว์ออกมาเช็ดๆถูๆอ่าวไม่มีดอกไม้ ออกไปเก็บดีกว่าเมื่อ 2-3 ปีก่อนครั้งล่าสุดที่มาป๊าเอาดอกกุหลาบมาลงปลูกไว้นี่ ไปเอากรรไกรดีกว่าเด็ดเอามีหวังหนามตำแน่ ฉันวิ่งออกมาที่สวน

“โอ้โห...” สวยมากดอกกุหลาบบานสะพรั่งทั่วบริเวณสวนมันสวยมาก!! ฉันทิ้งกรรไกรและวิ่งเข้าไปท่ามกลางทุ่งดอกกุหลาบกระโดดโลดเต้นเด็ดสีโน้นทีสีนี้ที

“โอ๊ย!! จ๊ากว่าแล้วไงโดนจนได้ฉันเผลอเอามือไปเด็ดดอกกุหลาบ แต่ดันกำแน่นไปหน่อย เฮ้ยเลือด <<ฉันกลัวเลือดเอามากๆ>> ฉันรู้สึกเวียนหัว ใจมันเต้นแรง ขาไม่มีแรงจะยืนแล้ว ฉันปล่อยตัวไปตามลม ตอนนี้ภาพรางๆที่ฉันเห็นคือ นายคิมเจวิ่งมารับร่างของฉันไว้

“กีต้าร์ กีต้าร์” เขาเขย่าตัวฉันแต่ฉันไม่ไหวแล้วจริงๆ ฝากนายบอกป๊าด้วยนะ ฉันรักป๊ามาก เฮือก

        ฉันค่อยๆลืมตาขึ้น อ็สวรรค์ที่ฉันคิดไว้มันน่าจะสวยงามกว่านี้นี่ ฉันหัวงไว้เยอะไปหรอเนี่ย สวรรค์ไม่ได้ต่างจากบ้านฉันเลย ดอกไม้พวกนั้น จาน ผ้าปูโต๊ะ โฟซาหรือแม้แต่...นายคิมเจ อ่าว??

“ฟื้นแล้วหรอเป็นไงล่ะ” นี่ฉันแค่สลบไปหรอกเหรอ

“ฉันไม่ได้ตายนี่ แล้วนี่ก็บ้านป๊าฉันด้วย

“ใช่ คุณสลบไปตอนผมยกข้าวต้มมาพอดีเห็นคุณยืนโซซัดโซเซก็นึกว่าเป็นอะไรเห็นคนสวนเค้าบอกว่าคุณไปเก็บดอกกุหลาบสงสัยจะโดนหนามตำเข้าแล้วเลือดไหล ออเขาบอกอีกนะว่าคุณน่ะกลัวเลือด” นายนั่นยิ้มมุมปาก

“ป่าวซะหน่อยฉันเป็นลมแดดหรอกน่ะ” นายนั่นหยิบมีดปอกผลไม้ขึ้นมาวางมีดลงบนแขนเบาๆ

“จะทำอะไรน่ะ

“เราจะมาดื่มเลือดร่วมสาบาน 555

“จะบ้าหรือไง

“ผมล้อเล่น มากินข้าวกันดีกว่าอร่อยนะ” ฉันรีบโซ้ยไม่ฟัง ไม่สนอะไรทั้งนั้น กินๆๆๆๆๆๆ 555 หลังจากที่ฟาดข้าวต้มเสร็จฉันก็ไปอาบน้ำแต่งตัวแล้วก็หยิบกล้องลงมาชั้นล่าง ฉันจะไปเที่ยวสักหน่อย (แอบกระซิบบอกเลยนะเนี่ย)

“จะไปไหนน่ะ” นายคิมเจถามทำหน้างงๆ

“ไปเที่ยว

“ไม่ชวนเลยนะ รอผมก่อนนะ” นายนั่นหายไปพักนึงแล้วก็แต่งตัวลงมาซะหล่อเริ่ดเรอ อ๊ะนี่ฉันจะได้ควงนายนี่ไปเที่ยวหรอเนี่ย อิอิ เอ๊ะดีใจอะไรกันเล่าไม่ใช่เจซีสักหน่อย...^^

 

        ฉันและนายคิมเจขี่จักรยานมาแวะที่ร้านๆหนึ่ง ดูๆแล้วน่าจะขายของฝากของที่ระลึกนะ มีทั้งพวงกุญแจ ตุ๊กตา กระเช้า เครื่องประดับก็มี โอ๊ยมีเยอะแยะ ฉันเดินดูโน่น นี่ นั่น จนลืมมองว่านายคิมเจหายไปซะแล้วช่างเถอะคงอยู่แถวๆนี้แหละ ฉันเดินดูของต่อสักพักถ่ายรูปไว้นิดหน่อย เจอของถูกใจก็ซื้อ <<เข้ามาเดินตั้งนานไม่ซื้อก็น่าเกลียด>> แล้วตกลงนายคิมเจอยู่ไหนกันล่ะเนี่ย ฉันเลยเดินออกจากร้านมาดูสักหน่อย

กรี๊ด!!!พี่ปาร์คคิมเจ!!! ชิ!!! มายืนเก๊กให้สาวๆกรี๊ดๆๆๆๆอยู่นี่เอง ไม่รู้จะแหกปากแหกคออะไรกันนักหนา ทำยังกับว่าจะขาดใจตายยังงั้นแหละ ปล่อยให้เป็นนายแบบให้ชะนีพวกนี้ถ่ายรูปไปเถอะฉันกลับก่อนดีกว่า <<ไม่รู้จะอารมณ์เสียเรื่องอะไร>>

ฉันกลับมาหงุดหงิดต่อที่บ้านอันที่จริงก็ไม่น่าแปลก ก็แหถ้านายคิมเจจะมีคนมาขอถ่ายรูปหรือแม้แต่ตามกรี๊ดก็นายนั่นน่ะเป็นถึงมือกีต้าร์ของวง Boy Black Night. แถมยังอยู่อันดับต้นๆของค่ายคังชินโยขวัญใจสาวๆ ติดอันดับเพลย์บอย โอ๊ย!! แล้วฉันจะมาเครียดเรื่องบ้าๆนี่ทำไมกัน....O.o??

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1
สนุกมากๆค่ะ
จากคุณ theposeidon/(theposeidon) อัพเดตเมื่อ 27/10/2554 19:15:11
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 102 ท่าน