Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
Touch My Heart ลิ้มรสสัมผัสรักหัวใจนายจอมหยิ่ง
Nickle
:: Ground 5 ::
7
27/10/2554 16:42:52
821
เนื้อเรื่อง
ข้าพเจ้านางสาวณิชา มนตรีสกุลได้เดินทางกลับบ้านด้วยความปลอดภัย แต่ต่อจากนี้ล่ะสิ จะปลอดภัยรึเปล่าก็ไม่รู้เลย เพราะฉันไม่ได้กลับบ้านทั้งคืน แล้วไปนอนบ้านผู้ชาย ที่ยิ่งกว่านั้นคือนอนเตียงเดียวกันด้วย พี่ซิงค์อย่าฆ่าเค้าน้าา~
"ไปไหนมาทั้งคืน ไปกับหมอนั่นใช่มั้ย"
ฉ้านจะตายม๊ายยยย
"ทำงานน่ะพี่ กลับดึกกลัวพี่จะว่าเลยไปนอนบ้านเพื่อน"
"บ้านใคร..."
"ไอซิงค์ไปถามอะไรน้องมาก ดูมันเหนื่อย ๆ ให้มันพักก่อนดิวะ"
...
...
...
ถึงวันงานเลี้ยงของบริษัทสักทีรอคอยวันนี้มานาน แต่ไม่มีเสื้อใส่เนี่ยสิ ฉันจะไปหาใครดีอ่ะ ไม่มีเสื้อ แต่งานมีวันนี้ ฉันจะไปหาใครดี ไปหาพี่บอลต์ดีกว่างานตอนเย็น^^ ไม่เครียด ๆ เดี๋ยวไม่สวย คริ ๆ~
หากเธอคือความฝัน... อยากกลับไปในฝัน~
'083543xxxx'
ใครเนี่ย!
"ฮัลโหล สวัสดีค่ะณิชาพูดสายค่ะ"
(เบอร์ก็ถูกนี่หว่า ไหงชื่อณิชาวะ)
เห้ย!! เสียงนายแบงค์กาโม่นี่น่า
"คะ ?"
(เอ่อ... ขอโทษนะครับ สงสัยผมคงโทรผิดน่ะครับ สวัสดีครับ)
' ยัยรถดูดส้วม! '
กล้าตะโกนอย่างนี้เลยหรอ เชอะ! เมมไว้ ๆ จะได้ตั้งตัวถูก กรอกใบสมัครไว้แล้ว โง่เองไม่ไปดูเอง คริ ๆ~ 
เฮ้ยย! เอาเรื่องชุดให้รอดก่อน ฉันจะไปหาใครดีล่ะเนี่ย หมอนั่นไม่มีวี่แววจะช่วยฉันนอกจากกวนประสาท จริงมั้ย ? ถึงจะฮอตก็เถอะ ผู้หญิงติดก็เยอะ ไม่เห็นเอาสักคนนอกจากยัยนิกเกิล ใครโทรมาอีกเนี่ย...!!
'089357xxxx'
"ฮัลโหล..."
(น้องรถเก๋งรึเปล่าครับ นี่พี่บอลต์เองนะ)
"ค่ะ มีอะไรรึเปล่าคะ ?"
(รู้สึกว่าน้องยังไม่มีชุดนะ)
"ค่ะ -///-"
(ออกมาหน้าบ้านสิ มีคนจะพาไปซื้อน่ะ)
"ค่ะ ๆ"
แต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้วเดินลงไป บอกพี่เรื่องงานเลี้้ยงวันนี้คงกลับดึกหน่อย พี่ฉันคงไม่ว่าใช่มัย้อ่ะ T^T เอาล่ะบอกก็ได้ ไม่บอกก็ซวย บอกก็ได้วะ
"พี่ซิงค์วันนี้มีงานเลี้ยงบริษัทน่ะ อาจกลับดุกหน่อยอ่ะพี่"
"ขอแค่แกกลับมาก็พอแล้ว ยัยเซ่อ!"
"คร้าบบ~!"
ฉันเดินออกมาที่หน้าบ้านพบรถคันเดิมที่คุ้นตา มาพร้อมกับเจ้าของและเจ้าของของเจ้าของรถคันนี้ ยิ้มแย้มมาเชียว ควงกันมาด้วย โห!! หมอนี่ทำอะไรแบบนี้เป็นด้วยหรอ ฉันว่าฉันไปหาพี่บอลต์เอาดีกว่า ไม่อยากเป็นไม้กันหมา T^T
"ฉันว่าฉันไปหาพี่บอลต์ดีกว่า"
"ไอบอลต์มันบอกว่าไม่ว่าง เธอไปกับฉันเนี่ยแหละ"
"..."
หมอนั่นพาผู้หญิงของเขาขึ้นรถ แล้วก็ลากฉันขึ้นรถ แล้วดูท่าทางผู้หญิงคงไม่พอใจเท่าไหร่ จับข้อมือฉันลากขึ้นรถ ฉันไม่อยากโดนตบอ่ะ เดะไม่สวยตอนถ่ายแบบมะรืนนี้ ฉันดิ้นและไม่ยอมไปกับหมอนี่ มีไรป่ะ ไม่ไปอะ
"เอ้า! รถเก๋ง บ้านอยู่แถวนี้หรอ"
มายไอดอล พี่เบส *O*
"ค่ะ ว่าแต่พี่จะไปไหนหรอ ^^"
"ไปเอาชุดน่ะ ไปด้วยกันมั้ย ^O^"
"แกห้ามพายัยนี่ไปเด็ดขาด!!"
"ไปค่ะ พี่เบส ^^;"
ฉันควงพี่เบสแล้วเดินไปเอาชุดที่พี่เค้าฝากซักไว้แหละมั้ง หล่อ น่ารัก ตรงตามสเป็ก >O<~ ใจดีมีน้ำใจ ชอบช่วยเหลือคนอื่น จะฆ่าคนได้ยังไงล่ะ อีตาแบงค์มันมั่ว นิสัยไม่ดีใสร้ายคนดี ๆ อย่างพี่เบส T^T เราเดินมาจนถึงร้านซักรีด
"เดี๋ยวรถเก๋งนั่งรอพี่เดี๋ยวนะ พี่จะพาไปซื้อชุด"
"พี่รู้ได้ไงอะ เค้ายังไม่ได้บอกเลย -0-"
"เอาน่า แค่เห็นที่หน้าบ้านเธอพี่ก็รู้แล้ว"
"เสร็จแล้วค่า"
พนักงานสาวออกมาพร้อมชุดที่ใส่ถุงเรียบร้อย หลังจากนั้นพี่เบสก็พาไปที่ร้านประจำของเขา เลือกชุด แต่ละชุดสวย ๆ ทั้งนั้นเลย ชุดราตรีสีน้ำเงินขาวพร้อมกับที่คาดผมพี่ฟ้าอ่อน ๆ รูปดอกกุหลาบ ฉันยืนจ้องตาเป็นมันมันสวยมาก ๆ เลยล่ะ
"เอาชุดไหนบอกพี่นะ"
"โห! พี่ ใจพี่หล่อมากเลยอ่ะ ฮ่า ๆ"
"ไม่เข้าใจศัพท์เธอเลย แต่ชั่งเถอะ^^"
น่ารักกว่าใครบางคนอีก ฉันตัดสินใจแล้ว ฉันเอาชุดนี้แหละ ราคา ๆ ราคาอยู่ไหนหว่า เจอแล้ว!! ทั้งหมด... 190,000 บาท O_O!!! ชดใช้ทั้งชาติก็ใช้ไม่หมด ไม่ไปแล่วงานวันนี้
"ชอบชุดนี้หรอ พี่ครับ ชุดนี้ครับ..."
"พี่เบสคะ มันแพงไปรึเปล่าอ่ะ"
"ไม่หรอก เอาเป็นว่าชุดนี้ พี่ให้เป็นของขวัญนะ ^^"
"มันแพง..."
"เอาเถอะ พี่ให้ ^-^"
"ขอบคุณค่ะ ^O^"
ชุดสวย ๆ พี่เบสน่ารักอย่างนี้ใครจะไปเชื่อว่าพี่เป็นคนสั่งให้คนมีฆ่าอีบ้านั่น กล้าพูดนะอีตาแบงค์ ไม่อายปาก เชอะ!! ทุเรส หลังจากนั้นก็ไปเปลี่ยนชุดรอที่บรษัทและต้องเปลี่ยนในห้องของ... อีตาบ้านั่นจะมาแอบดูฉันเปลี่ยนเสื้อผ้าหรือเปล่าเนี่ย คงไม่ไม่หรอก เพราะหมอนั่นยังไม่มา^^
"เธอถึงตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย!"
เฮ้ยยย!! มาเมื่อไหร่วะ
"มะ...เมื่อกี้"
"เปลี่ยนเสื้อผ้าได้แล้ว ถ้าเสร็จแล้วจะได้ไปกันเลย"
"รู้แล้วน่าา!"
ฉันคุยกับเขาไม่สบอารมณ์สักเท่าไหร่ ชอบหาเรื่อง พูดถึงเรื่อง... วันนี้คงไม่มีเรื่องฆ่า ๆ ตาย ๆ กันนะ ฉันยังไม่ชิน วันนี้ฉันต้องควงใครไปรึเปล่าเนี่ย ^///^ ฉันเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จบุ๊ป ออกมา เขาใส่บ็อกเซอร์ตัวเดียวกำลังใส่กางเกงอยู่ อีกแล้วหรอ T///T เค้าไม่ได้ตั้งใจมาแอบดูนะ เค้าไม่รู้ว่าตะเองกำลังเปลี่ยนเสื้อผ้าอ่า TOT//
"เห้ย!! ตกใจหมด เธอแต่งตัวเสร็จแล้วก็ไปนั่งตรงนู้นไป"
เห็นหมดเลย หันมาด้วย TT^TT
ฉันเดินไปอย่างรวดเร็วและรีบปิดตาเพื่อไม่ให้เห็นภาพอุบาทว์ ๆ ของหมอนั่นอีก เขารีบใส่เสื้อให้เรียบร้อย ใส่สูทรแต่เสื้อข้างในยังหลุดลุ่ยอยู่เลย แล้วหูกระต่ายเขาล่ะ ไม่ผูกหรอ ? ฮ่า ๆ ๆ ขำอ่ะ รีบร้อนไปแล้วนะ 
กางเกงของเขา... โอเค
เสื้อเชิ้ตของเขา... หลุดลุ่ย คอเสื้อก็ไม่เข้าที่
แล้วสวมสูทรทับอีก หูกระต่ายไม่มี สรุปเขาพร้อมจะเข้างานรึป่าวเนี่ย ถ้ายามเห็นเข้า เดี๋ยวจะโดนหาว่าใครพาคนเมาเข้างาน สภาพไม่ต่างจากคนเมาเลย เขาก็หวีผม จัดผมให้เข้าที่ เสื้อยังเอาไม่รอดเลย เฮ้ออ~ (  - -)   (- -  ) (  - -) (- -  )
"เธอมาช่วยฉันหน่อยสิ ฉันทำไม่เป็น"
"นายเนี่ยนะ!! ทำไม่เป็น!!"
"เออ!! ก็งานมีน้อยเลยไม่ค่อยได้ใส่น่ะสิ!"
"เอามือหลบไป เดี๋ยวฉันทำเอง -^-"
"..."
ฉันจัดคอเสื้อให้มันเรียบร้อย ติดกระดุมก็ผิดแล้วจัดการให้เขายัดเสื้อเข้าไปในกางเกงให้เรียบร้อยแล้วฉันก็เริ่มผูกหูกระต่ายให้เขา สงสัยงานแบบนี้น้อยจริง ๆ ทำอะไรไม่เป็นเลย จะบ้าตาย! ;P
"แค่นี้ก็ทำไม่เป็นนายนี่มัน..."
ฉันเงยหน้าขึ้นเห็นเขากำลังมองฉันอยู่ มองแบบไม่เหมือนกับทุกครั้ง มองแบบอ่อนโยน เพราะทุกทีที่เขามองจะเป็นสายตาที่ออกคำสั่งฉัน ฉันมองหน้าและสบตาเขา หน้าใส ๆ สีชมพูธรรมชาติ ฉันเหมือนถูกมนต์สะกดไว้ ทันใดนั้นหูกระต่ายที่ฉันผูกก็หลุดออก อุส่าห์จำทำให้สวย ๆ เลยนะ ฉันเลยได้สติก้มลงไปผูกให้เขาต่อ
"เสร็จแล้ว!"
"ดี! งั้นไปกันเลย!! -////-;"
"นายไม่สบายป่าว หน้าแดง ๆ"
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1
O.O 190000 แพงไปมั้ยอะ 
จากคุณ troublemaker22/(troublemaker22) อัพเดตเมื่อ 17/11/2554 11:29:57
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 455 ท่าน