Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  







 
อ่านเรื่อง
Buddy game!
SecretG.
21# You're mine.
26
26/10/2554 23:19:23
680
เนื้อเรื่อง
 
9.00 AM.
เช้าของอีกวันฉันเดินโซเซลงมาข้างล่างเพราะเสียงพี่เพสที่ดังลั่นไปถึงข้างบน

“มีอะไรเหรอพี่เพส เรียกพิมหรือเปล่า”
“ไม่มีอะไรแล้ว”
“อ้าว”
“จะกินอะไรมั้ย”
“ก็ได้ เดี๋ยวขึ้นไปอาบน้ำก่อนนะ จะทำให้เหรอ”
“เปล่า”
“ไอ้[email protected]#$%”

ฉันเดินกลับขึ้นไปข้างบนพร้อมอาบน้ำแต่งตัวให้เรียบร้อยแล้วลงมากินข้าวภายในยี่สิบนาที วันนี้กินอะไรดีล่ะเนี่ยตอนเช้า ผัดผักก็ละกัน
ฉันจัดแจงเตรียมเครื่องปรุงและผักต่างๆเรียบร้อยแล้ว เตรียมลงกระทะ กลิ่นควันฟุ้งลอยเต็มห้องครัว อ๊ากกก!! ฉุนT^T

“พิม ชงกาแฟให้หน่อย”
“ค่า”
“สองแก้ว พ่อด้วย”
“รู้แล้วค่า รอก่อนนะ”

สรุป ฉันไปเป็นแม่บ้านแล้วใช่มั้ย-_-
ฉันผัดผักให้เสร็จอย่างรวดเร็วแล้วไปชงกาแฟให้พี่เพสกับพ่อ เฮ้อออ~ตื่นมาก็วุ่นวานเลยวันนี้ฉันคิดอยู่ว่าจะไม่ออกไปไหนหรือไม่ก็อาจจะไป เอ้อออ ช่างมันเถอะ อ้อใช่!! ผู้หญิงคนนั้นเมื่อคืนฉันลืมเธอไปเลย คิดแล้วมันก็ชวนไปให้คิดถึงซีเคร็ท เขาจะมามั้ยนะ? เขาจะอยู่ที่ไหนล่ะเนี่ย โอ๊ยยย! ฉันไม่อยากจะคิดว่าตัวเองเป็นเอามากขนาดนี้ L

“อ๊ากกก แสบๆ!!”ฉันปล่อยมือจากกาต้มน้ำทันที ก็ฉันดันรินน้ำไม่ถูกน่ะสิ มัวแต่เหม่อ เฮ้อออ แสบชะมัด! ดีที่ไม่ปล่อยกาตกลงมาด้วย

“อูย…”
“นี่…”
“เจ็บมั้ย”
“ไม่อ่ะ แต่แสบ หือ?”

ฉันหันหน้าไปมองคนข้างหลังเจ้าของเสียงพูดเมื่อกี้ เฮือก !! ซะ…ซะ…ซะ…ซีเคร็ท >O< ได้ไงน่ะ แล้วมาทำไมตอนนี้ ฉันที่ตั้งตัวไม่ทันรีบหันหลังกลับทันที

“เป็นอะไรมากหรือเปล่า”เขาเดินมาหาฉันแล้วดึงมือฉันไปดู ให้ตายสิ เมื่อกี้ฉันลืมความแสบไปเลย
“มะ…ไม่เป็นไรแล้ว”ฉันพยายามดึงมืออออก
“แต่มันแดงนะ”
“เดี๋ยวมันก็หายล่ะ”

ฟู่~

“O_Oนายทำอะไร”
“เป่ามือเธอไง”
“มันจั๊กจี้น่ะ”

เดาว่าหน้าฉันต้องเริ่มแดงแล้วแหงๆ >///< ไอ้บ้า ทำไมต้องทำฉันเขินด้วยเนี่ย

“:)”ซีเคร็ท
“เอ่อ นายจะทานข้าวมั้ย พอดีเพิ่งผัดผักเสร็จน่ะ”
“เอาสิ ไม่ได้ทานข้าวเช้ามาซะด้วย”เขาพูดแล้วเลื่อนเก้าอี้เพื่อที่จะนั่ง
“อ่า เดี๋ยวฉัน…”
“พิม กาแฟได้ยังวะ!!”เสียงพี่เพสแทรกขึ้นมาก่อนที่ฉัน

กำลังจะอ้าปากพูดกับซีเคร็ท ใช่สิ! ฉันลืมเอากาแฟไปให้พี่เพสกับพ่อ

“เออลืม รอก่อน!”ฉันตะกันกลับไป“ซีเคร็ท เดี๋ยวฉันตักข้าวให้นะ แต่ช่วยไรหน่อยดิ เอากาแฟไปให้พี่ฉันหน่อย^^;”
“หึ”เขายิ้มมุมปากก่อนจะเดินมาหยิบกาแฟทั้งสองแก้วไป แล้วฉันยังได้ยินบทสนทนาสั้นๆของซีเคร็ท พ่อและพี่เพสอีกด้วย

“สองคนนี้คบกันเหรอ”เสียงพ่อแน่ๆ
“เปล่าครับ แต่ก็ไม่แน่”
“อ้าว พวกนายไม่ได้คบกันเหรอ”พี่เพส

ซีเคร็ทไม่ได้ตอบอะไร ฉันไม่รู้ว่าเขาแอบยิ้มหรือคุยอะไรกับพี่เพสและพ่ออีกหรือเปล่าจนกระทั่งเขาเดินกลับมา ฉันหันไปหยิบจานกำลังจะตักข้าวให้ซีเคร็ท

“ฉันจะทำหมูทอด นายกินข้าวผัดผักรอไปก่อนละกันนะ”
“งั้นฉันรอกินพร้อมเธอดีกว่า”ฉันที่กำลังจะตักข้าวอยู่

แล้วชะงักไป แหม ทัพพีกำลังจะแตะเม็ดข้าวอยู่แล้วเชียว ฮู่ววว!

“รอก่อนละกัน”

ฉันหันกลับไปทอดหมูต่อ ประมาณห้านาทีอาหารทั้งหมดก็อยู่ตรงหน้าเราสองคนพร้อมทั้งข้าวสวยสองจานที่ควันพวยพุ่งออกมา สรุปว่ามันร้อนจัดน่ะล่ะ

“ไม่รู้ว่าเธอทำอาหารเป็นด้วย”
“ก็แค่บางอย่างน่ะ ฉันหัดไว้เฉยๆ”
“อืม”

เกิดความเงียบขึ้นซักพัก ฉันเลยทักเขาก่อน

“นายสบายดีมั้ย ไม่ได้เจอกันนาน”
“ก็โอเค”
“ทำไมนายไม่กินข้าวเช้ามาล่ะ อย่าบอกนะว่าแม่บ้าน
เตรียมให้ไม่ทันน่ะ”
“ก็มาหาเธอไง”
“มาทำไมตั้งแต่เช้าล่ะ หือ?”
“จะไม่ให้ฉันมาว่างั้นเถอะ”
“วันอื่นก็ไม่เห็นจะมา”
“มาแล้วเธอไม่อยู่มากกว่า หลบหน้าฉันหรือไง”
“ฉันจะหลบหน้านายทำไม ไม่ไดทำอะไรผิดซักหน่อย”

ใช่ ฉันไม่ได้ทำอะไรผิด แต่ฉันหลบหน้าเขา! ทำไมไม่รู้ -_-

“บางทีเธออาจจะไม่อยากเจอหน้าฉันก็ได้”
“ไม่ใช่นะ!”
“หือ…”
“เอ่อ ไม่มีอะไร”อ๊ากกก เกือบหลุดแล้วมั้ยล่ะ >o<
“หึ:)”
“ซีเคร็ท…”
“ว่าไง”
“ไม่มีอะไร”
“อะไรของเธอเนี่ย ยัยอึน!”
“เปล่าซะหน่อย ฉันอิ่มแล้ว”
“ทำไมเธอกินน้อยจังล่ะ”
“ฉันไม่อยากกินเยอะเท่าไหร่ ฉันกินข้าวเช้าไม่เยอะน่ะ”
“เดี๋ยวก็ไม่มีแรงหรอก ไม่กินข้าวเช้า”
“ฉันไม่เจ็บป่วยอะไรง่ายๆหรอก”

ฉันลุกขึ้นแล้วหยิบจานของตัวเองไปวางที่อ่างล้างจานแล้วยืนรอจนกว่าซีเคร็ทจะกินเสร็จจะได้ล้างให้ จะว่าไปไม่หลังจากที่ไม่ได้เจอกันมาเป็นอาทิตย์ เขาก็ดูเปลี่ยนๆไปนะ ผมยาวขึ้นเล็กน้อยแต่ก็ดูเท่ไปอีกแบบ จะว่าแบบนั้นก็ได้แต่งแบบไหนก็ดูดีไปหมดล่ะนะ คนหล่อ!

“อิ่มหรือยังน่ะ”
“อืม”เขาตอบรับฉันจึงเดินไปเก็บจานเขาพร้อมทั้งหยิบน้ำ

ในตู้เย็นไปให้เขาด้วย ล้างจานสองใบสำหรับฉันมันไม่นานหรอกแต่ถ้าไม่ติดว่ามีกระทะจากเมื่อกี้แล้วก็ถ้วยใส่วัตถุดิบต่างๆอีก มันก็ดีอย่างถ้าฉันหยุดล้างจานตอนนี้ ฉันจะคุยอะไรกับซีเคร็ทดีล่ะ ฉันควรจะถามเค้ามั้ยว่าเขาคิดยังไงกันแน่!? ฉันจำได้เมื่อกี้ตอนที่คุยกับพ่อของฉัน

‘สองคนนี้คบกันเหรอ’
‘เปล่าครับ แต่ก็ไม่แน่’ เขาหมายความว่ายังไงน่ะ

หลังจากล้างจานเสร็จแล้วฉันหันกลับไปก็พบว่าซีเคร็ทยืนมองฉันอยู่ ฮู่ววว! เอาไงดี

“ซีเคร็ท…”
“หือ?”

เอาก็เอาวะ!

“นาย นายคิดยังไง…กับฉัน”
“…กับเธอ?”
“อืม”
“คิดยังไงน่ะเหรอ อืม ยังไงดีน้า”หมอนี่! ฉันพูดไปแล้วนะ ยังจะมาเล่นอีกฉันเขินจะตายอยู่แล้ววว >O<
“นี่ อย่าเล่นสิ”
“งั้น เธอบอกมาก่อนสิว่าเธอน่ะคิดยังไงกับฉัน”
“ฉันถามนายก่อนนะ ไม่ใช่ให้นายมาย้อนถามฉันน่ะ”
“เธอตอบมาก่อนสิ ไม่งั้นฉันกลับล่ะ”ฉันหมุนตัวกลับแล้วกำลังจะเดินออกจาห้องครัวไปฉันรีบจับชายเสื้อเขาไว้ ซีเคร็ทหยุดเดินแต่ไม่หันกลับมา

“ว่าไง”
“คะ…คือ”
“…”
“ฉันว่านายน่าจะรู้อยู่แล้วนะ ท่าทางฉันเป็นแบบนี้”
“…”
“ก็ได้ ฉันชอบนาย”
“…”
“และตอนนี้ฉันก็ชอบนายมากๆนะ ซีเคร็ท นาย…อย่าเพิ่งไปเลยนะ”
“…”

เงียบ…
เงียบทำม้ายยยย!

“ก็แค่นี้:)”เขาหันกลับมายิ้มให้ฉันแล้วดึงฉันเข้าไปกอดแบบไม่ทันตั้งตัวเล่นเอาฉันเบิกตาอย่างอึ้งๆO_O ทั้งอึ้งทั้งเขิน>///<

“นาย…”
“ก็แค่พูดออกมา”
“ฉันตอบคำถามนายแล้ว นายตอบฉันบ้างสิ”
“เราเป็นแฟนกันแล้ว”
“ว่าไงนะ!”
“เราเป็นแฟนกันแล้ว แค่นี้ก็น่าจะรู้แล้วนะ”
“รู้แล้วน่า”ฉันพูดเบาๆแล้วกอดตอบเขาแน่นไปอีก ฉันชอบอ้อมกอดนี้เสียจริงๆ 

สั้นไปหน่อยเนอะ แต่ก็แค่นี้จริง ๆ ...ยังไม่จบเรื่องนะคะ :)

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 191 ท่าน