Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  







 
อ่านเรื่อง
Buddy game!
SecretG.
20# ตามความต้องการของใจ
25
26/10/2554 23:09:50
573
เนื้อเรื่อง

หลังจากกลับมาจากทะเลวันนั้นฉันก็ไปเที่ยวกับโปสเตอร์อยู่บ่อยๆจนทำให้ฉันไม่ได้เจอทั้งเป้และซีเคร็ทตอนนั้นจำได้มั้ยที่บอกว่าโปสเตอร์จะไปบอกสารภาพความในใจกับเป้สุดท้ายหมอนั่นก็เปลี่ยนใจ ก็ดีอย่างนะฉันไม่อยากจะสู้หน้าซีเคร็ทเท่าไหร่ยิ่งอยู่กับโปสเตอร์บ่อยๆยิ่งดี ผ่านมาอาทิตย์กว่าๆแล้วที่ฉันไม่ได้เจอเขา แต่บางทีฉันก็คิดถึง !!

“เหม่ออีกแล้ว ยัยบ้า!”

โปสเตอร์เคาะหัวฉันไปที ใช่ วันนี้เราก็อยู่ด้วยกันอีกแล้วJในร้านค็อฟฟี่ช็อปแถวสยาม

“เจ็บน่ะ”
“ก็เหม่อทำไมล่ะ”
“ใครเหม่อกัน”
“เธอนั่นล่ะ”
“ก็คง…เหม่อคิดถึงใครบางคนล่ะมั้ง”
“ถ้าคิดถึงเค้าก็ไม่บอกเค้าสิ”
“นายไปกับฉันมั้ยล่ะ”
“เอาสิ”

ฉันลุกเดินออกนอกร้านไปโปสเตอร์เดินตามมาติดๆ ตอนนี้เป็นช่วงเวลาเย็นคนก็เริ่มพลุกพล่านฉันอยากจะเดินต่อจริงๆ ไม่อยากจะกลับตอนนี้เลย-_- โปสเตอร์เดินมาข้างฉันแล้วเอื้อมมือมาจับมือฉันไว้

“จะกลับเมื่อไหร่”
“ซักพัก”
“หกโมงกว่าแล้วนะครับ”
“นายกลับไปก่อนก็ได้”
“กลับด้วยกันสิ ยัยเบ๊อะ!”
“มาด่ากันทำไมเนี่ย-_-”
“ก็มันน่าด่ามั้ยล่ะ”พวกเราเดินเข้ามาในดิจิตอลเกตเวย์แล้วนั่งพักอยู่ตรงเก้าอี้เมื่อเดินเข้าประตูมาตอนนี้คนเยอะพอควรทำเอาฉันไม่อยากจะลุกออกไปไหนเลย (กลัวคนแย่งที่-_-)

“นี่นาย…”
“อะไรนะ ไม่ได้ยิน”
“…ทำไม”
“มีอะไรงั้นเหรอ”

โปสเตอร์เอียงหัวเข้ามาฟังใกล้ฉัน

“ทำไมเราสองคน…”
“…”
“เราสองคนไม่ได้คบกันนะ”
“…!”
“…”
“เธอคิดแบบนั้นกับฉันหรือไง”
“ก็ว่าอย่างนั้น”

เขาไม่พูดอะไรหันหน้ามาหาฉันแล้วเอาหน้าผากเราสองคนติดกัน ฉันรู้สึกว่าถ้าเมื่อก่อนเขาทำแบบนี้ฉันคงจะใจเต้นตุบตับออกมาโชว์แน่ๆ ตอนนี้ฉันก็นึกอยากให้เป็นแบบนั้นแล้วสิ อยากจะชอบเขาเหมือนเดิมจะได้ไม่ต้องรู้จักกับซีเคร็ท ถ้าไม่ใส่ชื่อโปสเตอร์ลงไป ไม่มีใครใส่ชื่อฉันไปฉันก็คงไม่ต้องมาเล่นเกมนี้

“เธอลองคิดว่าที่นี่มีแค่เราสองคนสิ”
“หืม?”
“ถ้าเธอทำได้แปลว่าเธอชอบฉันแต่ถ้าเธอทำไม่ได้ก็คงไม่ใช่แล้วล่ะ”

ฉันปล่อยใจให้คิดไปตามที่ใจคิด พยายามคิดว่าที่นี่มีเพียงแค่เราสองคนเท่านั้นแต่เสียงผู้คนต่างๆนานาก็ทำลายความคิดฉันไปหมด ถึงแม้ว่าตอนนี้ใจฉันจะเต้นแรงก็เถอะฉันแค่ตื่นเต้นทุกครั้งนั่นล่ะเวลาที่เข้าใกล้…ผู้ชาย
ถ้าเป็นซีเคร็ท…
ฉันไม่อยากจะคิดเข้าข้างตัวเอง  ไม่สิ ฉันไม่อยากจะให้โปสเตอร์เป็นเหมือนตัวแทนซีเคร็ทฉันคิดว่าถ้าฉันคิดเขาฉันต้องทำได้แน่ๆ

“เป็นไง…”
“ขอโทษนะ โปสเตอร์”
“ฉันรู้น่า ต่อไปก็อย่าหลบหน้าซีเคร็ทมันละนะ”
“ฉันหลบหน้าหมอนั่นเหรอ”
“เต็มๆเลยล่ะ”

เฮ้อออออ -*-
 
วันต่อมา
ครึ่งวันแล้วที่ฉันนั่งเล่นอยู่บ้านเพราะวันนี้ฉันปฏิเสธที่จะออกไปเดินทอดน่องโชว์หุ่นอันแสนงาม-_-ของฉันก็คิดว่า คิกๆ ฮุๆ อ่านะๆ >o< เขิน>///<
ถ้าซีเคร็ทมาที่บ้านฉัน ฉันอาจจะเจอเขาก็ได้พี่เพสบอกว่าซีเคร็ทมาที่นี่ทุกวันตอนเที่ยงๆ แต่ฉันก็รอมาเกือบเที่ยงกว่าแล้วนะหมอนั่นยังไม่โผล่หัวมาซักติ๊ด! หรือจะมาเปลี่ยนใจอะไรวันนี้T^T

“พี่เพส~”
“อะไร”
“นั่งด้วย”
“ไม่ว่าง”
“บอกว่านั่งด้วย”
“ก็นั่นแหล่ะ อีกสองนาทีแฟนพี่จะมา”
“ฟะ…แฟน!!”
“ก็ใช่น่ะสิ”
“พี่มีแฟนตั้งแต่เมื่อไหร่”
“ซักพัก”
“O_oโอ้ววว”

ว่าจะอ้าปากเถียงแต่คำมันกลืนหายไปเลย-_- มีแฟนแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย ไม่บอกฉันแม้แต่น้อยกำลังจะด่าเลยเห็นแฟนดีกว่า คิดไปคิดมาอย่าดีกว่า ฉันก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าแฟนพี่ชายฉันเนี่ยเป็นใครแล้วสวยมั้ย!!
วันนี้พ่อแม่ไม่อยู่บ้านกว่าจะกลับมาก็สี่ทุ่มกว่าๆ ไปไหนกันก็ไม่รู้ทุกวันออกเช้ากลับดึกบางทีก็โน๊ตไว้ว่าออกไปที่ไหนบางทีก็ไม่บอก เดาอารมณ์ไม่ถูกจริงๆ-*-

“พิม !! ขอน้ำองุ่นหน่อย!”
“ค่าาาา”ก็อยากจะเถียงอยู่หรอกน่ะ แต่เดาว่าแฟนพี่เพสคงจะมาถึงแล้ว สองนาทีก็ตรงจริงๆ J
ฉันรินน้ำองุ่นที่พี่เพสสุดแสนจะโปรดปรานสองแก้วไปให้ทั้งสองคนแล้ววางลง ฉันเงยหน้าขึ้นมองแฟนพี่เพส หญิงสาวตากลมโตแก้มป่อง ผิวขาวจั๊วเจี๊ยะ ผมสีน้ำตาลอัลมอนด์ดัดลอนอ่อนๆและแต่งหน้าเบาๆพอให้มีสีสัน
บอกคำเดียวว่า สวย!!
อยากบอกว่าตาแฟนพี่เพสสวยมาก ตาสีน้ำตาลแป๋วO_O

“พิม นี่เอ็มม่า แฟนพี่ เอ็มม่านี่พิม น้องสาวผม เอมเป็นลูกครึ่งไทย – ฝรั่งเศส”
“โอ้ววว สวัสดีค่ะ”
“ค่ะ น้องพิม พี่พอรู้เรื่องราวน้องมาบ้างแล้วล่ะจ้ะ”
“อ่อค่ะ :)พี่เอ็มม่าอายุเท่ากับพี่เพสเหรอคะ”
“อ่อ…อันที่จริงพี่แก่กว่าปีนึง อ้อ เรียกเอมเฉยๆก็ได้”
“ค่ะ”
“แม่คร้าบ”

พี่เพสเรียกพี่เอมว่าแม่แล้วหันไปซบไหล่ ฉันเห็นแล้วหมั่นไส้เพิ่งจะเคยเห็นว่าพี่ฉันมาหวานกับใครก็คนแรกเนี่ยล่ะจำได้ว่าเจอกันล่าสุดเมื่อกี่ปีที่แล้วไม่รู้พี่เพสยังเป็นเพลย์บอยเย้วๆอยู่เลย-_-

“พิมขอตัวนะคะ อยู่กันตามสบายนะคะ”

ฉันยิ้มให้พวกพี่สองคนแล้วเดินจากมา บ่ายโมงครึ่งแล้วหมอนั่นก็อาจจะไม่มาT^T

“พี่เพส พิมนอนแล้วนะ”
“อะไรนะ!?”
“จะนอนแล้ว ไม่เช้าไม่ต้องปลุก!”
“ทำไมนอนเร็วจัง เพิ่งจะตื่นไม่ใช่เรอะ!!”
“เรื่องของน้อง!!”
“เออ!”

เราสองคนตะโกนใส่กันไปมาเมื่อฉันตัดสินใจที่จะกลับไปนอนอีกครั้ง ไม่ต้องงงหรอกฉันไม่อยากจะรอแล้วถึงขึ้นไปฉันก็ไม่ได้นอนอะไรจริงๆหรอก ฉันแค่เซ็ง-_-

“เป้~”
[อะไร]ฉันต่อสายหาเป้หลังจากที่ขึ้นมาได้ซักพัก เสียงดังมากสงสัยจะอยู่ข้างนอก
“แกอยู่ไหน ไปเที่ยวกับฉันหน่อยสิ”
[อยู่ข้างนอก]
“อยู่ไหน เดี๋ยวไปหา”
[เอ้อ…หือ ไม่ต้องหรอก ฉันไม่ว่างน่ะ]
“งั้นเหรอ ไม่เป็นไร”
[แกเป็นอะไรป่ะเนี่ย เสียงดูลอยๆ]
“เปล๊าๆๆ”
[เสียงสูง มีพิรุธน่ะ]
“ไม่มีอะไรหรอก แค่นี้นะ ฉันนอนละ”
[แกจะนอนแล้วเหรอ!! ไม่สบายหรือเปล่า]
“สบายดีเว้ย แต่เซ็ง!”
[ถ้าแกไม่สบายเดี๋ยวฉันจะรีบกลับไปหานะ รอก่อน]
“ไม่ได้เป็นอะไรเว้ย แฟนพี่เพสมาด้วย ฉันยิ่งไม่มีอะไรทำ”
[จริงเหรอ พี่แกมีแฟนแล้วเหรอ!]
“ทำไมยะ!?”
[เปล่าาาา]
“แค่นี้นะ ฉันจะนอน”
[มีอะไรโทรบอกได้นะค้า ยัยเพื่อน!]

เป้วางสายไปแล้วฉันก็ล้มตัวนอนลงอย่างเซ็งๆ โปสเตอร์ไปอยู่ไหนกันนะซีเคร็ทก็คงไม่มาแล้วLแถมยัยเป้ก็ออกไปข้างนอกที่ไหนกับใครก็ไม่รู้
 
4.05 PM.
เมื่อนอนจนเต็มอิ่มฉันจึงนัดโปสเตอร์ให้ไปเจอกันที่สยามพารากอน อาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อยก็ปาเข้าไปสี่โมงครึ่งพี่เพสกับแฟนก็กำลังจะออกไปพอดีน่าจะไปกินข้าวกันฉันเลยขอติดรถไปด้วย^_^;
ฉันกับโปสเตอร์นัดกันที่สถานีรถไฟฟ้าเหมือนตอนที่เมื่อวานเราเจอกันแต่ว่า

“พิมจ๋า ฉันต้องกลับแล้ว”
“อะไรนะ เราเพิ่งเจอกันแค่สิบนาทีเองเนี่ยนะ!”
“ฉันต้องไปทำธุระ”
“ธุระอะไรของนาย”
“โอเคนะ เดี๋ยวจะมาเที่ยวด้วยใหม่”

พูดจบก็โกยอ้าวไปทันที เหตุการณ์มันก็เป็นเช่นนี้แล-_- เจอกันแค่สิบนาทีก็จากไปถ้ามีธุระทำไมไม่บอกตั้งแต่แรกฟะ!! ไอ้เพื่อนบ้า
ฉันเดินทอดน่องคนเดียวไปเรื่อยๆอย่างเซ็งๆ รู้อย่างนี้ไม่น่าออกมาดีกว่าTOT
ฉันเดินเล่นไปมาจนถึงหกโมงครึ่งแถมเข้าไปในพารากอนก็มีคอนเสิร์ตวงอะไรไม่รู้ ถ้าเดอะมูสส์และเจ็ทเซ็ทเตอร์มาฉันจะวิ่งไปติดเวทีเลย>O<!!
อ๊ะนั่น! หลังไหวๆที่เดินผ่านหน้าฉันไปเมื่อกี้สองคนฉันจำได้ ซีเคร็ทและเป้O_o ใช่! ฉันจำไม่ผิดหรอกน่ะ ฉันวิ่งไปหลบหลังเสาแล้วโผล่หน้าไปตะโกนเรียกเป้ ยัยนั่นหันมาอย่างงงๆก่อนจะเดินต่อไปกับผู้ชายข้างๆ นั่นล่ะซีเคร็ทเพราะเมื่อกี้หมอนั่นก็หันมาพร้อมๆกับเป้
ฉันนั่งรถไปไฟฟ้ามาลงสถานีแถวๆบ้านฉัน ฉันบอกพี่เพสแล้วว่าจะกลับเองกว่าพวกพี่จะกลับมาก็คงจะดึกกว่านี้นี่เพิ่งจะทุ่มนิดๆ เมื่อเดินถึงหน้าบ้านแล้วฉันสังเกตเห็นว่าไปหน้าบ้านเปิดอยู่ หือ? พ่อกับแม่กลับมาแล้วเหรอ ฉันไขกุญแจเข้าบ้านโดยเร็วและเตรียมท่าป้องกันรับมือเผื่อจะเป็นโจรขึ้นมา แต่…
ทั้งบ้านเปิดเพลงดังลั่นจนข้าวของแทบจะออกมาเต้นกันอยู่แล้ว ในบ้านจัดงานปาร์ตี้เล็กๆน้อยๆ มีอาหารจัดเต็มอยู่บนโต๊ะอาหารบ้านฉัน นี่มันอะไรกันเนี่ย!!

“พ่อ! แม่!”

ฉันเรียกพวกท่านทั้งสองอย่างสุดเสียง พ่อแม่หันมาเห็นฉันแล้วเดินไปหรี่เสียงเพลงให้เบาลงทุกคนในห้องนี้สิบกว่าคนหันมามองฉันเป็นจุดเดียว----> -_-

“ขอโทษนะจ๊ะที่ไม่ได้บอกลูกน่ะว่าจะมีงาน”แม่พูด พ่อที่หันๆมามองก็กลับเข้าไปรวมกับกลุ่มคนอีกครั้ง
“ไม่เป็นไรค่ะ หนูแค่แปลกใจเท่านั้นที่แม่กลับมาเร็ว แถมไฟในบ้านยังเปิดไว้กลัวโจรจะเข้า”
“แล้วเพสไปไหนซะล่ะ”
“ไปข้างนอกน่ะแม่”
“อีกแล้วเหรอ?”
“แม่พูดเหมือนว่าเพสจะออกบ่อย=_=”
“ทุกบ่ายล่ะลูก กับแฟน”
“อะไรนะแม่ก็รู้แล้วงั้นเหรอว่าเพสมีแฟน!!”
“ก็ใช่น่ะสิ ลูกไม่รู้เหรอ”
“ใช่ พิมคนเดียวที่ยังไม่รู้เรื่องอะไรเลย พี่เพสไม่คิดจะบอกอะไรพิมเลยน่ะแม่”
“เอาเถอะ อย่างน้อยก็เรื่องส่วนตัวของพี่เค้า”
“ค่ะ หนูขอตัวนะ เหนื่อยมากวันนี้ งานเลี้ยงเมื่อไหร่แม่บอกหนูด้วยละกันเดี๋ยวลงมาช่วยเก็บ”
“ไม่นานนี้หรอก แม่ขอตัวก่อนนะ”

แม่ฉันเดินไป ฉันหมุนตัวกลับไปเพื่อที่จะเดินขึ้นไปข้างบนแต่เสียงหนึ่งกลับเรียกฉันไว้ก่อนเป็นคนตรงหน้าฉันเป็นผู้หญิงผมสั้นสีบลอนด์ทอง

 “มีอะไรหรือเปล่าคะ”ฉันพูดออกไป
“เอ่อ ขอคุยด้วยหน่อยได้มั้ยคะ”
“กะ…ก็ได้”ฉันพาเธอนั่งคุยกันที่ห้องโถงชั้นบน“มีอะไรหรือเปล่าคะ”
“เธอ...รู้จักซีเคร็ทใช่มั้ย”
“หือ? เดี๋ยวก่อนนะ เธอชื่ออะไร รู้จักฉันงั้นเหรอ”
“ฉันชื่อบี ส่วนเธอก็พิมเสนใช่มั้ย”
“บีเหรอ?”
“อื้อ”
“เธอมีอะไรหรือเปล่า ถามถึงซีเคร็ททำไม”
“ฉันเห็นพวกเธอรู้จักกัน อันที่จริงฉันอยากรู้จักเขามากแต่

ฉันไม่รู้จะทำยังไงวันนี้ก็บังเอิญเจอเธอพอดี เรียกว่าบังเอิญมากๆเลยก็ว่าได้>O< ฉันรอเขามานานแล้ว”

“นานแล้ว? เท่าไหร่เหรอ?”
“สามปี”

สะ…สามปี!!
จะบอกว่าเธอชอบซีเคร็ทงั้นเหรอ ฉันจะไม่ยอมจริงๆนะถ้าพูดแบบนั้นถึงแม้เวลาฉันอาจจะน้อย ฉันรู้จักเขาได้สองเดือนกว่าๆแต่ฉันก็ชอบเขามาก>///<

“บอกมาก่อน เธอชอบซีเคร็ทเหรอ”
“เอ่อ…จะว่างั้นก็ได้ ตั้งแต่ม.4”
“ถ้าจะให้ช่วย ฉันคงช่วยเธอไม่ได้”
“หือ ทำไม?”
“ฉันก็ไม่อยากจะปล่อยเขาให้เป็นของใครเหมือนกัน”
“ธ…เธอชอบเขางั้นเหรอ”
“ใช่! ฉันจะรอเขา ฉันจะไม่ปล่อยเขาแล้ว”

ฉันลุกขึ้นยืน บีทำหน้างงๆ แต่ฉันเดินตัดหน้าเธอแล้วเดินขึ้นไปชั้นสามมุ่งตรงเข้าห้องตัวเองทันที ฉันนอนลงบนเตียงอย่างเบื่อๆ ฉันไม่ได้อยากจะสร้างศัตรูหรืออะไรนะแต่ถ้าฉันไม่ปฏิเสธไปเรื่องก็คงต้องยาวแน่ๆ
ซีเคร็ท ฉันอยากเจอนาย! 

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 474 ท่าน