Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  







 
อ่านเรื่อง
Fib Match ข้อตกลงร้าย ป้ายสีหัวใจ ยัยจอมเจ้าเล่ห์
Brownie_NiNE
#บทนำ
1
26/10/2554 18:41:51
301
เนื้อเรื่อง

#บทนำ


บทนำ


                             อุ๊ย! >_<


               นี่ฉันเดินชนกับใครอีกเนี่ย ? โอ๊ยย!! ยัยแกลอรี่เอ๊ยย >_< อะไรนักหนาเนี่ย ? หลังจากที่ฉันสบถกับตัวเองเสร็จแล้ว ก็ก้มลงไปเก็บสมุด หนังสือ อละอีกมากมายที่กระจัดกระจายเต็มพื้นไปหมด O.O พระเจ้า! ทำไมคนมองเยอะแยะแบบนี้ ? อ๊ายยย >///< ฉันก็อายเป็นนะ :( รีบๆ เก็บดีกว่า สายแล้วๆ


          "เอ่อ.. คุณครับ ผมขอโทษทีนะครับ บังเอิญว่าผมไม่ได้มองน่ะครับ ขอโทษจริงๆครับ" อีตาคนที่เดินชนฉัน ทำการขอโทษ ขอโพยใหญ่ -0-; อะไรกันเนี่ย ? จะมาขอโทษทำไมย๊ะ ? มาช่วยกับเส้ -3-


          "นี่นายจะยืนจังก้า คาหัวฉันอีกนานไหม ? ถ้าไม่ช่วยก็หลีกไป คนเขาจะเก็บของ ร ีบเข้าใจไหมว่า รีบน่ะ!!!" ฉันตวาดเสียงลั่น เฮ้อ~ เซ็งจริงๆ เจอแต่พวกปัญญาไม่ค่อยจะมี :(


          "เอ่อ.. ครับๆ" ตานั่นลงมาช่วยฉันเก็บของที่พื้น นี่ทำไมฉันสำอางค์ขนาดนี้นะไม่เข้าใจ ? T^T จะขนเครื่องสำอางค์มาทำไมมากมาย คนยิ่งรีบๆอยู่ 


               หลังจากที่ฉันเก็บของเสร็จ ฉันก็รีบสปีดมาที่คลาสเรียนอย่างด่วน!! พระเจ้า มิสคายองก็กำลังสอนอยู่ด้วย ซวย! ซวย! ซวย!! -0-;; ภาษาฝรั่งเศสฉันยิ่งโง่ๆ อยู่ด้วย T^T 


          "Excuse I'm late." ฉันกล่าวเป็นภาษาอังกฤษด้วยความสุภาพ (เนื่องจากภาษาฝรั่งเศสฉันโง่เง่าเต่าตุ่นอย่างที่บอกไปแล้วไง T^T) 


          "Why you came late ?" มิสคายองถามฉันเป็นภาษาอังกฤษด้วยท่าทางโกรธจัด ToT แน่ล่ะ มิสเป็นคนที่จริงจังมากน่ะสิ


          "It's accident. I'm sorry. I promise It will not happen again. Sure!" ฉันตอบด้วยท่าทีที่แน่วแน่ ว่าฉันจะไม่มีสายอีก T^T


          "Okay. Never mind.To sit at your chair." มิสมีท่าทีลังเลเล็กน้อยก่อนที่จะให้ฉันไปนั่งที่ แน่ล่ะ ฉันไม่เคยมาสาย เพิ่งมาวันนี้วันแรก ถ้าจะทำโทษฉันมันก็เกินไปหน่อยแล้วว (ออกลายเชียวนะ  - -+) 


          "Thank you so much. :)" ฉันยิ้มรับกับมิสคายอง ก่อนที่จะกลับไปนั่งที่ เรียนภาษาฝรั่งเศสต่อ..


 


                              กริ๊ง~ กริ๊ง~


               เสียงออดดังขึ้นหลังจากที่เรียนมาเป็นเวลา 4 คาบแล้ว -3- ฉันน่ะไม่ค่อยมีเพื่อนหรอก กลางวันนี้ฉันเลยต้องไปกินข้าวคนเดียวอีกตามเลย หลังจากที่เสียงออดดังขึ้น ฉันก็ทำการเก็บกระเป๋าเครื่องเขียน และ อุปกรณ์ การเรียนลงกระเป๋าหิ้วให้หมด เฮ้อ~ บางทีฉันว่าฉันก็น่าจะหาเพื่อนสักคนเหมือนกันนะ


         "นี่! นังแกลอรี่!!" เสียงยัยนางยักษ์ขมูขีนี่อีกแล้ว! ยัยนี่น่ะหาเรื่องฉันได้ทุกเวลา ไม่ว่าเช้า สาย บ่าย เย็น :(


          "นังแกลอรี่ !!!!" ยัยนั่นเริ่มตวาดลั่น เอาซะคนที่ผ่านไป ผ่านมาหันมาดูเป็นตาเดียว ฉันที่กำลังเก็บของลงกระเป๋านั้น ถึงกับต้องรีบเก็บของต่างๆลงกระเป๋าให้เสร็จๆด้วยความอายสุดขีด :( ยัยนางขมูขี ยัยผีหน้าวอก (คำที่เหลือคงต้องเซนเซอร์แล้วล่ะ)


          "มีอะไรคะ ?" ฉันหันไปหานางยักษ์ขมูขี เป็นเวลาเดียวกับที่ฉันเก็บของเสร็จพอดี ฉันเอากระเป๋ามาสะพายบ่า ก่อนที่จะเดินออกไป


          "คิดจะหนีฉันเหรอ!!!" อะไรนักหนาเนี่ย ? ยัยนางขมูขีเอามือของหล่อนมาบีบข้อมือของฉันไว้ เจ็บเว้ย!!


          "มีอะไรกับฉันเหรอคะ ?" ฉันหันหน้ามาปะทะกับยัยนางขมูขี


          "แกมาแยงพีฮีโร่ของฉันไปทำไม ?" เอ่อ.. คือฉันต้องอธิบายก่อนนะ 'ฮีไร่' น่ะ คือ บุคคลคนหนึ่ง ที่อยู่ในชั้น 'เบสท์' คือชั้นเรียนที่ดีที่สุดของ สมิทธ ไฮสกูล แล้วตานั่นน่ะ ก็มาติดพันธ์ฉัน (ตกลงคนหรือหมูเนี่ยย ? -0-;) ตามตื้อทุกวัน! ันเนี่ยรำคาญมาก แต่เนื่องด้วยที่ กลุ่มเบสทฺ์เป็นกลุ่มที่มีอิทธิพลในสมิทธมาก ไม่ว่าฉันจะพยายามหลบหนีขนาดไหน ตานั่นก็หาจนเจอ :(


          "ฉันไม่ได้แย่ง! ปล่อย! ฉันจะไปกินข้าว!!" ฉันตวาดเสียงลั่น ก่อนที่จะสะบัดมือ ของยัยยักษ์ขมูขีออกจากข้อมือของฉัน หมับ! ยัยนั่นจับข้อมือฉันอีกแล้ว!!!! อยากมีเรื่องหรือไงนักว่ะ ? ฉันหันหน้าจะไปหายัยนางขมูขี แต่ไม่ทันไรฉันก็..


                            เพียะ! เสียงตบดังสนั่นหวั่นไหว เป็นเหตุทำให้ผู้คนที่ผ่านไปผ่านมา ต้องมารุมดูกันโขยงใหญ่


          "แกไม่มีสิทธิ์เดินหนีฉันนะ นังแกลอรี่!!!" ยัยยักษ์ขมูขี ตบฉันเลือกกลบปาก ในปากของฉันฟุ้งไปด้วยกลิ่นคาวเลือด


          "เธอมีสิทธิ์อะไรมาตบฉัน!!!!" ฉันตวาดเสียงลั่นก่อนที่จะมีใครมาล็อคแขนทั้ง 2 ข้าง ของฉันไว้ 


          "ลูกพี่จัดการเลยค่ะ!" ที่แท้ก็สมุนยัยขมูขีนี่เอง หน็อย! มัยจะมากไปแล้วนะ !!!!


          "นี่! ปล่อยฉันนะ ฉันไปทำอะไรให้พวกแก!!!" ฉันตวาดเสียงลั่น พลางดิ้นให้หลุดจากการล็อคแขนของยัยสมุนของนางยักษ์ขมูขีนี่ 


          "หึ!" ยัยยักษ์ขมูขีพูดเสียงเบาลง พร้อมเอามือมาบีบแก้มของฉันอย่างแรง "ก็แกแย่งพี่ฮีโร่ไปจากฉันยังไงล่ะ!!!!" ยัยขมูขีตวาดเสียงดังลั่น จนทำให้เกิดเสียงเชียร์จากบุคคลภายนอก


          "ตบเลย! ตบเลย! ตบเลย!" เสียงเชียร์เป็นยก ๆ ทำให้ยัยยักษ์ขมูขีเริ่มออกอาการเหมือนคนบ้า หันมายิ้มให้ฉันบ้าง ทำตาขวางใส่ฉันบ้าง เว้ยย! เจ็บ!!!

  

                             เพียะ! เพียะ! เพียะ! เสียงตบฉากใหญ่ดังขึ้นอีกครั้ง ทำให้บุคคลภายนอกร้องเฮกันยกใหญ่ ยัยขมูขี ตอบฉัน 3 ฉากรวด ทำให้เลือดที่กลบปากในตอนแรก ตอนนี้เริ่มซิบมาที่มุมปากของฉันแล้ว


               แต่แล้วก็เหมือนมีผู้มีอิทธิพลคนหนึ่งเดินมา ทำไมฉันถึงรู้น่ะเหรอ ก็บุคคลภายนอกที่กำลังเชียร์ฉันอยู่ก่อน สลายหายไปในพริบตา และสังเกตจากใบหน้าที่ซีดเหือดของนางยักษ์ขมูขีแล้ว ก็เป็นใครไปไม่ได้ นอกจาก..


          "ฮีโร่.." ฉันเอ่ยเสียงเบา ก่อนที่ทุกๆ อย่างจะสลายหายไปในพริบตาเดียว...

 
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1
อ่านแล้วฝากคอมเมนต์ด้วยนะคะ ^ ^
จากคุณ Rimantic_Nine/(Rimantic_Nine) อัพเดตเมื่อ 27/10/2554 11:29:06
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 356 ท่าน