Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
music lover เพลงนี้แทนคำว่ารัก
Rosaline
music lover 1
1
19/12/2554 19:44:04
380
เนื้อเรื่อง
1
การพบกันอีกครั้ง
 
นี้คงจะเป็นครั้งแรกในรอบสามปีที่เราได้พบกัน... อีกครั้งแต่ไม่ใช่ในฐานะเดิม
สำหรับฉันเขาเป็นนักร้องดาวรุ่งที่มากความสามารถท้งเสียงที่ไพเราะฝีมือในการแต่งเพลงและ
เสียงเปียนโนที่เขาเล่นนั้นทำให้คนฟังตกอยู๋ในภวังค์ได้อย่างง่ายดาย
 
(นี้!! คุณนารดายังอยู๋ในสายรึเปล่าย๊ะ??)
“อยู่.. อยู่ โทษทีนะพอดีเมื่อกี้มัวแต่คิดอะไรเพลินไปหน่อยหน่อย”
(ฉันก็นึกว่าเธอมัวแต่เหม่อคิดถึงนายโตนซะอีก ฮ่าๆๆยังไม่ลืมหมอนั้นอีกหรอ)
“ไม่ตลกเลยนะก้อย!”
(โอ๋ๆ เค้าแค่ล้อเล่นเฉยๆเองนะ อย่าโกรธสิ)
“ก็บอกแล้วไงว่าเราไม่ชอบหนะ”
(โอเคๆ วันหลังจะไม่พูดถึงแล้วก็ได้ นะๆๆ)
“อื้ม ชั่งมันเหอะ ว่าแต่คืนนแกี้จะไปยังไง ให้ฉันไปรับมั้ย?”
(อ๋อ ไม่เป็นไรจ๊ะ เดี๋ยวพี่กล้าไปรับไปส่งแหละ แม่สั่งมา เฮ้ออ แล้วแกอ่ะ?)
“ก็คง ขับรถไปเองแหละ”
(งั้นไปเจอกันที่งานเลยแล้วกันะ)
“โอเคจ๊ะ แล้วเจอกันนะ บาย”
(บายจ๊ะ)
 
 
นั้นสินะฉันควรจะลืมคนคนนั้นไปได้แล้ว เรื่องมันก็ผ่านมาตั้งนานแล้ว ระหว่างเรา ก็เป็นแค่เส้นขนาน ที่ไม่มีทาง กลับมาบรรจบกันได้อีก คนอย่างนารดาเจ็บแล้วต้องจำสิ เรื่องแค่นี้เราต้องทำได้!
 
วันนี้เป็นวันเลี้ยงรุ่นเพื่อนสมัยมัธยมปลาย ที่ไม่ได้เจอกันมาแสนนาน ตอนนี้ต่างคนก็ต่างเรียนหนักเพราะอยู่ปีสามกันหมดแล้ว ฉันซึ่งอยู่คณะนิเทศเอกโฆษณาก็งานหนักใช่เล่นเหมือนกันแหละนะ Jแต่เพราะไม่ได้เจอเพื่อนมานาน ยังไงก็ต้องไปหน่อยแล้ว
 
ฉันอยู่ในชุดเดรสสั้นสีฟ้าอ่อนของมิลิน ที่ไม่ได้ดูเรียบร้อยและเปรี้ยวจนเกินไป กำลังหยิบรองเท้าส้นสูงคู่เก่งของปราด้า ออกมาจากตู้รองเท้า และเดินไปที่โรงจอดรถซึ่งมีมินิสีแดงลูกรักจอดอยู่ ก็ต้องชะงักเมื่อเห็น พอร์ชสีดำอีกคันมาจอดขวางอยู่  ไม่ต้องสงสัยว่าใคร เพราะ คนที่จะขับพอร์ชสีดำและมีสิทธิเข้าออกบ้านฉันได้อย่างสบายขนาดนี้มีเพียงคนเดียว “พี่เพชร” ว่าที่คู่หมั้นของฉันนั้นเอง วันนี้เขายังคงหล่อและดูดีเหมือนเดิมในเสื้อเชิร์ตสีดำของ amani
“พี่เพชรคะ J”
“ว้าวว วันนี้น้ำหอมของพี่สวยจริงๆเลยนะ”
“คิก ก็นิดนึงนะคะ จะไปงานเลี้ยงรุ่นทั้งที แล้ววว..”
“ก็คุณป้าโทรบอกพี่ไงครับ ว่าให้ช่วยไปส่งน้ำหอมหนะ กลัวน้ำหอมจะ ขับรถเร็วเกินไปเพราะอยากเจอเพื่อนๆ ”
“โถ่ น้ำหอมไม่ใช่เด็กใจร้อนเหมือนเมื่อก่อนแล้วนะคะ ไม่ต้องรบกวนพี่เพชรก็ได้ ”
“ไม่ได้รบกวนหรอกครับ พี่เต็มใจทำให้  เชิญครับคุณผู้หญิง”
“ขอบคุณนะคะ”
พี่เพชรเปิดประตูให้ฉัน ก่อนจะเดินอ้อมไปประจำที่นั่งคนขับ และออกรถไปยังสถานที่จัดงานเลี้ยงรุ่นของฉัน

@ the muse 7.14 p.m.
“ขอบคุณนะคะพี่เพชร”
“ไม่เป็นไรเลยครับคยสวย แล้วเดี๋ยวเสร็จเมื่อไหร่โทรหาพี่นะ”
“ความจริงหอมให้เพื่อนไปส่งก็ได้นะคะ พี่เพชรไม่ต้องห่วงหรอกคะ”
“ก็รับลูกสาวเค้ามา ก็ต้องส่งให้ถึงบ้านหนิครับ J”
“พี่เพชรคะ หอมกลับ…”
“เอาเป็นว่าเสร็จแล้วโทรหาพี่นะครับ พี่ไปแล้วนะ เที่ยวให้สนุกแล้วก็อย่าดื่มเยอะไปนะครับ”
พี่เพชรไม่รอให้ฉันพูดต่อแต่กลับออกรถไปแล้วเขาชอบทำแบบนี้ เพราะรู้ว่าทนลูกอ้อนฉันไม่ได้หรอก
“ไงจ๊ะ คุณนารดาสุดสวย”
“เฮ้ ยัยก้อย ถึงเร็วกว่าที่ฉันคิดนะเนี่ย”
“ก็คนมันอยากเจอเพื่อนหนินา ว่าแต่เธอเถอะ มีหนุ่มหล่อขับรถมาส่งแบบนี้ เพื่อนในงานเค้าอิฉฉากันหมดแล้วนะย๊ะ ฮ่าๆ”
“แกก็รู้ว่าใครจะห้ามพี่เพชรได้-__-”
“ช่างเหอะ เข้างานกันดีกว่านะ”
“let’s go !!”
ฉันและก้อยเดินเข้ามาในผับใจกลางทองหล่อ พร้อมกับเพื่อนๆ อีกสองสามคนที่เจอกันหน้างาน วันนี้ปิดผับเลี้ยงกันเลยนะเนี่ย ไม่ต้องสงสัยว่าทำไมถึงมีสิทธิ์ปิดผับได้เพราะเจ้าของผับคือ รองประธานรุ่นนั้นเอง
“hi lady”
“ไงพ่อรองประธานรุ่นเนื้อหอม”
ฉันเดินเข้ามาก็เจอกับ”หวัง” ลูกครึ่งใต้หวั่น ทายาทธุรกิจห้างดัง รองประธานรุ่นเจ้าของผับแห่งนี้ ควงอยู่กับสาวสวย ถ้าจำไม่ผิด คนนี้น่าจะเป็น นางแบบสาวที่กำลังดังนะเนี่ย หมอนี้ยังคงเป็นคลาสโนว่าเหมือนเดิม
“ก็ดีนะ แต่จะดีกว่านี้ถ้ามีเธอมาอยู่ข้างๆกัน ฮ่าๆๆ”
“ไม่ดีกว่านะ เดี๋ยวนางแบบสาวสวยคนนี้จะโกรธเอา J”
“โถ่ เธอก็รู้นะว่าฉันมีเธอในใจแค่คนเดียว”
“คิก แต่ฉันไม่เห็นด้วยนะ นายหนะมีทุกคนในหัวใจเลยตั้งหาก”
“ใครบอกเธอกัน มันไม่จริงเลยนะ O_O”
“อย่าคิดว่าฉันเป็นเด็ก ป.3 สิคะสุดหล่อ”
“นี้ๆ ยัยหอมคะ จะเสด็จไปทางนู้นได้ยังเนี่ย ฉันเลื่อนจะแย่อยู่แล้ว”
“เลื่อนก็ไปอวกสิคุณกัลยากร”
“นายหวัง!! ใครพูดกับนายย๊ะ”
“ก็ผมอยากพูดกับเพื่อนคุณต่อหนิ”
“แต่ฉันไม่อนุญาติ น้ำหอมเราไปกันเถอะ”
“แล้วค่อยคุยกันนะหวัง”
พูกจบยัยก้อยก็ดึงแขนฉันแล้วเดินไปยังโต๊ะที่มีเพื่อนสาวของฉันนั่งอยู่ ปล่อยให้หวังยืนหัวเสียอยู่ตรงนั้น พร้อมกับแม่นางแบบสาว
“ก้อย แกกับหวังนี่ยังไม่ชอบหน้ากันเหมือนเดิมเลยนะ”
“คนอย่างกัลยากร ไม่มีทางญาติดีกับหมอนั้นแน่!!”
“เฮ้ออ ตอนม.ปลายเป็นยังไง แกก็ยังคงเป็นแบบนั้นเหมือนเดิมเลยนะ”
“แน่นอนย๊ะ : p”
พูดจบก้อยก็หันไปหยิบแก้วคอกเทลสีฟ้าสวยสดใสมาส่งให้ฉัน
“ดื่มฉลองให้กับการกลับมาเจอกันของพวกเรา”
“cheers!! หมดแก้ว”
“หมดแก้ว!!”
“เออ ได้ข่าวว่าคืนนี้โตนก็จะมานะ”
หนึ่งในเพื่อนสาวของฉันพูดขึ้นกลางวง ทุกคนต่างพร้อมใจหันหน้ามาทางฉัน และมองด้วยสายตาตะลึ่ง รอว่าฉันจะพูดอะไรออกมา
“อ้อ ก็ดีแล้วหนิ”
ฉันตอบไปแค่นั้น และพยายามตีหน้านิ่งทั้งที่ในหัวใจนั้นเต้นไม่เป็นจังหวะแล้ว
“แกโอเครึเปล่าหอม”
“ก็โอหนิไม่เห็นเป็นไรเลย J”
“จริงนะแก”
“จริงสิ ฉันไม่เป็ฯไรหรอก ไม่ต้องห่วง”
“งั้นคืนนี้ ….”
“สวัสดีครับสาวๆ”
คำพูดของก้อยถูกขัดโดยผู้มาเยือนที่ไม่ได้รับเชิญจากโต๊ะของเรา
“อ้าวสโตนเป็นไงบ้างเนี่ย? หายไปนานเลยนะ”
“สบายดีเหมือนเดิม แล้วสาวๆหล้ะ”
“ก็เหมือนกันจ๊ะ”
“เอ๊ะๆ สาวคนนี้ใครกันเนี่ย”
คำว่า”สาวคนนี้”ในความหมายของสโตนก็คือฉัน ที่นั่งหันหลังให้เค้าอยู่
“สโตนจำไม่ได้จริงๆหรอ” ยัยก้อยถามอย่างไม่อยากเชื่อ
“ผมก็งงตัวเองเหมือนกันนะเนี่ย เพราะปกติ ไม่มีสาวสวยคนไหนที่ผมจำไม่ได้”
“เธอคงไม่อยากจำฉันหรอกมั้งโตน”
ฉันหันไปยิ้มเย็นให้กับผู้มาเยือนที่ไม่ได้รับเชิญสโตนอึ้งไปพักนึงก่อนปรับสีหน้าให้ปกติเหมือนเดิม
“อ้อ ไม่ได้เจอกันนานเลยนะนำ้หอม”
“นั้นสินะ นานจนฉันเกือบจำหน้านายไม่ได้แล้วแหละ” ฉันโกหกคำโตออกไป เพราะที่จริง ฉันไม่เคยลืมใบหน้าหล่อเหลาของเขาเลย
“แต่เธอสวยขึ้นมากเลยนะ”
“ขอบใจที่ชมนะ ถ้าไม่มีอะไรแล้วฉันขอตัวก่อนนะ”
“อื้ม แล้วเจอกันนะ”
“คงไม่ได้เจออีกแล้วหล้ะ” ฉันตอบไปแค่นั้น และเดินไปทางห้องน้ำทันที โดยมีก้อยเดินตามมาด้วย
“หอม แกไหวป่ะเนี่ย”
“ไหวสิ ฉันไม่ได้เป็นอะไรซะหน่อยหนิ J”
“แปลกนะที่หมอนั้นจำเธอไม่ได้หนะ”
“หึ อาจเพราะบ๊อบเททรงใหม่ของฉันมั้ง ”
“นั้นดิ ทรงนี้ทำให้แกเป็นสาวเปรี้ยวไปเลยนะ ไม่เหมือนเมื่อก่อนที่ผมยาวสวย สีดำของแกยาวประบ่า ฉันชอบทรงนั้นมากกว่านะ”
“แล้วไม่ดีหรอ ฉันแค่อยากลองเปลี่ยนอะไรดูบ้าง”
“แล้วแกเปลี่ยนเพื่ออะไรหรอ หอม?”
“ก็แค่อยากเปลี่ยน เพื่อ…”
“เพื่อจะทำให้ลืมโตนใช่มั้ย?”
“หึ ก็… คงงั้นมั้ง”
ฉันพยายามหลบซ้อนน้ำตาที่กำลังจะไหลโดยการล้างหน้าแต่เหมือนก้อยก็รู็แต่ ไม่อยากถามอะไรอีก เลยตบบ่าฉันเบาๆ และเดินออกไปจากห้องน้ำ คงให้ฉันอยู่คนเดียวเพื่อสงบสติอารมณ์ก่อนมั้ง
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1
ขอถามอะไรหน่อยได้มั้ยคะ
ว่าไอ้ตัว J มันคืออะไร อ่านแล้วก็งงนะค่ะ
จากคุณ Chanakant_04122541/(Chanakant_04122541) อัพเดตเมื่อ 27/10/2554 07:48:26
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 113 ท่าน