Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
catch of princess เจ้าหญิงแมวเหมียวตัวร้ายกับเจ้าชายไอดอลตัวแสบ
sakura-prince
CATCH OF PRINCESS 2 ไข้รัก
2
26/10/2554 14:49:50
261
เนื้อเรื่อง
“เฮ้ ยัยแมวเหมียวขี้เซา ตื่นสักทีสิ วันนี้เวรเธอทำอาหารเช้านะ” รุ่งอรุณยามฟ้าเปิด พร้อมใบหน้าอันกวนโอ๊ยชวนตบของอีตาเพียงฝัน อากาศที่ควรบริสุทธ์ เฮ้ย ใครตดฟะ (อารมณ์มันพาไป)
“ขออีก 5 นาที”
“อีก 5นาทีบ้านเธอสิ นี่มันหกโมงกว่าแล้วนะ”
“อีกสองนาทีก็ได้”
“ตื่นเดี๋ยวนี้นะ ตอนบ่ายต้องไปซ้อม”
“ซ้อมอะไรของนาย ไม่เกี่ยวกับฉันสักหน่อย”
“หึ ก็ซ้อมงานที่ใช้หนี้ฉันไง เธอก็ต้องไปกับฉัน” เอ๋ ลืมสนิทเลยอ่ะ
“หา!”
 
...........................................................................................................................
 
“อ๊า น่ารักจังเลยอ่ะเพียงฝัน ชอบ อยากได้” ว๊าย ฉันก็เขินเป็นนะ อยู่ๆก็พามาหาพี่สุดหล่อ แถมยังชมฉันด้วย โอ๊ย ใจจะละลาย
“อยากได้ก็เอาไปเลยครับ แต่ต้องเอาไปขายนะครับ ทำกินไม่อร่อย”
“ปากเสีย”
“แม่คุณปากดีตายล่ะ”
“เอ้อๆ เชื่อแล้วว่ากัดกันจริงๆ แล้วอย่างนี้จะรอดมั้ยเนี่ย”
“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ งานก็คืองาน เล่นก็คือเล่น”
“นั่น มาแบบเดียวกันเลย อย่าคิดอย่างนั้นเด็ดขาด เพราะว่ามันจะทำให้เครียดแบบเพียงฝันเขา”
“ไม่เป็นไรจริงๆค่ะ หนูมีความสุขกับงาน ถ้างานนั้นมันได้เชือดอีตาเพียงฝันงี่เง่านี่”
“เฮ้อ อ่อนใจ”
 
++สอบถามประวัติจ้า++
Q: นักร้องคนไหนที่เธอชอบที่สุด
A: Britney Spears ค่ะ
Q: ความสามารถพิเศษ
A: เขียนหนังสือได้โดยไม่ต้องยกปากกา
Q: งานอดิเรก
A: ไปเที่ยวกับพี่ค่ะ
Q: การคบเพื่อน จะจำกัดอะไรบ้าง
A: ไม่จำกัดค่ะ ถ้าเขาดีกับเรา เราก็ดีกับเขา แค่นี้ก็จบ
Q: ถ้าแฟนนอกใจจะรู้สึกยังไง สมมุตินะ
A ไม่สนค่ะ ผู้ชายมีสิทธิ์เลือกเสมอ ถ้ายังไม่แต่งงาน เราก็มีสิทธิ์เลือก ถ้าเราต้องการ
Q: ผู้ชายในอุดมคติ
A: ตรงไปตรงมา คิดอะไรก็พูด ใส่ใจและมีความเป็นสุภาพบุรุษ ไม่จำกัดหน้าตาและฐานะ
Q: คำถามสุดท้าย แล้วเคยเจอผู้ชายอย่างที่ว่าบ้างมั้ย
A: เคยค่ะ ก็อย่าเช่น คุณพ่อ คุณพ่อเป็นคนขี้เล่น ปากร้าย หนูก็รู้ ว่าพ่อเขาน่ะขี้อาย ก็เลยชอบแกล้ง แต่พ่อก็เป็นคนดีนะคะ และก็เรียว เพื่อนของคนบ้าแถวๆนี้ เป็นคนที่พูดจาไพเราะ อ่อนหวาน รักษาจิตใจคนอื่นตลอดเวลา
 
“สรุปผลนะ เคทเป็นคนที่เดาใจคนอื่นได้ยาก ไม่แคร์ใครทั้งนั้น แต่ตัวตนของเคทจะเป็นคนร่าเริง เป็นที่รักของคนทุกคน มีเสน่ห์ รสนิยมสูงจนน่าตกใจ แถมมองผู้ชายได้ยอดเยี่ยม แบบว่าถ้าไม่ดีจริงๆ ไม่ต้องเสนอหน้า อะไรทำนองนี้ ก็เหมาะที่จะเป็นไอดอลนะ” อะไรของพี่เขา ไอ้คำถามแค่นี้ รู้จนถึงรู้ไส้ติ่งรู้สะดือ แต่ถูกชมว่ามีรสนิยมสูงนี่สิ ปลื้ม ^_____^
“อ้าว แล้วอีตาบ้านั่นไปไหนแล้วเนี่ย” ไปไหนของเขานะ
“ถ้าไม่อยู่ ดีเลย เผาเพียงฝันมันเลยดีมั้ย นี่ พี่มีอะไรสนุกๆเล่าให้ฟังด้วยล่ะ” เอาเลยค่ะ เอาเลย หนูอยากฟังจัง ไอ้คนเย็นชาอย่างนั้น มันจะมีอะไรหลุดปากพี่เขาออกมาบ้าง
“รออะไรล่ะคะ”
“ตอนฉันพบเพียงฝันใหม่ ฉันก็ใช้คำถามพวกนี้แหล่ะ ฉันเดาว่าเพียงฝันเป็นคนเงียบๆอย่างนี้ก็เพราะว่าอยากให้คนอื่นเห็นความสำคัญของเขา เป็นคนที่เก็บความรู้สึกเก่ง แต่ภายในจิตใจน่ะ จะให้เรียกว่าเป็นจุดอ่อนเพียงจุดเดียวของเพียงฝันเขาเลยล่ะ”
“อะไรเหรอคะ จุดอ่อนหมอนั่น หนูล่ะหาเป็นปีเป็นชาติก็ไม่เคยเจอ”
“ผู้หญิงในอุดมคติก็คือหนูเคทยังไงล่ะ” ฟิ้ว......................ไปแล้วค่ะ จบแล้วนะคะ นิยายเรื่องนี้ ขอบคุณที่ติดตามมาตลอดค่ะ (เฮ้ย อย่าเพิ่งสรุปเองสิหล่อน ยังไม่จะนะ ยังไม่จบ มีต่ออีกยาว)
 
เริ่มจากนั้นมา ฉันเริ่มมองหน้าอีตาเพียงฝันไม่ติด ไม่รู้ว่าเพราะอะไร เดี๋ยวนี้เวลาสบตา ดวงสีทองแวววาวนั่น ฉันรู้สึกว่าหมอนั่นมีอิทธิพลต่อจิตใจฉันทุกที นี่นายอย่ามาทำให้สเป็กชายในฝันฉันเสียหายสิยะ
“เป็นอะไร ยัยแมวเหมียว ทำซึมๆเหม่อๆ”
“อ๊าย มาตอนไหนยะ”
“ตอนที่เธอทำหน้าเหมือนไม่ได้กินอาหารแมวมานั่นแหล่ะ”
“ขอโทษนะ วันนี้ฉันขออยู่คนเดียว” ฉันผละออกจากโต๊ะนักเรียน ว่าจะไปพักทีห้องพยาบาลสักสองสามนาที เหนื่อยใจจริงๆ เป็นอะไรไปนะเรา........แต่ว่าหมอนี่รั้งมือฉันไว้ ทำไงดี สบตาก็ไม่ได้ หนีไปก็ไม่ดี โอ๊ย I’m so headache >^<
“เธอโกรธอะไรฉันรึเปล่า ฉันทำอะไรผิดไปรึไง” แต่ก่อน หมอนี่จะจับมือ แตะไหล่ จับเอว ฉันก็ไม่เห็นจะเป็นอะไร ถึงจะเอ็ดตะโรออกไป แต่มันก็ไม่รู้สึกอะไร แต่ตอนนี้ แค่จับข้อมือ ไออุ่นที่ไหลผ่านเส้นประสาทจากมือของหมอนี่ ทำฉันแทบจะหยุดหายใจ
“ไม่มีอะไรหรอกน่า นายก็ไม่ได้ผิดด้วย วันนี้นายออกจะดูสุภาพขึ้นยังไงก็ไม่รู้ด้วยนี่สิ ดีแล้วล่ะ งั้นฉันขอไปห้องพยาบาลแป๊บเดียว เดี๋ยวมา”
“ฉันไปด้วย ห้ามเถียง ห้ามรั้น ฉันไม่ยอมเด็ดขาด” อะไรของเขาฟะนั่น พอฉันจะหนี ก็ยังจะตาม ขอตบสักฉาดก่อนจะดีมั้ยยะ
“อยากจะทำอะไรก็เชิญ”
 
“พี่สาวครับ เคทเขาเป็นอะไรอะไรก็ไม่รู้ครับ น่าแดงๆ ตัวก็ร้อนด้วย” ไอ้ที่มันแดงๆร้อนๆเนี่ย ก็เพราะใครล่ะยะ แล้วไอ้ที่นายทำตัวดีขึ้นเนี่ย นายเพิ่งทำ หรือว่าฉันเพิ่งสังเกตเห็นกันแน่นะ
“อา ท่าจะเป็นไข้นะ อาการอย่างนี้ น้องกลับไปก่อนก็ได้นะ พี่ดูแลได้”
“ไม่เป็นไรครับ ถ้าเกิดอะไรแย่ไปกว่านี้มันจะไม่ดี และผมก็ไม่สบายใจด้วย”
“จ้ะๆ งั้นดูแลเขาให้ดีนะ พี่ไปทานข้าวเที่ยงก่อน คาบเช้าก็ใกล้จะหมดแล้วด้วยพอดี” และแล้วพี่พยาบาลที่โรงเรียนจ้างมาก็หมดภารกิจของเขา แล้วไหงปล่อยให้ฉันอยู่ในห้องกับคนอย่างอีตาเพียงฝัน สองต่อสองล่ะเนี่ย
 
“เป็นไงบ้าง ดีขึ้นรึยัง”
“ตอนแรกก็แค่ปวดหัวนะ แต่ตอนนี้มันชักจะหมดแรงแล้วน่ะสิ” ก็ใช่ ตอนแรกฉันแค่จะแกล้ง แล้วอยู่ๆมันก็เป็นขึ้นมาจริงๆนี่สิ ถ้าฉันแกล้งเป็นบ้า ฉันไม่ได้เข้าศรีธัญญาจริงๆเลยเรอะ
“อยู่เฉยๆสิ..........นี่ รู้รึเปล่า ฉันเสียใจตลอดเลยล่ะ เวลาที่เธอว่าฉัน ทำท่าเหมือนจะรังเกียจฉัน แต่พอฉันมาทำอะไรให้เธออย่างนี้ อย่ามองว่าฉันแสร้งจะได้มั้ย ฉันเป็นห่วงเธอจริงๆนะ” สายตาที่ดูเป็นห่วงฉันอย่างจริงจัง มันทำให้ความคิดที่เคยเป็นครึ่งต่อครึ่ง รุกล้ำมาเกินห้าสิบเปอร์เซ็นต์ ว่าฉันต้องหลงรักเขาแล้วแน่ๆ
“เสียใจ? ขอโทษนะ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะว่าอย่างนั้นหรอก มันก็แค่ ความหมั่นไส้ส่วนตัว นายคงไม่ได้เกลียดฉันไปแล้วนะ”
“หมั่นไส้ส่วนตัว หึ ฟังดูเหมือนเธอจะเกลียดแค่ฉันคนเดียวเลยเนอะ”
“เปล่า ก็แค่สิ่งที่มีให้กับนายคนเดียว ไม่ใช่อารมณ์โกรธเกลียดนะ มันรู้สึกว่า แกล้งนายแล้วมันมีความสุขดี”
“ที่แท้เธอก็เป็นพวกซาดิตส์นี่เอง” ปากเสีย -_____-+++
“ว่าไงนะ นี่นาย....โอย ไม่มีแรงจะลุกเลยแฮะ”
“แมวน้อยสิ้นฤทธิ์ ฉันไม่ได้เกลียดเธอหรอก และก็รู้ด้วยว่าเธอก็ไม่ได้เกลียดฉัน”
“เกลียดย่ะ”
“ปากแข็ง นอนไปเลย เดี๋ยวตอนเย็นฉันพากลับบ้านเอง”
“ชิ นายก็กลับกับฉันอยู่แล้วนี่หว่า”
“นอนไปได้แล้ว” แน่ะ มาตะคอกฉันอีก หมอนี่จะเอายังไงของเขา ไม่ให้เขาเกลียด แต่ทำตัว น่าหมั่นไส้ติ่งจริงๆ นะนาย
“เออ รู้แล้วๆ”
 
และทั้งสองก็หารู้ไม่ว่า มีตัวอะไรก็ไม่รู้ อยู่ข้างๆประตูอยู่ถึงสี่ตัว (พอนิยายเรื่องนี้จบ ฉันแกก็ได้โดนไอ้สี่ตัวนี้รุมตบนี่ล่ะย่ะ) และสี่ตัว เอ๊ย สี่คนที่พูดถึง เรียว (เพื่อนพระเอก) ปันใจ (เพื่อนนางเอก) พี่ปิน (พี่เลี้ยงพระเอก) และก็ พี่เที่ยงวัน (พี่สาวพยาบาลสุดสวยเมื่อครู่)
“นี่คุณ ทำไมเราต้องมาแอบดูอะไรอย่างนี้ด้วยล่ะค่ะ”
“ตอนแรกก็ว่าจะมาเยี่ยมหนูเคทเขา แต่ใครอยากจะไปขัดคอคู่รักล่ะครับ จริงมั้ยเด็กๆ”
“ผมว่าแล้วว่าฟันนี่กับเคทตี้ต้องเลิฟๆกัน”
“อ๊าย เพื่อนหนูได้แฟนดีๆอย่างไอดอลสุดฮอตเหรอเนี่ย ปลื้ม”
 
...............................................................................................................
 
[Special Plan: Peangfun]
“พี่คอปเตอร์กับพี่เพียงฟ้าไม่อยู่เหรอเนี่ย” นะบัดนี้ผมก็ต้องขอนำบท เพราะยัยแมวเหมียวเจ้าปัญหาไม่สบาย มิฉะนั้นเรื่องมันจะไม่มันส์ (ท่อนไหนจุดจุดจุด ก็ขอกรุณาให้อ่านอย่างตั้งใจ)”
“ขอน้ำส้มหน่อย เห็นว่าวิตามินซีช่วยลดไข้”
“เอ้อ เดี๋ยวมานะ”
 
ผมหยิบน้ำส้มในตู้เย็นออกมา แล้วก็ใส่ยานอนหลับไปสักครึ่งซอง แล้วค่อยยกไปให้ยัยแมวเหมียวอ่อนโลกนั่น
“อ่ะ กินซะ จะได้ไปนอน”
“เอ้อ ขอบใจ” สักพัก ยัยแมวเหมียวก็เริ่มขอพับสัปหงก
“ไปนอนได้แล้ว ล็อกห้องไว้ด้วยนะ” มีทางเข้าอยู่อีกทาง พี่คอปเตอร์เขาบอกไว้ เผื่อว่ายัยนี่จะไม่ให้ผมเข้าห้อง แต่ไม่นึกว่าจะได้ใช้ในสถานการณ์อย่างนี้
“แล้วนายจะนอนที่ไหนล่ะ”
“ไม่เป็นไร เธอไปเถอะ” สำเร็จ........................................
 
ผมใช้ทางลับใต้ดินขึ้นมา ยัยนี่หลับสนิทด้วยแฮะ
“ขอโทษนะ ฉันจำเป็นต้องทำแบบนี้จริงๆ” ผมช้อนตัวยัยนี่ขึ้นมา แล้วอุ้มเธอไปในห้องน้ำ
“คนไข้ต้องอาบน้ำ รู้มั้ย จะได้สบายๆตัว” ถ้าเธอรู้ว่าฉันทำอย่างนี้เธอจะโกรธฉัน แต่ฉันก็ไม่อยากปล่อยเธอให้ดูแลตัวเองทั้งๆที่ไม่สบายอย่างนี้หรอก
 “ซ่า....ซ่า...” ผมเอาผ้าม่านพันตัวยัยแมวเหมียวไว้ แล้วค่อยถอดชุดนักเรียนให้ ถึงผมจะเป็นผู้ชาย แต่ผมจะไม่ทำอะไรล่วงเกินยัยนี่เป็นอันขาด เพราะยัยนี่คือคนพิเศษ แต่รู้สึกว่าสิ่งที่ไม่คาดคิดจะเกิดขึ้นซะแล้ว ผ้าม่านที่ผมนำมาพันตัวยัยนี่ไว้ เมื่อโดนน้ำจะแนบติดเรือนร่าง พร้อมผมที่สยายยาวเพราะน้ำเช่นกัน ตัดสินใจถูกรึเปล่านะ ไอ้เพียงฝัน
“เน่นายจาทามอารายช้านอ้า...” O0O เฮ้ย ฉันว่าฉันใส่ยานอนหลับให้เธอกินไปแล้วนี่
“ฉันขอโทษ ฉันไม่ได้ตั้งใจ”
“ขอโทดอาราย ช้านต้องขอบคุณนายด้วยซ้าม เพราะว่านายจาทามให้ฉานกำลางซาหนุก” เอ๋ ยัยนี่หน้าแดงๆชอบกล ชักยังไงๆแล้วนะนี่ พอผมพลิกซองยาที่อยู่ในมือมาดู เฮ้ย นี่มันยาเลิฟ Level 7.5 เลยนี่ เวรแล้วไง บรรลัยแล้วท่าน
“เอ่อ พอเถอะนะ ตะ...ตอนนี้ฉันไม่ว่าง”
“ช้านว่าแล้ว นายต้องเกลียดช้าน โคนจายร้าย หลอกห้ายคนอื่นเขารักแล้วเสียจาย” ยัยแมวเหมียวชักจะพูดจาเหมือนคนเมาเข้าไปทุกที แต่ว่ายานี่ มันมีฤทธิ์ทำให้อารมณ์ทางเพศสูงสุดก็จริง อย่างอื่นๆก็มีอาการเมาเข้ามาปะปนด้วย แล้วไอ้ที่เธอว่าผมทำให้เธอรักนี่ เธอรักผมเหรอ
“ไม่ได้เกลียดนะ แต่ตอนนี้เธอไม่สบาย”
“ม่ายเปนราย ฉันจายังงายก็ช่าง วานนี้ฉันยอมทามเพื่อนาย” แล้วยัยแมวเหมียวก็ปลดกระดุมเสื้อของผมออก แล้วกระชากเสื้อผมอย่างแรงจนขาด เผยให้เห็นแผงอกและหน้าท้องที่ขาวเนียนและแข็งแรงที่ผ่านจากการฟิตร่างกานเป็นมาเป็นเวลานาน เฮ้ย เสื้อนั่นมันแพงนะ
“มะ ไม่ต้องก็ได้” นี่ผมชักจะหมดปัญญาคิดข้อต่อลองแล้วนะ จะทิ้งยัยนี่ทั้งๆอย่างนี้ก็ไม่ได้ จะอยู่ก็ได้เป็นสามีภรรยากันอย่างช่วยไม่ได้ เอาดีเนี่ย ส่วนยัยแมวเหมียวก็ได้แต่สนอกสนใจกับเรือนร่างที่สุดแสนจะยั่วยวนชวนฝันของผม ที่สาวๆทั่วประเทศต้องคลั่งไคล้ หวา รู้สึกจั๊กจี้ยังไงก็ไม่รู้ อ๊าก ยัยนี่กัดผมอ่ะ เจ็บนะ
“ก็ช้านร้ากนายนี่นา นะ สุดหล่อของช้าน” คราวนี้ใบหน้าของยัยนี่รุกล้ำมาถึงซอกคอของผม ชักจะมากเกินแล้วนะ ผมคิดอย่างนี้ แต่ผมก็หักห้ามใจตัวเองไม่ได้ รับจูบที่เร่าร้อนของของเธอ จนหัวใจผมแทบจะละลายไปกับร่างของเธอ แต่ผมจะทนไม่ไหวแว๊ว >O< ผมจึงผละออกทันที  
“พอเถอะน่า”
“นายเกลียดช้านจริงๆ”
“ไม่ ฉันไม่อยากเล่นแบบนี้กับเธอ เพราะฉันรักเธอ รู้ตัวซะบ้างสิ” ผมตะคอกออกไปโดยไม่รู้ตัว ผมโกรธยัยนี่เรื่องอะไรฟะเนี่ย แต่ดูท่าจะได้ผลแฮะ ยัยนี่ทำหน้านิ่งแล้วอยู่ๆผมก็สลบไป ไม่รู้ล่ะ ผมจะไปจัดการเรื่องที่ข้างล่างกับพวกพี่เขา
 
................................................................................................................
 
“พี่คอปเตอร์ พี่เพียงฟ้า ใครเอายาบ้าๆนี่มาครับ”
“อ๊า อย่าโกรธพี่นะ พี่เอามาเองแหล่ะ ก็พี่ทำงานเป็นโฮสต์นี่นา ผู้จัดการเขาก็แค่แจกมา”
“ผมไม่ได้ว่าอะไรพี่หรอก แต่ผมให้น้องสาวเพื่อนพี่กินไปแล้ว ถ้ายัยนั่นไม่สลบก่อนผมได้เสียกันไปแล้ว รู้มั้ยครับ” ถึงผมจะพูดอย่างนั้นออกไปเพราะไม่อยากจะปิดบัง แต่พี่คอปเตอร์ก็ยังใจเย็น ตั้งใจฟังผมทุกคำที่ออกจากปาก
“เป็นเรื่องที่นรกประทานให้เกิด....” ผมรู้ได้เลย ว่าตอนนี้พี่สลดลงไปมาก ธรรมดาพี่เป็นคนร่าเริง แต่พอรู้ว่าตัวเองเป็นคนทำร้ายน้องสาวของเพื่อนรัก ก็ไม่แปลกเลยที่จะร้องไห้
“ฉันรู้ว่านายมีเหตุผล นายไม่ได้ตั้งใจ และก็ไม่ได้ทำอะไรยัยเคทด้วย พูดมาเถอะ”
“ที่จริงผมจะใช้ยานอนหลับ ให้ยัยนั่นหลับพักได้เต็มอิ่ม จะได้หายไวๆ และผมว่าจะอาบน้ำให้ อ้อ แต่ผมเอาผ้าม่านมาพันไว้นะครับ แล้วค่อยอาบน้ำให้ และเรื่องอย่างที่ควรรู้มันก็เกิด ผมขอโทษนะครับ ที่ไม่คิดให้รอบคอบก่อน”
“ถ้านายห่วงยัยเคทขนาดนี้ ฉันต้องขอบคุณนายด้วยซ้ำ และนาย เพียงฟ้า เลิกร้องไห้จะได้มั้ย”
“เอ้อ แต่ว่าฉันจะไม่อยู่กับนายแล้วล่ะ ฉันรู้สึกผิดเต็มประดาเลยล่ะ ขอบคุณทุกอย่าง ฉันจะตามแม่ไปที่อิตาลี หวังว่าเราจะได้พบกันอีก” ผมว่าที่พี่พูดก็จริง ผมจึงตัดสินใจเดินตามพี่ไปจนถึงหน้าประตูบ้าน.................
“อย่าไปนะ แฮ่กๆ” เสียงที่คุ้นเคยก้องดังไปทุกโสตประสาท ยัยแมวเหมียว
“ฉันก็ขอเสียงอีกหนึ่ง ถ้าพวกนายรู้สึกผิดขนาดนั้น อยู่กับฉันเพื่อชดใช้ซะสิ”
“ฉันไม่เคยทำให้คนที่รักฉันต้องเสียใจ และฉันก็ไม่อยากทำด้วย อยู่กับฉันนะ เพียงฝัน” คำเพียงไม่กี่พยางค์ของยัยแมวเหมียว ทำให้ผมชาไปทั้งตัว แม้เธอจะรู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น ถึงแม้มันจะมาจากลมปากของผม แต่เธอยังเห็นความสำคัญ ผมรู้สึกว่า ผมสนใจเธอเข้าแล้ว
“ได้สิ ถ้าเธอให้โอกาสฉัน”
“ไม่ใช่โอกาส ตอนนี้ฉันขอร้องนาย นายเป็นคนดีขนาดนี้ ฉันทำร้ายไม่ลงจริงๆ ไม่เชื่อถามพี่ฉันก็ได้”
“สนใจจะมาเป็นน้องเขยฉันเมื่อไหร่บอก ยินดีเสมอเลย”
“หนูไม่ได้ให้พูดอย่างนั้นนะ แค่กๆ โอย” ยัยวันละโรคเอ๊ย และเรื่องของวันนี้ก็จบลงอย่าง Happy Ending ผมก็ลากยัยแมวเหมียวขึ้นห้องเหมือนเดิม ส่วนพี่เพียงฟ้าก็ร้องไห้ กอดพี่คอปเตอร์ที่ปลอบอย่างเอ็นดู เหมือนพ่อลูกรึไม่ก็คู่รักกันเลยเนอะ เอ ถ้ายัยนั่นรู้ว่าผมแอบจูบเธอเข้า ยัยนั่นยังจะดีกับผมแบบนี้อยู่รึเปล่าน้อ รึว่ายัยนั่นรู้แล้วรึเปล่าหว่า
[Special End: Peangfun]
   
“หลับยัง ยัยแมวเหมียว”
“หลับแล้ว”
“หายแล้วสิท่า ถึงได้กลายมาเป็นนางมารร้ายเหมือนเดิม”
“ทำไม อยากจะให้ฉันป่วยตลอดเลยรึไงยะ”
“อย่างน้อยมันก็ช่วยให้เธอดูเป็นคนมากขึ้น”
“เงียบไปเลย ฉันจะนอน”
 
“...เงียบ... -O-zzzzzzzzz
 
ใครหลับก็โง่แล้วย่ะ ถ้ามาหลับก่อนนาย มันเป็นวิธีฆ่าตัวตายอันดับ Top ของฉันเชียวล่ะ ขอบอก
“หึ หลับแล้วสินะ รู้รึเปล่า ตอนแรก เธอคือคนที่ฉันเกลียดมากที่สุด ไม่สวย ใจร้าย ไม่มีความเป็นสุภาพสตรี แต่พอได้รู้จักเธอไปนานๆ เธอมีเสน่ห์อย่างธรรมชาติ นิสัยดี จริงใจ ฉันว่าถ้าฉันอยู่กับเธอนานๆ ฉันอาจจะบอกรักเธอก็ได้ นี่ ถ้าเธอเป็นเจ้าหญิงดอกฟ้า เธอจะยอมลดตัวมาหาเจ้าชายดอกหญ้าไร้ราคาอย่างฉันรึเปล่า โทษนะ ที่ฉันพูดอย่างกับบทละครอย่างนี้ ฉันยอมรับว่าฉันพูดดีๆกับใครไม่เป็น เมื่อไหร่ฉันจะได้เป็นเจ้าชายของเธอนะ นึกแล้วก็ลุ้นเป็นบ้า ราตรีสวัสดิ์นะ ยัยแมวเหมียวติ๊งต๊อง” อึ้งค่ะ อึ้ง อย่างอีตาคนเย็นชาไร้อารมณ์คนนั้น มาพูดอะไรหวานๆอย่างนี้ก็เป็น และเจ้าชายอย่างนาย ฉันต้องขว้างมงกุฎแสกหน้า แล้วส่งจูบพร้อมกับรองเท้าแตะ พูดจริง ทำจริง นะคะ ขอบอก (เมื่อกี้นายว่าฉันไม่สวย และใจร้ายใช่มั้ยยะ)
 
“Hello Hi จ้า นี่ วันนี้ฉันทำเค้กบราวนี่ของโปรดคอปเตอร์ เค้กวนิลาของโปรดน้องเคท เค้กสตรอเบอร์รี่ของโปรดเพียงฝัน แล้วก็เค้กช็อคโกแล็ตของโปรดฉันด้วยแหล่ะ” รู้สึกว่าพี่เพียงฟ้าเขาจะเอาใจพวกเราขึ้นยังไงก็ไม่รู้ แต่ก็ดีไปอีกแบบ เพราะว่ามีชายหน้าตาดีๆคอยดูแล
“กินเค้กตอนเช้า ไม่อ้วนตายกันพอดีรึไง”
“ก็ฉันจะทำให้คอปเตอร์อ้วนนี่ ฉันจะได้หล่อที่สุดในบ้าน”
“ฝันไปเถอะ น้องชายนายครองตำแหน่งอยู่นะ ตอนนี้” ฉันคัดค้านเสียงหนึ่งแล้วล่ะ
“ใช่ซะที่ไหน ก็เพียงฝันมันมีแฟนแล้วนี่นา นายอ้วน ส่วนฉันโสดสนิท Ok”
“อย่ามาแช่งฉันนะ ไอ้เตี้ยโรคจิต”
“แรง”
 
++ST สตูดิโอ++
“เคทรู้มั้ย เคทนะร้องเพลงอังกฤษได้เพราะกว่านักร้องเจ้าของภาษาไปแล้ว”
“ไม่ทราบค่ะ” อ๊าย ถ้ามันจริงฉันก็ปลื้มนะ เมี้ยว
“แต่พี่ขอทำร้ายจิตใจของเคทอย่างมากๆเลย เสียงเคทนะ ร้องเพลงไทยได้เพราะกว่าเพลงอังกฤษที่หนูชอบยิ่งกว่าเพียงฝันเขาเสียอีก โธ่เว้ย ทำไมพี่ไม่เจอคนอย่างหนูเคทเร็วๆนะ ไม่งั้นป่านนี้พี่ได้ดังเป็นพลุแตกไปนานแล้ว แง เสียดาย”
“จริงเหรอคะ ถ้างั้นหนูก็แค่ร้องเพลง รับตังค์ไปซื้อโทรศัพท์ แล้วก็หมดพันธะสัญญาจากหมอนี่”
“=_=” เอ๋ ฉันพูดอะไรผิดไปรึเปล่า อยู่ๆ พี่ปินเขาก็ก้มหน้า คงไม่ใช่ว่าโกรธฉันนะ เฮ้ย แล้วฉันไปทำอะไรให้พี่เขาโกรธเนี่ย
“พี่ขอร้องได้มั้ย พี่หลงรักในเสียงเพลงของเคท เป็นไอดอลให้พี่ได้มั้ย ไม่มีเพียงฝัน ไม่มีงาน ไม่มีทิฐิต่อใครของใครทั้งนั้น ถือซะว่าเป็นคำขอร้องจากพี่นะ” ก็ไม่ใช่ว่าไม่ได้หรอกนะ และก็ไม่ได้เกลียดการเป็นไอดอล หรือว่าพิศวาสจนแยกกันไม่ได้ด้วย ก็แค่ไม่เป็นก็ไม่เห็นเป็นไร ถ้าจะเป็นก็ไม่ได้จะขัดแต่อย่างใด
“ขอเวลาคิดนะคะ”
“ได้ แต่เวลาในบทนิยายของพี่ ใช้เวลาพิสูจน์กับมัน แล้วจะรู้ในสิ่งที่ไม่มีใครรู้ จัดทำสัก 5 อัลบั้ม แล้วค่อยเปิดตัวทีเดียว ก็แค่มาอัดเสียงแบบวันนี้วันละเพลงสองเพลง ถ้าเคทไม่ชอบ เคทก็เลิกได้อย่างไม่มีปัญหา แต่ถ้าเคทชอบ กว่าจะนับเวลาวางตลาด เคทจะคิดถึงงานแบบเพียงฝันเขาเลยล่ะ”
“เอ๋ หมอนั่น”
“เอ้อ เป็นแบบหนูเคทตอนนี้นี่แหล่ะ เถียงจนคอเป็นเอ็นเลยด้วยซ้ำ เออ จริงสินะ เวลาการวางตลาดของเพียงฝันก็ยังไม่หมดเลยนะ แถมเพลงร้องคู่กับเคทก็เป็นอัลบั้มสุดท้ายด้วย พี่ก็เลยให้เพียงฝันเขาไปเดินแบบถ่ายนิตยสาร ลงสัมภาษณ์ จนเขาดังแบบนี้นี่แหล่ะ” ไม่ควรจะดังเลยด้วยซ้ำ คนไร้อารมณ์อย่างนั้น ชิ
“ก๊อกๆ...พี่ปินครับ เปิดประตูด้วยครับ”
“ไม่ได้ล็อค เข้ามาได้เลย”
“ครับ เอ้า ยัยแมวเหมียว ฉันซื้อน้ำส้มมาให้ เอามั้ย”
“ขอบใจ กำลังอยากซดอยู่พอดี” ยี่ห้อนี้ยังไม่เคยกินเลยแฮะ กริก อ๊าเปรี้ยวสุดยอด ต่อไปนี้ฉันจะกินมันแต่ยี่ห้อนี้เท่านั้น เพราะฉันชอบเปรี้ยวๆแบบนี้ >O<
“ถ้ารู้ว่าชอบเปรี้ยว ฉันน่าจะซื้อน้ำมะนาวมาให้ ส่วนของพี่ปิน ผมรู้ว่าพี่ชอบแล็คตาซอย อ่ะพี่”
“แหม นึกว่าจะมีแต่ของแฟน” อั่ก...แค่กๆ โอ๊ย เอาซะเกือบฉันจะสำลักน้ำตาย นี่จะฆ่าหนูรึไงคะพี่ปิน
“ให้ผมลาโลกตายเถอะครับ ผมอยากมีแฟนไว้ให้รัก ไม่ได้อยากมีแฟนไว้ให้เลี้ยง” แรง -_____-+++
“ฉันก็อยากมีแฟนไว้กอดย่ะ ไม่ได้อยากมีแฟนไว้กัด ตาคนบ้าปากเสีย” ชิ เมื่อวานยังบอกว่ารักฉันอยู่เลยนี่
“พอเลยนะ ทั้งสองคน ไปอัดเสียงกันได้แล้ว”
 
...ต่อให้เธอจะเกลียดฉัน สักเท่าไร แต่อยากให้เธอรู้ไว้ ว่ารักเธอ
บอกกับใจเสมอ แม้เธอจะไม่รู้อะไร...
...เธอเย็นชาและเหินห่าง ข้างกายนี้สุดจะอ้างว้าง ทั้งๆที่เธอ
นอนอยู่ข้างใจ แต่มักจะเก็บคำบางคำ
เอาไว้I love you so good boy...
 
โอ๊ย อีเพลงนี้รู้สึกสะเสียดสีฉันยังไงก็ไม่รู้ พี่เขาช่างจะแต่งให้เนอะ ถ้าจะให้ฉันร้องเพลงกับหมอนี่ได้เพราะที่สุด อย่างน้อยก็ต้อง ไปลงนรกซะเถิด ที่รัก ฉันจะลงโทษเธอ อะไรทำนองนี้มากกว่า -_____-+++
“เฮ้อ ถ้าเธอชมฉันแบบในเพลง ฉันคงจะบินได้เลยอ่ะ เนอะ”
“ชาตินี้นายก็คงจะไม่มีวันที่เท้านายยกออกจากพื้นหรอกย่ะ แบร้” :D
“ชิ คนไร้เซ้นต์อย่างเธอชมไป ฉันก็ไม่ดีใจเลยสักนิด”
“นี่นาย อยากลงโลงนักรึไงยะ” -_____-+++
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 232 ท่าน