Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  







 
อ่านเรื่อง
Love You Darling!!อย่างเธอแหละใช่ เจ้าสาวของผม[S.H. Project]
ไอ้เฉาก๊วย~!!!
Chapter 1~~~
2
24/10/2554 23:10:11
397
เนื้อเรื่อง

1

 
ร้านหนังสือคิโนะ
--- ทาวน์  talk ---
“ฮาวายยยยยยย~  เดี๋ยวฉันกับวอซอล์จะไปซื้อของกินกันนะ   จะเอาอะไรมั้ย^^??” ฉันตะโกนถามเพื่อนสนิทสุดรัก
“ขอโกโก้ปั่นแก้วนึงก็แล้วกัน  อ้อๆๆ…เลี้ยงด้วยนะยะ  ฮ่าๆๆ”
“- - แล้วมีวันไหนที่เธอจะควักเงินตัวเองให้ฉันมั้ยเล่า  รวยซะเปล่า  งกจริงๆเลยแม่คู๊ณณ!”
“เป็นคนใช้มีสิทธิ์บ่นด้วยหรอ  ฮ่าๆๆ” - -“””
“ฉันเป็นเพื่อนเธอน้า~ T0T!!!”
“ฉันจะไม่บอกฐานะของเธอให้ใครรู้หรอน่า   ฮ่าๆๆๆๆ” ยัยฮาวายเพื่อนสุดรักโต้กลับทันที
“ฉันไม่เถียงเธอแล้ว เถียงไปเสียภาพพจน์สุดแสนน่ารักของฉันหมด  อุวะฮ่าๆ><”
“ย่ะ- -”
ฉันถามฮาวายก่อนจะออกมาจากร้านหนังสือคิโนะที่ฮาวายกำลังดูหนังสืออยู่  อย่างที่บอกฉันจะออกไปซื้อของกินมาซักหน่อย อ้อ…ฉันชื่อทาวน์ค่ะ  เป็นเพื่อนสนิ๊ท…สนิทของยัยฮาวายนั่นแหละค่ะ  นินทาซะหน่อย  ยัยวายหรือฮาวาย  เป็น1ในS.H.(ย่อมาจาก Six So Hot)กลุ่มสาวผู้มีอิทธิพลที่สุดในโรงเรียน พวกเราเรียนอยู่ที่Revenge High School  ชั้นม.5ห้องA จริงๆแล้วแม่สาวฮาวายควรต้องย้ายไม่อยู่ห้องDด้วยซ้ำ ถึงฮาวายจะหัวดี(มากก)ก็จริง แต่พฤติกรรมตบ  ต่อย  ตี  เตะ  ไม่เว้นวันของยัยนี่ทำให้อาจารย์ฝ่ายปกครองต้องกุมหัวไปตามๆกัน  แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ  ให้เป็นS.H.สิ  อยากได้อะไรพวกเราต้องได้เสมอล่ะ ฮ่าๆๆ   ต่อๆ-0-…ยัยนี่น่ะ  เป็นที่โด่งดังมากมายเลยทีเดียว  ได้รับการขนานนามว่า’นักเลงแห่งRevengeฯ’จากบุคคลโดยรอบ โหด ซาดิสต์ วิปริต บ้าบอคอแตก นี่แหละฮาวาย(เขาว่ากันอย่างนั้นล่ะนะ) ที่สำคัญ กวนไส้ติ่งขั้นเทพ  ผู้ชายที่เข้ามาออเซาะถ้าไม่เกือบตายก็พิการไปเลย อารมณ์ส่วนตัวก็สูง  ขนาดฉันเธอยังเรียกว่าคนใช้เลยT0T  ทาวน์อยากตายค่ะ!
“ยัยทาวน์!   เหม่ออะไร  ชักช้าตัดเงินเดือน500นะยะ  โฮะๆๆ^0^”
“เชอะ - -a”
“ชิ่วววววว  ^^”  อ๊ากกก  ฉันอยากฆ่าเธอ  ฮาวาย!
“อย่าลืมหนังสือที่ไปร์ฝากซื้อนะ”
“ชิ่วววววว ๆๆ”
-0-^  เครียด!  ฉันล่ะอยากจะโดดตึกตาย!!!!!
 
--- ฮาวาย  talk ----
หลังจากสั่งยัยทาวน์ คนใช้ผู้ซื่อสัตย์(ฮ่าๆ)ไปซื้อโกโก้ปั่น ฉันก็ต้องโดดเดี่ยวเดียวดายที่ร้านหนังสือนี่คนเดียว  ไอ้หนังสือนิยายเลิฟซีนบ้าๆที่ยัยไปร์ฝากซื้อมันอยู่หลืบไหนของร้านนี้วะ!  หาจนแทบพลิกร้านยังไม่เจอเลย  ต้องให้ดมกลิ่มตามหาหรือเปล่าล่ะเนี่ยยยยย - -“”
หมวด : นิยายเลิฟซีน
กรี๊ดดด!ตายยาก  เพิ่งนึกถึงก็เจอเลย  อยากจะไปต่อยไอ้เจ้าของร้านซัก4-5หมัดจริงๆเลย  คิดยังไงจัดไอ้หนังสือนี่ไว้ตรงมุมอับชื้น(?) มืดมิดอับคนเยี่ยงนี้  มันทำให้ฮาวายคนนี้เดินจนขาแทบจะขึ้นน่องแล้วนะเนี่ย!!!  เดี๋ยวให้ยัยไปร์สั่งปิดเลยนี่!
“อื้อ~ค... ค่ะ”
“เฮ้ย!!O_o”
อุบาดจิตอย่างแร๊งงงง!!!!!  ใครมายืนจา อู จู จูบ กรึ๊บๆ กันในที่สาธารณะแบบนี้ฟระ><  คนเยอะแยะมากมายไม่อายกันเลยรึไง  ผู้หญิงผู้ชายสมัยนี้นี่(ลืมไป นี่มันมุมอับคนนี่หว่า…  เฮ้ยย! แต่มันก็ไม่สมควรอยู่ดีอ่ะ><!!)
“ตายแล้ว!  เดย์คะ  เกรซอายจังมีคนเห็นเราค่ะ” ยัยพูดหญิงสุดสะบึ้มฮึ่มฮั่มคนนั้นผละปากออกจากผู้ชายแล้วมองหน้าฉันพร้อมร้องด้วยเสียงแสนจะดัดจริต  ไอ้ผู้ชายนี่ก็ยังไง  จะจูบต่อท่าเดียวเลย!!!  ผู้ชายอะไรไม่รู้…มีท่อนแขนและช่วงไหล่ที่สมส่วน  เหมือนพร้อมจะโอบกอดคนที่เขาเป็นเจ้าของ แผ่นหลังใหญ่ทำให้ดูเป็นผู้ชายอบอุ่น  ความสูงกำลังดีทำให้ทุกอย่างลงตัว  การแต่งตัวที่ดูไม่เป็นทางการมากนัก แต่มันดูดีมากสำหรับเขา  มองแค่หลังก็แทบละลายแล้ว*0* 
….โอ๊ย  ตื่นๆๆยัยฮาวาย  ไอ้ผู้ชายทุเรศนี่มันขายแต่หลังล่ะมั้งเนี่ย><
“ฉันยังไม่ตายเว้ยยัยนมโต  ถ้าตายแล้วจะยืนมองพวกเธอมาทำหน้าด้านกันอยู่รึไง!” เฮ้ย..ฉันไม่ควรหาเรื่องนะเนี่ย-0-
 “ยี้~ยัยนมแฟ้บ!!!!!   แกมีสิทธิอะไรมาแอบดูคนเขาจูบกันเล่า  ออกไปเลยไป๊!”}
{เฮ้ยยยยยย!!!(ก้มลงมองนมตัวเอง- -“ …แฟ้บกว่ามันนิดเดียวเองเฟร้ยยย><)มีสิทธิอะไรมากล่าวหานมฉันกัน อยากโดนสินะยัยโตแต่นมสมองไม่โต!!!!!
“ไม่เป็นไรนะครับเกรซ  อย่าไปว่าเขาเลย  ยังไงเขาก็มาซื้อนิยายเลิฟซีน  ถือว่าเป็นของแถมให้พวกอยากรู้อยากเห็นเรื่องของคนอื่นดูเป็นประสบการณ์ก็แล้วกันนะ^^” เขาพูดกับยัยอกอึ๋มแล้วหันหน้ามาหาฉัน
O[]O โฮกฮาก  โอ้วมายก๊อด พระเจ้าช่วยกล้วยปิ้ง  ท่านส่งคนมาช่วยฉันปิ้งกล้วยแล้วววว><  นี่มันสามีในอนาคตของฉัน!!!!!  หล่อเวอร์  หล่อลาก  หล่อลื่น(?) หล่อมากมาย หล่อไม่บันยะบันยัง  หล่ออลังการ  หล่อเฟอร์เฟค  หล่อที่ซู๊ดดดดดดด><  ใบหน้าเรียวยาว  ผิวสีขาวอมชมพู  ริมฝีผากเป็นกระจับสีแดงธรรมชาติ  จมูกโด่งเหมือนพวกลูกครึ่งตะวันตก  และนัยน์ตาสีอัลมอลด์นั่น โอ๊ยยยยย!จะอธิบายยังไงดี  ผู้ชายคนนี้หล่อเป็นบ้าไปเลยอ๊า!                  
…พวกอยากรู้อยากเห็นรื่องของคนอื่น…”
…พวกอยากรู้อยากเห็นรื่องของคนอื่น…”
…พวกอยากรู้อยากเห็นรื่องของคนอื่น…”
เฮ้ย!  แต่เมื่อกี้ไอ้หล่อนี่มันด่าฉันนี่หว่า   กรี๊ดด~ฮาวายรับไม่ได้  ฮาวายรับไม่ด้ายยยยยยยยยยยยย><+++++
“เอาเถอะ..” ฉันเริ่มสงบสติอารมณ์  ช่วยไม่ได้นี่  พ่อเพิ่งโทรมาเตือนเรื่องตบตีต่อยเตะของฉัน  เว้นหนึ่งวันให้ไอ้หน้าหล่อกับยัยนมโตนี่ก็แล้วกัน   “วันนี้ฉันไม่อยากมีเรื่อง  ยิ่งมีเรื่องกับไอ้พวกโตแต่นมเนี่ย  ไร้สาระ  เสียเวลา  เหอะ..” ฉันพูดแล้วเชิดใส่2คนนั้น
“กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด~~~”  ไม่ต้องเดาก็รู้  เสียงยัยบ้านี่แหละ  กรี๊ดบ้าอะไรวะ-0-
จู่ๆอะไรบางอย่างก็ทำให้ฉันสบตากับเจ้าของนัยน์ตาสีอัลมอนต์นั่น   นัยน์ตาของคนตรงหน้าดูเศร้าๆแปลกไป ไอ้หน้าหล่อนี่  คิดอะไรของเขาอยู่นะ
“...” 
“เดย์คะ”
“ซา..ซา…ซากุระ…”
“เดย์คะเดย์!” ยัยนมโตเขย่าแขนของนายหน้าหล่อนี่
เราก็ยังคงมองตากันแน่นิ่ง…
“ค…ครับๆๆ”
“เดย์คะ  เป็นอะไรไปน่ะ  รู้จักกับยัยผู้หญิงเพี้ยนนี่ด้วยรึไงกัน”
 “ฉันปกติกว่าเธอแล้วกันยัยโตแต่นม!!!!!” ท่าจะหวงก้างน่าดูนะยัยบ้านี่น่ะ
นายหน้าหล่อละสายตาออกจากนัยน์ตาของฉัน  บรื๋ออ~สะดุ้งเฮือกเลย  มันเขินนะเนี่ย>/////<
“เอ่อ…ผมไม่รู้จักคนเพี้ยนๆแบบนี้หรอกเกรซ  เราไปกันเถอะนะ”
“เหอะ”  ฉันไปดีกว่าเสียเวลา
…ฉันหยิบหนังสือนิยายเลิฟซีนเล่มนึงแถวๆนั้นไม่รู้ว่าเรื่องอะไรแล้วล้วงกระเป๋าเตรียมเงินไปจ่ายเงินค่าหนังสือ  จะได้ไปหาพวกนั้นซะที อยู่ตรงนั้นเห็นหน้าไอ้หล่อนั่นแล้วเสียอารมณ์ เชอะ!
~สวบ สวบ~ 
เอาแล้วไงยัยวาย  กระเป๋าตังค์ฉันไปไหนล่ะเนี่ยยย  T^T  เฮ้ย!ไม่ใช่แค่กระเป๋าตังค์นะ  โทรศัพท์ก็ไปด้วยอ่ะT Tเอาไงดีล่ะเนี่ย  งานเข้าแล้วมั้ยล่ะฮาวาย
(- - )( - -)(- - )( - -)
เออใช่!!คิดออกแล้ว  ถึงจะหน้าด้านไปนิดนึงก็เถอะ  แต่ฮาวายต้องยอมค่ะT T!
“นี่นาย!  ฉันขอยืมโทรศัพท์หน่อยดิ  โทรศัพท์ฉันไปไหนไม่รู้อ่ะ…”
“- -ll” ทำหน้าไม่ไว้ใจ
“นายมาจับโทรศัพท์ให้ฉันคุยก็ได้นะ  -*-  ถ้านายไม่ไว้ใจฉันน่ะ”
“- -llll” ทำหน้าไม่ไว้ใจยกกำลัง2
  “นะๆๆๆๆ  ฉันโทรหาเครื่องฉันแปปเดียวเผื่อตกแถวนี้” ทำหน้าอ้อนวอนสุดฤทธิ์     คิกๆๆ   มาจับโทรศัพท์ให้ฉัน  ฉันจะได้หลอกแต๊ะอั๊งด้วย   5555
“ยัยหน้าด้าน!  มิชฉาชีพรึป่าวไม่รู้นะคะเดย์” 
“ฉันพูดกับเธอเรอะ”  ฉันกะแล้วไม่มีผิด ยัยนี่จะเสริมให้ได้เลยสิน่า
“กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด” อุดหู  เถอะค่ะ - - “ กี่เดซิเบลวะเนี่ย
“รีบๆเอาไปโทร  แล้วไปได้ซะ  เธอทำฉันหมดอารมณ์มาก” ฉันรับโทรศัพท์มาแล้วกดเบอร์ของฉันลงไป
                ~ลาล่า รับโทรศัพท์เดี๋ยวนี้พี่วายยใครโทรมาไม่รู้  โทรมาจีบรึป่าวไม่รู้พี่วาย อะ ชัด ชัด ชะ~
 เสียงริงโทนฉันนี่หว่า!  ฉันหันหลังไปทางที่มาของเสียง  จะว่าไป  อายนะเนี่ย เสียงริงโทนน่ะ- -*
 “ยัยวาย  ฉันรอตั้งนานแล้วนะเนี่ย  คนอื่นก็มารอกันหมดเหลือเธออ่ะไม่ยอมมาซะที” ทาวน์เดินมาพร้อมโชว์มือถือของฉันที่ขึ้นเบอร์ของไอ้หน้าหล่อ(ไม่รู้ว่าใช่มั้ย  แต่ฉันโทรไปนี่นา-0-)
“แล้วก็นี่  เธอฝากโทรศัพท์กับกระเป๋าตังค์ไว้กับฉันอ่ะ”  ยัยทาว์นพูดพร้อม  โชว์มือถือราคาครึ่งแสนที่ฉันตั้งค่า รูปโทรเข้าเป็นลิงส่ายตูดเต้นระบำ  - -*****  อายได้อีกเลยเนี่ย
“โทษทีทาวน์  มีเรื่องวุ่นวายนี๊สๆ น่ะ  ไม่มีอะไรแล้ว” เน้นคำว่านี๊สแล้วมองไปที่นมยัยอกบึ้ม
“งั้นรีบไปกันดีกว่า  คนอื่นรออยู่”
“ขอบคุณนะ...”  ฉันกำลังจะส่งโทรศัทพ์น้ำหนักเบาหยองคืนหมอนั่น โทรศัพท์อะไร  ไม่เคยเห็นมาก่อน  เครื่องละ300รึเปล่าเนี่ย…
พรึ่บบบบบบ!     ตุ๊บบบบบ!     เพล้งงงงงงง!
                “เห้ย! O*O” ฉัน
“เวร!O0O”ตานั่น
ไอ้โทรศัพท์เมื่อกี้…กระจุยเลยอ่ะ
“กรี๊ดดดดดดดดดดดดด” เสียงยัยนี่มันช่างแสบโสตประสาทจริงๆ
“ทาวน์  วิ่งงงงงงง”  ด้วยสันชาตญานนักเลง  ฉันลากยัยทาวน์ที่กำลังตกใจออกมา ไม่ซื้อแล้วหนังสืออ่ะ  เผ่นดีกว่า><!!!
“เฮ้ยยย!  กลับมารับผิดชอบเลยนะยัยเพี้ยน!!!”  หมอนั่นดูท่าทางหัวเสียใหญ่เลย
“ถือว่าแทนคำด่าของนายแล้วกัน :P” 
“กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด” ไม่ต้องถามก็รู้ว่าเสียงใคร
 
เฮ้อ~~  หอบๆๆ =[ ]= ^^
“วิ่งหนีอะไรมาหรอ” เกวล่าเป็นฝ่ายถามขึ้น
“แฮกๆๆ = =^^…หนีอะไรก็ไม่รู้อ่ะ  แฮก…ถามยัยวายนู่น  สรุปเกิดไรขึ้น  แฮก…ยัยวาย=[]=?” ยัยทาวน์บ่น
“แฮก..โกโก้ของฉันล่ะ= =+”
=  = ;;;;;;  ทำไมทุกคนต้องทำหน้าอย่างงั้นอ่ะ
“เฮ้อ~โอเคๆ   1เสียงมันสู้อะไรไม่ได้กันหลายเสียงนี่  - -*     เรื่องมันเป็นอย่างนี้นะ  คือว่า......”  พอฉันเล่าจนจบ   =[]=;;;;;;  ทำไมทุกคนต้องทำหน้าแบบนี้อีกแล้วอ่ะ
“ทำไมพวกเธอทำหน้าอย่างนั้น-0-??”
“เธอแสบมากน่ะสิ”  ไปร์พูดขึ้น
“ช่างมันเหอะ  โกโก้ล่ะ  โกโก้ๆๆๆๆ ><* ” ฉันเรียกร้องโกโก้สุดที่รักของฉัน
 “มันละลายหมดแล้วล่ะ  ก็เล่นไปซะตั้งนานนี่นา” ลินล์หรือทาลลินล์ ผู้ควบคุมพฤติกรรมฉันพูดขึ้น
“นายหน้าหล่อนิสัยเสีย  นายทำฉันอดกินโกโก้”  ว๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก><
“แกดูนั่นดิ  ยัยวาย” ทาวน์ชี้โทรศัพท์ที่วางอยู่ในตู้กระจกข้างๆที่ๆเรานั่งคุยกัน
“*0*  เห้ยยยยย ! นี่มันโทรศัพท์ของนายนั่นนี่    โทรศัพท์บ้าอะไรเครื่องละ 999,999 บาทเนี่ย” ตายโหงล่ะ-0-
“ค..ค…ใครซื้อไม่บ้าก็ควายแล้วอ่ะ” ฉันทำโทรศัพท์เครื่องละล้านพังอ่ะ  ไม่อยากจะ  เซด T^T
“งั้นเธอก็ว่าฉันโง่แล้วล่ะ - -*”
“ห๊ะ=_=?”
“ยี่ห้อpies apple   ผลิตแค่ 99 เครื่องในโลก  รุ่นลิมิเตรด  นำเข้าไทยแค่ 3 เครื่องเองนะ อยู่ที่ฉันเครื่องนึงเนี่ย”  ยัยไปร์ก็ซื้อหรอเนี่ย - -*
“ฉันขอให้เราอย่าได้เจอกันอีกเลย  จะได้ไม่มีเวรซึ่งกันและกันT T”  สาธุ
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1
อัพต่อไวๆนะ
จากคุณ pimnatcha/(pimnatcha) อัพเดตเมื่อ 26/10/2554 12:33:59
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 228 ท่าน