Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  







 
อ่านเรื่อง
Devil Test .. บททดสอบยัยแม่มด
virGin~loVe
ตอนที่ 2
2
31/05/2555 23:33:38
497
เนื้อเรื่อง
               ตอนนี้ผ่านมาได้อาทิตย์หนึ่งแล้วที่ ลูกแมวน้อยหายดี ไอยรา เอ่ยปากเรียก เจ้าเหมียว “กลิ่นสี เหมียวๆๆๆ อยู่ไหนออกมาเร็วเจ้ากลิ่นสี เหมียวๆๆๆ” สักพักมันก็เดินนวยนาดออกมา แล้วเอียงคอมองผู้เป็นเจ้าของ “เอ้า!!ปลาทูของโปรด” มันค่อยๆ ก้มลงกินปลาทูอย่างเรียบร้อย เขาเริ่มสงสัย แมวมันเรียบร้อยอย่างนี้ทุกตัวหรือเปล่านะ ปรกติแมวมันมีนิสัยขี้เล่นไม่ใช่เรอะ เมื่อไม่กี่วันก่อนเขาจำได้ว่าตอนที่จะอุ้มมันมากอดเพื่อจะนอนด้วยกัน มันทั้งขวนทั้งกัด เจ็บมาก จนต้องยอมแพ้ปล่อยมันไป วันๆเขาอยู่กับมันไม่เห็นว่ามันจะทำอะไรที่เหมือนแมวทั่วไปเขาทำกัน มันออกจะดูหยิ่งๆ และถือตัวมาก วันๆ เหมือนแมวตัวนั้นมันเอาแต่สังเกตุว่าเขาทำอะไร แต่เขาก็ไม่ได้คิดอะไรมากไปกว่านั้นเพราะเขาคิดว่า ยังไงมันก็เป็นแค่แมว
         
           “ตอนนี้นางฟ้าตาสวยตนนั้นทำอะไรอยู่นะอยากรู้จัง” เขาพูดพร้อมกับเอื้อมมือเพื่อจะลูบหัวเจ้าแมวตัวน้อย แต่มันกลับหลบสายตา พร้อมกับเบี่ยงหัวหลบ ไม่ให้เขาลูบหัวมัน “ชิ! หยิ่งจังนะเจ้ากลิ่นสี เดี๋ยวพ่อหาตัวผู้ให้ไหมลูก” เจ้าเหมียวได้ยินแบบนั้นก็ขู่ฟ่อ แล้วก็เดินหนีไป  ชายหนุ่มมองแมวตรงหน้าก็รู้สึกประหลาดใจ ราวกับว่าแมวตัวนั้นเข้าใจในสิ่งที่เขาพูดอย่างนั้นหละ
         
             “หาตัวผู้เรอะ บ้า!! รึเปล่า ฉันเป็นแม่มดมีชาติตระกูลนะยะ จะเอาแมวตัวผู้กะโหลกกะลา มาเป็นสามีได้ไง” เฟรริเซียในร่างแมวน้อยคิดในใจ
         
              อันที่จริงเธอแปลงร่างเป็นแมวมานานมากแล้วเพื่อสร้างสถานการณ์ หาคนใจดีจิตใจบริสุทธิ์ ตามบททดสอบของแม่มด มาช่วยเธอจากหมาเสกมนต์พวกนั้น แต่ไม่มีใครมาช่วยเลย จนกระทั่งเธอมาเจอเขา เขาเป็นคนแรกที่ยื่นมือเข้ามาช่วยลูกแมวข้างถนนอย่างเธอ เธอประทับใจเขาตั้งแต่ถูกอุ้มในอ้อมกอดนั้น ว่าในที่สุดเธอก็เจอคนแบบนั้นสักที แต่เธอก็ต้องให้แน่ใจว่าเขาจะยอมตายเพื่อเธอได้จริงรึเปล่า เธอก็เลยอยู่ดูท่าทีของเขามาได้อาทิตย์หนึ่งแล้ว เธอสงสัยว่า เพื่อนแม่มดตนอื่น จะเจอคนแบบเธอแล้วรึยังนะ แล้วคนแบบนี้มีเยอะรึเปล่าบนโลกใบนี้ แต่ช่วงหลังๆ มานี่ เธอชักรู้สึกเขิล เวลาเขาเข้ามาใกล้ขึ้นทุกทีแล้วสิ อาจเป็นเพราะเขาชอบพูดจาชื่นชม “นางฟ้าตาสีน้ำทะเล” ให้แมวอย่างเธอฟัง “ข้าไม่ใช่นางฟ้าสักหน่อย ไม่ได้รู้เรื่องเลย ตาบ้าเอ๊ย” แล้วเธอก็อมยิ้ม
         
              อีกมุมหนึ่งของห้อง เขามองท่าทีของแมวที่เขาเลี้ยงด้วยความประหลาดใจ เหมือนมันนั่งคิดอะไรที่ชวนอารมณ์ดี เขาเลยหยิบผ้าใบพร้อมสีน้ำมันมาวาดภาพเหมือนเจ้าแมวตัวน้อย ที่เขาเก็บมาเลี้ยง พอเฟรริเซีย (ในร่างแมว) หันมาเห็นว่าเขากำลังวาดรูปของเธออยู่ เธอก็อายไม่อยากให้เขาวาดรูปเธอ เธอจึงกระโดดตะปบเพื่อให้เขาวาดภาพเธอไม่ได้ แต่ปรากฏว่าจานสีดันหลุดมือตกใส่ตัวเธอแทน ไอยรารีบหยิบจานสีออก แล้วรีบหยิบผ้ามาเช็ดตัวเธอ แต่เธอกลับหนีเขาทั่วห้อง “ใครจะไปให้เจ้าเช็ดกันหละ ตาบ้า!นี่มันเหมือนกับกำลังลูบไล้ร่างกายฉันอยู่เลยนี่น่า” เธอคิดในใจ
         
          “นี่แน่! จับได้แล้ว” เขาอุ้มเจ้าเหมียวไว้ในอ้อมกอด “ไปอาบน้ำกันนะ” อะไรนะอาบน้ำเหรอ ไม่มีทางงงงง เธอพยายามดิ้นทุรนทุราย “อย่าดื้อสิเจ้ากลิ่นสี แกจะทำห้องเปื้อนสีหมดแล้วนะ” จะทำอย่างไรดีเนี่ยเธอคิดในใจ แล้วเขาก็เดินมาถึงห้องน้ำ เขาเดินเข้ามาแล้วปิดประตูลงกลอน ”ออกไปไม่ได้แล้วนะเหมียว” เขาพูดอย่างเอ็นดู “เจ้าจะบ้าเหรอ!ขนาดเรือนกายของท่าน คอมแมร์ ข้ายังไม่เคยเห็น แล้วเจ้าเป็นใคร จะมายัดเยียดอะไรไม่รู้ให้ข้าดู” หลังจากนางคิดจบ เสียงถอดกางเกงลงพื้นดังฟรึ่บ เฟรริเซีย กลืนน้ำลายลงคอ แล้วเธอก็เห็นที่ไม่ควรเห็น “โอ้พระเจ้า ข้าวหลามหนองมนมาจากไหน แล้วฉันจะเป็นเจ้าสาวของท่าน คอมแมร์ ได้ไหมเนี่ย” พอเริ่มอาบน้ำด้วยกัน เจ้ากลิ่นสีที่มีขนสีขาว ปลายหางก็เริ่มเปลี่ยนเป็นสีดำ เขาคิดว่าเขาตาฟาด จีงพยายามมองอีกที แต่ปรากฏว่ามันก็กลับมามีสีขาวเหมือนเดิม เขาจึงเริ่มลงมือถูสบู่ให้เจ้าแมวน้อยอย่างเอ็นดู มันร้องเหมียวๆ พร้อมดิ้นไม่หยุด “นี่สินะที่เขาว่ากันว่าแมวกลัวน้ำ” แล้วเขาก็หัวเราะชอบใจพออาบน้ำให้แมวเสร็จ เขาก็เปิดประตูให้มันออกไปข้างนอก
         
             “เฮ้อ! ข้าจะบ้าตาย รู้สึกเหมือนโดนลวนลามแต่ทำอะไรไม่ได้” นางคิดในใจ ดีนะว่าควบคุมสติได้ทัน เพราะนางรู้ตัวว่า เมื่อนางไม่มีสมาธิเมื่อไร มนตราที่นางเสกนั้นจะคลายสะกด ก็จะกลายเป็นว่านางเปลือยกายอยู่กับเขาสองต่อสอง แค่คิดก็ใจเต้นแรงเสียแล้ว เลิกคิดดีกว่า แล้วไอยราก็เดินออกมาจากห้องน้ำพอดี เขาปลดผ้าเช็ดตัวออก โชว์หนองมนอีกครั้ง เล่นเอาเจ้าเหมียวทำขนฟู ก่อนใส่กางเกง แล้วหยิบผ้าเช็ดตัวอีกผืนมาเช็ดตัวให้เจ้าเหมียว คราวนี้เจ้าแมวหมดแรงยอมให้เขาเช็ดตัวแต่โดยดี

           เป็นครั้งแรกที่เขาอุ้มมัน ได้อย่างง่ายดาย เขาจึงเริ่มสังเกตุเห็นว่ามันมีตาสีน้ำทะเล
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 218 ท่าน