Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
secret Miracle เมืองแห่งความ(ไม่)ลับจับรักยัยแม่มดฝึกหัด 1
Cytherea
แฟนเก่า
13
23/10/2554 15:50:22
357
เนื้อเรื่อง

12

แฟนเก่า

“วันนี้ทำได้ดีมากกว่าเมื่อครั้งที่แล้วนะ แต่จำเอาไว้นะ ว่าอย่าโต้ตอบแต่ด้านหน้าและด้านข้าง ต้องโต้ตอบให้ได้ทั้งทุกด้าน”
“ค่ะ คุณเจนเทิน~ =_=” ฉันพูดยาวอย่างกวนประสาทแกมประชด วันนี้เป็นวันนี้เป็นวันฝึกซ้อม วันที่สอง เรากำลังฝึกอยู่ในห้องโถงกว้าง
“ออนนี่ วันเดอร์ฟูลมากๆครับ” สลีปปี้
“ยอดเยี่ยมมากครับวันนี้ ^^” แอปปี้
“ฝึกๆไป เดี๋ยวก็ได้เองแหละนะ” ด็อค
“เก่งจังเลยคร๊าบ เมื่อถึงเวลาจริงต้องทำได้แน่คร๊าบ” โดปี้
“ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั้นขอรับ (_ _)” กรัมปี้
“สุดหล่อคนนี้เป็นกำลังใจให้นะครับ” สลีซซี่
“ทำได้ดีมาก =_=” แบซฟูล
“ขะ....ขอบคุณมากๆนะคะ ทุกคน ><”
“เอาล่ะ วันนี้พอแค่นี้ก่อน แยกย้ายกันไปทำอย่างอื่นได้” เมื่อเจนเทินพูดเสร็จทุกคนก้ทำท่าจะเดินออกไปข้างนอก แต่ฉันก็เรียกเอาไว้ก่อน เพราะมีเรื่องสงสัย
“เดี๋ยวก่อนสิทุกคน คือ....ฉันมีเรื่องอยากถาม”
ขวับๆๆๆ( =_=) ทุกคนหันมามองฉันเป็นตาเดียว อะ....เอ่อไม่ต้องถึงขนาดนั้นก็ได้มั้ง มันดู กดดันอ่ะT^T
“คะ.....คือว่า ทำไมนายถึงกลัวการ์ฟิวล่ะ ทั้งที่ปกตินายก็ไม่ได้กลัวใครง่ายๆนี่ =_=”
“เพราะว่าเธอคือพระเจ้า *O*” สลีปปี้
“เพราะว่าเธอดุ๊กดิ๊กๆ เฮ้ยๆ บลาๆ ครับ” สลีซซี่
“เพราะว่าเธอคือผู้หญิงไงคร๊าบ” โดปี้
“เอ่อ....ขอคนเดียว คนที่รู้เรื่องได้ไหม =_=;;;” ฉันพูดหลังจากที่พวกไม่ค่อยสมประกอบตอบคำถาม ที่ฉันถามไป
“ฉันขอตอบ =_=”แบซฟูลพูดขึ้น ทำให้คนที่เหลือเดินออกไปข้างนอก
“เพราะการ์ฟิวเป็นผู้นำของตระกูลเราไง”
“ผู้นำ?”
“ใช่ ทั้งฉัน โดปี้ สลีซซี่  แฮปปี้ สลีปปี้ ด็อค กรัมปี้ การ์ฟิว การ์เฟีย พีดและบิงโก ต่างก็อยู่ตระกูลคลอริก ซึ่งผู้นำของตระกูลในรุ่นของพวกเราก็การ์ฟิว เพราะเธอเป็นผู้หญิงคนเดียวที่ชนะการทดสอบเลือกผู้นำของตระกูลได้ทั้งหมด”
“แล้วไอ้การทดสอบนั้นมันมีทั้งหมดกี่ด่านเหรอ”
“หนึ่งร้อยสิบสองด่าน”
“หา!!!” หนึ่งร้อยสิบสองด่าน O_O”
“ใช่ และเธอก็เป็นคนเดียวที่ผ่านการทดสอบทุกด่าน ทำให้เธอได้ถูกเลือกเป็นผู้นำแห่งตระกูล แม้แต่พวกฉันก็ยังไม่สามารถจะเอาชนะการทดสอบบ้าๆนั้นได้เลยล่ะ ถือได้ว่าการทดสอบนั้น อยากเอาการเลยทีเดียว”
“แล้วทำไมพวกนายถึงมาช่วยเหลือฉันละ ทั้งๆที่พวกนายอยู่คนละตระกูลกับฉันแท้ๆ”
“มันเป็นข้อยกเว้นของกฎนะ เพราะครั้งหนึ่งเราเคยติดบุญคุณคนในตระกูลของเธอนะ เวลาตระกูลเธอมีปัญหาอะไรตระกูลของพวกเราก็จะเข้าไปช่วยในทันที”
“ละ......แล้ว เจนเทินล่ะ เขาอยู่ตระกูลอะไรเหรอ”
“ถามมากจริงๆเลยเธอ =_= เจนเทินอยู่ตระกูลชาร์ล แต่ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเจนเทินถึงต้องอยากจะมาช่วยเหลือเธอ อาจเป็นเพราะเจนเทินเป็นเพื่อนกับพี่ชายเธอมั้ง แต่ฉันเคยได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับเขามานิดหน่อย”
“ข่าวลือ.......ข่าวลือที่ว่านั้นมันคืออะไรเหรอ”
“เรื่องการชดใช้บาปของมันนะ เธออย่ารู้เลย แค่นี้เธอก็ยุ่งไม่เข้าเรื่องอยู่แล้ว =_=”
“=[]=” ระ......แรง!!!
“งั้นฉันขอตัวก่อนนะ” จากนั้นเจนเทินก็ทำท่าจะเดินออกไป แต่ฉันก็ห้ามเอาไว้ก่อน
“ดะ.....เดี๋ยวสิ ฉันขอคำถามสุดท้าย =[]=;;;”
“เหอะ! ได้คืบจะเอาศอกจริงเลย เห็นว่าฉันคุยด้วยหน่อยก็ซักไซ้ไม่เลิก ดีไม่ดี อาจจะหลงรักฉันไปแล้วก็เป็นไปได้ =_=”
“=[]=” ละ.....หลงตัวเองสุดๆอ่ะ!
“คะ......คือว่า ฉันอยากรู้นะว่า เจนเทินไม่ใช่ตระกูลเดียวกับพวกนาย แต่ทำไมต้องทำตามที่การ์ฟิวสั่งด้วยละ =_=;;;”
“เดาไม่เห็นจะยาก ฉันไม่จำเป็นต้องบอก เธอก็เดาได้นะ =_=”
“โทษทีนะ พอดีฉันเดาไม่เก่ง =_=
“ก็เขาสองคนเคยเป็นแฟนกันยังไงล่ะ =_=”
“O_O”
“พูดง่ายๆก็คือการ์ฟิวเคยเป็นแฟนเก่าเจนเทินยังไงล่ะ”
ปะ......เป็นไปไม่ได้!!
 
“เจนเทิน นายมาช่วยฉันถือถ้วยหน่อยดิ =[]=” การ์ฟิวพูดขึ้น เล่นเอาคนที่ถูกพูดถึง ถึงกับสะดุ้ง และหันมามองการ์ฟิวอย่างงงๆ
“ทำไมต้องเป็นฉัน =_=”
“ก็นายว่างที่สุดแล้วไม่ใช่เหรอ =_=^”
“สลีปปี้กับโดปี้ก็ว่าง” เจนเทินพูดพลางหันไปทางสลีปปี้กับโดปี้ที่กำลังเล่น......เป่า ยิง ชุบ =[]= เอ่อ ติ้งต๊องไปไหม
“เป่า ยิง ชุบ! เย้ ฉันชนะ ผมไม่ว่างหรอกคร๊าบบกำลังตัดกระดาษอยู่ ><”โดปี้
“ชิ! ยังไงก็ไม่มายด์หรอกนะครับ....... ผมก็ไม่ว่างหรอกครับ เวรี่ยุ่งเลยละครับ......... มา เป่า ยิง ชุบ!” พูดจบก็หันไปเล่นเป่า ยิง ชุบกับโดปี้ต่อ ตุ๊ดแตกเหรอพวกเธอ =_=
“นั้นแหละ มาเร็วๆ ฉันหนักจะแย่อยู่แล้ว =_=”
“เออๆ จะไปเดี๋ยวนี้แหละ” ว่าจบเจนเทินก็ลุกไปหยิบถ้วยในมือการ์ฟิวมาสองสามใบ จากนั้นก็เดินไปด้วยกัน
ในตอนนี้กำลังอยู่ในช่วงทำอาหารเย็น ซึ่งทุกคนต้องมีส่วนร่วมในการทำอาหาร(การ์ฟิวบังคับว่าต้องทุกคน) ซึ่งฉันมีหน้าที่หันผัก และหันผลไม้ต่างๆกับการ์เฟีย เขากำลังยืนหันแครอทอยู่ข้างๆฉันเอง ส่วนกรัมปี้กับสลีซซี่ก็ทำหน้าที่คน ต้ม ทอด เคี้ยว อาหารต่างๆ ส่วนแบซฟูลกับด็อคก็ช่วยกันน้ำส่วนผสมลงหม้อและแฮปปี้ก็มีหน้าที่ล้างจานสองคนกับพีค และคนสุดท้ายบิงโกก็ทำหน้าที่นำอาหารใส่ถ้วยและจัดแจงโต๊ะ
ส่วนเจนเทินกับการ์ฟิว.......
ก็อย่างที่เห็น เดินไปเอาถ้วยเข้าตู้ ทำไมฉันเห็นที่ไรก็ต้องหงุดหงิดด้วยนะ เจนเทินกับการ์ฟิวเป็นแฟนเก่ากันจริงๆนะเหรอ ทำไมไม่เหมือนกับว่าเป็นแฟนเก่าเลยละ หรือว่า.....เขากับมาคบกันแล้ว เอ๊ะ! นี่ฉันจะกังวลไปทำไมเนี่ย =_= แต่วาไอ้ท่าทางสนิทสนมกันเกินเหตุนี่มันหมายความ่ายังไงนะ คนอื่นยังไม่เห็นการืฟิวทำอย่างนี้เลยนี่ ทำไมกันอ่ะ หรือว่าเขาจะกลับมาคบกันจริงๆอ่ะ ไม่นะๆๆๆ ><
‘ฉึก!’
“โอ๊ย!” ในขณะที่ฉันกำลังนั่งคิดถึงเรื่องสองคนนั้น อยู่ๆฉันก็รู้สึกถึงของมีคมบาดเข้าที่นิ้วของฉัน อ๊ะ! แย่ละสิ มัวคิดถึงแต่เรื่องสองคนนั้นจนโดนมีดบาดนิ้วซะได้ ตายล่ะ เจ็บอ่ะ T^T
“มีอะไรเหรอวีนัส โอ๊ะ! โดนมีดบาดนี่ ตายแล้ว ซุ่มซ่ามจริงๆเลยนะเธอ =_=” การ์เฟียที่กำลังหั่นแครอทอยู่หันมามองฉัน ก่อนที่จะมองฉันอย่างสมเพช =_=
“ถ้านายไม่ช่วยก็อยู่เฉยๆเหอะ ฉันจะมีสุขขึ้นเยอะเลยละ =_=” พูดจบฉันก็เดินไปหยิบผ้าก็อตออกมาจากตู้และพันมันอย่างทุลักทุเล เฮ้อ อยากมีสามมือจังเลย จะได้พันเร็วๆ โอ๊ะ! หลุดอีกแล้ว ให้ตายเหอะ ต้องมัดใหม่อีกแล้วใช่ไหมเนี่ย เลือดจะหมดตัวอยู่แล้วอ่ะ T^T
“มา เดี๋ยวฉันทำให้เอง เห็นแล้วรำคาญแทนว่ะ =_=” การ์เฟียเห็นท่าทางที่ทุลักทุเลของฉัน (หรือท่าทางสมเพชก็ไม่รู้) จึงดึงมือฉันและผ้าก็อตไปตรงหน้าเขา
“ก่อนจะพันผ้าอ่ะ ต้องล้างแผลและทาแอลกอฮอล์ และวถึงจะพันแผล ไม่ใช่ว่าเลือดโซกอย่างนี้แล้วพัน เดี๋ยวผักที่เธอหั่นก็กลายเป็นสีเลือดพอดี คิดแล้วสยอง =_=” จากนั้นการ์เฟียก็ดึงฉันเข้าไปในห้องน้ำเพื่อล้างแผล เห็นเจ้าชู้อย่างนี้ก็รู้เรื่องแบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย เหลือเชื่อมากๆเลยนะ =_=
“โอ๊ย! เจ็บอ่ะ T^T”
“อดทนหน่อยสิ แผลแค่นี้ร้องโอดโอยไปได้ =_=”
“ก็นายเป็นผู้ชายความอดทนก็สูงดิ แต่ฉันเป้นผู้หญิงพอโดนอะไรนิดเดียวก็ร้องแล้ว T^T”
“ไอ้นั้นเขาเรียกว่าคนขี้แยต่างหาก =_=”
“T^T”
 
ในขณะเดียวกัน ณ ห้องครัว.......
“อ่าว การ์เฟียกับวีนัสหายไปไหนแล้วล่ะ แบซฟูล นายรู้บ้างไหม =_=” การ์ฟิวที่เดินกลับมาจากนำถ้วยไปไว้ในตู้ร้องถามขึ้น เมื่อไม่เห็นสองคนนั้นอยู่ในครัว ผักผลไม้ต่างๆก็หั่นค้างเอาไว้ด้วย เกิดอะไรขึ้นนะ
“ฉันต้มผักอยู่จะไปรู้ได้ยังไง =_=” แบซฟูลหันมาบอกจากนั้นก็หันกลับไปต้มผักต่อ ยิ่งทำให้การืฟิวยิ่งสงสัยมากขึ้น
“อาจจะไปเอาของก็ได้ เดี๋ยวพวกเขาก็มากันนั้นแหละ” แฮปปี้พูดขึ้น
“คงงั้นมั้ง” การ์ฟิวพูดขึ้นก่อนจะเดินไปนั่งที่โซฟาและหยิบรีโมตขึ้นมาเพื่อเลื่อนช่อง เจนเทินที่เดินตามมากลับรู้สึกกระวนกระวายอย่างบอกไม่รู้ อาจจะเป็นเพราะว่าการ์เฟียได้ชื่อถึงความเจ้าชู้เอามากๆ และยิ่งหายไปกับวีนัสอย่างนี้ยิ่งทำให้เขา.......เป็นห่วงเธอ
“เป่า ยิง ชุบ! 555 คราวนี้ฉันชนะแก ^O^” สลีปปี้พูดขึ้นอย่างดีใจเมื่อเอาชนะเพื่อน (ในการเล่นเป่า ยิง ชุบ)ได้สักที
‘โอ๊ย! เจ็บอ่ะT^T’
‘อดทนหน่อยสิ แผลแค่นี้ร้องโอดโอยไปได้ =_=’
จู่ๆหูของสลีปปี้ก็ได้ยินกับเสียงที่แปลกประหลาดดังขึ้นจากด้านหลังของเขา ซึ้งทางนั้นก็คือห้องน้ำนั้นเอง
“เฮ้ ทุกคนครับได้ยินซัมวอยด์(some voice) บ้างหรือเปล่าครับ”
“หือ? แล้วไอ้เสียงที่ว่ามันเป็นเสียงยังไงล่ะ =_=” เจนเทินถามขึ้น ทำให้ทะกคนดึงความสนใจมาที่เขาสองคนกันหมด
“ก็เสียงแบบ.....”
‘โอ๊ย!! ทำเบาๆหน่อยไม่ได้หรือไง มือหนักจะตาย!! T^T’ ในขณะที่สลีปปี้กำลังจะอธิบาย เสียงนั้นก้ดังขึ้นจากห้องน้ำ ทำให้ทุกคนได้ยินเสียงนั้นกันหมดเลย
“สะ.....เสียงแบบนี้ล่ะครับโอป้า T^T”
“นั้นเสียงวีนัสนี่” เจนเทินพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะเดินไปที่ประตูของห้องน้ำ และกำลังจะเอื้อมมือไปบิดลูกบิดประตูห้องน้ำ แต่เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นซะก่อน
‘ใกล้เสร็จแล้วเนี่ย! มาโวยวายตอนนี้มันจะได้เรื่องไหม! =_=’เสียงนั้นทำเอาเจนเทินที่กำลังจะเปิดประตูเข้าไปถึงกับชะงัก นะ......นั้นเป็นเสียงของการืเฟียนี่นา เขาสองคนเข้าไปทำอะไรในนั้นน่ะ!
“นะ.....นั้น เสียงของ การ์เฟีย ไม่ใช่เหรอ เขาไปทำอะไรกันไหนห้องน้ำนะ =[]=” แฮปปี้พูดขึ้น ยิ่งทำให้เจนเทินกังวลมากยิ่งขึ้น
เขาสองคน......ทำอะไรกันในห้องน้ำนะ
 
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 184 ท่าน