Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  







 
อ่านเรื่อง
Scorpion orion ร้ายแต่รัก
parapala 555
ดาวดวงที่1/2
3
22/10/2554 13:19:33
385
เนื้อเรื่อง
ดาวดวงที่ 1/2
        ตอนนี้ฉันกำลังอาบน้ำให้กับเจ้าติ๋มซำที่หน้าบ้าน และปากก็เล่าเรื่องที่นายออเรียนไปเจอเจ้าติ๋มซำของฉันเข้าแล้วเขาก็เอามันมาส่งคืนฉันโดยยังพ่วงข้อหาให้ฉันได้รับผิดชอบเรื่องที่ติ๋มซำไปเลียปากของเขาให้กับน้ำซุปฟัง
          “ให้ตายเถอะนายนั่นก็ดุอย่างกับหมา แค่นี่เองทำมาเป็นต้องรับผิดชอบ”น้ำซุปเอ่ยพร้อมกับจิ้มฝรั่งแช่บ๊วยเย็นๆเข้าปากตัวเองได้ข่าวฝรั่งนั่นฉันเป็นคนทำนะ
          “ว่าแต่ แล้วเค้าบอกเธอหรือยังหล่ะว่าจะต้องรับผิดชอบยังไง?”
          “ยังเลย เข้าบอกว่าถ้าคิดออกเมื่อไหร่แล้วจะบอก”
          “เฮ้อ เอาแต่ใจจังเลยนะ ฉันหล่ะไม่ชอบเลยพวกสกอร์เปี้ยนอะไรเนี่ย ชอบทำตัวเด่นอยู่เรื่อย โดยเฉพาะนายคนที่มีหัวฟูอย่างกะขนหมาพุดเดิ้นอ่ะนะ ขี้เก๊กชะมัดเดินอย่างกับพวกไม่มีวิญญาณ”ที่ยัยนี่พูดถึงคงจะหมายถึงวีนัสแน่เลย เพราะเมื่อวันก่อนฉันเห็นยัยพวกมีนอในห้องของฉันพูดว่าวีนัสเป็นพวกชอบมีโลกส่วนตัวสูงถึงเขาจะไว้ทรงผมเอ่อเหมือนขนหมาพุดเดิ้นแต่เขาก็ยังดูหล่อและเทห์บาดใจ
          “เอ่อ วีนัสนะเหรอ”
          “อ่อ ชื่อวีนัสหรอกเหรอ ชื่ออย่างกะผู้หญิงแหนะ ว่าแต่พวกเขามีชื่อที่แปลว่าดวงดาวกันหมดเลยใช่ไหมอ่ะ?”
          “น่าจะใช่นะเท่าที่ยัยพวกมีนอชอบพูดถึงพวกเขาทุกวัน”ฉันพูดพร้อมกับล้างตัวให้เจ้าติ๋มซำไปด้วย
          “ป่ะ ติ๋มซำน้อยเราไปเป่าขนให้แห้งกันดีกว่านะจ๊ะ”ว่าแล้วฉันก็เดินเข้าบ้านเพื่อที่จะพาติ๋มซำไปเป่าขนให้แห้งในบ้าน พอเป่าขนให้ติ๋มซำเสร็จฉันก็ปล่อยมันให้เป็นอิสระ แล้วก็เดินออกมาหาน้ำซุปที่หน้าบ้าน
        “นี่ น้ำซุปแกว่านายออเรียนอะไรนั่นเขาจะให้ฉันรับผิดชอบยังไงเหรอ?”ฉันถามน้ำซุปพร้อมกับจิ้มฝรั่งแช่บ๊วยที่หมดไปกว่าครึ่งกิน ยัยนี่กินจุจริงๆคนหรือปลวกกินฝรั่งแช่บ๊วยเนี่ย
          “คงจะให้แกแต่งงานกับเค้ามั่ง”
          “จะบ้าเหรอ แกนี่ก็พูดอะไรที่มันเป็นไปไม่ได้อยู่เรื่อย”ยัยนี่ก็พูดบ้าๆใครเข้าจะมาแต่งงานกันง่ายๆกันหล่ะพึ่งคุยกันได้วันเดียวแท้ๆ สำหรับฉันนะการแต่งงานเป็นเรื่องที่สำคัญที่สุดของฉันเลยหล่ะเพราะการที่ครอบครัวของเราจะมีความสุขได้นั้นมันต้องมีพื้นฐานจากการเลือกคนที่สามารถปกป้องเราได้และดูแลครอบครัวของเราได้ อย่างนายออเรียนฉันยังไม่รู้เลยสักนิดเดียวว่าเขาเป็นคนยังไง
          “ฉันก็พูดไปงั้นแหละ ใครจะไปรู้ฉันไม่ใช้หมอดูนะย่ะ”น้ำซุปพูดพร้อมกับล้มตัวลงนอนและเลอออกมาดังๆ จะบ้าตายน่าเกลียดชะมัด
ณ ห้องเรียน 602
          ครูคนนี่สอนได้หน้าเบื่อมากในสามโลกเลยอ่ะ ง่วงนอนชะมัดเลย อ๊ะนั่นนายออเรียนนี่นา ฉันมองผ่านหน้าต่างห้องลงไปยังหม้าหินอ่อนหน้าอาคารเรียนของฉัน นั้นเขากำลังดีดกีตาร์กับวีนัสโดยมีผู้หญิงคนหนึ่งที่น่ารักมากนั่งร้องเพลงอยู่ด้วยเธอมีผิวขาวหยั่งกะหยวกกล้วยและมีดวงตาที่เหมือนยิ้มได้ อ่า ฉันจำเธอได้แล้วเธอคือฟิกหนึ่งในสมาชิกของสกอร์เปี้ยนนั้นเอง พวกเขาดูดีมาเลยอ่ะเมื่ออยู่ด้วยกันแบบนี่ โดยเฉพาะสีหน้าของออเรียนตอนนี่ที่เมื่อเห็เขาในท่วงท่าแบบนี่แล้วก็อดยิ้มไม่ได้
          ขณะที่ฉันกำลังเพลินอยู่กับการมองออเรียนตั้งใจเล่นกีตาร์อยู่นั้นเอง ทันใดนั้นเขาก็หันหน้าขึ้นมามองฉัน เราสบตากันแปปหนึ่งก่อนที่ฉันจะเป็นฝ่ายหลบสายตาของเขาเอง ให้ตายไม่น่าแอบมองเขาเลยนะเนี่ยเสียลุคหมดเลย
 ติ้งต่อง ติ๊งต้อง ติ้งต่อง
          หมดคาบเรียนแล้ว ได้เวลาการทานข้าวแล้ว ฉันต้องไปหาน้ำซุปที่สวนหลังโรงเรียนซึ่งเป็นสถานที่ที่พวกเรานัดกันเป็นประจำ เพื่อที่จะไปทานข้าวกล่องกันที่นั้นว่าแล้วฉันก็เตรียมห่อข้าวของฉันเดินออกมาจากห้องแล้วตรงไปที่สวน
          “จ๊ะเอ๋ ยัยหมาน้อย”
          “กรี้ดดดดดดดดด!”ฉันกรี้ดออกมาเมื่อนายออเรียนโผล่หน้าออกมาจากมุมตึกซึ่งฉันกำลังจะเลี้ยวพอดี
          “นี่นายโผล่มาได้ไงเนี่ยถ้าเกิดฉันตกใจหัวใจวายตายจะทำไงหล่ะเนี่ย”ฉันพูดพร้อมกับตบหน้าอกตัวเองเรียกขวัญ
          “เธอไม่ตายหรอกน่า เพราะชาตินี่เธอจะตายไม่ได้ถ้ายังไม่ได้รับผิดชอบกับการกระทำอันเลวร้ายของหมาของเธอ”เขาพูดพร้อมกับยิ้มกว้างโชว์ฟันสามสิบสองซี่
          “งั้นนายก็บอกมาสักทีสิว่าจะให้ฉันรับผิดชอบยังไง”
          “ฉันกำลังหานางแบบในการวาดรูปส่งอาจารย์อยู่ เลยอยากจะให้เธอมาเป็นแบบให้”นี่เขาพูดว่าไงนะจะให้ฉันไปเป็นแบบในการวาดรูปงั้นเหรอ หน้าอย่างฉันเนี่ยนะ
          “หา นี่นายบ้าไปแล้วหรือไง หน้าอย่างกะลิงชิมแปนซีอย่างฉันเนี่ยนะนายจะให้ไปเป็นแบบในการวาดรูปให้นาย”
          “ใช่ เพราะหัวข้อภาพของฉันคือ แปลกประหลาด”นี่หัวข้อเหรอเนี่ย เอ๊ะ งั้นเขาก็ว่าฉันเป็นของแปลกอ่ะดิ
          “นี่นาย ฉันไม่ใช้ของแปลกนะย่ะ”เขาหัวเราะ
          “ไม่รู้หล่ะนี่คือสิ่งที่เธอจะต้องรับผิดชอบ เพราะฉะนั้นตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไปเธอจะต้องไปเป็นแบบวาดรูปให้กับฉัน”
          “จะบ้าหรือไงฉันยังไม่ได้ตอบตกลงนายเลย”
          “เธอมีสิทธิ์ปฏิเสธฉันเมื่อไหร่ไม่ทราบ”เขาพูดพร้อมกับทำหน้ากวนๆนี่เขาเอาแต่ใจจริงๆนะเนี่ย เผด็จการที่สุดเลยอ่ะ
          “นายนี่มัน หน้าจับไปให้จระเข้กินซะ”
          “ฮ่าๆ ไว้เจอกันพรุ่งนี่นะ เลิกเรียนเสร็จมาเจอฉันที่ห้องศิลปะละกัน”เขาเดินจากไปพร้อมทั้งไม่ลืมที่จะส่งยิ้มกวนๆมาให้ฉันก่อนจะไป
          สวนหลังโรงเรียน
          “ฮะ นี่เขาจะให้เธอไปเป็นแบบวาดรูปให้เค้าเนี่ยนะ”น้ำซุปพูด
          “ใช่ ฉันยังงงๆอยู่เลยอ่ะ”นั้นสิคนอย่างหมอนั้นทั้งหน้าตาดีมีความสามารถคงจะมีสาวๆในคลังเยอะแยะแต่ทำไมเขาถึงมาขอให้คนขี้เหร่อย่างฉันไปเป็นแบบในการวาดรูปให้นะ อาจารย์ได้ให้คะแนนเขาศูนย์พอดี
          “แต่ มันก็หน้าตื่นเต้นดีนะแก มีหนุ่มหล่อมาขอไปเป็นแบบวาดรูป เฮ้อ โรแมนติกจะตาย”น้ำซุปเอ่ยพร้อมกับทำหน้าเพ้อฝัน
          “โรแมนติกกับผีอ่ะดิ หน้ากลัวหล่ะสิไม่ว่า ไม่รู้ว่าเค้าจะมาไม้ไหน”ก็มันจริงนี่นาคนอย่างเค้าจาขอห็ฉันรับผิดชอบด้วยวิธีการนี่เนี่ยนะสู้ให้ไปขัดห้องน้ำยังจะดูเป็นออเรียนหน่อย
          “ฉันอิ่มแล้วหล่ะ งั้นเดี๋ยวไปเรียนก่อนนะ”ฉันพูดพร้อมกับเก็บห่อข้าวให้เรียบร้อย
          “เฮ้ยๆ นี่แกจะทิ้งฉันงั้นเหรอเนี่ย ใจร้าย”
          “ขอโทษจริงๆแก พอดีคาบนี่อาจารย์นัดทำแลบนะเลยต้องไปก่อนเวลานิดนึง”
          “เชอะ ไปเถอะ เจอกันตอนเย็นก็แล้วกัน”น้ำซุปพูดพร้อมกับทำหน้างอน
          บรื้นนนนนนนนนนนนนนนนนน
          พวกนี่อีกแล้วเหรอเนี่ย เฮ้อ พวกเขาชอบทำตัวเด่นจริงด้วยนะเนี่ยเหมือนอย่างที่น้ำซุปพูดไว้ไม่มีผิดเลยจริงๆ
          ปิ๊ม ปิ๊ม ปิ๊ม
          เอ๊ะ ใครมาบีบแตรรถใส่ฉันนะเนี่ย พอฉันหันไปดูก็เห็นมินิคูเปอร์เจ้าเก่านั้นเองที่เจ้าของหน้าหมั่นไส้ที่สุด เขาลดกระจกลง
          “นี่ ยัยหมาน้อย ยังไม่กลับบ้านอีกรึไง”ยัยหมาน้อยอีกแล้วนะ หนอยมันจะมากไปแล้วนะ
          “นี่ จะให้ฉันบอกกี่ครั้งกันนะว่าฉันไม่ได้ชื่อหมาน้อย นายฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องหรือไง”
          “แล้วเธอชื่ออะไรหล่ะฉันจะได้เรียกเธอถูก”
          “ฉันชื่อน้ำใสยะ”อ๊ะ แล้วทำไมฉันต้องบอกชื่อเขาง่ายดายขนาดนี้ด้วยเนี่ย ช่างเถอะๆ
          “น้ำไส ฉันว่ามันไม่เหมาะกับเธอเลยชื่อเน๊ยะ ฉันว่าฉันเรียกเธอว่าหมาน้อยนะดีแล้วหล่ะ”เขาพูดพร้อมกับยิ้มโชว์ฟันสามสิบสองซี่อีกแล้ว
          “นายมีธุระอะไรว่ามา ฉันไม่ว่างจะมาให้นายกวนประสาททั้งวันหรอกนะ”เขายิ้มพร้อมกับยื่นมือถือรุ่นBBสีชมพูมาให้กับฉัน นี่อย่าบอกนะว่าเขาซื้อให้กับฉันนะ
          “กดเบอร์โทรศัพท์ของเธอมา เพราะจากนี่ไปฉันจะต้องติดต่อเธอบ่อยากขึ้น”แป่ววว เขาไม่ได้ซื้อให้ฉันสักหน่อย อุตส่าห์หลงดีใจ อ๊ะ เขาขอเบอร์ฉันงั้นเหรอเนี่ย ฉันรับโทรศัพท์มาพร้อมกับกดเบอร์ของฉันลงไป
          “อ๊ะ เสร็จแล้ว งั้นฉันไปนะ”
          “เดี๋ยว แล้วบ้านเธออยู่ไหนหล่ะ เดี๋ยวฉันจะไปส่องเธอเอง”
          “ไม่ต้องหรอกพอดีฉันมากับน้องสาวนะ”
          “ก็ให้น้องสาวเธอไปด้วยก็ได้นี่นา มาสิขึ้นมา”ใครจะไปกับเขาซะให้ยาก และดูเหมือนว่าเขาจะอ่านความคิดของฉันออกด้วยนะเนี่ย
          “ถ้าเธอไม่ยอมไปกับฉัน ฉันจะให้คนของฉันตามไปฆ่าหมาของเธอ”เขาพูดพร้อมกับทำหน้าตาจริงจัง อ๊ะ ฉันกลัวจริงๆนะเนี่ย เพาะจากการที่ได้ยินเรื่องของพวกสกอร์เปี้ยนมา พวกเขามีอิทธิพลทางด้านมืดด้วยนี่นา
          “ก็ได้ๆ งั้นเดี๋ยวนายจอดที่หน้าโรงเรียนด้วยนะ น้องสาวของฉันจะรออยู่ที่นั้น”ฉันพูโพร้อมกับเปิดประตูรถขึ้นนั่ง
          “โอเค”
          หน้าโรงเรียน
          “น้ำซุป”ฉันเรียกน้ำซุปที่นั่งรอฉันอยู่ตรงหม้าหินที่เดิมของเรา
          “น้ำใส นี่เธอไปทำอะไรในรถมินิคูเปอร์”ยัยนี่ก็ถามแปลกๆ
          “พอดีออเรียนเขาจะไปส่งพวกเรากลับบ้านนะ”ยัยนั่นทำหน้าตกใจ “รีบขึ้นมาเถอะ”ฉันบอกน้ำซุปเพราะตอนนี้มีคนกำลังมองพวกเราอยู่เต็มเลย
          พอน้ำซุปขึ้นมานั่งเรียบร้อยแล้วออเรียนก็ออกรถทันที
          “แล้วบ้านเธออยู่แถวไหนหล่ะ”ฉันจัดการบอกที่อยู่ให้กับออเรียนและก็โชคดีที่เขาบอกว่าที่นั้นเป็นแถวบ้านของเพื่อนของเขาเหมือนกัน
          “เดี๋ยวนะ นี่น้องของเธอเหรอเนี่ย”เขาถามฉันขณะที่ฉันเห็นว่าเขามองกระจกหลังบ่อยมาก สงสัยจะตะลึงอ่ะดิว่าทำไมหน้าตาเหมือนกัน
          “อ่อใช่ เราเป็นฝาแฝดกัน น้องฉันชื่อน้ำซุป”
          “ฝาแฝดเหรอ หน้าตาไม่ค่อยจะเห็นเหมือนกันเลยนะเนี่ย”ออเรียนพูด “ดูเหมือนคนน้องจะสวยกว่าคนพี่”หนอยแน่ โอเคฉันมันไม่สวย เชอะ
          “จริงเหรอ นายชมว่าฉันสวยเหรอเนี่ย”ยัยน้ำซุปรีบดี้ด้าถาม
          “ใช่ ฉันกำลังชมว่าเธอสวย”ออเรียนพูดพร้อมกับยิ้มกว้าง และนั้นก็ทำให้น้ำซุปอายจนหน้าแดง เหอะ นี่ฉันเหมือนไม่มีตัวตนเลย
          หลังจากนั้นสองคนนั่นก็คุยเขาขากันขึ้นเรื่อย  ฉันเหมือนเป็นส่วนเกินเลยอ่ะ มันหน้างุดงิดชะมัดเมื่อไหร่จะถึงบ้านสักทีเนี่ย ฉันไม่อยากอยู่แบบนี้แล้ว
          หน้าบ้าน
          “ขอบคุณนะค่ะออเรียนที่มาส่ง ขับรถกลับบ้านดีๆนะค่ะ”น้ำซุปบอกพร้อมกับยิ้มกว้าง
          “ครับ แล้วอีกคนไม่ขอบคุณผมเหรอ”
          “ขอบคุณ”ฉันตอบพร้อมกับทำหน้าบึ้งใส่ออเรียน แล้วก็เดินเข้าบ้าน พร้อมกับได้ยินเสียงสองคนนั้นยืนล้ำลากันอยู่หน้าบ้าน ชิส์ หมั่นไส้จริงๆ
  
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 254 ท่าน