Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
Touch My Heart ลิ้มรสสัมผัสรักหัวใจนายจอมหยิ่ง
Nickle
:: บทนำ ::
2
29/10/2554 09:29:11
893
เนื้อเรื่อง
:: บทนำ ::

เฮ้ออ~! เช้าวันใหม่ที่เต็มไปด้วยความวุ่นวายมากมายก่ายกอง ฉันได้ยินเสียงพี่ชายคนโต(ซิงค์/Zinc)กับพี่ชายครอง(คาร์บอน/Carbon) แย่งอะไรกันสักอย่างที่โต๊ะอาหารข้างล่าง
"เห้ย!! แกกินไปแล้ว นี่มันของฉันนะเว้ย"
"แกน่ะสิที่กินแล้ว เอามาของฉันต่างหากโว้ย!!"
สรุปคือพี่ชายทั้งสองอันเป็นที่รักแย่งของกินกัน เห็นแก่กินอันเป็นที่สุด น่าเกลียดมาก ช่างมันเถอะ!! ไม่มีใครเห็นหรอก(แต่คนอ่านเพียบ) เอาเป็นว่าพี่ชายทั้งสองคนไม่ค่อยถูกกัน แต่ก็รักกัน(งงมั้ย)
ฉันรีบอาบน้ำแต่งตัว ทำผมให้ดูดีหรือดูได้ไม่น่าเกลียดอะนะ^^ พอดีวันนี้ฉันมีนัดกับ 'พี่ซัลเฟอร์' ไปกินข้าวกันนอกบ้านกันตอนเที่ยง เฮ้ออ~ มีความสุข ฉันกำลังจะใส่เสื้อผ้าพี่ซิงค์ก็ตะโกนลั่นขึ้นมา
"เห้ย!! ไอ้เก๋ง แกตื่นยังวะ เร็ว ๆ มากินข้าว"
"คร้าบบบ~! คุณพี่ที่เคารพทั้งสองท่าน- -" ฉันตะโกนตอบพี่ชายของฉัน เพื่อให้พวกพี่ ๆ ทั้งสองท่านรับรู้ว่าฉันตื่นแล้วย่ะ!!!
พอฉันแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยก็ลงไปกินข้าวข้างล่าง และพี่ชายตัวดีทั้งสองตัว เอ้ย! ทั้งสองคนกินแล้วไม่ล้างจาน และมันก็เป็นหน้าที่ของฉันแทนใช่มั้ยเนี่ย พี่ซิงค์นั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ ซึ่งกำลังเล่นเกมออนไลด์ที่พี่ซิงค์ชอบ ส่วนที่คาร์บอนก็อยู่หน้าจอโทรทัศน์ดูรายการที่เด็กไม่ควรจะดู - - ให้มันได้อย่างนี้สิ!!
ฉันนั่งลงบนเก้าอี้และลงมือกินข้าว ดูหน้าตาอาหารเช้าสิ ใครเป็นคนทำวะเนี่ย ไม่ใช่แม่แน่นอน เพราะถ้าแม่ทำมันจะดูดี ดูน่ากินกว่านี้ แต่ก็ช่างมันเถอะ มันคงจะกินได้นะ ไข่ก็ทอดไม่สุก ไส้กรอกก็ไหม้ ๆ เฮ้ออ~
"เก๋ง แกกินได้ป่าว เดี๋ยวพี่ทำใหม่ให้มั้ย"พี่คาร์บอน ถามฉันเพราะเห็นนั่งจ้องมองฉันตั้งแต่ฉันนั่งลงบนเก้าอี้แล้ว
"ก็...คงกินได้แหละ...มั้ง - -;" ฉันทำสีหน้าที่ไม่มั่นใจ ถ้าพี่คาร์บอนเป็นคนทำใหม่ให้เรากิน ก็แปลว่า...พี่ซิงค์ทำอาหารไม่ได้เรื่องเลย
"เฮ้!! สาวน้อยนัดใครไว้รึเปล่าจ๊ะ ตอนนี้ 10.00 น.แล้วนะ"
"อืม สิบโมง... หา!! สิบโมง!!!"สายแน่เลยอ๊ะ T^T ฉันนัดพี่ซัลเฟอร์ไว้ที่...ถ้าจำไม่ผิดนะ ตอน 10.30 น. สายแน่ฉัน!!!
"หนูไปก่อนนะพี่ เดี๋ยวเจอกันตอนเย็นจ๊ะ บาย!"
ฉันวิ่งไปที่หน้าโรงพยาบาลซึ่งต้องข้ามถนน 2 ครั้ง ครั้งแรกไม่ได้มองรถ แต่ก็ข้ามผ่านไปโดยไม่มีอันตราย แต่ครั้งที่สอง ฉันก็ไม่ทันได้มอง พอฉันยืนอยู่กลางถนนก็มีรถคันนึงวิ่งตรงเข้ามาอย่างเร็วจนเบรคเกือบไม่อยู่ ทำให้ใจหายวูบวาบ ตกไปอยู่ที่ตาตุ่มแน่ะ
"อยากตายรึไงวะวิ่งตัดหน้ารถอย่างเนี้ย!!!" เจ้าของเสียงเดินมาลงจากรถสปอร์ตคันหรู
"ขะ...ขอโทษค่ะ พอดีฉันรีบค่ะ ขอตัวก่อนนะคะ"ฉันตัดบทแล้ว รีบเดินออกจากสถานการณ์ แต่มีใครบางคนดึงตัวฉันไว้
"นี่คิดจะหนีหรอ สร้างความวุ่นวายแล้วคิดจะหนีหรอ!"
"ก็ขอโทษไปแล้วไง จะเอาอะไรอีก!! หรือต้องกราบเท้าคุณสัก2-3 ครั้งหรอ จะได้ตายไว ๆ "
"นี่เธอแช่งฉันหรอ!!"
"ป๊าว ฉันรีบนะคุณ งั้นคุณเอาเบอร์ฉันไว้มีไรโทรมาเคลียร์ ตอนนี้ฉันรีบขอตัวก่อนนะ"
ฉันรีบเขียนเบอร์โทรศัพท์แล้วยื่นให้เสร็จก็วิ่งต่อไปถึงโรงพยาบาล รถเมล์ที่รอก็มาพอดี ฉันต้องลงที่ห้าง Iron Secrate Zone ที่ใหญ่ที่สุดในเมือง ฉันนัดพี่ซัลเฟอร์ไว้ที่นี่แหละ
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1
สนุกดี อิอิ
จากคุณ pimnatcha/(pimnatcha) อัพเดตเมื่อ 03/05/2555 17:55:35
ความคิดเห็นที่ 2
สนุกดีนะ 
จากคุณ troublemaker22/(troublemaker22) อัพเดตเมื่อ 14/11/2554 12:00:15
ความคิดเห็นที่ 3
เห็นด้วยกับความเห็นที่ 1 ค่ะ
รวมๆ แล้วเรื่องราวสนุกดีค่ะ
แต่ว่าอยากให้คนเขียนใส่ใจในการสะกดคำให้ถูกต้องนิดนึงนะคะ
เพราะว่าไม่ได้มีแค่จุดที่ความเห็นที่ 1 บอกเท่านั้น
ยังมีอีกหลายจุดค่ะ ยังไงก็ปรับปรุงแก้ไขต่อไปนะคะ ^^
จากคุณ forkchanissara/(forkchanissara) อัพเดตเมื่อ 28/10/2554 15:32:07
ความคิดเห็นที่ 4



ฉันกัน(ตรงนี้ผิด)ลังจะใส่เสื้อผ้าพี่ซิงค์ก็ตะโกนลั่นขึ้นมา

นางเอกไม่โหดอะ ถ้าเป็นเราจะพิมพ์ว่า

"ก็ขอโทษแล้วไงว่ะ จะเอาไรอีก คนยิ่งรีบๆอยู่ เอางี้และกันเอาเบอร์ฉันไปแล้วจะเอายังไงก็โทรมา รีบโว้ย!!!"ฉันก็เลยรีบจนเบอร์ใส่กระดาษยัดใส่มือเขาไป

"รีบมากเหรอ"

"เออ!"แล้วฉันก็วิ่งหนีมาทันที่ เสียเวลาแท้ๆ


อะไรประมาณเนี้ย  โหดป่ะละ
 

จากคุณ ่joon13/(joon13) อัพเดตเมื่อ 23/10/2554 20:36:14
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 134 ท่าน