Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
The Dargon Knight มนตราแห่งมังกร (หยุดแต่ง)
Princess of the killer
บทที่2 : มังกร
3
19/10/2554 18:57:41
587
เนื้อเรื่อง

บทที่ 2

มังกร

 
หลายเดือนต่อมา
ช่วงค่ำ
เกิดความชุลมุนขึ้นในปราศาจเมื่อมีสัตว์อะไรไม่ทราบแน่ชัดบุกเข้ามา
“เฮ้ย!  รีบหาให้เจอเร็วเข้า”นายทหารกลุมนั้นรีบวิ่งตามคำสั่งทหารใหญ่
“เอะอะอะไรกัน พวกเจ้า”ข้าเดินออกมาด้วยหน้าตาเรียบเฉย แต่น้ำเสียงดูหงุดหงิด ก็ในเมื่อมันเป็นเวลานอนของข้าพวกทหารที่วิ่งกันอยู่ถึงกับชะงักเมื่อข้าออกมา ทุกคนต่างรีบก้มหัวแต่กลับไม่มีใครรายงานข้า
จนในที่สุดก็มีทหารอายุน้อยถูกดัน (ถีบ) ออกมาตรงหน้าข้า ไอ้เด็กนี่มองหน้าข้า ก่อนหน้าซีด แล้วพูดกับข้า
“ระ  รายงานเจ้าหญิง มีสัตว์ไม่ทราบประเภทบุกเข้าในตัวปราศาจพะยะค่ะ” ทหารพูดไป ตัวสั่นไป จนข้ามองอย่างน่าสมเพช ข้าโบกมือปัดเป็นสัญญาณให้ไปได้
ปัง
“เฮ้อ ออกมาได้แล้วมั้ง คุณมังกร”  ข้ามองตรงหลืบตู้
ท่านสาวน้อยในตำนานที่ข้ารอ ก็ได้ปรากฏเสียที     มังกรน้อยเดินออกมา มังกรสีทอง ตาแดง ตัดกับไฟสีดำ
“มันใกล้มาถึงแล้วงั้นเหรอ สงคราม”ข้าพูดด้วยดวงตาเศร้าหมอง ก่อนกลับเป็นปกติ มองเจ้ามังกรที่จ้องข้าเหมือนกัน   ข้าเอ่ยถามมังกรตรงหน้า
“เจ้าคือ ราชันแห่งมังกรสิน่ะ”ข้าถาม มังกรตรงหน้าเบิกตากว้างสาวน้อยตรงหน้ารู้ได้อย่างไรกัน
ท่านรู้ได้อย่างไร ข้ามองกลับด้วยสายตาอั้นปวดร้าว
“ก็เพราะ  มันเป็นชะตากรรมของข้าไง”ข้าพูดด้วยความเจ็บปวดปนสายตาอันน่าสมเพชตนเอง

หลังจากเมื่อวานข้าก็มาอยู่หลังของเกรย์แล้ว

เมื่อวาน
หลังจากข้าและมังกรต่างแข่งกันเงียบกว่า 2 ชั่วโมงเจ้ามังกรก็ทนไม่ไหว เดินเข้ามาก้มหัวให้ข้า แล้วพูดว่า
ข้านั้นมิอาจรู้ว่าในอนาคตท่านจะเป็นอะไรแต่ขอให้จำไว้อย่างหนึ่ง................ข้านั้นจะขออยู่กับท่านและปกป้องท่านตลอดไปนี่คือคำสัญญาของข้า มาสเตอร์นายแห่งข้า ข้ามองก่อนแตะหัวมังกรแล้วเอ่ยพัญธสัญญากับมังกร
พัญธสัญญาแห่งข้า ในนามแห่งเจ้าหญิงเซรีน่า ตั้งแต่นี้เป็นต้นไปเจ้ากับข้าจะเป็นหนึ่งเดียว จะเป็นทั้งเพื่อนและเจ้าชีวิตจนกว่าความตายจะมาเยือนคนใดคนหนึ่ง
วาบ สักพักมีแสงสีดำวิ่งเข้าหาทั้ง 2 แสงสีดำวิ่งมาที่นิ้วข้าก่อนจางหายไปปรากฏแหวนมังกรเลื้อยอยู่ส่วนของมังกรเป็น เอ๊ะร่างมนุษย์งั้นเหรอ
“เกรย์ ข้ามีนามว่า เกรย์ ขอรับมาสเตอร์”เกรย์พูดข้ามองร่างมนุษย์ของเกรย์แล้วพูดว่า
“น่ารักดีนิ นายน่ะ”ข้าพูดเมื่อร่างนั้นคือร่างเด็กอายุ 12 ได้ เกรย์หันมามองอย่าง งงๆ แล้วก็เบิกตากว้างด้วยความตกใจเมื่อตนอยู่ในร่างนี้ได้ไง  มันต้องโตกว่านี้สิ
“จะไปกันไหม”ข้าถามเมื่อคนตัวเล็กเริ่มโวยวายร่างตัวเอง
“คร้าบมาสเตอร์”เกรย์ร้องตอบเดินคอตกมาหาข้า ข้าเดินเข้าไปเขียนอะไรนิดหน่อยบนโต๊ะก่อนกระโดดออกจากหน้าต่างที่เกรย์กลายร่างเป็นมังกรมหึมาแล้วสย้ายปีกสีดำออก

กลับมาปัจจุบัน

“รีบไปกันเถอะเกรย์ ต้องเด็กอีกตั้งสองคนเลย” ข้าบอกเกรย์จึงเริ่มสปีดขึ้น
“ความสนุกกำลังเริ่มหลังจากนี้”

อีกที่นึง

ห้องโถง

“เฮ้อ ไม่กล่าวลากันเลยน่ะ ลูกพ่อ”ราชาแห่งแวมไพร์กล่าวก่อนเดินเข้าไปในงานเลี้ยง
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 186 ท่าน