Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
Secret Danger ความลับอันตรายหลอกหลวงร้ายให้หลงรัก [Update! Secret Danger II]
เฮลซ์บลูบอย
Secret Danger I ::: เสี่ยงตาย!!!
3
19/10/2554 16:07:51
293
เนื้อเรื่อง

1
เสี่ยงตาย!!

 
ประเทศอาร์กอน
@ คอนโด S
คอนโดหรูดีกรีระดับเฟิร์ทคลาสเป็นที่พักของนักเรียนแลกเปลี่ยนอย่างฉัน คอนโดนี้มักจะมีแต่พวกคนรวยระดับเลิศหรูมาพักถ้ากระเป๋าไม่หนักจริงก้าวเข้ามาในนี้เลยไม่ได้เลยทีเดียวแต่สำหรับพวกนักเรียนแลกเปลี่ยนเป็นข้อยกเว้นเรื่องค่าใช้จ่ายเพราะทางโรงเรียนจะจัดการให้
แนะนำตัวอย่างเป็นทางการฉันมีชื่อว่า ‘ที่รัก’ เหตุผลมีแค่อย่างเดียวที่ฉันมาที่นี่เพราะต้องทำตามความฝันเรื่องนักเรียนแลกเปลี่ยนของแม่ให้ได้ตลอดเวลาฉันไม่เคยคิดถึงเรื่องโครงการแลกเปลี่ยนพันธมิตรระหว่างประเทศแบบนี้แต่อย่างน้อยๆ นี่มันก็ปีสุดท้ายที่ฉันเรียนม. ปลายและเป็นการขอร้องของแม่ด้วย
แต่ฉันมีของสำคัญบางอย่างของพ่อที่ต้องรักษาไว้ด้วยชีวิตฉันไม่รู้หรอกนะว่าในจี้เส้นนี้มันมีอะไรอยู่แต่อย่างน้อยๆ ฉันก็ต้องระวังตัวไว้บ้างสร้อยเส้นนี้ฉันเห็นแม่ใส่ตั้งแต่ฉันจำความได้แม่ไม่เคยถอดมันออกเลยแม้แต่นิดเดียวแต่ครั้งนี้ถ้าเป็นไปตามที่พ่อบอกจริงๆ มันต้องมีเรื่องไม่ชอบมาพากลแหงๆ
วันนี้ถือว่าเป็นวันหยุดและเป็นทางเดียวที่ฉันต้องหาตัวเดรกให้เจอก่อนที่จะเกิดเรื่องอันตรายจนฉันไม่สามารถรักษาของสำคัญจนกว่าพ่อจะหาทางแก้ไขข้อผิดพลาดได้ตลอดระยะเวลาที่ฉันแลกเปลี่ยนอยู่ที่นี่ แต่ว่า... จะไปหาคนอย่างเดรกได้ยังไง -_-^ ก่อนมานี่ไม่ใช่ฉันไม่ศึกษามานะเดรกเป็นซีคริทเซเว่นที่ฉันพอรู้จักมาพอควรว่าเป็นกลุ่มคนผู้มีอิทธิพลที่น่ากลัวพอดูในสามประเทศและยังเป็นพวกเก็บตัวหาเจอยากเหลือเกินถึงจะพอรู้ว่าเขาก็พักอยู่คอนโดนี้แต่พนักงานก็คงไม่เปิดเผยข้อมูลแขกยิ่งถ้าเป็นพวกนั้นแล้วยิ่งไม่ได้เข้าไปใหญ่ สงสัยตรงเดินตามหาข่าวสารเรื่อยๆ แล้วละ
อธิบายสักนิดสำหรับคนไม่เข้าใจว่าทำไมพ่อต้องให้เดรกเท่านั้นที่ปกป้องดูแลฉันและสร้อยเส้นนี้เพราะคุณลุง (หรือพ่อของเดรกผู้นำตระกูลเอธานอล) เป็นเพื่อนสนิททั้งพ่อและแม่ของฉันอีกอย่างที่สำคัญตระกูลเอธานอลคือองค์กรลับ (คล้ายพวกมาเฟียนั้นละ) ที่ทำงานอยู่ในโลกมืดมีอำนาจควบคุมทั้งหมดของประเทศเลยทีเดียว นี่ยังไม่นับว่าเอธานอลยังเป็นตระกูลเก่าแก่อันดับสามจากสิบตระกูลทั่วโลกที่ถูกยกให้มีอำนาจระดับหนึ่งของโลกเลยละ
“อากาศเย็นชะมัด”สองมือฉันยกขึ้นกอดอกแล้วเดินออกมาจากคอนโด ทั้งๆ ที่เป็นฤดูใบไม้ผลิแล้วแท้ๆ แต่กลับยังมีอากาศหนาวอยู่เลย
แล้วฉันจะเริ่มหาเดรกที่ไหนดี -_-^ มองไปทางไหนก็ไม่รู้จักยิ่งถ้าฉันไปขอความช่วยเหลือจากคนอื่นจะพลอยทำให้ความลับเรื่องจี้สร้อยแตกไปด้วย
“คืนนี้ท้าประลองพวกซีคริทเซเว่นที่สนาม X ดีมั้ย”ขณะที่ฉันกำลังเดินไปเรื่อยๆ สองหูก็ดันไปได้ยินอะไรบางอย่างจนต้องกระโดดหลบมาแอบฟัง
“จะดีหรอวะ -_-^ ท้าทุกครั้งแพ้ทุกครั้งแกไม่เบื่อบ้างหรือไง”ผู้ชายสองคนกำลังยืนคุยกันโดยคนหนึ่งนั่งอยู่หน้ากระโปรงหน้ารถและอีกคนพิงประตูรถอยู่เมื่อสองคนนี้พอที่จะรู้ว่าซีคริทเซเว่นอยู่ไหนฉันก็ต้องแอบฟังข้อมูล
“เบื่ออยู่เหมือนกัน -_-แต่ฉันได้ข่าวมาว่าคืนนี้มีคนท้าประลองวะเห็นว่าคู่อริของไอ้เดรกส่งตรงมาจากนิวยอร์กเลย”ชายที่พิงประตูรถพูดขึ้นอย่างสะใจ ท่าทางจะแค้นน่าดู =_=^
“อืม... ถ้างั้นไปก็ได้คืนนี้รับรองว่าต้องสนุกแน่ๆ”
อื้ม... สนามแข่งรถX อย่างนั้นหรอฉันไม่รู้หรอกนะว่าที่นั่นมันอยู่ไหนแต่ยังไงซะก็ต้องเสี่ยงดูว่าเดรกจะไปปรากฏตัวอยู่ที่นั่นตามสารข่าวที่ฉันแอบสืบมาจริงแท้หรือเปล่า
 
@ สนามแข่งรถ X
หลังจากที่ถามยามที่คอนโดก็พอได้เรื่องมาจนฉันพาตัวเองมายืนหลบๆ ซ่อนๆ อยู่ทางเข้าสนามแข่งยังไงละเห็นยามเขาบอกว่าสนามแข่งนี้เป็นของพวกซีคริทเซเว่นที่หุ้นกันสร้างที่นี่ขึ้นมาใช้พื้นที่เยอะโขเลยละแต่ที่สำคัญกว่านั้นคือต้องเป็นผู้ที่มีบัตรวีไอพีหรือคนขาประจำที่จะสามารถเข้าไปที่นั่นได้ซึ่งเศรษฐีต่างแดนอย่างฉันไม่สามารถเข้าไปได้แน่นอน T^T(นั่นคือต้นเหตุที่ต้องมาหลบๆ ซ่อนๆ ไงละ)
หรือว่าฉันจะหาทางอื่นเจอเขาดีทางดีคงไม่เหมาะเท่าไรเผลอๆ อาจจะโดนจับโยนออกมาเลยก็ได้ เฮ้ออออ...
หมับ!
“OoO!”แทบช็อกเมื่อมือเย็นๆ มาสัมผัสต้นแขนฉันแต่เมื่อหันไปก็ต้องหน้าซีดเมื่อเจอสาวประเภทสองยืนควันออกหู
“หล่อนไปไหนมายะ มาสายเหลือเกิน”มาสาย? =O=; ฉันจำได้ว่าวันนี้ไม่ได้นัดอะไรใครไว้นะ
“คือว่า...”
“คิดว่าถูกเลือกให้เป็นดอกไม้ราตรีอันดับหนึ่งแล้วจะเลทได้หรือไง”อะไรกันเนี่ย... ดอกไม่ราตรีอันดับหนึ่ง? มันคืออะไรกันสำหรับสนามแข่งนี้
“แต่...”
“รีบๆ เลยการแข่งกำลังจะเริ่มแล้วหล่อนมัวแต่เถลไถลอยู่นั่นแหละ”ว่าจบสาวประเภทสองที่ยืนต่อว่าฉันฉอดๆ ก็ลากตัวฉันพาเข้าไปในสนามแข่งรถ X อ๊ากกกก อะไรเนี่ยทำไมจู่ๆ ฉันถึงโดนลากได้
แต่เอ๊ะ! ถ้าลองคิดอีกแง่มุมหนึ่งนี่เป็นวิธีเดียวที่ฉันสามารถเข้ามาที่นี่ได้โดยไม่ถูกจับโยนออก ถือว่าเป็นการสำเร็จก้าวแรก *O*
แอ๊ดดดดดดดดด~
“รีบๆ แต่งหน้าหาเสื้อผ้าให้คุณเธอใส่ นาว!!”ฉันถูกผลักเข้าไปในห้องหนึ่งที่มีแค่พี่ผู้หญิงคนหนึ่งอยู่เท่านั้น
“ได้คะ ฉันจะรีบจัดการให้”
“ขอให้เร็วๆ ด้วยเพราะคุณเธอคืออันดับหนึ่งของเดือนนี้”
“คะ”
ปัง!
ประตูปิดดังสนั่นพร้อมกับร่างฉันที่ถูกฉุด (อีกแล้ว -_-) ให้ไปนั่งบนเก้าอี้เพื่อแต่งหน้า “ถามหน่อยสิคะ”
“ถามเลยคะ”ผู้หญิงคนนี้ดูดีๆ น่าจะอายุเท่าฉันนะเธอใส่เสื้อผ้าโทรมๆ เก่าๆ กับผมเผ้าก็ดูเซอร์ๆ บ่งบอกได้เลยว่าไม่ค่อยดูแลตัวเอง -_-^
“ดอกไม้ราตรีคืออะไรคะ”
“อ่า... ก็คือส่วนหนึ่งของของเดิมพัน”
“อะไรนะ =O=?”
“ดอกไม้ราตรีคือผู้หญิงที่เป็นของเดิมพันของพวกที่มาแข่งรถเพื่อชิงดอกไม้ราตรีกลับไปยังไงคะ ^^”ว่าไงนะ -O- ชิงดอกไม้ราตรีกลับไปงั้นหรอ
“แล้วเขาเอากลับไปเพื่อ?”
“เริงรมย์ตามใจคะ”อะไรน้า~TOT นี่ฉันพัวพันมาเป็นดอกไม้ราตรีได้ยังไงแถมยังเป็นอันดับหนึ่งด้วย (จำจากที่สาวประเภทสองคนนั้นว่า) รอให้ได้คุยกับเดรกก่อนเถอะแม่จะหาทางหนีทุกวิถีทางเลย
“TOT”
“อย่าทำหน้าบูดคะเดี๋ยวแต่งหน้าออกมาไม่สวย”
โฮกกกกกกก ฉันอยากตาย TTOTT
 
หน้าผมพร้อมแต่เห็นเสื้อแล้วฉันอยากจับฉีกเป็นชิ้นๆ มากมันคือเดรสรัดรูปสีดำแขนกุดตรงเอวเว้าเป็นรูปสามเหลี่ยมทั้งสองข้างกระโปรงก็ (โคตร) สั้นที่สุดในชีวิตที่เคยใส่มา T^Tชีวิตรันทดนักถ้ารู้แบบนี้ฉันรออีกสองสามวันค่อยเข้าหาเดรกดีกว่า
“เดินตรงไปก็จะเจอทางออกไปที่สนามนะคะ”หลังจากที่ฉัน (จำยอม) ใส่ชุดเกือบโป๊ออกมาผู้หญิงคนเดิมก็บอกทางให้ฉันไปเอง อะไรอีกเนี่ยขนาดตอนถูกลากมาฉันยังมึนไม่หายเลยนะ @[email protected]
“คะ”แต่สุดท้ายก็ต้องน้อมรับเพราะไม่อยากไปรบกวนเขา TOT
ที่นี้ใหญ่เป็นบ้า *O* แน่ใจนะว่าสนามแข่งรถอย่างเดียวเพราะแม้แต่ตอนนี้ฉันยังหาทางออกไม่เจอเลยเดินไปทางไหนมันก็มีแต่ประตูและประตูรู้สึกเหมือนจะเดินวนด้วยแหะ @[email protected]
“เอ๋?”ท้าวฉันชะงักเมื่อสายตาเห็นประตูบานหนึ่งแง้มเปิดอยู่ จากที่ดูไม่มีแสงไฟลอดออกมาแต่ฉันสัมผัสได้ถึงความเย็นจากแอร์ข้างในด้วยนะแสดงว่ามันต้องมีคนอยู่สิ
ฉันผลักประตูเข้าไปเบาๆ (ด้วยความอยากรู้อยากเห็น) ความเย็นจากแอร์ปะทะเข้ากับใบหน้าฉัน ในห้องนี้ไม่ได้มืดเสียทีเดียวแต่ยังมีแสงจากโคมไฟที่เปิดอยู่ข้างๆ โซฟาเผยให้เห็นชายเจ้าของเรือนผมสีน้ำตาลไหม้มือข้างหนึ่งเสยผมค้างไว้อีกข้างหนึ่งปล่อยทิ้งหลังมือแตะพื้นพรมดวงตาปิดสนิท เสื้อแขนกุดแบบผู้ชายเผยให้เห็นกล้ามเนื้อแขนที่ดูแข็งแรงและยังมาพร้อมด้วยแผ่นอกนั่นที่ซิบเสื้อถูกเลื่อนลงอีกทั้งท่อนขาเรียวยาววางพาดบนพนักพิงอย่างสง่างาม =O=!
โอ้ววววว~บอกทีนี่เป็นฉากถ่ายแบบหรือเปล่า =,.= ถ่วงท่าที่แสนเซ็กซี่นั่นราวกับถอดแบบมาจากรูปปั้นไร้ที่ติ >O<///
กึก...
“จะเลิกมองฉันสักทีได้มั้ยยัยดอกหญ้าริมทาง”ร่างสูงที่โพสท่าเซ็กซี่อยู่บนโซฟาเมื่อกี้ลุกขึ้นนั่งนั่นทำให้ฉันเห็นนัยน์ตาสีม่วงเข้มที่อยู่ในกรอบดวงตาดุดันคู่นั้นใบหูที่ถูกเจาะเรียงดูเถื่อนแต่ก็เท่อย่างบอกไม่ถูก >_<! นี่คือ ‘เอธานอล เดรก’ แห่งซีคริทเซเว่นจริงๆ หรอเนี่ยความหล่อเกินคำบรรยายกว่าภาพนิตยาสารที่ฉันเคยเห็นซะอีก
แต่เอ๊ะ =O=; เดี๋ยวนะเมื่อกี้เขาว่าไงนะ ‘ดอกไม้ริมทาง’ ?
“ดอกไม้ริมทาง?”
“การแต่งตัวก็รู้ว่าเธอคงเป็นดอกไม้ราตรีแต่หน้าอย่างเธอคงเหมาะสมกับดอกไม้ริมทางมากกว่า”อะไรนะ! ปกติคนหล่อจะปากหมาอย่างนี้ทุกคนเลยหรือเปล่า
“เดรก! ฉันต้องให้นาย...”
“มีสิทธิ์อะไรมีเรียกชื่อฉันห้วนๆ แบบนั้นดอกไม้ราตรีไร้คุณภาพอย่างอย่างเธอมีได้แค่มองฉันจากที่ไกลๆ เท่านั้น”กร๊าซซซซซซซ >O< เดี๋ยวพ่นไฟ!ปากไม่เป็นมิตรเหลือเกินนะแต่ไม่ได้... ฉันต้องให้เขาช่วยเหลือ
“นายต้อง...”
“พอทีๆ เลิกพล่ามไร้สาระแล้วถอยไปซะอย่ามายืนเกะกะขวางทาง รำคาญสายตา!”
ฉึก!
เดรกลุกขึ้นยืนก่อนจะก้าวขายาวๆ เดินผ่านฉันออกไปโดยไม่สนใจสีหน้าที่ทำอะไรไม่ถูกของฉัน ฮึ่ย! ขนาดได้คุยแล้วแท้แต่ฉันก็ยังหาโอกาสแทรกเรื่องที่ต้องการพูดไม่ได้สักทีแล้วแบบนี้ทั้งฉันและของสำคัญของพ่อก็ไม่ปลอดภัยพอดี ท่าทางของหมอนั่นดูไม่สนใจฉันเลยแม้แต่น้อยนิดอย่างนี้คงต้องหาวิธีให้เดรกแห่งซีคริทเซเว่นสนใจหน่อยแล้วละ!
 
บรืนนนนนนน~
ดูท่างานนี้จะยากแล้วละ T^T ผู้คนมากมายแถมเขายังล้อมไปด้วยพวกซีคริทเซเว่นถ้าฉันกระโดดเข้าไปยังไม่ทันได้คุยอะไรคงได้จับโยนออกจากที่นี่แหงๆ เฮ้อออออ~ดอกไม้ราตรีบางคนก็ถูกเป็นของเดิมพันไปแล้วซึ่งจากที่ดูควรจะดีใจนะที่ตัวเองเป็นดอกไม้ราตรีอันดับหนึ่งของค่ำคืนนี้ดูจากเสื้อผ้าที่ผู้หญิงพวกนี้ใส่กับฉันมันต่างกันลิบลับเลยละฉันว่าชุดฉันมันมิดชิดกว่าชุดของผู้หญิงพวกนี้เยอะควรภูมิใจไว้ =_=;
ผู้ชาย (เอ่อ... แบบว่าใจหญิงน่ะ) ที่ลากฉันเข้ามาบอกว่าฉันคือของเดิมพันสุดท้ายของการแข่งขันในค่ำคืนนี้เห็นพวกผู้หญิงคุยกันว่าคืนนี้คนมีที่นี่เยอะกว่าปกติมาก (จากที่ดูมันโคตรเยอะเลยนะ -_-^ แล้วปกติจะขนาดไหนเนี่ย) อย่างที่ได้ยืนข่าวรือมาว่าเกมสุดท้ายของคืนนี้ถูกท้ามาด้วยคู่อริคนสำคัญของเดรก (เขาว่ากันงั้นน่ะนะอย่างที่ฉันได้ยินจากผู้ชายสองคนก่อนหน้านี้) เห็นว่าเพิ่งกลับมาจากนิวยอร์กตรงมาที่นี่โดยเฉพาะเลยละ
“รีบๆ เตรียมตัวได้แล้วหล่อนน่ะ”ฉันที่นั่งเหม่อมองพวกซีคริทเซเว่นที่จับกลุ่มกันดูการแข่งก็ต้องสะดุดเมื่อแขนฉันถูกดึงด้วยชายใจหญิงคนนี้ -_-^
“ถึงเวลาแล้วหรอ”
“ใช่สิ”
“ตะ... แต่ว่ามันเร็วไปหน่อยมั้ยเป็นรอบสุดท้ายไม่ใช่หรอ”
“นี่รอบสุดท้ายก็จริง นี่หล่อนไม่รู้เลยหรอไงว่าหลังจากการแข่งจะมีงานปาร์ตี้นิดๆ หน่อยๆ”งานปาร์ตี้? มีงี้ด้วยหรือนี่ =_=!
“อ้อ แล้วไหนละถนนโล่งเหลือเกินนะ”
“เลิกพูดมากแล้วไปเตรียมตัวสักทีสิยะหล่อนเนี่ย -_-“ฉันถูกผลักให้ไปข้างๆ สนามที่มีคนรอดูนัดสำคัญอยู่เพียบ ที่จุดสตาร์ทมีแค่บีเอ็มดับเบิลยูสีดำจอดนิ่งเจ้าของรถผู้ชายที่ฉันต้องการที่จะคุยด้วยที่สุดตอนนี้ยืนสูบบุหรี่พิงประตูรถอย่างใจเย็น
ใช่... ผู้ชายที่ฉันกำลังพูดถึงคือ ‘เอธานอล เดรก’
บรืนนนนนน~เอี๊ยดดดดดดด!
ปอร์เช่สีขาวสุดเท่โผล่ขับขึ้นมาจอดเทียบกับบีเอ็มดับเบิลยูของเดรกก่อนเจ้าของรถจะเปิดประตูลงมา เรียกเสียงฮือฮาได้อย่างดีเลยละ แน่สิทุกคนตั้งหน้าตั้งตารอดูคู่อริที่สมน้ำสมเนื้อกับเดรกอยู่นี่นา แต่ก็สมน้ำสมเนื้อจริงๆ นั่นละแค่หน้าตาก็สามารถเทียบเท่ากับซีคริทเซเว่นได้จริงๆ เรือนผมสีบลอนด์ทองกับใบหน้าที่หล่อคมคายริมฝีปากบางเหยียดยิ้มเมื่อเห็นหน้าคู่อริบุหรี่ที่คาบอยู่ที่ปากนั่นถูกนิ้วเรียวคีบออกมา
“สวัสดี ไม่ได้เจอกันนานนะ ^^”ขอบอกเลยว่าทุกคนในที่นี่เงียบกริบไม่มีใครพูดหรือขยับตัวเลยสักคนเพื่อที่จะได้ยินบทสนทนาที่สองคนนั้นคุยกันไงละ
“หึ นับเป็นเกียรติดีมั้ยนะที่ฉันเจอแก”ใบหน้าดุดันที่ทำหน้าขรึมกระตุกมุมปากยิ้ม “ได้ข่าวว่าเพิ่งกลับจากนิวยอร์กตรงมาที่นี่ทำไมกัน ทำไมไม่กลับเฟรอดินานซ์ละ”
“บังเอิญว่าฉันมีธุระด่วนที่ต้องจัดการที่นี่ก่อนคงไม่ว่าสินะที่คู่อริอย่างฉันจะมาเหยียบในถิ่นแกสักระยะ”
“ไหนว่าเหตุผลที่ฉันจำเป็นต้องอนุญาติหน่อยสิ”
“เอาเถอะ เดี๋ยวแกก็คงจะรู้เองคืนนี้ฉันเป็นคนท้าแข่งใช่มั้ย”ว่าแล้วนัยน์ตาสีเทาหม่นก็กวาดมองดูคนรอบสนามที่ยืนรออย่างใจจดใจจ่อก่อนที่สายตานั่นจะมาอยู่หยุดที่ฉัน ใช่... มันหยุดที่ฉันจริงๆ รู้สึกเสียงสันหลังวูบๆ แหะ “นั่นของเดิมพันคืนนี้หรือเปล่า”
“หึ ขอแค่คืนนี้ได้ชนะแกก็พอแล้ว”
“อย่ามั่นใจไปนักเลยใช่ว่าฉันจะคว่ำแกไม่ได้ ^^”
ปัง!
ชายสองคนต่างก็นั่งลงไปในรถก่อนเสียงประตูปิดดังสนั่นจะเป็นสัญญาณบ่งบอกถึงเวลา รถทั้งสองคนขับมาที่จุดสตาร์ทผู้ที่ทำพิธีกรคืนนี้คือออกัสที่ดูร่าเริงเหลือเกินต่างจากบรรยากาศดึงเครียดของคนเชียร์ข้างสนาม
“และก็ถึงเวลาที่ทุกรอคอย ‘ลีเวอร์ธาน ซัลเวีย’ ได้มาปรากฏอยู่ตรงนี้แล้ว”ว่าจบเสียงปรบมือโห่ร้องก็ดังขึ้น เอ๊ะ เดี๋ยวนะ ‘ลีเวอร์ธาน’งั้นหรอ? เป็นตระกูลอันดับที่แปดจากสิบตระกูลเลยนะนั่นไม่น่าเชื่อผู้ชายคนนี้มีครบทุกอย่างที่สามารถโค่นล้มเดรกได้จริงๆ
ปัง!
บรืนนนนนนนน~
ฉันที่กำลังเหม่อคิดเรื่องในหัวก็ต้องสะดุ้งเพราะว่าเสียงปืนจากออกัสเป็นสัญญาณเริ่มการแข่งขัน (เสียงปืนจริงๆ นะนั่น TOT) แต่ซัลเวีย (เห็นว่าอย่างนั้นน่ะนะ) อยู่ๆ ก็พูดอะไรบางอย่างที่มีแค่สองคนนั้นได้ยินก่อนจะออกตัวรถไปก่อนนั่นทำให้ฉันเห็นในหน้าอึ้งปนงงของเดรกก่อนที่เขาจะออกตัวรถไปตามๆ กัน
ตึก ตึก ตึก...
กึก!
ในขณะที่ฉันกำลังดูการแข่งที่แสนเข้มข้นผู้ชายสองคนที่กำลังจะเดินผ่านหน้าฉันไปก็หยุดกึกจนฉันต้องเงยหน้ามอง แน่นอนว่าคนรอบๆ ข้างฉันต่างก็มองผู้ชายสองคนนี้ด้วยความสงสัย
“โอ๊ะ! แกดูของเดิมพันครั้งนี้สิ”เจ้าชายผู้เลอโฉมนามว่า ‘เคลริค’ เขาผู้นี้คือองค์รัชทายาทแห่งประเทศอาร์กอน เจ้าชายผู้มีสิริโฉมหล่อเหลายากหาเจ้าชายใดเปรียบ เรือนผมสีน้ำตาลอมแดงที่รับกับผิวขาวราวกับไม่โดนแดด นัยน์ตาสีม่วงไวโอเลตในกรอบดวงตาคมและเจ้าชายคนนี้ก็เป็นหนึ่งในสมาชิกซีคริทเซเว่น
“หือ?...O_Oโอ้~”ชายที่เดินนำหน้าถูกเรียกก็ชะงักก่อนจะหันกลับมาพร้อมกับช้อนที่คาบอยู่ในปากมือข้างหนึ่งถือจานเค้กในอ้อมกอดหนีบตุ๊กตาแมวสีน้ำตาลอ่อนและน้ำตาลเข้ม -_-? ใบหน้าหวานที่ดูซื่อๆ กับตาโตบ้องแบ๋วที่ชอบออดอ้อนเป็นที่สุดนัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนกับผมสีทองสวยงามเขาคนนี้ถูกขนานนามว่า ‘เสือซ่อนเชี้ยว’ ว่ากันว่าเห็นหน้าใสซื่อไม่มีพิษมีภัยใครจะรู้เล่าว่าภายใต้ใบหน้าหวานนี้มีอะไรซ่อนอยู่ เห็นหน้าหวานเหมือนผู้หญิงกับท่าทางน่ารักๆ ของเขาแบบนี้ไม่ได้แปลว่าเขาจะเตี้ยกว่าผู้หญิงขนาดฉันใส่ส้นสูงหมอนี่ยังสูงกว่าเลย =_=!
แต่ฉันก็ยังสงสัยไม่หายว่าพวกเขามีอะไรกับฉันกัน -_-?
“อะ... อะไรคะ >_<”ต้องมีประหม่านิดหน่อยสิคนหล่อที่ทั่วโลกล่ำลือมาประกฎตัวเป็นๆ อยู่ตรงหน้าแบบระยะใกล้ชิดแบบนี้ไม่ให้ฉันประหม่าได้ยังไง
“ไม่มีอะไรหรอก ^^ พวกเราแค่ทักทายของเดิมพันสักหน่อย”ผู้ชายคนหนึ่งแทรกขึ้นก่อนที่ฉันจะได้คำตอบกับทั้งสองคน เขาคือผู้ชายที่มีดวงตาคมกริบแค่ปราดสายตามองก็แทบทำฉันละลายกองกับพื้นเลยละ @[email protected]นัยน์ตาสีเทาอันลึกลับกับผมสีควันบุหรี่ที่ดูเท่ระเบิดจนอยากห่อกลับบ้านไปนอนกอด *-* และฉันก็พอรู้จักประวัติของเขาที่ว่าเขาเป็นผู้ชายอันตรายที่เผลอเข้าไปพัวพันเป็นต้องหลงกลเขาทุกรายแน่นอนว่าผู้ชายคนนี้ก็เป็นหนึ่งในสมาชิกซีคริทเซเว่น
ครืดดดด~
“เฮ้ยเดี๋ยว นั่นมัน...อุ๊บ! \(>x<)/”ชายหน้าหวานนามว่า ‘โมมิจิ’ ถูกชายตาคมกริบอย่าง ‘แวมไพร์’ ปิดปากแล้วลากผ่านไปท่ามกลางสายตาสงสัยของผู้คนและสายตาอาฆาตแค้นจากผู้หญิงส่งตรงมาถึงฉัน =_=;
ฟิ้ววววววววววว~
ฮือฮา...
เสียงฮือฮาไม่ได้มาจากสนามแข่งที่มีรถสองคันวิ่งผ่านไปรอบที่หนึ่งแต่เสียงฮือฮานั้นต้นเหตุมาจากผู้หญิงร่างสูงเพียวในชุดราตรี (?) สีเขียวยาวพลิ้วยืนอยู่ข้างๆ ฉันก่อนมือข้างที่ถือแก้วเหล้าจะยกมันดื่มอย่างใจเย็น
“ทะ... ทิฟฟา =O=!”ไม่อยากจะเชื่อ! ผู้หญิงที่กล่าวขานล่ำลือเรื่องความสวยและความโอเวอร์ที่ชอบแต่งชุดราตรีไปไหนมาไหน แต่ผู้หญิงคนนี้และคนเดียวที่สามารถอยู่เหนือซีคริทเซเว่นเธอคนเดียวก็สามารถสยบซาตานได้ทั้งเจ็ดคน!
“ว่าไงจ้ะ เธอคงเป็นของเดิมพันที่สนุกน่าดูสินะ”ริมฝีปากบางสวยที่แต่งเติมด้วยลิปสติกสีแดงอ่อนๆ หันมาเหยียดยิ้มให้ฉัน ขนาดผู้หญิงด้วยกันอย่างฉันมองหน้าเธอยังแทบเคลิ้มเลยถ้าเป็นผู้ชายจะไม่หลงเลยหรอเนี่ย T^T
“สนุก?”
“อ้อ... ไม่มีอะไรหรอกจ้ะฉันแค่ว่าไปงั้น ^_^”ว่าจบทิฟฟาก็ยิ้มให้ฉันก่อนจะหมุนตัวเดินไปพร้อมกับที่สนามแข่งที่รถทั้งสองคันวิ่งวนกลับมารอบที่สอง
แปลกชะมัด -O-? ตั้งแต่ซีคริทเซเว่นเดินผ่านมาแล้วนะแต่เรื่องพวกนั้นชั่งมันเถอะเอาเรื่องของฉันก่อนดีกว่า รอบนี้มันรอบสุดท้ายแล้วนะถ้าฉันไม่ทำอะไรสักอย่างตลอดการแลกเปลี่ยนนี้ฉันไม่ปลอดภัยแน่ถึงคืนนี้มันจะมีปาร์ตี้ที่ให้ฉันหาจังหวะไปคุยกับเดรกให้รู้เรื่องก็เถอะแต่ก็ไม่แน่ใจอยู่ดีว่าจะได้เข้าใกล้เขาก่อนจะถูกโยนออกไปหรือเปล่า =_=^
“ว้ายยยย มาแล้วๆ”เสียงของผู้หญิงดังขึ้นเมื่อรถสองคันวนกลับมารอบสุดท้ายคราวนี้ได้ยินเสียงโครมๆ ที่เกิดจากการชนกันแต่ทั้งสองคนก็ทรงตัวรถไว้ได้และยังใกล้กับเส้นชัยที่ทุกคนรอลุ้นอยู่เต็มที่
โอกาสสุดท้ายแล้วนะ! ถ้าฉันไม่ทำอะไรสักอย่างเดรกได้หลุดมือไปแน่ เอ๊ะ? จริงด้วย O_o ถ้าฉันทำแบบนี้ต่อให้เสี่ยงยังไงก็คงไม่ตายละวะอย่างน้อยๆ ได้ความสนใจสักนิดก็โอเคแล้ว!!
ตึกๆ
“ตายแล้ว >_<นั่นหล่อนจะออกไปไหนน่ะกลับเข้ามาเดี๋ยวนี้นะ”สองเท้าฉันก้าวออกมาจากที่ยืนอยู่เดินลงมาที่หน้าเส้นชัยในขณะที่บีเอ็มดับเบิลยูสีดำพุ่งตรงเข้ามาและไม่มีท่าทีจะเบรกเลยแม้แต่น้อยขนานคู่มากับปอร์เช่สีขาว ใช่... มันใกล้เข้ามาแล้ว มันใกล้มาแล้ว...!
“กรี๊ดดดดดด ผู้หญิงคนนั้นทำอะไรน่ะ”
“ยืนเฉยกันทำไม ทำไมไม่ไปลากตัวเธออกมากันเล่า”
“มันไม่ทันแล้ว... มันไม่ทันแล้ว!”
เอี๊ยดดดดดดดดด~
“ตายแน่ๆ เลยรถของเดรกไม่มีทางเบรกทันหรอกพุ่งมาแรงขนาดนั้น”
โครม!!!
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1
เว้นวรรคนิดนึงนะตัวเอง เวียนหัวไปหทชมดแล้ว*-*
แต่ก็อะนะ สนุก!!!
จากคุณ pathompon1999/(pathompon1999) อัพเดตเมื่อ 22/10/2554 22:31:33
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 154 ท่าน