Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
Prince of High school I หวานใจเจ้าชายมาเฟีย
_JinJu_
=1= ประธานชมรมนิเทศ
2
18/10/2554 21:02:57
335
เนื้อเรื่อง

    =1=

ประธานชมรมนิเทศ

ปุ้ง ปุ้ง ปุ้ง~จุดพลุฉลองกันหน่อยคร่า ในฐานะที่ฉันได้เป็นประธานชมรมคนใหม่ ^^ ดีใจสุดๆในที่สุดความฝันของช้านนนนนก็เป็นจริง เย้ๆๆๆๆๆๆๆด้วยจิตอาสาอันแรงกล้าของฉันเสียสละเพื่อส่วนรวม เป็นคนดีของสังคมน่ายกย่อง ฮิฮิ ^.^ แปะๆๆ

“ยัยเจน”
“ J”
”เจนไนล์”
“หะหา! มีอะไรเหรอ”
“ฝันว่านิชคุณมาหาหรือไง ยิ้มหน้าบานเป็นจานดาวเทียมไทยคมอยู่คนเดียวเนี่ย”
กรี๊ดดดด~~ แกยังเห็นฉันเป็นคนอยู่รึเปล่า คนบ้าอะไรย่ะหน้าบานขนาดเท่าจานดาวเทียม =O=;;;;ยัยคนที่พูดอยู่กัยบฉันในตอนนี้คือ นิยาย กรรมการของชมรม
“ฉันไม่แย่งของๆเธอหรอกย่ะยัยนิ”
“เชอะ! ให้มันจริงเถอะ”
“ยังไงก็ยินดีด้วยนะจ๊ะ ประธานชมรมคนใหม่”
“จ้ายัยซีน เธอก็เหมือนกันนะแม่รองประธานชมรมคนสวย”
ส่วนคนนี้ซีควินส์ดำรงตำแหน่งรองประธานชมรมนิเทศ
“^^”
“ไงจ๊ะ แม่นักวิชาการสาวคนเก่งไม่มีอะไรจะพูดเหรอ”
“ยินดีด้วยจ้ะ”
คนที่น้อยคนนี้คือ คริสตัล นักเรียนทุนของโรงเรียนดำรงตำแหน่งนักวิชาการของชมรม
“โหย นี่ยัยยคริสหัดพูดให้มันเยอะๆหน่อยซิ เดี๋ยวก็พูดไม่เป็นหรอกดูฉันเป็นตัวอย่างนี่ อะแฮ่ม นี่เจนไนล์จ๊ะ ยินดีด้วยนะที่ได้เป็นประธานชมรมนิเทศคนใหม่ ขอเงินเดือนให้เราเยอะๆน้า~~”
และคนที่พูดมากอยู่ในขณะนี้คือ เฟมีล คณะกรรมการขาลุยของชมรม
“ถ้าฉันพูดแบบเธอนะยัยเฟย์ฉันคงขาดใจตายเพราะหายใจไม่ทัน-_-;;;”
“-_-;;;”>>เฟมีล
“เอาล่ะจ้ะ ยังไงก็ยินดีด้วยนะจ๊ะเจน”
คนที่สุภาพเรียบร้อยเหมือนผ้าพับไว้คนนี้คือ ชาร์เพรย์เชรี เลขานุการคนสวยของชมรม เธอที่เป็นถึงเชื้อราชวงศ์ เดอ เนลลี
“จ้า เจ้าหญิงชาร์เพรย์คนสวย”
เฮ้อ ถึงแม้จะมีจิกๆกัดๆกันบ้างเป็นบ้างคราว(หรือถมไป)แต่เพื่อนของฉันก็เป็นเพื่อนที่ดีเสมอมา อันเนี้ยแหละที่ทำให้ฉันมีความสุข เอ๊ะ!! ฉันลืมแนะนำตัว ฉัน เจนไนล์ ดำรงตำแหน่งประธานชมรมนิเทศค่ะ J
กลางวัน โรงอาหาร(สุดหรู)
“อ้าวเจอพอดีเลยยัยเจนพี่ฝากนี่หน่อย”
“กาแฟ? ทำไมคะพี่แกรนด์”
“พอดีอาจารย์โฉมฉวีฝากให้เอาไปให้น่ะแต่พอดีอาจารย์จินเรียกพี่ไปคุยด้วยด่วนน่ะซิ พี่ฝากด้วยนะไปล่ะบ๊าย บาย”
อะ.....อ้าว เฮ้อ อย่างนี้ทุกทีซิน่าพี่สาวเราประจำล่ะไอ้เรื่องใช้เนี่ยถนัดนักส่วนไอ้เรื่องทำเนี่ยเราตลอดๆๆ เฮ้อช่างเถอะบ่นไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมาว่าแต่อาจารย์โฉมฉวีอยู่ที่ไหนหว่า อืมตอนนั้นที่เคยไปหารู้สึกจะอยู่ที่ห้องปกครองนะไปที่ห้องปกครองก่อนดีกว่า
พลั่ก!
ฟิ้ว!
ตุ้บ!
“โอ๊ย ขอโทษค่ะฉันไม่ได้ตั้งใจที่จะให้นายเป็นแบบนี้”
เอาอีกแล้วววความซุ่มซ่ามของฉันออกฤทธิ์อีกแล้ว แล้วก็ไอ้ ‘ให้นายเป็นแบบนี้’ น่ะก็คือฉันดันมือไม้อ่อนกะทันหัน (เข้าข้างตัวเองสุดฤทธิ์) ทำกาแฟหกใส่เขาด้วยนี่สิ เหอ ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมองเลยอ่ะถ้าเขาจับฉันหักคอจะทำยังไงเนี่ย ฮึบ!รวบรวมความใจกล้า หน้าด้าน กรี๊ดดดดอันนี้ก็เกินไป แล้วเงยหน้าขึ้น
( “_” )
ชิ้ง.....
ว้ายยยหล่อจัง แต่เอ๋เดี๋ยวก่อนนะหน้าคุ้นๆเดี๋ยวนึกก่อน เฮ้ย!นึกออกแล้ว เขาคือ ดราฟ Prince of Kirin              นี่ ว่าแต่เขาอยู่ห้องคิงนี่ ส่วนฉันอยู่ห้องควีนก็เลยไม่ค่อนได้ป๊ะกันเท่าไร อย่างว่าห้องคิงหาตัวเจอยากจะตาย ส่วนทางซ้ายก็หล่อผมสีน้ำเงินหน้าออกแนวเกาหลีกำลังยิ้มเย็นมาให้ฉัน ถัดมาก็หน้าสวยขนาดที่ผู้หญิงยังนึกอายกำลังส่งยิ้มหวานมาให้ ต่อไปอีกคนก็น่ารักกำลังยืนกอดอกส่งยิ้มมาให้ ทางขวาก็เข้มแต่หน้าตาดูจะบอกบุญไม่รับ ต่อมาอีกคนหล่อกำลังยืนล้วงกระเป๋าส่งยิ้มเป็นมิตรมาให้ โอ้ จตุรเทพมาโปรดจะหล่อไปไหนก้านนนนนพ่อคู๊ณณณณณณ นี่แหละน้า Prince of Kirin
วิ้งๆๆๆๆ
“*O*”
“นี่เธอจะต้องอีกนานไหม”
“เอ่อขอโทษค่ะที่เสียมารยาทขอโทษจริงๆ”
แหมคนเราก็ชอบมองดูของหล่อๆทั้งนั้นแหละเจริญหูเจริญตา^^
“เธอคงเป็นประธานชมรมนิเทศคนใหม่สินะ”
ว้าย รู้จักด้วยอ่ะ (ถ้าใครไม่รู้จักก็ให้มันรู้ไปสิยะ-_-;;)
“อ๋อ ค่ะ”
“ฮึ”
กรอบ!
ขวับ!
(“” )(“” )(“” )(“” )(“” )(“” )(“” )
เฮ้ย!นั่นมัน....นาฬิกาข้อมือที่พี่แมนเนอร์ (เพื่อนพี่สาวฉันเองแหละ)ซื้อให้ฉันเป็นของขวัญวันเกิดนี่ แล้วมันกระเด็นตกไปตั้งแต่เมื่อไรเนี่ย แล้วตอนนี้ไม่ต้องอธิบายสภาพของมันก็คงจะนึกออกเพราะตอนนี้มันแตกละเอียดคาบาทาของนายบ้าดราฟนั่น (ลืมเหตุการณ์เมื่อครู่อย่างสิ้นเชิง) หน็อยมันจะมากไปแล้วน้า ขอโทษก็ขอโทษแล้วยังมีหน้ามาทำลายข้าวของของฉันอีกเรอะ เอานาฬิกา(สุดรักสุดหวง)ช้านนนคืนมาน้าไม่สนแล้วโว้ยยยเจ้าชายก็เจ้าชายเถอะ เดี๋ยวก็ซัดสักเปรี้งเลย
“นี่นาย!ฉันขอโทษนายแล้วนายแล้วนะนายจะเอาอะไรกับฉันอีก”
“............”
“เอ่อคือใจเย็นๆก่อนนะสาวน้อยหมอนี่มันไม่ได้ตั้งใจหรอก”
“เฮอะไม่ได้ตังใจเรอะ แล้วอะไรที่มันละเอียดคาฝ่าเท้าเขาอยู่ล่ะหา!!”
“YOY”
เอ่อ.........เขาจ๋อยไปเลยอ่ะ ขอโทษนะคะพ่อเทวดาผมทอง
“เอาล่ะเลิกแว้ดๆใส่ฉันซักทีเดี๋ยวฉันซื้อให้ใหม่ก็ได้ เห็นเสียดายนัก แฟนให้มาซิ”
เผี๊ยะ!
“ไม่ต้องฉันไม่ต้องการของๆนาย”
ตึกๆๆ
“นายนี่มันเฮ้อ ให้ตายเถอะใครเขาให้พูดกับผู้หญิงแบบนั้นเล่า สมควรแล้วล่ะขนาดฉันเป็นผู้ชายฉันยังอยากต่อยนายซักเปรี้ยงเลย”
“เงียบเลยไคน์”
“ฮะๆฉันว่านายจะตายก่อนได้ทำอย่างนั้นนะไคน์ ถ้านายยังไม่หยุดพูดน่ะ”
“นายก็ด้วยออร์ดี้”
เธอไปแล้วเขาก็ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงติดใจกับเธอนักอาจเป็นเพราะว่าเธอเป็นผู้หญิงที่ไม่เหมือนใครกล้าสบตาเขาตรงๆกล้าว่าเขาที่สำคัญคือกล้าตบหน้าเขาอย่างที่ไม่เคยมีใครกล้าทำมาก่อนเธอดูเด็ดเดี่ยว เข้มแข็ง สมกับเป็นผู้นำ แต่เขาก็ไม่เข้าใจอย่างหนึ่งกับอีแค่เขาพูดตรงๆเพราะเขาไม่ได้ตั้งใจเนื่องจากเขาไม่เห็นจริงๆทำไมถึงกับต้องตบหน้าเขาด้วย ผู้หญิงนี่เอาแน่เอานอนไม่ได้เลยจริงๆ
 
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 116 ท่าน