Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  







 
อ่านเรื่อง
Twin Mine คู่แฝดหล่อร้าย(กาจ)มัดใจยัยตัวดี ZZอัพตอนที่11 ในรอบเดือนค่าZZ
MonoMize
บทที่ 6...เข้าค่าย!!!
8
17/10/2554 21:32:13
496
เนื้อเรื่อง

เข้าค่าย!!!
 

ซ่าๆ~ล้า  ลันลา  ล้า  ลันลา   
          ฉันรดน้ำอยู่หน้าบ้านแล้วฮัมเพลงไปด้วยอย่างอารมณ์ดี 
          “นี่!มีความสุขจังนะ  ฮัมเพลงเสียงดังไปจนถึงบ้านฉันเลย”  อยู่ๆก็มีเสียงทุ้มดังมาจากหน้าบ้าน  ไดแล็กนั่นเองที่มาทัก  อืม..ใช่  วันนี้ต้องเคลียร์กันหน่อย
           “แล้วเมื่อวาน  ทำไมฉันถึงไปอยู่กับนายไดเล็คได้  นายทิ้งฉันไว้กับอีตาบ้านั่นได้ไง  เราเป็นเพื่อนกันไม่ใช่เหรอ”  ฉันทำหน้างอน -3-‘
        “อ๋อ…เมื่อวานฉันออกมาจากห้องน้ำเสร็จ  ก็มีโทรศัพท์มาจากครูที่ปรึกษาของห้องเราน่ะบอกให้ฉันไปหาครู  เพราะครูจะปรึกษาฉันเรื่องที่ห้องเราจะไปเข้าค่ายกันน่ะ”  ไดแล็กเล่าสาเหตุ
           “เข้าค่าย?”  ฉันทวนคำพูดของไดแล็ก
           “ใช่…ครูบอกอยากให้พวกเราในห้องสนิทกันมากขึ้น  ก็เลยจัดค่ายนี้ขึ้นมาน่ะ  แต่ฉันก็ต้องโทษทีนะที่ทิ้งเธอไปแบบนั้น  แต่ไอ้ไดเล็คก็มาส่งเธอถึงบ้านไม่ใช่เหรอ”
        “ก็ใช่  แต่ว่านายนั่นมันจู…เอ่อ  ไม่มีอะไรหรอก  แต่ทีหลังนายอย่าทิ้งฉันไปอีกนะ  สัญญานะ”  ฉันทำหน้าบู้=3=
        “อืม  ได้ๆ  ฉันสัญญา  เธอนี่น่ารักจริงๆ  หรือว่าฉันจะเปลี่ยนใจมาชอบเธอเหมือนไอ้..”
        “แกพูดอะไรระวังหน่อยนะไอ้ไดแล็ก”  อยู่ดีๆเสียงกวนๆของไดเล็คก็ดังขัดขึ้น  อีตานี่!คนพูดอะไรก็ขัดตลอด 
            “ก็แค่พูดเล่นเฉยๆน่า  อืม…ครูที่ปรึกษาห้องเราบอกว่าจะจัดให้นักเรียนห้องเราไปเข้าค่ายมะรืนนี้ว่ะ  แกคิดว่าไง”
        “ก็ดีนี่  แล้วแกล่ะว่าไง”  ไดเล็คย้อนถามไดแล็กบ้าง
             “ดีสุดๆเลยว่ะ  สาวๆห้องเราก็ใช่ย่อยซะที่ไหน  สวยๆก็มีเยอะ”  ไดแล็กเริ่มออกลาย  ความคิดอีตานี่มีแต่จีบหญิงรึไงนะ
            “เออ…แกก็อย่าทำอะไรให้มากก็แล้วกัน  แกก็รู้ว่าที่นี่ไม่เหมือนที่ที่แกเคยอยู่”
        “เออน่า…ฉันรู้”  ไดแล็กพยักหน้า  แต่ที่ที่เขาพูดถึงหมายความว่าไง  ไดแล็กเป็นเพลย์บอยตัวพ่อขนาดนั้นเลยเหรอ
           “แล้วเนเกลล่ะ  นายจะเอายังไงกับยัยนั่น”  ไดเล็คกับไดแล็กพูดในสิ่งที่ฉันไม่เข้าใจอยู่สองคน  นี่สองคนนี้ลืมแล้วใช่มั้ยว่าฉันยังยืนอยู่ตรงนี้เนี่ย
           “กับยัยนั่น  ฉัน…”  ไดแล็กเริ่มรู้สึกตัวว่าฉันยืนดูการสนทนาของพวกเขาด้วย  เลยหยุดพูดไว้แค่นั้น
          “แล้วไงต่อเหรอ คนที่ชื่อเนเกลคือใครแล้วเป็นอะไรกับนายเหรอ”  ฉันตั้งหน้าตั้งตาแล้วก็ตั้งใจฟัง
          “ยุ่ง!”  ไดเล็คหันหน้ามาแล้วว่าฉัน  ฮึ่ย!ห้ามได้ยังไงล่ะ  ก็คนมันอยากรู้นี่นา  -o-‘
       “เชอะ!ไม่ยุ่งก็ได้  ไปหาพี่ลิฟดีกว่า  เชิญนายสองคนคุยกันให้สนุกนะ  ฉันจะไปสวีทกับพี่ลิฟต่อ  โฮ๊ะๆๆ”  ฉันรีบเดินเข้าไปข้างในบ้านทันที 
          “พี่ว่าจะไปหาวิอยู่พอดีเลย  เดี๋ยววันนี้พี่กลับก่อนนะ  พอดีแม่พี่เรียกให้กลับบ้านน่ะ  ไม่รู้มีธุระอะไร  เห็นว่าเป็นเรื่องด่วนน่ะ” 
       “ค่ะ  พี่ลิฟไปทำธุระเถอะนะคะ”  ฉันยิ้มแล้วเดินไปส่งพี่ลิฟที่หน้าบ้าน
          เมื่อรถของพี่ลิฟเคลื่อนตัวออกไปจนลับสายตา  ฉันก็เดินกลับเข้าไปในบ้านแต่เสียงของเสียงของไดเล็คก็ดังขึ้นอีก  อีตานี่คิดจะกวนประสาทฉันไปถึงไหนเนี่ย
          “เสียใจด้วยนะที่พี่ลิฟของเธอไม่อยู่ให้เธอสวีท” 
       “ไม่ต้องมาแสดงความเสียใจหรอก  เพราะฉันไม่ได้เสียใจอย่างที่นายคิด”
       “แล้วเธอว่ายังไง  จะไปมั้ย…เข้าค่ายน่ะจะไปมะรืนนี้แล้วนะ”  ไดเล็คถามเรื่องไปเข้าค่าย
          “ถามแม่ก่อน  แล้วค่าใช้จ่ายเท่าไหร่ล่ะ”
       “เรื่องค่าใช้จ่าย  พวกฉันเป็นคนออกให้แล้วน่ะ”  อิจฉาจัง…พวกคนรวยนี่ทำได้ทุกอย่างจริงๆ
          “แม่ว่าวิไปเถอะ  แม่อยู่คนเดียวได้จ้ะ”  แม่มาตอนไหนไม่รู้  รู้แต่ว่า  แม่ฉันอนุญาตให้ไปเข้าค่ายได้
          “แม่อยู่คนเดียวได้  จริงๆเหรอจ้ะ”  ฉันกุมมือแม่ไว้แล้วถามด้วยความเป็นห่วง
          “จ้ะ…แม่อยู่ได้จริงๆ”  แม่พยักหน้าเบาๆ
          “เธอไม่ต้องห่วงหรอก  เดี๋ยวฉันสั่งให้คนใช้มาอยู่เป็นเพื่อนแม่เธอก็ได้”  แม่ยิ้มเป็นเชิงขอบคุณ
          “อืม  ก็ได้”  ฉันตอบตกลงทั้งที่ยังเป็นห่วงแม่อยู่
       พอคุยกันเสร็จ  ฉันก็เดินไปส่งไดเล็คที่รั้วหน้าบ้าน  แล้วฉันก็ไม่ลืมที่จะถามถึงไดแล็กว่าไปไหนแล้ว  ไดเล็คบอกว่า  ไดแล็กไปหาซื้อของใช้ส่วนตัว  อะไรจะเห่อขนาดนั้นนะ  แค่ไปเข้าค่ายไม่กี่วันเอง
 
วันต่อมา
 
         ฉันปั่นจักรยานมาโรงเรียนตามปกติ  พอมาถึงห้องปุ๊บก็มาเห็นความวุ่นวายในห้องทันที  สงสัยเพื่อนห้องฉันคงรู้แล้วว่าจะได้ไปเข้าค่ายกับฝาแฝดหนุ่มหล่อประจำห้องเลยตื่นเต้น  อย่างกับได้ไปมิตติ้งกับดารานักร้องยังไงอย่างงั้น  แต่พอฉันจะออกจากห้องเพื่อหนีความวุ่นวาย  ยัยสองเพื่อนซี้ก็มาลากคอฉันเข้าไป  เป็นใครที่ไหนไม่ได้นอกจากยัยแนทกับยัยแนน  ยัยเพื่อนตัวประหลาดของฉันสองคน
         “นี่!ยัยวิ  เธอจะไปไหนอีกไม่ทราบ  เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยอยู่กับเพื่อนเลยนะยะ  ตั้งแต่มีแฟนน่ะ”  ไม่ใช่ว่าฉันมีแต่ไปอยู่กับพี่ลิฟหรอก  ตั้งแต่อีตาสองแฝดนั่นมาฉันก็รำคาญพวกผู้หญิงที่กรี๊ดกร๊าดจนไม่อยากเข้าห้องต่างหาก!
         “แล้วแกสองคนมีอะไรอีกล่ะยะ  ไม่ไปกรี๊ดกร๊าดสองแฝดนั่นกับเขาเหรอ”
      “อ๋อ…เดี๋ยวค่อยไป”  ยัยแนทเป็นคนพูด  ฉันอึ้งนะเนี่ย  ที่ยัยสองแฝดกล้าพูดว่า  เดี๋ยวค่อยไป  ทั้งๆที่ชอบสองแฝดนั่นจะเป็นจะตาย
         “แล้วแกสองคนมีอะไรว่ามา”  ฉันถาม
         “อืม…แกรู้รึยังว่าพรุ่งนี้เราจะได้ไปเข้าแคมป์กับฝาแฝดหนุ่มหล่อของเรา”  ใครของเรา?
         “โอ้โห…น่าตื่นเต้นจังเนอะ”  ฉันทำหน้าตื่นเต้นนิดหน่อยเพื่อไม่ให้ยัยสองสาวสงสัย
         “อืม..แล้วพวกฉันก็จะบอกว่า  วันนี้พวกฉันขอไปนอนที่บ้านแกด้วยนะ  ขี้เกียจไปนอนที่บ้านน่ะ  บ้านแกใกล้กว่าบ้านพวกฉันอีก  เวลามานัดรวมกันออกเดินทางจะได้ไม่มาสาย”  ยัยแนนเป็นคนพูด  เอ้ย!แต่ว่าถ้ายัยสองคนนี้รู้ว่า  บ้านฉันอยู่ใกล้อีตาสองแฝดขึ้นมา  มันต้องมารุมทึ้งหัวฉันแน่ๆแล้วก็ต้องถามคำถามยิงเข้ามาเป็นชุดแน่เลย
         “เอ่อ…ฉันว่ามันไม่ดีหรอก  บ้านฉันมันเล็กจะตายไปถ้าพวกแกไปนอนด้วยมีหวังบ้านฉันถล่มพอดี”  ฉันหาข้ออ้าง
         “แต่พวกฉันก็เคยไปบ้านแกแล้วนะ  ไม่เห็นมันจะเล็กเว่อร์เหมือนอย่างที่แกพูดเลย”  ยัยแนทแย้ง
         “เออน่า..แกอย่าไปเลย  แค่แกสองคนไปนอนฉันก็ไม่มีที่นอนแล้ว”  ฉันหาข้ออ้างอีก
         “นี่แกท่าทางมีพิรุธนะเนี่ย  เฮ้!แกปิดบังอะไรพวกฉันอยู่รึเปล่าห๊ะ!”  ดูยัยสองคนนี้เริ่มจับผิดฉันได้แล้วสิเนี่ย
         “ไม่มีอะไรสักหน่อย  แกนั่นแหละคิดไปเอง”
      “ถ้าอย่างนั้น  เย็นนี้แกเตรียมจัดที่นอนไว้เลยเพราะพวกฉันจะไปหาแกเย็นนี้”
      “ฉันว่า…”  ฉันแย้งต่อ
      “ไม่มีคำว่าอะไรทั้งสิ้น  ทั้งนั้น  เพราะพวกฉันจะไปหาแกเย็นนี้!!!”  ยัยพวกนี้พูดคำขาดทันที  จนฉันไม่สามารถแย้งอะไรได้อีก  เฮ้อ!ถ้าพวกนี้ไปบ้านฉันขอให้อย่าเจออีตาสองแฝดนั่นเล้ย  สาธุ!!!        
 
เย็นนี้  ณ  ที่บ้าน
                   
         ยัยสองเพื่อนตัวประหลาดหอบข้าวหอบของมาที่บ้านของฉัน  ฉันว่าแค่กระเป๋ายัยพวกนี้เข้ามาในบ้านมันก็ไม่มีทางเดินแล้วนะเนี่ย  เฮ้อ!ฉันล่ะอยากจะบ้าตาย  ให้ตายเถอะ  ถ้ายัยพวกนั้นเห็นสองแฝดนั่น  ไม่อยากจะคิดเลยว่า  ฉันจะเหลือซากอยู่มั้ย!!!
         “นี่!บ้านแกนี่มันเล็กจริงๆ  แต่ก็น่าอยู่ดีเนอะ  ไม่ได้มาตั้งนานบ้านก็ยังสะอาดเหมือนเดิม”  ยัยแนทพูดขึ้นมาเป็นคนแรก
         “แล้วที่พวกแกหอบข้าวของมาเยอะแยะเนี่ย  จะไปอยู่ในป่าเป็นปีเลยมั้ยยะ!”  ฉันประชด
         “อืม…ฉันอยู่ได้นะถ้ามีไดแล็กอยู่ด้วยน่ะ”=^o^= ยัยแนทตอบกลับมาพร้อมกับฝันอันหวานแหวว
      “ใครกำลังพูดถึงผมอยู่เหรอครับ”  ^^++จู่ๆเสียงทุ้มนุ่มมีเสน่ห์แบบเพลย์บอยก็ดังมาจากหน้าบ้านของฉัน  โธ่เอ๊ย!อะไรจะมาไวขนาดนี้  รู้ว่ามีผู้หญิงมาก็ออกมาล่าเหยื่อเลยนะ  ไม่คิดรึไงนะว่าฉันจะโดนอะไรบ้างหลังจากที่นายกลับบ้านไป ToT
      “กะ…กรี๊ดดด~”  ยัยเพื่อนสองตัวประหลาดของฉันพอเห็นไดแล็กปุ๊บ  ก็กรีดร้องปั๊บโดยอัตโนมัติ
         “โอ๊ย!นี่ยัยเพื่อนบ้า  พอๆๆ พอเลย  เลิกกรี๊ดเดี๋ยวนี้  ไม่อย่างนั้นพวกแกก็กลับบ้านพวกแกไป”  ฉันร้องห้าม  ขืนถ้าฉันไม่ห้ามมีหวังโดนเพื่อนบ้านข้างๆแจ้งตำรวจจับแน่ๆ!
         “นี่!แกบอกพวกฉันมาเดี๋ยวนี้นะว่า  ทำไมไดแล็กถึงมาบ้านแกได้  ไปสนิทกันตั้งแต่เมื่อไหร่”  ยัยแนนกระซิบถามอย่างตื่นเต้น
         “แล้วสุดที่รักของฉันบ้านอยู่ตรงไหน  แกรู้รึเปล่าอ่ะ  ถ้ารู้บอกมาเดี๋ยวนี้เลยนะ”  ยัยแนทกระซิบถามอย่างตื่นเต้นเช่นกัน
         “เรื่องมันยาวเดี๋ยวฉันค่อยเล่าให้ฟังก็แล้วกันนะ”  ฉันกระซิบตอบกลับทั้งสองคน  “นี่!แล้วที่นายมาถึงบ้านฉัน  มีอะไรรึเปล่า”
      “ฉันได้กลิ่นสาวสวยสองคนเลยมาตามกลิ่นมาน่ะ(สุนัข(หล่อ)ชัดๆ)”  ว่าแล้ว  เป็นอย่างที่คิดจริงๆด้วย  “เออ…ใช่  แล้วอีกเรื่องหนึ่ง  พรุ่งนี้เธอไปแคมป์พร้อมพวกฉันเลยมั้ย  จะได้ไม่ต้องไปรถตู้ให้อึดอัด  เดี๋ยวฉันโทรไปบอกครูให้ว่าพวกเธอไปกับฉัน”  ไม่ทันทีฉันจะตอบตกลง  ยัยเพื่อนสองตัวประหลาดฉันก็…
      “ตกลงค่ะ  เราจะไปพร้อมพวกคุณ อ๊ายย!เขินๆ”  ยัยแนทกับยัยแนนตอบพร้อมกันโดยไม่ได้ปรึกษาฉันก่อนเลย  ยัยพวกบ้า  พวกแกบ้าไปแล้วจริงๆใช่มั้ย!!!
         “ฉันมาบอกแค่นี้แหละ  กู๊ดไนท์นะสาวๆ”  ไดแล็กพูดธุระเสร็จ  ก็บอกลาพวกฉัน
         “กู๊ดไนท์ค่ะไดแล็ก”  ยัยสองสาวประสานเสียงกันแล้วโบกมือบ๊ายบาย 
         พอไดแล็กเดินกลับบ้านไป  ยัยเพื่อนประหลาดก็ทำให้ฉันขนหัวลุกขึ้นมาทันทีก็ยัยพวกนี้วิ่งเข้ามาหาฉันแล้วซักถามฉันใหญ่ 
         “ตอบคำถามเมื่อกี๊ฉันมาเดี๋ยวนี้เลยนะ  ยัยวิ”  ยัยแนนทวงคำตอบ
         “บ้านของนายนั่นน่ะก็อยู่ข้างๆบ้านฉันนี่ไง  ส่วนที่สนิทกันได้ไงฉันว่า  ฉันก็ไม่ได้สนิทกับอีตานั่นเท่าไหร่หรอก  ไดแล็กกับฉันก็เป็นแค่เพื่อนกันไม่ได้สนิทอะไรมากมายหรอก  ที่ฉันไม่อยากบอกพวกแกก็เพราะเหตุผลนี้ไงล่ะ  เห็นมั้ยล่ะ  พอพวกแกรู้ก็ร้องกรี๊ดกร๊าด  พวกแกก็รู้นี่ว่าฉันรักความสงบ  เพราะฉะนั้นพวกแกห้ามมาบ้านฉันอีก  เข้าใจมั้ย!!!”
      “ฉันไม่รับปากกับแกนะ  เพราะฉันจะมาบ้านแกอีก”
      “นี่!ยัยพวกบ้าเธอจะ…”  ฉันแย้งหาข้ออ้างอีกแต่…
      “เฮ้อ…ง่วงนอนจัง  ยัยแนท  ป่ะ!เราไปอาบน้ำกับเถอะ”  ไม่มีใครฟังฉันเลย
         ฮือๆT.T  ยัยพวกเพื่อนบ้า  ทำไมแกต้องนิสัยแบบนี้ด้วย  ทำไมพวกแกไม่ยอมฟังฉันเลย  ยัยสองสาวนรกวิ่งไปบนห้องฉันแล้วอาบน้ำ  ฉันเดินตามขึ้นไปอย่างเหนื่อยใจ  ทำไมฉันต้องมีเพื่อนอย่างพวกแกด้วยนะ  ฮึ่ย!  ขอให้พรุ่งนี้อย่าให้พวกแกสร้างปัญหา  ความวุ่นวายให้ฉันเลยนะ  ขอร้องเถอะ!พลีสสส…
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 291 ท่าน