Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
Beauty Queen ปฏิบัติการ(รัก)ร้าย ของยัยสุดสวย
Magical. Le Shen.
Come With Me
6
12/11/2554 15:33:12
911
เนื้อเรื่อง

               ฉันนั่งจ้องเวเฟอร์ตาค้างในขณะที่เธอเดินรับออเดอร์จากลูกค้าโดยไม่หันมามองฉันซักนิด(ทำไมวันนี้มีแต่คนเมินฉัน -^-)
                ให้ตายเหอะ ฉันไม่เคยนึกเคยฝันมาก่อนว่าจะได้มาเห็นเวเฟอร์ใส่ชุดเมดสีหวานแบบนี้ แต่ที่น่าแปลกยิ่งกว่านั้นก็คือทำไมยัยเวเฟอร์ต้องมาทำงานเป็นสาวเสริฟที่นี่ทั้งๆที่บ้านของตัวเองก็ทำธุรกิจส่งออกร่ำรวยมหาศาลปานนั้น -_-
              “ไอศกรีมเธอละลายหมดแล้ว”
              “ห๊ะ?”
              เสียงของแบทเทิลทำฉันตกใจจนช้อนในมือแทบร่วง เขานั่งจิบกาแฟในขณะที่สายตาจ้องมองมาที่ฉัน
                อ่า...อีตานี่จ้องฉันมานานแค่ไหนแล้วเนี่ย >///<
              “ฉันบอกเธอว่าไอศกรีมละลายจะหมดแล้ว -_-”
              “อ่า จริงด้วย”’
              “เธอยังไม่บอกเลยนะว่ารู้ได้ไงว่าฉันชอบกาแฟดำ”  ง่ะ นี่เขายังไม่ลดละเลิกที่จะถามเรื่องนี้อีกเหรอ ตื๊อจริงวุ้ย -*-
             “ฉันก็เดาส่งๆไปงั้นแหละ นายจะถามอะไรนักหนาเนี่ย -^-”
             “งั้นเหรอ...หึหึ ฉันนึกว่าเธอสนใจฉันมากถึงขนาดต้องสืบไปประวัติฉันซะอีก ^-^”  ดะ...เดาแม่นซะยิ่งหมอดั๊กฟันเทียนซะอีกอ่ะ T^T
             “บะ...บ้าเหรอ >O<”
              อ๊าก ฉันจะละลายแข่งกับไอติมเพราะรอยยิ้มของเขาแล้วเนี่ย ไม่อยากเชื่อเลยซักนิดว่าคนที่ชอบทำหน้าตาเหมือนอาหารไม่ย่อยอย่างอีตานี่จะยิ้มได้เซ็กซี่บาดใจขนาดนี้ คนสวยลมปราณแตกซ่านแล้วค่า >///<
               “ฉันจะไปห้องน้ำ //-,.-//”
                ด้วยความเขินจัดทำให้ฉันหยิบกระเป๋าถือและเดินเลี้ยวไปยังห้องน้ำด้านซ้ายมือทันที โดยที่ยังคงจำภาพรอยยิ้มของอีตาแบทเทิลได้ชัดเจนอย่างไม่น่าให้อภัย ให้ตายเถอะ ตกลงนี่ฉันจะทำให้หมอนี่ตกหลุมรักหรือว่าฉันจะมาตกหลุมเสน่ห์ของอีตานี่เองกันเนี่ย
               คนสวยแย่แล้นน~ >///<
               หมับ!แกร๊ก!
              ใครคนหนึ่งกระชากฉันเข้าไปในห้องน้ำและล๊อคกลอนในขณะที่อีกมือนึงปิดปากฉันเอาไว้แน่นเพื่อไม่ให้ส่งเสียง!!
                 แอ๊ก! นี่ฉันจะโดนลักพาตัวเหรอแถมเป็นการลักพาตัวระหว่างเข้าห้องน้ำซะด้วย ทำไมฉันซวยแบบนี้เนี่ย TOT
               “อ่อยอั๊นอะ อ่วยอ้วย (ปล่อยฉันนะ ช่วยด้วย)”
                ฉันพยายามส่งเสียงร้องอย่างสุดชีวิตพร้อมทั้งพยายามกระชากมือนิ่มที่ปิดปากฉันออก แต่ได้ยินเสียงของโจรลักพาตัว มันกลับทำให้ฉันชะงักก่อนที่จะหยุดดิ้นทันที
                 เวเฟอร์!!!
                 ยัยบ้านี่ลากฉันมาทำอะไรในห้องน้ำชายเนี่ย เหม็นนะ T^T
                 “หยุดดิ้นได้แล้วรึไง -_-” เวเฟอร์ทำหน้าเซ็งๆก่อนจะปล่อยมือออกจากปากฉัน ง่า...ฉันจะโดนยัยนี่ฆ่ามั้ยเนี่ย ได้ข่าวว่าฉันถองคุณเธอไปเต็มๆเลยนะเมื่อกี้ -*-
                 “เล่นอะไรเนี่ย เธอมาทำอะไรที่นี่อ่ะเวเฟอร์  -*-”
                 “นั่นคำถามของฉันต่างหาก เธอมาทำอะไรที่นี่”
                 “แบทเทิลพาฉันมา เธอไม่เห็นรึไง” ออกจะโดดเด่นเป็นสง่าขนาดนั้น คิดแล้วอยากจะหน้ามุดชักโครกหนีความอายซะให้รู้แล้วรู้รอด (ถึงมันจะผ่านไปแล้วก็เถอะ)  -*-
                  “อืม...เธอมากับหมอนั่นนี่นา...^^”
                   เวเฟอร์ทำสีหน้าครุ่นคิดก่อนที่จะหันมาทางฉันแล้วอมยิ้มเจ้าเล่ห์ ยัยนี่มีแผนการอะไรในหัวอีกล่ะเนี่ย ทำหน้าแบบนี้ทีไรเป็นต้องหาเรื่อง(เดือดร้อน) มาให้ฉันทุกที
                  “คิดจะทำอะไรน่ะเวเฟอร์ -_-”
                  “เปล่านี่ ฮิ~ ฉันมีของจะให้ แบมือซิ”
                   เวเฟอร์ถือแผ่นกระดาษเล็กๆสองใบไว้ในมือแล้วยื่นมาตรงหน้าฉัน สิ่งนั้นคือ...ตั๋วหนังนั่นเอ๊ง!!!   ว่าแต่...เอามาให้เค้าทำไมอ่ะตัวเอง *-*
                   “นี่อะไรอ่ะ (..)”
                   “ตั๋วหนัง -*-”
                   “...-_-”
                    ตอบได้น่าขยำตั๋วหนังยัดรูจมูกซะจริงๆเพื่อนตู
                   “ฉันหมายถึงเธอเอาตั๋วหนังมาให้ฉันทำไม -*-”
                    “ฉันยกให้ เอาไปดูกับนายแบทเทิลซะซิ ^^”
                   ฉันยกตั๋วหนังในมือขึ้นมาดูอย่างงงๆ ‘เลิฟ เสร่อ ซีซั่นทู’ เอ๋ นี่มันหนังที่กำลังได้รับความนิยมตอนนี้เลยนี่นา เห็นว่ามีมาริโอ้ เมาแล้วเด้อแสดงเป็นพระเอกซะด้วย อ๊าย อยากดูพอดีเลย >O<
                   “อีตานั่นบอกว่ามันเป็นหนังรักเศร้าเคล้าเคล้าน้ำตา ฉันไม่ชอบหนังแบบนี้เธอก็รู้ใช่มั้ย เพราะงั้นฉันเลยยกให้เธอไงล่ะ! ^O^”
                   “ใครคือหมอนั่น?”
                    “อะ คือว่า...ช่างมันเถอะน่า เอาเป็นว่าฉันอยากให้เธอไปดูหนังกับนายแบทเทิลแล้วกัน ^^”
                     ฉันยืนมองหน้าเวเฟอร์ที่ท่าทางเหมือนมีลับลมคมในอะไรซักอย่างด้วยสายตาที่ไม่ค่อยไว้ใจเท่าไหร่ การที่ยัยนี่จู่ๆมายกตั๋วหนังให้ฉันไปดูกับนายแบทเทิลเป็นเรื่องน่าแปลกไม่ ใช่น้อย
                      ที่สำคัญยิ่งกว่านั้นก็คือ...อีตานั่นที่ยัยนี่พูดถึงเมื่อกี้น่ะมันคืออีตาไหน คนสวยข้องใจจริงๆ แต่ดูจากท่าทางของคุณแล้วท่าทางต่อให้ถามอะไรก็คงจะไม่ตอบ เพราะงั้นฉันจึงได้ต่เก็บความข้องสงสัยไว้ในใจต่อไป ฉันเดินกลับมาที่โต๊ะหลังจากที่เวเฟอร์กลับไปทำงาน
                      เฮ้อ มองที่ตั๋วหนังในมือแล้วคิดหนัก นี่ฉันจะชวนอีตานี่ไปดูหนังยังไงดีล่ะเนี่ย T^T
                     ...หืม...นั่นยัยชะนีเผือกหน้าโบ๊ะที่ไหนไปนั่งออเซาะอีตาแบทเทิลล่ะนั่น หนอย อีตาบ้า ฉันไปยังไม่ถึงสิบห้านาทีก็มีสาวคนใหม่มานั่งกระหนุงกระหนิงแล้วเรอะ
                      กร๊าซ~หยามกันเกินไปแล้ว!!!
                     ฉันยืนมองอีตาแบทเทิลคุยกระหนุงกระหนิงอยู่กับยัยชะนีเผือกหน้าโบ๊ะอย่างเคืองๆ หมอนั่นไม่ได้เหลือบตามามองฉันที่ยืนหน้าบูดเป็นตูดชิมแปนซีอยู่ด้านหลังเขาเลยซักนิด ทำแบบนี้ใช่มั้ย...ได้!แล้วเราจะได้เห็นดีกัน!!!
                     หมับ!
                     ฉันเดินไปควงแขนผู้ชายคนหนึ่งที่กำลังเดินออกจากร้าน ตอนแรกเขาดูตกใจและมีท่าทางขัดขืน (ฉันไม่ได้จะปล้ำเขานะ -*-)แต่พอเห็นหน้าฉันเขาก็เบิกตาโตแล้วยอมให้ฉันควงแขนแต่โดยดีซะงั้น -_-
                  “อ้าว~แบทเทิล!!!”  
                  ฉันดึงผู้ชายคนที่ควงแขนอยู่มาหยุดที่โต๊ะของนายแบทเทิล ก่อนจะ(แกล้ง)ยกมือทาบตกส่งเสียงร้องราวกับดีใจเหลือเกินที่ได้เจอเขาที่นี่ ทั้งๆที่ฉันเพิ่งจะนั่งอยู่กับเขาตรงนี้เมื่อสิบนาทีที่แล้ว!!
                 “ใครอ่ะค่ะ พี่แบทเทิล คนรู้จักเหรอ” ยัยชะนีเผือกหน้าโบ๊ะทำหน้าแอ๊บแบ๊วใส่แบทเทิลก่อนจะหันมามองที่ฉันด้วยสีหน้าไม่พอใจที่มาขัดจังหวะ เหอะๆ สวยไม่แคร์ย่ะ -*-
                 “อุ๊ยตายจริง ขอโทษนะคะ คือว่าพี่เป็น‘เพื่อนคนพิเศษ’ของแบทเทิลน่ะค่ะ ถ้าไม่ว่าอะไรคุณพี่ขอนั่งด้วยคนแล้วกันนะคะ” ฉันเน้นคำว่าเพื่อนคนพิเศษก่อนจะยกเก้าอี้กระแทกที่นั่งยัยชะนีเผือกหน้าโบ๊ะให้ถอยออกไปแล้วก็มานั่งข้างๆแบทเทิลแทน จากนั้นก็ดึงผู้ชายคนเมื่อกี้นั่งข้างๆ
                 “เพื่อนของพี่แบทเทิลเหรอคะ ทำไมแอนนี่ไม่เคยเห็นล่ะ”  ยัยอึ่งนี่(ผันมาจากแอนนี่ -*-)พูดกับแบทเทิลด้วยน้ำเสียงฉอเลาะ
                   ชิชะ ยัยอึ่งนี่(มันเหมาะกว่า -*-) กล้าเอาก้นบานๆของหล่อนมากระแทกเก้าอี้ฉันเรอะ มันจะมากไปแล้วนะ! เดี๋ยวแม่ก็ราดเอากีวีปั่น(ที่ยัยอึ่งนี่สั่งนั่นแหละ) ราดหน้าให้ซะเลยนิ 
                   ฉันสวยสู้คนนะยะ -*-
                  “หุหุ น้องอึ่ง เอ๊ย น้องแอนนี่คงไม่สังเกตเห็นพี่มั้งจ้ะ”
                  “แล้วคนที่พี่พามาด้วยนั่นใครอ่ะค่ะ แฟนเหรอ  -O-”
                  “อ๋อ เพื่อนพี่เองจ้ะ” ฉันกัดฟันยิ้มให้ยัยน้องอึ่ง(เรียกสั้นๆแล้วกันนะ) ก่อนจะหันไปมองหน้าคนที่ฉันลากตัวมาด้วย แต่แล้วฉันก็ต้องอึ้งไปชั่วขณะเมื่อมองเห็นหน้าผู้ชายคนนั้นชัดๆ
                  อุ้ยตายว้ายคนสวยกรี๊ด! ใครปล่อยปลาน้ำจืดมาทำอะไรแถวนี้คะเนี่ย ฉันคว้านายนี่มาควงแขนจริงๆเหรอ หน้าตาเขาช่างละม้ายคล้ายปลากระโห้ซะไม่มี ถึงว่าอีตาแบทเทิลเอาแต่กลั้นหัวเราะแถมนั่งนิ่งไม่พูดไม่จาอะไรเลยตั้งแต่ฉันลากอีตานี่เข้ามา สวยอับอาย T^T
                 “เหรอคะ แอนนี่นึกว่าใช่ซะอีก เห็นพี่สองคนควงแขนกันมา -O-”             
                  ยะ...ยัยอึ่งอ่าง ยัยชะนีเผือกหน้าโบ๊ะ กล้าดียังไงมาหาว่าคนสวยอย่างฉันมีแฟนเป็นปลากระโห้ยะ!!!
                 “เพื่อนสนิทก็แบบนี้ล่ะจ้ะ ใช่มั้ยจ้ะแบทเทิล” ฉันจิกสายตาไปที่แบทเทิลที่นั่งกลั้นหัวเราะจนตัวสั่นด้วยความโกรธแค้น ท่าทางของเขาบอกชัดว่าอยากจะปล่อยก๊ากออกมาเต็มแก่ ตลกมากรึไงยะ!!
ระหว่างที่ฉันกำลังจ้องมองแบทเทิลด้วยความโมโหสุดขีดอยู่นั้น จู่ๆก็มีมือข้างหนึ่งโอบเอวฉันก่อนจะเขยิบเข้ามานั่งแนบชิด
                 หมับ!
                 !!!
                 ฉันสะดุ้งตกใจก่อนจะหันหน้าไปมองนายปลากระโห้ที่หันมายิ้มหวานให้  เฮ่ย!เกิดอะไรขึ้นเนี่ย ไม่ต้องช่วยแสดงให้สมจริงสมจังขนาดนั้นก็ได้มั้งคุณตัวประกอบ T^T  
                 ฉันได้ฝืนฉีกยิ้มให้นายกระโห้ (เปลี่ยนวิธีการเรียกเรียบร้อย) พร้อมทั้งพยายามเขยิบออกมานั่งห่างๆเขาสุดฤทธิ์ ในใจอยากจะฟาดกระเป๋าถือในมือใส่หน้าหมอนี่ซักสองสามทีด้วยความไม่พอใจ แต่ด้วยความกลัวว่าจะเสียหน้าฉันจึงเลือกที่จะนั่งนิ่งและยิ้มราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นแทน  T^T
                  “ผมว่าผมกับเพื่อนต้องขอกลับก่อน”
                 จู่ๆนายหน้าปลากระโห้ก็ทำเนียนดึงมือฉันให้ลุกขึ้นก่อนจะกล่าวคำอำลาซะงั้น! จะพาฉันไปไหนเนี่ย ปล่อยเซ่ TOT
                  ฉันพยายามส่งสายตาขอความช่วยเหลือไปทางแบทเทิล แต่อีตาบ้านั่นกลับไม่ยอมหันมามองฉันซักนิดทั้งๆที่ฉันถูกนายปลากระโห้ลากออกจากร้านต่อหน้าต่อตา
                 ไอ้คนใจร้าย TOT
                 “ปล่อยฉันนะ” ฉันรีบสะบัดมือจากไอ้หน้าปลากระโห้ทันทีที่เดินพ้นจากร้าน ก่อนจะรีบเดินไปอีกทางทันทีเพื่อเรียกแท็กซี่กลับบ้านแต่นายปลาน้ำจืดนี่กลับยึดแขนฉันไว้แน่นไม่ยอมปล่อยซะงั้น
                 “ไม่เอาน่าคนสวย เธอเป็นคนยั่วฉันก่อนนะ อยู่ดีๆจะทิ้งกันไปเฉยๆได้ไง”
                  “ฉันไปยั่วนายเมื่อไหร่กันฮะไอ้บ้า ปล่อยฉันนะ TOT”
                 “สวยขนาดนี้ปล่อยก็ฟายแล้ว ไปกับพี่ซะดีๆ”
                  “ปล่อยฉันนะ โฮๆๆๆ TOT”       
                  ในที่สุดฉันก็ปล่อยแหกปากปล่อยโฮออกมาราวกับท่อน้ำประปาแตก ไม่รู้ว่าที่ร้องไห้นั้นเป็นเพราะกลัวนายปลากระโห้จะทำมิดีมิร้ายหรือน้อยใจผู้ชายอีกคนที่ไม่สนใจกันแน่ T^T
                  สายตาของผู้คนที่เดินผ่านไปมาเริ่มที่จะจ้องมองมาที่ฉันในขณะที่นายหน้าปลากระโห้เริ่มมีสีหน้าตื่นตระหนกเมื่อไทยมุงเริ่มเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ
                 “เฮ้ย คนสวยร้องไห้ได้ยังไง!”
                “ไอ้หน้าปลากระโห้นั่นทำคนสวยร้องไห้ -*-”
                 “พูดมากอยู่ได้ รุมตื๊บมันเลย!!!”
                 พลเมืองดีร่างยักษ์หลายคนกระโดดกระชากคอเสื้อนายหน้าปลากระโห้ก่อนจะเหวี่ยงร่างผอมๆของนายนั่นไปมาคนละทีสองทีจนนายนั่นแทบหมดสภาพ  ส่วนฉันก็เอาแต่นั่งร้องไห้โดยไม่ได้ให้ความสนใจกับศึกชิงชัยระหว่างฝูงคิงคองกับปลากระโห้เลยซักนิด
                 “คนสวยไม่ต้องห่วงนะ พวกเราจัดการไอ้หน้าปลากระโห้ให้แล้ว” หนึ่งในพลเมืองเข้ามาแตะไหล่ฉันเบาๆแล้วมองฉันด้วยสายตาหวานหยาดเยิ้ม -*-
                 “อย่ามายุ่งกับฉันนะ โฮๆๆๆTTOTT”
                 “เฮ้ย แกทำอะไรวะ ทำไมคนสวยร้องไห้หนักกว่าเดิมล่ะ ไอ้เวรนี่!”
                 “เปล่าทำนะเว้ย ก็แค่เข้าไปปลอบเอง>///<”
                 “เชื่อก็ฟายแล้วเฟ้ย! พวกเราจัดการมันให้เละเหมือนไอ้หน้าปลากระโห้นั้นเลย”
   =[]=!!!
                 ไหงพลเมืองดีพวกนี้หันมาฟัดกันเองได้ล่ะ อะไรของคนพวกนี้เนี่ย ปล่อยให้ฉันอยู่คนเดียวจะได้มั้ย T^T
               “มานั่งร้องไห้อะไรแถวนี้ ^^”
ขวับ!
                ฉันรีบหันหน้าไปทันทีที่ได้ยินน้ำเสียงทุ้มที่แสนจะคุ้นหู...ก่อนจะไล่สายตามองไปยังหน้าตาหล่อเหลาและดวงตาที่มีเสน่ห์ของเขา ฉันขยี้ตาก่อนจะเบิกโพลงอีกครั้งเพื่อความแน่ใจว่าไม่ได้ตาฝาด...หัวใจฉันเต้นแรงขึ้นเมื่อเห็นรอยยิ้มน้อยๆของคนตรงหน้าก่อนที่จะปล่อยโฮออกมาอย่างไม่สนใครหน้าไหนอีกต่อไป
                 “ฮึก...แบทเทิล T^T”
 
                  Frances  Park
                  แบทเทิลนั่งมองฉันสะอึกสะอื้นอยู่บนม้านั่งด้วยสีหน้ารู้สึกผิดนิดๆ เขาส่งนมผลไม้ให้ฉันก่อนที่จะนั่งลงอีกไปยังอีกฝั่งของม้านั่งตัวเดียวกันเงียบๆ 
                   ฮึก จะมานั่งจงกรมรึไงยะ ไม่คิดจะปลอบฉันให้หยุดร้องไห้เลยรึไง T^T
                 “นายไม่ได้อยู่กับยัยแอนน่งแอนนี่อะไรนั่นรึไง ”
                 “แอนนี่กลับไปแล้ว”
                 “แหม...สนิทกันจังเลยนะ”
                 “แอนนี่เป็นลูกพี่ลูกน้องฉัน เธอเพิ่งกลับจากอเมริกา”
                 คำบอกเล่าของแบทเทิลทำเอาฉันแทบไถลลื่นตกเก้าอี้ ยัยอึ่งอ่างนั่นเป็นลูกพี่ลูกน้องแบทเทิล!!  
                 เอ่อ...ทำไมญาติกันมันถึงดูแตกต่างกันอย่างกับคนละพันธ์เอ๊ย! คนละสปีร์ชีงั้นฟะ อีตานี้ดูดีอย่างกับเทพบุตรแต่ไหงยัยอึ่งอ่างนั่น...
                  พอเถอะ เดี๋ยวจะหาว่าสวยซ้ำเติม -*-
                  “ว่าแต่เธอไม่เป็นอะไรใช่มั้ย”
                  “ไม่เป็นไรบ้านป้านายซิ! ฉันเกือบถูกนายกระโห้นั่นลากไปปู้ยี่ปู้ย่ำแล้ว เป็นเพราะนายคนเดียว โฮๆๆๆ TOT”
                 คิดแล้วสะเทือนขวัญ เกือบจะต้องมีสามีเป็นปลากระโห้แล้ว ขอร้องไห้ย้อนหลังเพราะความสะเทือนใจอีกซักยกแล้วกัน T^T
               “ทำไมเป็นความผิดฉัน เธอเป็นคนลากไอ้นั่นมาเองไม่ใช่รึไง -_-”
                 นั่นเป็นเพราะนายเอายัยก้านกล้วยมานั่งในที่ของฉันยังไงล่ะ ตางั่ง!
                 “ฮือๆๆๆๆ โฮๆๆๆๆๆ แงๆๆๆๆ TTOTT”
                 “เข้าใจแล้ว ฉันผิด ฉันขอโทษ ฉันยินดีทำทุกอย่างให้เธอยกโทษให้ แค่นี้พอมั้ย จะเลิกร้องไห้ได้รึยัง -_-^;”
ชะงัก!
                 น้ำตาฉันหยุดไหลทันทีราวกับปิดก๊อก ตาหรี่มองไปที่แบทเทิลอย่างใช้ความคิดก่อนจะแสยะยิ้มอย่างพอใจอย่างยิ่งกับข้อเสนอของเขา
                 “ทำทุกอย่างแน่นะ”
                 “แน่นอน -_-”
                 “งั้น...”
                 “...”
                 “ไปกับฉัน!!!”
 

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1
กำลังลุ้นเลยค่ะ รีบอัฟต่อนะคะ><
จากคุณ Nooko/() อัพเดตเมื่อ 16/10/2554 02:25:06
ความคิดเห็นที่ 2

สนุกมาก ค่ะ อัพไวๆ นร้า คร้า

จากคุณ oumnalak/(oumnalak) อัพเดตเมื่อ 15/10/2554 12:15:01
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 167 ท่าน