Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
secret Miracle เมืองแห่งความ(ไม่)ลับจับรักยัยแม่มดฝึกหัด 1
Cytherea
ค่ำคืนอลวน
6
14/10/2554 11:31:40
392
เนื้อเรื่อง

(6

ค่ำคืนอลวน
“นี่ยัยเบ็อะ ฉันนอนโซฟา เธอนอนเตียงนะ =_=”
            ตาย ตาย ต้องตายแน่ๆ ><
            “นี่ยัยเบ๊อะ เธอได้ยินที่ฉันพูดไหมเนี่ย =_=”
            ต้องสวดมนต์ไล่สิ่งที่ไม่ดี ออกไป พุทธังเอากะตังค์ใส่ตู้ ธัมมังเอากะตังค์ใส่ตู้ ><
            “นี่! เหม่ออีกแล้วเหรอ =_=^”
            สังฆังเอากะตังค์ใส่ตู้ พระไม่อยู่งัดตู้เอากะตังค์ สาธุๆ ><
            “นี่!!!!”
            “กรี๊ดดดดดด!”
            “เธอเหม่อได้เหม่อดีเลยนะ =_=”
            “ฉันกะ....กำลังสวดมนต์อยู่ต่างหาก =_=”
            “บทสวดอะไรของเธอ =_=”
            “พุทธังเอากะตังค์ใส่ตู้ =_=”
            “ไม่เคยได้ยิน ช่างมันเหอะ =_= ฉันจะนอนโซฟานะ ส่วนเธอก็นอนเตียงละกัน”
            “แหม คุณสุภาพบุรุษ =^=”
            “เปลี่ยนใจล่ะ นอนกับเธอดีกว่าJ”
            “ยะ......อย่านะ! ฉันล้อเล่น T^T”
            “แต่ฉันไม่เล่น”
            “ฉันขอโทษ~ T^T”
            “รีบๆนอนได้แล้ว พรุ้งนี้ต้องไปเรียนแต่เช้านะ”พูดจบเขาก็หันหลังเดินไปที่โซฟา จากนั้นก็ล้มตัวลงนอน แล้วก็หลับตาลง ฉะ.....ฉันรู้สึกผิดต่อเขาอย่างแรงเลยอ่ะ T^T
            “ยืนมองฉันอยู่นั้นแหละ อยากโดนปล้ำหรือไง =_=+”
            “=[]=”จู่ๆเขาก็พูดขึ้นทั้งที่ยังหลับตาอยู่ ปะ.....เปล่ามองซะหน่อย ( =///=)
            “บะ.....บ้า! ใครมองนายกัน ฉะ.....ฉันมอง.....จิ้งจกต่างหาก =_=”ว่าจบฉันก็มองหาจิ้งจกที่อยู่ในห้องนี้ มะ....ไม่มีสักตัว =[]=
            “ไปนอนได้แล้ว อย่ามาละเมอ ที่นี้มันมีจิ้งจกซะที่ไหน =_=”
            “เออๆ รู้แล้วๆ ไปนอนแล้ว ( =_=)”ว่าจบฉันก็เดินไปนอนที่เตียง แต่ฉันไม่ปิดไฟที่หัวเตียงหรอกนะ สาเหตุก็มีอยู่อย่างเดียว......
            กลัวผี T^T
            ใครจะหาว่าฉันติ๊งต๊องก็ได้นะ เพราะฉันเป็นคนกลัวผีขึ้นสมองมาตั้งแต่ป.3แล้ว ทุกๆวันที่ฉันไปรงเรียนพวกเพื่อนๆของฉันจะต้องดึงฉันเข้าไปอยู่ในวงเล่าเรื่องผีประจำอ่ะ ทำให้เรื่องผีซึมเข้ามาในสมองอย่างไม่รู้ตัว ยิ่งเป็นเรื่องผีในโรงแรม......คิดแล้วสยอง @[email protected]
            “นี่ยัยเบ๊อะ ทำไมเธอไม่ปิดไฟที่หัวเตียง =_= เธอทำให้ฉันนอนไม่หลับนะ”
            “อะ......เอ่อ แต่ฉันนอนหลับนะ ^^;;;”
            “=_=”
            “T^T”อย่ามองฉันอย่างนั้นนะ ขอร้องละ ก็ฉันกลัวผีนี่นา
            “ถ้าเธอยังกวนฝ่าพระบาทฉันจะไปนอนเตียงเดียวกับเธอ =_=+”
            “ยะ.....อย่านะ T^T”
            “เพราะฉะนั้น เธอควรจะปิดไฟ แล้วก็นอนซะ”
            “มะ.....ไม่เอา ยังไงฉันก็ไม่ปิดไฟเด็ดขาด =_=^^”
            “ทำไม หรือว่า......เธอกลัวผี”
            “ปละ.....เปล่า คนอย่างฉัน กลัวผีซะที่ไหนละ ( =_=);;”เขารู้ได้ไงอ่ะ T^T
                        “พอดีเลย ถ้าเธอไม่กลัวผีอ่ะ ฉันมีเรื่องผีสองสามเรื่องอยากเล่าให้ฟัง มันอัดอั้นมานานแล้ว อยากปลดปล่อย ^^+”
                        “(T^T ) ( T^T)”แงๆๆ ถ้าอยากปลดปล่อยก็ไปห้องน้ำสิ มาปลดปล่อยใส่ฉันทำไม T^T
                        “ไม่เอาน่า วีนัส นะๆๆ *O*”เขาทำท่าออดอ้อนอย่างสุดชีวิต แล้วฉันก็เป็นคนที่ใจอ่อนมากๆเลยอ่ะ ความใจอ่อนกำลังจะพาฉันไปสู่ความหายนะ T^T
                        “กะ.....ก็ได้”แงๆๆ ฉันพูดอะไรออกปายยย /( =[]=)\
 
                        “เริ่มเลยนะ ^^+”
                        “T^T”ตอนนี้มันเหมือนกับอยู่ในรายการคนอวดผีเลยอ่า เพราะตอนนี้ฉันกับเจนเทินกำลังนั่งอยู่กลางห้อง ห้องในขณะนี้มืดมากๆ มีเพียงแสงจากเทียนที่ตั้งอยู่ตรงหน้าฉันและเจนเทินเพียงเล่มเดียว ฉันนั่งตรงข้ามเขา เขานั่งตรงข้ามฉัน เราสองคนนั่งตรงข้ามซึ่งกันและกัน (มันดูเหมือนจะโรแมนติก ถ้าไม่ติดว่าเขาจะเล่าเรื่องผีให้ฉันฟัง =_=) สาเหตุที่ต้องทำอย่างนี้ก็เพราะว่า......
                        ‘เพื่อเพิ่มบรรยากาศให้มันดูสยอง และสนุกสนานขึ้นให้ ^^’
                        ‘=_=’ ไอ้ตอนแรกก็เข้าใจอยู่นะ แต่ประโยคหลังนี้สิ มันสนุกสนานตรงไหนฟะ T^Tสนุกที่ได้หลอกฉันล่ะสิไม่ว่า จำเอาไว้เลยน่ะ ทีหลังฉันจะแก้แค้นซะให้เข็ด =_=+
                        “เรื่องมันเริ่มต้นที่......”
                        “T^T”ระ....เริ่มแล้วอ่า
                        “วงดนตรีวงหนึ่ง ไปทัวน์ต่างจังหวัด และต้องพักในโรงแรมหนึ่ง ซึ่งมันอยู่ที่จังหวัดXXXX แล้วเมื่อพวกเขาเล่นคอนเสิร์ตกันเสร็จแล้ว พวกเขาก็รีบกลับมานอนที่โรงแรมแห่งนั้น เพราะเวลาในตอนนั้นมันล่วงเลยมาถึงประมาณตีสองได้แล้ว ในวงมีอยู่สามคนจึงตัดสินใจกันนอนรวมกันหนึ่งห้อง ส่วนพวกทีมงานก้นอนแยกไปอีกห้อง เตียงในห้องนั้นมีอยู่สองเตียง พวกเขาจึงให้นักร้องนำของวงนอนแยกเดี่ยว ส่วนมือกลองและมือกีต้าร์นอนเตียงเดียวกัน หลังจากนั้นนักร้องนำจึงขอตัวไปอาบน้ำก่อนคนแรก แต่ปรากฏว่าสิ่งที่เขาเจอในห้องน้ำก็คือ......”
                        “>.<”นะ...น่ากลัวจัง นี้ขนาดยังไม่เข้าประเด็นเลยอ่ะ ฉันนั่งกำมือแน่น ตัวสั่นงันงกอยู่ ยะ......หยุดทำไมเล่า ><
                        “เจอกิ๊ฟติดผมเปื้อนเลือด!!!”
                        “กรี๊ดดดด! ><”จากที่เขาเงียบไปนานจู่ๆเขาก็พูดขึ้นเสียงดัง ทำเอาฉันตกใจ หาที่เกาะแทบไม่ทัน อะ....ไอ้บ้าเล่นอะไรก้ไม่รู้ =.,=
                        “5555 เวลาเธอตกใจกลัวตลกชะมัด 55555^^”
                        “กะ....ก็นายทำให้ตกใจทำไมเล่า >< เล่าต่อเลยนะ”ฉันพูดทั้งที่มือยังจับขาเตียงไว้เหนียวแน่นเลย ท่าทางอย่างนั้นทำให้เจนเทินหัวเราะออกมา จากนั้นเขาก็เริ่มเล่าต่อ
                        “แต่เขาก็ไม่ได้เอะใจอะไร เขาก็อาบน้ำต่อไป หลังจากนั้นพอเขาอาบน้ำเสร็จ มือกลองและมือกีต้าร์ก็เข้าไปอาบน้ำตามลำดับ เมื่อทั้งสามอาบน้ำกันเสร็จแล้ว นักร้องนำก็คิดว่าเราควรที่จะเล่าเรื่องผีก่อนนอน เพราะเป็นสิ่งที่พวกเขาทำอยู่ประจำในเวลาที่ไปทัวน์คอนเสิร์ตที่ต่างจังหวัด แต่พวกเขากลับคิดผิดที่ทำแบบนี้ใน ครั้งนี้....”
                        “T/\T”พระเจ้าขาช่วยลูกด้วย
            “แฮ่!!!!”
            “กรี๊ดดดดด!”
            “5555 ^O^”
            “=_=^^^ สองครั้งแล้วนะเจนเทิน”
            “เล่าต่อนะ ^^”
            “=_=”
            “เมื่อพวกเขาเริ่มตั้งวงเล่ากัน นักร้องนำจึงขอเล่าก่อนเป็นคนแรก.......เธอเคยได้ยินไหมว่า เวลาเล่าเรื่องผีในเวลาเที่ยงคืน เวลาเล่าไปเล่ามา จะมีคนมานั่งฟัง.....เพิ่มมาอีกคนนะ”
            “ถะ....ถามฉันเหรอ =_=”
            “ไม่ถามเธอจะให้ถามใครอ่ะ =_=”
            “ถาม ฉัน ไง~” จู่ๆก็มีเสียงหลอนๆชวนขนลุกเสียงหนึ่งดังมาจาก.....ข้างๆฉันอ่ะ สะ...เสียงใครพูดอ่ะ >< แงๆๆ พุทธังเอากะตังค์ใส่ตู้ สังฆังเอากะตังค์ใส่ตู้~ >/\< บ๊ะเข้าให้แล้วอ่า T^T
            “ทำไมเสียงเธอฟังดูหลอนๆยังไงก็ไม่รู้อ่ะ =_=”
            “ฉะ....ฉันเปล่า พูดน้า~ T^T”
            “ฉัน เอง~~~”ทั้งฉันและเจนเทินตั้งหันไปมองตามเสียง นั้นเองทำให้ฉันพบเจอกับเงาดำๆทั้งนั่งอยู่ห่างจากฉันไม่มาก ผะ....ผี กรี๊ดดดด!
            “อ๊ากกก!”
            “กรี๊ดดดดดด!”ทั้งฉันและเจนเทินต่างร้องออกมาพร้อมกันโดยอัติโนมัติ เพราะมัน ดะ.....เดินมาทางนี้แล้วกรี๊ด! อย่าเข้ามานะ ><
            “55555”จู่ๆผีตัวนั้นก็ระเบืดหัวเราะออกมา เอ๊ะ! หัวเราะทำไมว่ะ =_= จากนั้นผีตัวนั้นก็เดินไปเปิดไฟ ทำให้ห้องทั้งห้องสว่างขึ้น และผีตัวที่มาหลอกพวกเราก็คือ.......
            “มิคาเอลO_O/มิคาเอลO_O”ทั้งฉันและเจนเทินพูดขึ้นมาพร้อมกัน หน็อย ไอ้แมวบ้า มาหลอกกันได้ =_= เดี๋ยวโดนดีแน่ๆ
            “หน็อย ไอบ้า เข้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่หา =_=”เจนเทินถามมิคาเอล
            “ฉันมาตั้งแต่ที่พวกเธอเริ่มเล่าเรื่องผีไง 5555 ตลกชะมัดเวลาพวกเธอทำท่าตกใจเนี่ย ^^”
            “=_=^^”<<<เจนเทิน
            “=_=^^”<<<ฉัน
            ฉันและเจนเทินมองหน้ากันและพยักหน้าให้กัน เพื่อเป็นสัญญาณว่า ได้เวลาจัดการกับแมวจอมป่วนนี้สักที หึ่ม! มันมือมานานแล้ว =_=^
            “กร๊อบ แกร๊บ”เจนเทินหักนิ้วเพื่อเตรียมการที่จะต่อย ทั้งฉันและเจนเทินต่างเดินสามขุมเข้าไปหามิคาเอลที่มีท่าทางงงๆ
            “เฮ้ย! พวกเธอจะทำอะไรฉันนะ =_=;;;”
            “เดี๋ยวแกก็รู้ =_=^^”เจนเทิน
            “อีกไม่นานก็ขึ้นสวรรค์แล้วน้า ^^++”ฉัน
            “ยะ.....อย่าเข้ามาน้า ม่ายยยยย! TOT”
            หลังจากนั้น ขอเซ็นเซอร์ค่ะ (_ _)
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 199 ท่าน